வராஹபுராணம்

ஸர்வதேவரஹஸ்யாநாம் ஸர்வஸத்த்வவதாம் ஶுபே । த்வமேவ ஶரணம் தேவி வித்யேऽவித்யே ஶ்ரியேऽம்பிகே । விரூபாக்ஷி ததா க்ஷாந்தி க்ஷோபிதாந்தர்ஜலேऽவிலே ।। ௯௪.

எல்லா தேவர்களின் ரகசியங்களை அறிந்தவளே, எல்லா உயிர்களிலும் அவதரித்தவளே, நன்மை தரும் அம்மையே, அறிவும் அறியாமையும் செல்வமும் தரும் அம்பிகையே, வித்தியாசமான கண்களையுடையவளே, பொறுமையாய், உள்ளிருக்கும் நீரில் கலங்கியவளாய், வெளிப்படாதவளே, நீயே எங்களுக்கு அடைக்கலம்.

நமோऽஸ்து தே மஹாதேவி நமோऽஸ்து பரமேஶ்வரி । நமஸ்தே ஸர்வதேவாநாம் பாவநித்யேऽக்ஷயேऽவ்யயே ।। ௯௪.

உமக்கு வணக்கம், மகாதேவி, உமக்கு வணக்கம், பரமேஸ்வரி, எல்லா தேவர்களிடையிலும் நிலையானவளே, அழிவில்லாதவளே, மாற்றமில்லாதவளே, உமக்கு வணக்கம்.

ஶரணம் த்வாம் ப்ரபத்யந்தே யே தேவி பரமேஶ்வரி । ந தேஷாம் ஜாயதே கிஞ்சிதஶுபம் ரணஸங்கடே ।। ௯௪.

ஓ பரமேஸ்வரி தேவி, யார் உம்மை அடைக்கலமாக ஏற்கின்றார்களோ, அவர்களுக்கு போர் போன்ற ஆபத்துகளில் எந்த தீமையும் நேராது.

யஶ்ச வ்யாக்ரபயே கோரே சௌரராஜபயே ததா । ஸ்தபவமேநம் ஸதா தேவி படிஷ்யதி யதாத்மவாந் ।। ௯௪.

புலி பயம் அல்லது கொள்ளையர் அரசர்களின் பயம் போன்ற கொடூரமான சூழ்நிலைகளிலும், யார் இந்த ஸ்தோத்திரத்தை எப்போதும் மனக்கட்டுப்பாட்டுடன் பாராயணம் செய்கிறார்களோ, அந்தவர்களுக்கு...

நிகடஸ்தோऽபி யோ தேவி த்வாம் ஸ்மரிஷ்யதி மாநவஃ । ஸோऽபி பந்தைர்விமுக்தஸ்தே ஸுஸுகம் வஸதே ஸுகீ ।। ௯௪.

பிணைப்பில் இருந்தாலும் கூட, ஓ தேவி, உன்னை நினைக்கும் மனிதன் பந்தங்களில் இருந்து விடுபட்டு, சந்தோஷமாக, அமைதியாக வாழ்வான்.

ஶ்ரீவராஹ உவாச । ஏவம் ஸ்துதா ததா தேவீ தேவைஃ ப்ரணதிபூர்வகம் । உவாச தேவாந் ஸுஶ்ரோணீ வ்ரு'ணுத்வம் வரமுத்தமம் ।। ௯௪.

ஸ்ரீவராகன் சொன்னார்: அப்போது, தேவர்கள் பணிவுடன் புகழ்ந்தபோது, அழகான இடுப்பையுடைய தேவியார், 'உங்களுக்கு மிக உயர்ந்த வரத்தை தேர்ந்தெடுக்குங்கள்' என்று கூறினார்.

தேவா ஊசுஃ । தேவி ஸ்தோத்ரமிதம் யே ஹி படிஷ்யந்தி தவாநகே । ஸர்வகாமஸமாபந்நாந் குரு தேவி ஸ நோ வரஃ ।। ௯௪.

தேவர்கள் கூறினார்கள்: பாவமில்லாத தேவி, உமது இந்த ஸ்தோத்திரத்தை யார் பாராயணம் செய்கிறார்களோ, அவர்களின் எல்லா ஆசைகளும் நிறைவேறும் வகையில், அதையே எங்களுக்கு வரமாக அருள வேண்டும்.

ஏவமஸ்த்விதி தாந் தேவாநுக்த்வா தேவீ பராऽபரா । விஸஸர்ஜ ததோ தேவாந் ஸ்வயம் தத்ரைவ ஸம்ஸ்திதா ।। ௯௪.

அப்படியே ஆகட்டும் என்று கூறி, அந்த பரம தேவியார் தேவர்களிடம் சொன்னபின், அவர்களை அனுப்பி, தானே அங்கேயே தங்கி இருந்தாள்.

ஏதத் த்விதீயம் யோ ஜந்ம வேத தேவ்யா தராதரே । ஸ வீதஶோகோ விரஜாஃ பதம் கச்சத்யநாமயம் ।। ௯௪.

இந்த தேவியின் இரண்டாவது அவதாரத்தை பூமியில் யார் அறிகிறார்களோ, அவர்கள் துயரமின்றி, தூய்மையுடன், நோயற்ற நிலையை அடைவார்கள்.

ஶ்ரீவராஹ உவாச । யா ஸா நீலகிரிம் யாதா தபஸே த்ரு'தமாநஸா । ரௌத்ரீ தமோத்பவா ஶக்திஸ்தஸ்யாஃ ஶ்ர்ரு'ணு தரே வ்ரதம் ।। ௯௫.

ஸ்ரீவராகன் சொன்னார்: யார் நிலக்கடகில் தவம் செய்யத் திடமான மனதுடன் சென்றாளோ, இருண்டிலிருந்து பிறந்த கொடுமைமிக்க சக்தியான அவளது விரதத்தை கேள், பூமியே.

தபஃ க்ரு'த்வா சிரம் காலம் பாலயாம்யகிலம் ஜகத் । ஏவமுத்திஶ்ய பஞ்சாக்நிம் ஸாதயாமாஸ பாமிநீ ।। ௯௫.

நீண்ட நாட்கள் கடும் தவம் செய்து, அவள் உலகத்தை எல்லாம் காத்தாள்; இப்படிச் சொல்லி, அந்த ஒளிவீசும் தேவி ஐந்து அக்கினி விரதத்தை நிறைவேற்றினாள்.

தஸ்யாஃ காலாந்தரே தேவ்யாஸ்தபந்த்யாஸ்தப உத்தமம் । ருருர்நாம மஹாதேஜா ப்ரஹ்மதத்தவரோऽஸுரஃ ।। ௯௫.

அந்த தேவியார் உயர்ந்த தவம் செய்துகொண்டிருந்த வேளையில், ஒரு காலத்தில், ருரு என்ற பேரொளியுடைய, பிரம்மனால் வரம் பெற்ற அசுரன் இருந்தான்.

ஸமுத்ரமத்யே ரத்நாட்யம் புரமஸ்தி மஹாவநம் । தத்ர ராஜா ஸ தைத்யேந்த்ரஃ ஸர்வதேவபயம்கரஃ ।। ௯௫.

கடலுக்குள், ரத்தினங்கள் நிறைந்த நகரமும், பெரிய காடும் இருந்தது; அங்கே அந்த அசுரராஜன், எல்லா தேவர்களுக்கும் பயத்தை ஏற்படுத்தி ஆட்சி செய்தான்.

அநேகஶதஸாஹஸ்த்ரகோடிகோடிஶதோத்தரைஃ । அஸுரைரந்விதஃ ஶ்ரீமாந் த்விதீயோ நமுசிர்யதா ।। ௯௫.

நூற்றுக்கணக்கான ஆயிரக்கணக்குகள், கோடிக்கணக்குகள், நூறு கோடி அசுரர்களுடன் சேர்ந்து, பெருமைமிக்கவனாய், இன்னொரு நமுசி போல இருந்தான்.

காலேந மஹதா சாஸௌ லோகபாலபுராண்யத । ஜிகீஷுஃ ஸைந்யஸம்வீதோ தேவைர்பயமரோசயத் ।। ௯௫.

நேரம் கடந்தபின், பெரிய படையுடன் சூழப்பட்டு, உலகங்களை காக்கும் தேவர்களின் பழைய நகரங்களை வெல்ல விரும்பி, தேவர்களுக்கு பயம் ஏற்படுத்தினான்.

உத்திஷ்டதஸ்தஸ்ய மஹாஸுரஸ்ய ஸமுத்ரதோயம் வவ்ரு'தேऽதிமாத்ரம் । அநேகநக்ரக்ரஹமீநஜுஷ்ட - மாப்லாவயத் பர்வதஸாநுதேஶாந் ।। ௯௫.

அந்த மகா அசுரன் எழுந்தபோது, கடல் நீர் அளவுக்கு மீறி பெருகி, எண்ணற்ற முதலைகள், சுறாக்கள், மீன்கள் நிறைந்தவாறு, மலை சரிவுகளை முழுவதும் வெள்ளத்தில் மூழ்கடித்தது.

அந்தஃ ஸ்திதாநேகஸுராரிஸம்கம் விசித்ரசர்மாயுதசித்ரஶோபம் । பீமம் பலம் பலிநம் சாருயோதம் விநிர்யயௌ ஸிந்துஜலாத் விஶாலம் ।। ௯௫.

அந்த கடல் நீருக்குள் இருந்த பல்வேறு தேவர்களின் பகைவர்கள், வித்தியாசமான கவசங்களும் ஆயுதங்களும் அணிந்த, அச்சுறுத்தும் வலிமை கொண்ட, அழகாக போரிடும் ஒரு பெரிய படை வெளியே வந்தது.

தத்ர த்விபா தைத்யவரைருபேதா ஸமாநகண்டாஸுஸமூஹயுக்தாஃ । விநிர்யயுஃ ஸ்வாக்ரு'திபீஷணாநி ஸமந்தமுச்சைஃ கலு தர்ஶயந்தஃ ।। ௯௫.

அங்கே, முன்னணி தைத்யர்கள் நிறைந்த தீவுகள், பல மணி குழுக்கள் கொண்டும், தங்கள் உருவத்தால் பயமுறுத்தும் வகையிலும், எல்லா பக்கங்களிலும் பெருமையாகத் தோன்றின.

அஶ்வாஸ்ததா காஞ்சநபீடநத்தா ரோஹீதமத்ஸ்யைஃ ஸமதாம் ஜலாந்தஃ । வ்யவஸ்திதாஸ்தே ஸமமேவ தூர்ணம் விநிர்யயுஃ லக்ஷஶஃ கோடிஶஶ்ச ।। ௯௫.

பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட குதிரைகள், நீரில் சிவப்பு மீன்களைப் போல தோன்றின. அவை ஆயத்தமாக நின்று, நூற்றுக்கணக்கிலும் கோடிக்கணக்கிலும் விரைவாக வெளியே வந்தன.

ரதா ரவிஸ்யந்தநதுல்யவேகாஃ ஸுசக்ரதண்டாக்ஷத்ரிவேணுயுக்தாஃ । ஸுஶஸ்த்ரயந்த்ராஃ பரிபீடிதாங்கா - ஶ்சலத்பதாகாஸ்த்வரிதம் விஶங்காஃ ।। ௯௫.

சூரியனின் ரதம் போல் வேகமுள்ள ரதங்கள், சிறந்த சக்கரங்கள், அம்புகள், மூன்று பாகைச் சங்கிலிகள் கொண்டவை, நல்ல ஆயுதங்களும் வீரர்களும் நிரம்பி, கொடிகள் அலைக்க, தயங்காமல் விரைவாக நகர்ந்தன.

ததைவ யோதாஃ ஸ்தகிதேதரேதரா - ஸ்திதீர்ஷவஃ ப்ரவராஸ்தூர்ணபாணயஃ । ரணே ரணே லப்தஜயாஃ ப்ரஹாரிணோ விரேஜுருச்சைரஸுராநுகா ப்ரு'ஶம் ।। ௯௫.

அதேபோல், போராளிகள் ஒருவருக்கொருவர் அருகில் நின்று, கடந்து செல்ல ஆவலுடன், சிறந்தவர்கள், விரைவாகக் கையில் ஆயுதம் எடுத்தவர்கள், போர் போர் வெற்றி பெற்றவர்கள், அசுரர்களைத் தொடர்ந்து மிகவும் பிரகாசமாகத் தோன்றினார்கள்.

தேவேஷு சைவ பக்நேஷு விநிர்கத்ய ஜலாத் ததஃ । சதுரங்கபலோபேதஃ ப்ராயாதிந்த்ரபுரம் ப்ரதி ।। ௯௫.

தேவர்கள் தோற்கடிக்கப்பட்டதும், நான்கு வகை படைகளுடன் கூடிய அந்த அணி, கடல் நீரிலிருந்து வெளியே வந்து, இந்திரனின் நகரத்தை நோக்கி புறப்பட்டது.

யுயோத ச ஸூரைஃ ஸார்த்தம் ருருர்தைத்யபதிஸ்ததா । முத்கரைர்முஶலைஃ ஶூலைஃ ஶரைர்தண்டாயுதைஸ்ததா । ஜக்நுர்தைத்யாஃ ஸுராந் ஸம்க்யே ஸுராஶ்சைவ ததாऽஸுராந் ।। ௯௫.

தைத்யர்களின் தலைவர் ருரு, தன் வீரர்களுடன் சேர்ந்து, உரமரங்கள், முசலைகள், வேல்கள், அம்புகள், தண்டாயுதங்கள் கொண்டு போரிட்டான்; தைத்யர்கள் போர் வெளியில் தேவர்களைத் தாக்கினார்கள், தேவர்களும் அசுரர்களை அதேபோல் எதிர்த்தனர்.

ஏவம் க்ஷணமதோ யுத்தம் ததா தேவாஃ ஸவாஸவாஃ । அஸுரைர்நிர்ஜிதாஃ ஸத்யோ துத்ருவுர்விமுகா ப்ரு'ஶம் ।। ௯௫.

அப்படி ஒரு கணம் போர் நடந்ததும், இந்திரனுடன் கூடிய தேவர்கள், அசுரர்களால் உடனே தோற்கடிக்கப்பட்டு, மிகவும் குழப்பத்துடன் ஓடினர்.

தேவேஷு சைவ பக்நேஷு வித்ருதேஷு விஶேஷதஃ । அஸுரஃ ஸர்வதேவாநாமந்வதாவத வீர்யவாந் ।। ௯௫.

தேவர்கள் முற்றிலும் சிதறி ஓடியபோது, அந்த வலிமைமிக்க அசுரன், எல்லா தேவர்களையும் துரத்தினான்.

ததோ தேவகணாஃ ஸர்வே த்ரவந்தோ பயவிஹ்வலாஃ । நீலம் கிரிவரம் ஜக்முர்யத்ர தேவீ வ்யவஸ்திதா ।। ௯௫.

அப்போது எல்லா தேவர்களும், பயத்தில் கலங்கி ஓடி, தேவியிருக்கும் பெரிய நீலமலையை அடைந்தார்கள்.

ௌத்ரீ தபோரதா தேவீ தாமஸீ ஶக்திருத்தமா । ஸம்ஹாரகாரிணீ தேவீ காலராத்ரீதி தாம் விதுஃ ।। ௯௫.

அங்கே தவத்தில் ஈடுபட்ட, கொடுமைமிக்க, மிகுந்த சக்தி கொண்ட, அழிப்பை ஏற்படுத்தும் அந்த தேவியை, 'காலராத்திரி' என்று அழைக்கிறார்கள்.

ஸா த்ரு'ஷ்ட்வா தாந் ததா தேவாந் பயத்ரஸ்தாந் விசேதஸஃ । மா பைஷ்டேத்யுச்சகைர்தேவீ தாநுவாச ஸுரோத்தமாந் ।। ௯௫.

அப்போது, பயத்தில் திகைத்து நிற்கும் அந்த தேவர்களைப் பார்த்த தேவியார், 'பயப்பட வேண்டாம்' என்று உரக்கச் சொன்னாள்.

தேவ்யுவாச । கிமியம் வ்யாகுலா தேவா கதிர்வ உபலக்ஷ்யதே । கதயத்வம் த்ருதம் தேவாஃ ஸர்வதா பயகாரணம் ।। ௯௫.

தேவி கூறினாள்: 'ஏன் இவ்வளவு கலக்கமாக இருக்கிறீர்கள், தேவர்களே? என்ன அபாயம் தெரிகிறது? விரைவாக உங்கள் பயத்தின் காரணத்தை சொல்லுங்கள்.'