வராஹபுராணம்

தபஃ க்ரு'த்வா சிரம் காலம் பாலயாம்யகிலம் ஜகத் । ஏவமுத்திஶ்ய பஞ்சாக்நிம் ஸாதயாமாஸ பாமிநீ ।। ௯௫.

நீண்ட நாட்கள் கடும் தவம் செய்து, அவள் உலகத்தை எல்லாம் காத்தாள்; இப்படிச் சொல்லி, அந்த ஒளிவீசும் தேவி ஐந்து அக்கினி விரதத்தை நிறைவேற்றினாள்.

தஸ்யாஃ காலாந்தரே தேவ்யாஸ்தபந்த்யாஸ்தப உத்தமம் । ருருர்நாம மஹாதேஜா ப்ரஹ்மதத்தவரோऽஸுரஃ ।। ௯௫.

அந்த தேவியார் உயர்ந்த தவம் செய்துகொண்டிருந்த வேளையில், ஒரு காலத்தில், ருரு என்ற பேரொளியுடைய, பிரம்மனால் வரம் பெற்ற அசுரன் இருந்தான்.

ஸமுத்ரமத்யே ரத்நாட்யம் புரமஸ்தி மஹாவநம் । தத்ர ராஜா ஸ தைத்யேந்த்ரஃ ஸர்வதேவபயம்கரஃ ।। ௯௫.

கடலுக்குள், ரத்தினங்கள் நிறைந்த நகரமும், பெரிய காடும் இருந்தது; அங்கே அந்த அசுரராஜன், எல்லா தேவர்களுக்கும் பயத்தை ஏற்படுத்தி ஆட்சி செய்தான்.

அநேகஶதஸாஹஸ்த்ரகோடிகோடிஶதோத்தரைஃ । அஸுரைரந்விதஃ ஶ்ரீமாந் த்விதீயோ நமுசிர்யதா ।। ௯௫.

நூற்றுக்கணக்கான ஆயிரக்கணக்குகள், கோடிக்கணக்குகள், நூறு கோடி அசுரர்களுடன் சேர்ந்து, பெருமைமிக்கவனாய், இன்னொரு நமுசி போல இருந்தான்.

காலேந மஹதா சாஸௌ லோகபாலபுராண்யத । ஜிகீஷுஃ ஸைந்யஸம்வீதோ தேவைர்பயமரோசயத் ।। ௯௫.

நேரம் கடந்தபின், பெரிய படையுடன் சூழப்பட்டு, உலகங்களை காக்கும் தேவர்களின் பழைய நகரங்களை வெல்ல விரும்பி, தேவர்களுக்கு பயம் ஏற்படுத்தினான்.

உத்திஷ்டதஸ்தஸ்ய மஹாஸுரஸ்ய ஸமுத்ரதோயம் வவ்ரு'தேऽதிமாத்ரம் । அநேகநக்ரக்ரஹமீநஜுஷ்ட - மாப்லாவயத் பர்வதஸாநுதேஶாந் ।। ௯௫.

அந்த மகா அசுரன் எழுந்தபோது, கடல் நீர் அளவுக்கு மீறி பெருகி, எண்ணற்ற முதலைகள், சுறாக்கள், மீன்கள் நிறைந்தவாறு, மலை சரிவுகளை முழுவதும் வெள்ளத்தில் மூழ்கடித்தது.

அந்தஃ ஸ்திதாநேகஸுராரிஸம்கம் விசித்ரசர்மாயுதசித்ரஶோபம் । பீமம் பலம் பலிநம் சாருயோதம் விநிர்யயௌ ஸிந்துஜலாத் விஶாலம் ।। ௯௫.

அந்த கடல் நீருக்குள் இருந்த பல்வேறு தேவர்களின் பகைவர்கள், வித்தியாசமான கவசங்களும் ஆயுதங்களும் அணிந்த, அச்சுறுத்தும் வலிமை கொண்ட, அழகாக போரிடும் ஒரு பெரிய படை வெளியே வந்தது.

தத்ர த்விபா தைத்யவரைருபேதா ஸமாநகண்டாஸுஸமூஹயுக்தாஃ । விநிர்யயுஃ ஸ்வாக்ரு'திபீஷணாநி ஸமந்தமுச்சைஃ கலு தர்ஶயந்தஃ ।। ௯௫.

அங்கே, முன்னணி தைத்யர்கள் நிறைந்த தீவுகள், பல மணி குழுக்கள் கொண்டும், தங்கள் உருவத்தால் பயமுறுத்தும் வகையிலும், எல்லா பக்கங்களிலும் பெருமையாகத் தோன்றின.

அஶ்வாஸ்ததா காஞ்சநபீடநத்தா ரோஹீதமத்ஸ்யைஃ ஸமதாம் ஜலாந்தஃ । வ்யவஸ்திதாஸ்தே ஸமமேவ தூர்ணம் விநிர்யயுஃ லக்ஷஶஃ கோடிஶஶ்ச ।। ௯௫.

பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட குதிரைகள், நீரில் சிவப்பு மீன்களைப் போல தோன்றின. அவை ஆயத்தமாக நின்று, நூற்றுக்கணக்கிலும் கோடிக்கணக்கிலும் விரைவாக வெளியே வந்தன.

ரதா ரவிஸ்யந்தநதுல்யவேகாஃ ஸுசக்ரதண்டாக்ஷத்ரிவேணுயுக்தாஃ । ஸுஶஸ்த்ரயந்த்ராஃ பரிபீடிதாங்கா - ஶ்சலத்பதாகாஸ்த்வரிதம் விஶங்காஃ ।। ௯௫.

சூரியனின் ரதம் போல் வேகமுள்ள ரதங்கள், சிறந்த சக்கரங்கள், அம்புகள், மூன்று பாகைச் சங்கிலிகள் கொண்டவை, நல்ல ஆயுதங்களும் வீரர்களும் நிரம்பி, கொடிகள் அலைக்க, தயங்காமல் விரைவாக நகர்ந்தன.

ததைவ யோதாஃ ஸ்தகிதேதரேதரா - ஸ்திதீர்ஷவஃ ப்ரவராஸ்தூர்ணபாணயஃ । ரணே ரணே லப்தஜயாஃ ப்ரஹாரிணோ விரேஜுருச்சைரஸுராநுகா ப்ரு'ஶம் ।। ௯௫.

அதேபோல், போராளிகள் ஒருவருக்கொருவர் அருகில் நின்று, கடந்து செல்ல ஆவலுடன், சிறந்தவர்கள், விரைவாகக் கையில் ஆயுதம் எடுத்தவர்கள், போர் போர் வெற்றி பெற்றவர்கள், அசுரர்களைத் தொடர்ந்து மிகவும் பிரகாசமாகத் தோன்றினார்கள்.

தேவேஷு சைவ பக்நேஷு விநிர்கத்ய ஜலாத் ததஃ । சதுரங்கபலோபேதஃ ப்ராயாதிந்த்ரபுரம் ப்ரதி ।। ௯௫.

தேவர்கள் தோற்கடிக்கப்பட்டதும், நான்கு வகை படைகளுடன் கூடிய அந்த அணி, கடல் நீரிலிருந்து வெளியே வந்து, இந்திரனின் நகரத்தை நோக்கி புறப்பட்டது.

யுயோத ச ஸூரைஃ ஸார்த்தம் ருருர்தைத்யபதிஸ்ததா । முத்கரைர்முஶலைஃ ஶூலைஃ ஶரைர்தண்டாயுதைஸ்ததா । ஜக்நுர்தைத்யாஃ ஸுராந் ஸம்க்யே ஸுராஶ்சைவ ததாऽஸுராந் ।। ௯௫.

தைத்யர்களின் தலைவர் ருரு, தன் வீரர்களுடன் சேர்ந்து, உரமரங்கள், முசலைகள், வேல்கள், அம்புகள், தண்டாயுதங்கள் கொண்டு போரிட்டான்; தைத்யர்கள் போர் வெளியில் தேவர்களைத் தாக்கினார்கள், தேவர்களும் அசுரர்களை அதேபோல் எதிர்த்தனர்.

ஏவம் க்ஷணமதோ யுத்தம் ததா தேவாஃ ஸவாஸவாஃ । அஸுரைர்நிர்ஜிதாஃ ஸத்யோ துத்ருவுர்விமுகா ப்ரு'ஶம் ।। ௯௫.

அப்படி ஒரு கணம் போர் நடந்ததும், இந்திரனுடன் கூடிய தேவர்கள், அசுரர்களால் உடனே தோற்கடிக்கப்பட்டு, மிகவும் குழப்பத்துடன் ஓடினர்.

தேவேஷு சைவ பக்நேஷு வித்ருதேஷு விஶேஷதஃ । அஸுரஃ ஸர்வதேவாநாமந்வதாவத வீர்யவாந் ।। ௯௫.

தேவர்கள் முற்றிலும் சிதறி ஓடியபோது, அந்த வலிமைமிக்க அசுரன், எல்லா தேவர்களையும் துரத்தினான்.

ததோ தேவகணாஃ ஸர்வே த்ரவந்தோ பயவிஹ்வலாஃ । நீலம் கிரிவரம் ஜக்முர்யத்ர தேவீ வ்யவஸ்திதா ।। ௯௫.

அப்போது எல்லா தேவர்களும், பயத்தில் கலங்கி ஓடி, தேவியிருக்கும் பெரிய நீலமலையை அடைந்தார்கள்.

ௌத்ரீ தபோரதா தேவீ தாமஸீ ஶக்திருத்தமா । ஸம்ஹாரகாரிணீ தேவீ காலராத்ரீதி தாம் விதுஃ ।। ௯௫.

அங்கே தவத்தில் ஈடுபட்ட, கொடுமைமிக்க, மிகுந்த சக்தி கொண்ட, அழிப்பை ஏற்படுத்தும் அந்த தேவியை, 'காலராத்திரி' என்று அழைக்கிறார்கள்.

ஸா த்ரு'ஷ்ட்வா தாந் ததா தேவாந் பயத்ரஸ்தாந் விசேதஸஃ । மா பைஷ்டேத்யுச்சகைர்தேவீ தாநுவாச ஸுரோத்தமாந் ।। ௯௫.

அப்போது, பயத்தில் திகைத்து நிற்கும் அந்த தேவர்களைப் பார்த்த தேவியார், 'பயப்பட வேண்டாம்' என்று உரக்கச் சொன்னாள்.

தேவ்யுவாச । கிமியம் வ்யாகுலா தேவா கதிர்வ உபலக்ஷ்யதே । கதயத்வம் த்ருதம் தேவாஃ ஸர்வதா பயகாரணம் ।। ௯௫.

தேவி கூறினாள்: 'ஏன் இவ்வளவு கலக்கமாக இருக்கிறீர்கள், தேவர்களே? என்ன அபாயம் தெரிகிறது? விரைவாக உங்கள் பயத்தின் காரணத்தை சொல்லுங்கள்.'

தேவா ஊசுஃ । அயமாயாதி தைத்யேந்த்ரோ ருருர்பீமபராக்ரமஃ । ஏதஸ்ய பீதாந் ரக்ஷஸ்வ த்வம் தேவாந் பரமேஶ்வரி ।। ௯௫.

தேவர்கள் கூறினார்கள்: 'இந்த தைத்யர்களின் அரசன் ருரு, மிகுந்த வலிமையுடன் வருகிறது. பரமேஸ்வரி, இந்த பயந்துள்ள தேவர்களை நீங்கள் காப்பாற்ற வேண்டும்.'

ஏவமுக்தா ததா தேவைர்தேவீ பீமபராக்ரமா । ஜஹாஸ பரயா ப்ரீத்யா தேவாநாம் புரதஃ ஶுபா ।। ௯௫.

அவ்வாறு தேவர்கள் கேட்டபோது, அந்த கொடுமைமிக்க அழகிய தேவி, அவர்களின் முன்பாக மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் சிரித்தாள்.

தஸ்யா ஹஸந்த்யா வக்த்ராத் து பஹ்வ்யோ தேவ்யோ விநிர்யயுஃ । யாபிர்விஶ்வமிதம் வ்யாப்தம் விக்ரு'தாபிரநேகஶஃ ।। ௯௫.

அவள் சிரித்தபோது, அவளது வாயிலிருந்து பல தேவியர்கள் தோன்றினார்கள்; அவர்கள் பலவிதமான பயங்கரமான உருவங்களில், இந்த உலகை முழுவதும் நிரப்பினார்கள்.

பாஶாங்குஶதராஃ ஸர்வாஃ ஸர்வாஃ பீநபயோதராஃ । ஸர்வாஃ ஶூலதரா பீமாஃ ஸர்வாஶ்சாபதராஃ ஶுபாஃ ।। ௯௫.

அந்த தேவியர்கள் எல்லாரும் பாசமும் அங்குசமும் பிடித்திருந்தார்கள், எல்லாரும் பூரணமான மார்புடன், எல்லாரும் வேல் ஏந்திய பயங்கரமானவர்கள், எல்லாரும் அழகான வில்லாளிகள்.

தாஃ ஸர்வாஃ கோடிஶோ தேவ்யஸ்தாம் தேவீம் வேஷ்ட்ய ஸம்ஸ்திதாஃ । யுயுதுதர்நிவைஃ ஸார்த்தம் பத்ததூணா மஹாபலாஃ । க்ஷணேந தாநவபலம் தத்ஸர்வம் நிஹதம் து தைஃ ।। ௯௫.

அந்த கோடிக்கணக்கான தேவிகள் எல்லாரும் அந்தத் தேவியைச் சுற்றி நின்று, வலிமை மிகுந்து, வில்லும் அம்பும் ஏந்தி, அசுர சேனைகளோடு போரிட்டார்கள். ஒரு கணத்தில் அவர்கள் எல்லாம் அசுரர்களை முற்றிலும் அழித்துவிட்டார்கள்.

தேவாஶ்ச ஸர்வே ஸம்யத்தா யுயுதுர்தாநவம் பலம் । ஆதித்யா வஸவோ ருத்ரா விஶ்வேதேவாஸ்ததாஶ்விநௌ । ஸர்வே ஶஸ்த்ராணி ஸம்க்ரு'ஹ்ய யுயுதுர்தாநவம் பலம் ।। ௯௫.

அனைத்து தேவர்களும் ஒன்று சேர்ந்து, அசுர சேனையை எதிர்த்து போரிட்டார்கள். ஆதித்யர்கள், வசுக்கள், ருத்ரர்கள், விஶ்வேதேவர்கள், அஷ்வினிகள் — எல்லோரும் ஆயுதங்களை எடுத்துக்கொண்டு அசுர சேனையை எதிர்த்து போராடினார்கள்.

காலராத்ர்யா பலம் யச்ச யச்ச தேவபலம் மஹத் । தத்ஸர்வம் தாநவபலமநயத் யமஸாதநம் ।। ௯௫.

காலராத்திரிக்கும், தேவர்களுக்கும் இருந்த சக்தி அனைத்தும் சேர்ந்து, அந்த அசுர சேனையை இறப்பின் இடத்திற்கே தள்ளியது.

ஏக ஏவ மஹாதைத்யோ ருருஸ்தஸ்தௌ மஹாம்ரு'தே । ஸ ச மாயாம் மஹாரௌத்ரீம் ரௌரவீம் விஸஸர்ஜ ஹ ।। ௯௫.

அந்த பெரிய போரில் ஒரே ஒரு பெரிய அசுரன், ருரு மட்டும் நின்றான். அவன் மிகவும் பயங்கரமான மாயையை உருவாக்கினான்.

ஸா மாயா வவ்ரு'தே பீமா ஸர்வதேவப்ரமோஹிநீ । தயா து மோஹிதா தேவாஃ ஸத்யோ நித்ராம் து பேஜிரே ।। ௯௫.

அந்த மாயை மிகப்பெரிதாகவும், பயங்கரமாகவும் வளர்ந்தது; அது எல்லா தேவர்களையும் மயக்கத்தில் ஆழ்த்தியது. அந்த மாயையின் காரணமாக, தேவர்கள் உடனே தூக்கத்தில் மூழ்கினர்.

தேவீ ச த்ரிஶிகேநாஜௌ தம் தைத்யம் ஸமதாட்யத் । தயா து தாடிதாந்தஸ்ய தைத்யஸ்ய ஶுபலோசநே । சர்மமுண்டே உபே ஸம்யக் ப்ரு'தக்பூதே பபூவதுஃ ।। ௯௫.

ஆனால், அந்த தேவீ, போர்க்களத்தில் தன் திரிசூலம் கொண்டு அந்த அசுரனை அடித்தாள். அவளால் அடிக்கப்பட்ட அந்த அசுரனிடமிருந்து, சர்மா என்றும் முண்டா என்றும் இருவர் தனித்தனியாக வெளிப்பட்டார்கள்.