வராஹபுராணம்

ஏவமுக்தா ததா தேவைர்தேவீ பீமபராக்ரமா । ஜஹாஸ பரயா ப்ரீத்யா தேவாநாம் புரதஃ ஶுபா ।। ௯௫.

அவ்வாறு தேவர்கள் கேட்டபோது, அந்த கொடுமைமிக்க அழகிய தேவி, அவர்களின் முன்பாக மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் சிரித்தாள்.

தஸ்யா ஹஸந்த்யா வக்த்ராத் து பஹ்வ்யோ தேவ்யோ விநிர்யயுஃ । யாபிர்விஶ்வமிதம் வ்யாப்தம் விக்ரு'தாபிரநேகஶஃ ।। ௯௫.

அவள் சிரித்தபோது, அவளது வாயிலிருந்து பல தேவியர்கள் தோன்றினார்கள்; அவர்கள் பலவிதமான பயங்கரமான உருவங்களில், இந்த உலகை முழுவதும் நிரப்பினார்கள்.

பாஶாங்குஶதராஃ ஸர்வாஃ ஸர்வாஃ பீநபயோதராஃ । ஸர்வாஃ ஶூலதரா பீமாஃ ஸர்வாஶ்சாபதராஃ ஶுபாஃ ।। ௯௫.

அந்த தேவியர்கள் எல்லாரும் பாசமும் அங்குசமும் பிடித்திருந்தார்கள், எல்லாரும் பூரணமான மார்புடன், எல்லாரும் வேல் ஏந்திய பயங்கரமானவர்கள், எல்லாரும் அழகான வில்லாளிகள்.

தாஃ ஸர்வாஃ கோடிஶோ தேவ்யஸ்தாம் தேவீம் வேஷ்ட்ய ஸம்ஸ்திதாஃ । யுயுதுதர்நிவைஃ ஸார்த்தம் பத்ததூணா மஹாபலாஃ । க்ஷணேந தாநவபலம் தத்ஸர்வம் நிஹதம் து தைஃ ।। ௯௫.

அந்த கோடிக்கணக்கான தேவிகள் எல்லாரும் அந்தத் தேவியைச் சுற்றி நின்று, வலிமை மிகுந்து, வில்லும் அம்பும் ஏந்தி, அசுர சேனைகளோடு போரிட்டார்கள். ஒரு கணத்தில் அவர்கள் எல்லாம் அசுரர்களை முற்றிலும் அழித்துவிட்டார்கள்.

தேவாஶ்ச ஸர்வே ஸம்யத்தா யுயுதுர்தாநவம் பலம் । ஆதித்யா வஸவோ ருத்ரா விஶ்வேதேவாஸ்ததாஶ்விநௌ । ஸர்வே ஶஸ்த்ராணி ஸம்க்ரு'ஹ்ய யுயுதுர்தாநவம் பலம் ।। ௯௫.

அனைத்து தேவர்களும் ஒன்று சேர்ந்து, அசுர சேனையை எதிர்த்து போரிட்டார்கள். ஆதித்யர்கள், வசுக்கள், ருத்ரர்கள், விஶ்வேதேவர்கள், அஷ்வினிகள் — எல்லோரும் ஆயுதங்களை எடுத்துக்கொண்டு அசுர சேனையை எதிர்த்து போராடினார்கள்.

காலராத்ர்யா பலம் யச்ச யச்ச தேவபலம் மஹத் । தத்ஸர்வம் தாநவபலமநயத் யமஸாதநம் ।। ௯௫.

காலராத்திரிக்கும், தேவர்களுக்கும் இருந்த சக்தி அனைத்தும் சேர்ந்து, அந்த அசுர சேனையை இறப்பின் இடத்திற்கே தள்ளியது.

ஏக ஏவ மஹாதைத்யோ ருருஸ்தஸ்தௌ மஹாம்ரு'தே । ஸ ச மாயாம் மஹாரௌத்ரீம் ரௌரவீம் விஸஸர்ஜ ஹ ।। ௯௫.

அந்த பெரிய போரில் ஒரே ஒரு பெரிய அசுரன், ருரு மட்டும் நின்றான். அவன் மிகவும் பயங்கரமான மாயையை உருவாக்கினான்.

ஸா மாயா வவ்ரு'தே பீமா ஸர்வதேவப்ரமோஹிநீ । தயா து மோஹிதா தேவாஃ ஸத்யோ நித்ராம் து பேஜிரே ।। ௯௫.

அந்த மாயை மிகப்பெரிதாகவும், பயங்கரமாகவும் வளர்ந்தது; அது எல்லா தேவர்களையும் மயக்கத்தில் ஆழ்த்தியது. அந்த மாயையின் காரணமாக, தேவர்கள் உடனே தூக்கத்தில் மூழ்கினர்.

தேவீ ச த்ரிஶிகேநாஜௌ தம் தைத்யம் ஸமதாட்யத் । தயா து தாடிதாந்தஸ்ய தைத்யஸ்ய ஶுபலோசநே । சர்மமுண்டே உபே ஸம்யக் ப்ரு'தக்பூதே பபூவதுஃ ।। ௯௫.

ஆனால், அந்த தேவீ, போர்க்களத்தில் தன் திரிசூலம் கொண்டு அந்த அசுரனை அடித்தாள். அவளால் அடிக்கப்பட்ட அந்த அசுரனிடமிருந்து, சர்மா என்றும் முண்டா என்றும் இருவர் தனித்தனியாக வெளிப்பட்டார்கள்.

ருரோஸ்து தாநவேந்த்ரஸ்ய சர்மமுண்டே க்ஷணாத் யதஃ । அபஹ்ரு'த்யாஹரத் தேவீ சாமுண்டா தேந ஸாபவத் ।। ௯௫.

அசுரர்களின் தலைவன் ருருவிலிருந்து, சர்மா மற்றும் முண்டா உடனே தோன்றினர். அந்த இருவரையும் எடுத்ததால், அந்த தேவீ 'சாமுண்டா' என்று அழைக்கப்பட்டாள்.

ஸர்வபூதமஹாரௌத்ரீ யா தேவீ பரமேஶ்வரீ । ஸம்ஹாரிணீ து யா சைவ காலராத்ரிஃ ப்ரகீர்திதா ।। ௯௫.

அனைத்து உயிர்களிலும் மிகப்பயங்கரமானவளும், எல்லாவற்றையும் அழிப்பவளும், பரமாதிகாரியான தேவியும், காலராத்திரி என்றும் அழைக்கப்படுகிறாள்.

தஸ்யா ஹ்யநுசரா தேவ்யோ யா ஹ்யஸம்க்யாதகோடயஃ । தாஸ்தாம் தேவீம் மஹாபாகாம் பரிவார்ய வ்யவஸ்திதாஃ ।। ௯௫.

அவளுடைய சேவகிகளாக எண்ணிக்கையற்ற கோடிக்கணக்கான தேவிகள், அந்த மகா பாக்கியசாலியான தேவியைச் சுற்றி நின்று காத்துக்கொண்டிருந்தார்கள்.

யா க்யாமாஸுரவ்யக்ராஸ்தாஸ்தாம் தேவீம் புபுக்ஷிதாஃ । புபுக்ஷிதா வயம் தேவி தேஹி நோ போஜநம் ஶுபே ।। ௯௫.

அசுரர்களை உண்ண ஆசைபடுகிற, பசிக்குள்ள தேவிகள் அந்த தேவியிடம், 'அம்மா, எங்களுக்கு பசி; எங்களுக்கு உணவு கொடு, சுபமானவளே,' என்று கேட்டார்கள்.

ஏவமுக்தா ததா தேவீ தத்யௌ தாஸாம் து போஜநம் । ந சாத்யகச்சச்ச யதா தாஸாம் போஜநமந்திகாத் ।। ௯௫.

அந்த தேவியிடம் இவ்வாறு கேட்டபோது, அவள் அவர்களுக்கு உணவு பற்றி சிந்தித்தாள். ஆனால் அருகில் அவர்களுக்கு தர ஏதுவும் கிடைக்கவில்லை.

ததோ தத்யௌ மஹாதேவம் ருத்ரம் பஶுபதிம் விபும் । ஸோऽபி த்யாநாத் ஸமுத்தஸ்தௌ பரமாத்மா த்ரிலோசநஃ ।। ௯௫.

பின்னர், அவள் மகாதேவனை, ருத்ரனை, பசுபதியை, எல்லாம் வல்லவனை மனதில் நினைத்தாள். உடனே, அந்த உத்தமாத்மாவும், மூன்று கண்களையுடையவரும், தியானத்திலிருந்து எழுந்தார்.

உவாச ச த்ருதம் தேவீம் கிம் தே கார்யம் விவக்ஷிதம் । ப்ரூஹி தேவி வராரோஹே யத் தே மநஸி வர்த்ததே ।। ௯௫.

அவர் விரைவாக அந்த தேவியிடம், 'உனக்கு என்ன செய்ய வேண்டும் என்று நினைக்கிறாய்? அழகியவளே, உன் மனதில் இருப்பதை சொல்லு,' என்று கேட்டார்.

தேவ்யுவாச । பக்ஷ்யார்தமாஸாம் தேவேஶ கிஞ்சித் தாதுமிஹார்ஹஸி । பலாத்குர்வந்தி மாமேதா பக்ஷார்திந்யோ மஹாபலாஃ । அந்யதா மாமபி பலாத் பக்ஷயிஷ்யந்தி மாம் ப்ரபோ ।। ௯௫.

அந்த தேவி சொன்னாள்: 'தேவர்களின் தலைவனே, இவர்கள் சாப்பிட ஏதாவது இங்கே கொடுக்க வேண்டும். இவர்கள் மிகுந்த வலிமையுடன் என்னிடம் உணவு கேட்டு வற்புறுத்துகிறார்கள். இல்லையெனில், பிரபுவே, இவர்கள் என்னையும் வலத்தால் உண்டு விடுவார்கள்.'

ருத்ர உவாச । ஏதாஸாம் ஶ்ர்ரு'ணு தேவேஶி பக்ஷமேகம் மயோத்யதம் । கத்யமாநம் வராரோஹே காலராத்ரி மஹாப்ரபே ।। ௯௫.

ருத்ரன் சொன்னார்: 'தேவர்களின் அரசியே, இவர்கள் சாப்பிட நான் ஏற்படுத்திய ஒரு உணவு வகையை நீ கேள். அழகியவளே, காலராத்திரியே, மிகும் பிரகாசமுள்ளவளே, அதை நான் சொல்கிறேன்.'

யா ஸ்த்ரீ ஸகர்பா தேவேஶி அந்யஸ்த்ரீபரிதாநகம் । பரிதத்தே ஸ்ப்ரு'ஶேச்சாபி புருஷஸ்ய விஶேஷதஃ ।। ௯௫.

தேவர்களின் அரசியே, எந்த ஒரு பெண் கர்ப்பமாக இருக்கும்போது, மற்றொரு பெண்ணின் உடை அணிந்தாலோ, அதைத் தொட்டாலோ, குறிப்பாக ஆணின் உடையையும் அணிந்தாலோ—

ஸ பாகோऽஸ்து மஹாபாகே காஸாஞ்சித் ப்ரு'திவீதலே । அந்யாஶ்சித்ரேஷு பாலாநி க்ரு'ஹீத்வா தத்ர வை பலிம் । லப்த்வா திஷ்டந்து ஸுப்ரீதா அபி வர்ஷஶதாந்யபி ।। ௯௫.

அந்த பங்கு, மகா பாக்கியசாலியே, பூமியில் சிலருக்கே உரியதாகட்டும். மற்றவர்கள், வாசல்களில் குழந்தைகளை பிடித்து, அங்கே பலி பெற்றுக்கொண்டு, நூறு வருடங்களும் மகிழ்ச்சியுடன் இருக்கட்டும்.

அந்யாஃ ஸூதிக்ரு'ஹே சித்ரம் க்ரு'ஹ்ணீயுஸ்தத்ர பூஜிதாஃ । நிவஸிஷ்யந்தி தேவேஶி ததாந்யா ஜாதஹாரிகாஃ ।। ௯௫.

மற்றவர்கள், சுமந்த பெண்கள் இருக்கும் அறையில், ஒரு இடைவெளியை பிடித்து, அங்கே பூஜை செய்யப்பட்டு வாழட்டும்; இன்னும் சிலர் புதிதாக பிறக்கும் குழந்தைகளை எடுத்துக்கொள்வவர்களாக அங்கே தங்கட்டும்.

க்ரு'ஹே க்ஷேத்ரே தடாகேஷு வாப்யுத்யாநேஷு சைவ ஹி । அந்யசித்தா ருதந்த்யோ யாஃ ஸ்த்ரியஸ்திஷ்டந்தி நித்யஶஃ । தாஸாம் ஶரீராண்யாவிஶ்ய காஶ்சித்த்ரு'ப்திமவாப்ஸ்யத ।। ௯௫.

வீடுகளில், வயல்களில், குளங்களில், நீர்தோட்டங்களில், பூந்தோட்டங்களிலும், மனம் வேறுபட்டுக் கண்ணீர் சிந்தும் பெண்கள் எப்போதும் நிற்கும் இடங்களில், சில உயிர்கள் அவர்களின் உடலில் புகுந்து, தங்கள் ஆசையை தீர்க்கின்றன.

ஏவமுக்த்வா ததா தேவீம் ஸ்வயம் ருத்ரஃ ப்ரதாபவாந் । த்ரு'ஷ்ட்வா ருரும் ச ஸபலமஸுரேந்த்ரம் நிபாதிதம் । ஸ்துதிம் சகார பகவாந் ஸ்வயம் தேவஸ்த்ரிலோசநஃ ।। ௯௫.

இவ்வாறு அந்த தேவியைச் சொல்லியபின், பிரகாசமான சக்தியுடன் கூடிய ருத்ரன், ருருவும் அவனது படையும் வீழ்ந்திருப்பதைப் பார்த்து, தானே அந்த மூன்று கண்கள் உடைய தேவன், பகவான், புகழ்ச்சி பாடினார்.

ருத்ர உவாச । ஜயஸ்வ தேவி சாமுண்டே ஜய பூதாபஹாரிணி । ஜய ஸர்வகதே தேவி காலராத்ரி நமோऽஸ்து தே ।। ௯௫.

ருத்ரன் சொன்னான்: 'வெற்றி பெறுக, சாமுண்டே! வெற்றி பெறுக, உயிர்களை நீக்கும் தேவியே! வெற்றி பெறுக, எல்லா இடங்களிலும் நிறைந்த தேவியே! காலராத்திரியே, உமக்கு என் வணக்கம்.'

விஶ்வமூர்த்தே ஶுபே ஶுத்தே விரூபாக்ஷி த்ரிலோசநே । பீமரூபே ஶிவே வித்யே மஹாமாயே மஹோதயே ।। ௯௫.

உலகம் முழுவதும் நிறைந்த வடிவமே, மங்களமானவளே, தூயவளே, விசித்திரமான கண்களும் மூன்று கண்களும் உடையவளே, பயங்கரமான உருவம் கொண்டவளே, சிவையே, அறிவே, பெரிய மாயை, பெரிய எழுச்சி கொண்டவளே!

மநோஜவே ஜயே ஜ்ரு'ம்பே பீமாக்ஷி க்ஷுபிதக்ஷயே । மஹாமாரி விசித்ராங்கே கேயந்ரு'த்யப்ரியே ஶுபே ।। ௯௫.

மனதைப் போலவே வேகமானவளே, வெற்றி பெறும் சக்தியாளியே, விரிவடையும் வடிவமே, பயங்கரமான கண்கள் உடையவளே, கலக்கம் உண்டாக்கி அழிக்கும் சக்தியாளியே, பெரிய மரணம், விசித்திரமான உருவம் கொண்டவளே, பாடலும் நடனத்தையும் விரும்பும் மங்களமானவளே!

விகராலே மஹாகாலி காலிகே பாபஹாரிணி । பாஶஹஸ்தே தண்டஹஸ்தே பீமரூபே பயாநகே ।। ௯௫.

பயங்கரமானவளே, பெரிய காளியே, காலிகே, பாவங்களை நீக்கும் சக்தியாளியே, பாசம் பிடித்த கையிலும் தண்டம் பிடித்த கையிலும், பயங்கரமான உருவம் கொண்டவளே, அச்சம் தரும் வடிவமே!

சாமுண்டே ஜ்வலமாநாஸ்யே தீக்ஷ்ணதம்ஷ்ட்ரே மஹாபலே । ஶவயாநஸ்திதே தேவி ப்ரேதாஸநகதே ஶிவே ।। ௯௫.

சாமுண்டே, தீப்பொங்கும் வாயும் கூர்மையான பல்லும் கொண்டவளே, மிகுந்த பலம் உடையவளே, சவத்தின் மேல் அமர்ந்த தேவியே, பிசாசுகளுடன் இருப்பவளே, சிவையே!

பீமாக்ஷி பீஷணே தேவி ஸர்வபூதபயம்கரி । கராலே விகராலே ச மஹாகாலே கராலிநி । காலீ கராலீ விக்ராந்தா காலராத்ரி நமோऽஸ்து தே ।। ௯௫.

பயங்கரமான கண்கள் உடையவளே, அச்சம் தரும் தேவியே, எல்லா உயிர்களுக்கும் பயத்தை உண்டாக்குபவளே, கொடூரமானவளே, மிகுந்த பயங்கரமானவளே, பெரிய காலம் போலவளே, கொடுமை நிறைந்தவளே, காளி, கராளி, வலிமை மிகுந்தவளே, காலராத்திரியே, உமக்கு என் வணக்கம்.