வராஹபுராணம்

ஏவம் வர்ஷஹஸ்த்ராணி தஶ தஸ்ய தயா ஸஹ । திவ்யாநி விகதாநி ஸ்யுர்யுத்யதஸ்தஸ்ய ஶோபநே । பப்ராம ஸகலம் த்வாஜௌ ப்ரஹ்மாண்டம் பீதமாநஸம் ।। ௯௪.

இவ்வாறு, பத்தாயிரம் தெய்வ ஆண்டுகள் அவன் அவளுடன் போரிட்டு, முழு போர்க்களத்திலும் பயத்துடன் அலைந்தான்.

ததஃ காலேந மஹதா ஶதஶ்ர்ரு'ங்கே மஹாகிரௌ । பத்ப்யாமாக்ரம்ய ஶூலேந நிஹதோ தைத்யஸத்தமஃ ।। ௯௪.

பெரிய காலத்துக்குப் பிறகு, நூறு சிகரங்கள் கொண்ட பெரிய மலையில், அவளைத் தன் காலால் அழுத்தி, சூலத்தால் அந்த அசுரர்களில் சிறந்தவனை அழித்தாள்.

ஶிரஶ்சிச்சேத கங்கேந தத்ர சாந்தஃஸ்திதஃ புமாந் । நிர்கத்ய விகதஃ ஸ்வர்கம் தேவ்யாஃ ஶஸ்த்ரநிபாதநாத் ।। ௯௪.

அங்கே அவள் அவன் தலையை வாளால் வெட்டினாள். உள்ளிருக்கும் ஆவி வெளியே வந்து, தேவியின் ஆயுதத்தால் தாக்கப்பட்டு சுவர்க்கத்திற்குச் சென்றது.

ததோ தேவகணாஃ ஸர்வே மஹிஷம் வீக்ஷ்ய நிர்ஜிதம் । ஸப்ரஹ்மகா ஸ்துதிம் சக்ருர்தேவ்யாஸ்துஷ்டேந சேதஸா ।। ௯௪.

அப்போது எல்லா தேவர்களும், பிரம்மாவுடன் சேர்ந்து, மகிஷன் தோற்கடிக்கப்பட்டதைப் பார்த்து, மகிழ்ச்சியுடன் அந்த தேவியைப் புகழ்ந்தார்கள்.

தேவா ஊசுஃ । நமோ தேவி மஹாபாகே கம்பீரே பீமதர்ஶநே । ஜயஸ்தே ஸ்திதிஸித்தாந்தே த்ரிநேத்ரே விஶ்வதோமுகி ।। ௯௪.

தேவர்கள் கூறினர்: "அம்மா, பெரும் பாக்கியம் பெற்றவளே, ஆழமானவளே, பயங்கரமான உருவமுடையவளே, எப்போதும் வெற்றி பெறும், நிலையானவளே, மூன்று கண்கள் உடையவளே, எல்லா திசைகளிலும் முகம் கொண்டவளே, உமக்கு வணக்கம்."

வித்யாவித்யே ஜயே யாஜ்யே மஹிஷாஸுரமர்திநி । ஸர்வகே ஸர்வதேவேஶி விஶ்வரூபிணி வைஷ்ணவி ।। ௯௪.

"அறிவிலும் அறியாமையிலும், வெற்றியிலும் யாகத்திலும், மகிஷாஸுரனை அழித்தவளே, எல்லா இடங்களிலும் நிறைந்தவளே, எல்லா தேவர்களின் தலைவியுமானவளே, உலகமெங்கும் உருவம் கொண்டவளே, வைஷ்ணவி, உமக்கு வணக்கம்."

வீதஶோகே த்ருவே தேவி பத்மபத்ரஶுபேக்ஷணே । ஶுத்தஸத்த்வவ்ரதஸ்தே ச சண்டரூபே விபாவரி ।। ௯௪.

"துக்கமில்லாதவளே, நிலையானவளே, தாமரை இதழ்போல் அழகான கண்கள் கொண்டவளே, தூய சத்துவமும் விரதத்திலும் நிலைத்தவளே, கொடுமையான உருவமுடையவளே, பிரகாசமானவளே, உமக்கு வணக்கம்."

ரு'த்திஸித்திப்ரதே தேவி வித்யேऽவித்யேऽம்ரு'தே ஶிவே । ஶாம்கரீ வைஷ்ணவீ ப்ராஹ்மீ ஸர்வதேவநமஸ்க்ரு'தே ।। ௯௪.

ஓ தேவி, செல்வமும் சித்தியும் அருளும், அறிவும் அறியாமையும், அமரத்துவமும் மங்களமும் அளிப்பவளே, சங்கரியின் துணைவியாய், வைஷ்ணவியின் வடிவில், பிரம்மாவின் சக்தியாய், எல்லா தேவர்களாலும் வணங்கப்படுபவளே.

கண்டாஹஸ்தே த்ரிஶூலாஸ்த்ரே மஹாமஹிஷமர்திநி । உக்ரரூபே விரூபாக்ஷி மஹாமாயேऽம்ரு'தஸ்த்ரவே ।। ௯௪.

கைதில் மணி கொண்டு, திரிசூலம் ஆயுதமாகக் கொண்டு, பெரிய மகிஷனை அழித்தவளே, கொடூரமான உருவத்துடன், வித்தியாசமான கண்களுடன், பெரிய மாயையாய், அமரத்துவம் தரும் மூலத்தாய்.

ஸர்வஸத்த்வஹிதே தேவி ஸர்வஸத்த்வமயே த்ருவே । வித்யாபுராணஶில்பாநாம் ஜநநீ பூததாரிணீ ।। ௯௪.

எல்லா உயிர்களுக்கும் நன்மை செய்யும் தேவி, எல்லா உயிர்களிலும் நிறைந்தவளே, நிலையானவளே, அறிவுக்கும், புராணங்களுக்கும், கலைகளுக்கும் தாயாய், புவி மற்றும் எல்லா பொருள்களையும் தாங்குபவளே.

ஸர்வதேவரஹஸ்யாநாம் ஸர்வஸத்த்வவதாம் ஶுபே । த்வமேவ ஶரணம் தேவி வித்யேऽவித்யே ஶ்ரியேऽம்பிகே । விரூபாக்ஷி ததா க்ஷாந்தி க்ஷோபிதாந்தர்ஜலேऽவிலே ।। ௯௪.

எல்லா தேவர்களின் ரகசியங்களை அறிந்தவளே, எல்லா உயிர்களிலும் அவதரித்தவளே, நன்மை தரும் அம்மையே, அறிவும் அறியாமையும் செல்வமும் தரும் அம்பிகையே, வித்தியாசமான கண்களையுடையவளே, பொறுமையாய், உள்ளிருக்கும் நீரில் கலங்கியவளாய், வெளிப்படாதவளே, நீயே எங்களுக்கு அடைக்கலம்.

நமோऽஸ்து தே மஹாதேவி நமோऽஸ்து பரமேஶ்வரி । நமஸ்தே ஸர்வதேவாநாம் பாவநித்யேऽக்ஷயேऽவ்யயே ।। ௯௪.

உமக்கு வணக்கம், மகாதேவி, உமக்கு வணக்கம், பரமேஸ்வரி, எல்லா தேவர்களிடையிலும் நிலையானவளே, அழிவில்லாதவளே, மாற்றமில்லாதவளே, உமக்கு வணக்கம்.

ஶரணம் த்வாம் ப்ரபத்யந்தே யே தேவி பரமேஶ்வரி । ந தேஷாம் ஜாயதே கிஞ்சிதஶுபம் ரணஸங்கடே ।। ௯௪.

ஓ பரமேஸ்வரி தேவி, யார் உம்மை அடைக்கலமாக ஏற்கின்றார்களோ, அவர்களுக்கு போர் போன்ற ஆபத்துகளில் எந்த தீமையும் நேராது.

யஶ்ச வ்யாக்ரபயே கோரே சௌரராஜபயே ததா । ஸ்தபவமேநம் ஸதா தேவி படிஷ்யதி யதாத்மவாந் ।। ௯௪.

புலி பயம் அல்லது கொள்ளையர் அரசர்களின் பயம் போன்ற கொடூரமான சூழ்நிலைகளிலும், யார் இந்த ஸ்தோத்திரத்தை எப்போதும் மனக்கட்டுப்பாட்டுடன் பாராயணம் செய்கிறார்களோ, அந்தவர்களுக்கு...

நிகடஸ்தோऽபி யோ தேவி த்வாம் ஸ்மரிஷ்யதி மாநவஃ । ஸோऽபி பந்தைர்விமுக்தஸ்தே ஸுஸுகம் வஸதே ஸுகீ ।। ௯௪.

பிணைப்பில் இருந்தாலும் கூட, ஓ தேவி, உன்னை நினைக்கும் மனிதன் பந்தங்களில் இருந்து விடுபட்டு, சந்தோஷமாக, அமைதியாக வாழ்வான்.

ஶ்ரீவராஹ உவாச । ஏவம் ஸ்துதா ததா தேவீ தேவைஃ ப்ரணதிபூர்வகம் । உவாச தேவாந் ஸுஶ்ரோணீ வ்ரு'ணுத்வம் வரமுத்தமம் ।। ௯௪.

ஸ்ரீவராகன் சொன்னார்: அப்போது, தேவர்கள் பணிவுடன் புகழ்ந்தபோது, அழகான இடுப்பையுடைய தேவியார், 'உங்களுக்கு மிக உயர்ந்த வரத்தை தேர்ந்தெடுக்குங்கள்' என்று கூறினார்.

தேவா ஊசுஃ । தேவி ஸ்தோத்ரமிதம் யே ஹி படிஷ்யந்தி தவாநகே । ஸர்வகாமஸமாபந்நாந் குரு தேவி ஸ நோ வரஃ ।। ௯௪.

தேவர்கள் கூறினார்கள்: பாவமில்லாத தேவி, உமது இந்த ஸ்தோத்திரத்தை யார் பாராயணம் செய்கிறார்களோ, அவர்களின் எல்லா ஆசைகளும் நிறைவேறும் வகையில், அதையே எங்களுக்கு வரமாக அருள வேண்டும்.

ஏவமஸ்த்விதி தாந் தேவாநுக்த்வா தேவீ பராऽபரா । விஸஸர்ஜ ததோ தேவாந் ஸ்வயம் தத்ரைவ ஸம்ஸ்திதா ।। ௯௪.

அப்படியே ஆகட்டும் என்று கூறி, அந்த பரம தேவியார் தேவர்களிடம் சொன்னபின், அவர்களை அனுப்பி, தானே அங்கேயே தங்கி இருந்தாள்.

ஏதத் த்விதீயம் யோ ஜந்ம வேத தேவ்யா தராதரே । ஸ வீதஶோகோ விரஜாஃ பதம் கச்சத்யநாமயம் ।। ௯௪.

இந்த தேவியின் இரண்டாவது அவதாரத்தை பூமியில் யார் அறிகிறார்களோ, அவர்கள் துயரமின்றி, தூய்மையுடன், நோயற்ற நிலையை அடைவார்கள்.

ஶ்ரீவராஹ உவாச । யா ஸா நீலகிரிம் யாதா தபஸே த்ரு'தமாநஸா । ரௌத்ரீ தமோத்பவா ஶக்திஸ்தஸ்யாஃ ஶ்ர்ரு'ணு தரே வ்ரதம் ।। ௯௫.

ஸ்ரீவராகன் சொன்னார்: யார் நிலக்கடகில் தவம் செய்யத் திடமான மனதுடன் சென்றாளோ, இருண்டிலிருந்து பிறந்த கொடுமைமிக்க சக்தியான அவளது விரதத்தை கேள், பூமியே.

தபஃ க்ரு'த்வா சிரம் காலம் பாலயாம்யகிலம் ஜகத் । ஏவமுத்திஶ்ய பஞ்சாக்நிம் ஸாதயாமாஸ பாமிநீ ।। ௯௫.

நீண்ட நாட்கள் கடும் தவம் செய்து, அவள் உலகத்தை எல்லாம் காத்தாள்; இப்படிச் சொல்லி, அந்த ஒளிவீசும் தேவி ஐந்து அக்கினி விரதத்தை நிறைவேற்றினாள்.

தஸ்யாஃ காலாந்தரே தேவ்யாஸ்தபந்த்யாஸ்தப உத்தமம் । ருருர்நாம மஹாதேஜா ப்ரஹ்மதத்தவரோऽஸுரஃ ।। ௯௫.

அந்த தேவியார் உயர்ந்த தவம் செய்துகொண்டிருந்த வேளையில், ஒரு காலத்தில், ருரு என்ற பேரொளியுடைய, பிரம்மனால் வரம் பெற்ற அசுரன் இருந்தான்.

ஸமுத்ரமத்யே ரத்நாட்யம் புரமஸ்தி மஹாவநம் । தத்ர ராஜா ஸ தைத்யேந்த்ரஃ ஸர்வதேவபயம்கரஃ ।। ௯௫.

கடலுக்குள், ரத்தினங்கள் நிறைந்த நகரமும், பெரிய காடும் இருந்தது; அங்கே அந்த அசுரராஜன், எல்லா தேவர்களுக்கும் பயத்தை ஏற்படுத்தி ஆட்சி செய்தான்.

அநேகஶதஸாஹஸ்த்ரகோடிகோடிஶதோத்தரைஃ । அஸுரைரந்விதஃ ஶ்ரீமாந் த்விதீயோ நமுசிர்யதா ।। ௯௫.

நூற்றுக்கணக்கான ஆயிரக்கணக்குகள், கோடிக்கணக்குகள், நூறு கோடி அசுரர்களுடன் சேர்ந்து, பெருமைமிக்கவனாய், இன்னொரு நமுசி போல இருந்தான்.

காலேந மஹதா சாஸௌ லோகபாலபுராண்யத । ஜிகீஷுஃ ஸைந்யஸம்வீதோ தேவைர்பயமரோசயத் ।। ௯௫.

நேரம் கடந்தபின், பெரிய படையுடன் சூழப்பட்டு, உலகங்களை காக்கும் தேவர்களின் பழைய நகரங்களை வெல்ல விரும்பி, தேவர்களுக்கு பயம் ஏற்படுத்தினான்.

உத்திஷ்டதஸ்தஸ்ய மஹாஸுரஸ்ய ஸமுத்ரதோயம் வவ்ரு'தேऽதிமாத்ரம் । அநேகநக்ரக்ரஹமீநஜுஷ்ட - மாப்லாவயத் பர்வதஸாநுதேஶாந் ।। ௯௫.

அந்த மகா அசுரன் எழுந்தபோது, கடல் நீர் அளவுக்கு மீறி பெருகி, எண்ணற்ற முதலைகள், சுறாக்கள், மீன்கள் நிறைந்தவாறு, மலை சரிவுகளை முழுவதும் வெள்ளத்தில் மூழ்கடித்தது.

அந்தஃ ஸ்திதாநேகஸுராரிஸம்கம் விசித்ரசர்மாயுதசித்ரஶோபம் । பீமம் பலம் பலிநம் சாருயோதம் விநிர்யயௌ ஸிந்துஜலாத் விஶாலம் ।। ௯௫.

அந்த கடல் நீருக்குள் இருந்த பல்வேறு தேவர்களின் பகைவர்கள், வித்தியாசமான கவசங்களும் ஆயுதங்களும் அணிந்த, அச்சுறுத்தும் வலிமை கொண்ட, அழகாக போரிடும் ஒரு பெரிய படை வெளியே வந்தது.

தத்ர த்விபா தைத்யவரைருபேதா ஸமாநகண்டாஸுஸமூஹயுக்தாஃ । விநிர்யயுஃ ஸ்வாக்ரு'திபீஷணாநி ஸமந்தமுச்சைஃ கலு தர்ஶயந்தஃ ।। ௯௫.

அங்கே, முன்னணி தைத்யர்கள் நிறைந்த தீவுகள், பல மணி குழுக்கள் கொண்டும், தங்கள் உருவத்தால் பயமுறுத்தும் வகையிலும், எல்லா பக்கங்களிலும் பெருமையாகத் தோன்றின.

அஶ்வாஸ்ததா காஞ்சநபீடநத்தா ரோஹீதமத்ஸ்யைஃ ஸமதாம் ஜலாந்தஃ । வ்யவஸ்திதாஸ்தே ஸமமேவ தூர்ணம் விநிர்யயுஃ லக்ஷஶஃ கோடிஶஶ்ச ।। ௯௫.

பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட குதிரைகள், நீரில் சிவப்பு மீன்களைப் போல தோன்றின. அவை ஆயத்தமாக நின்று, நூற்றுக்கணக்கிலும் கோடிக்கணக்கிலும் விரைவாக வெளியே வந்தன.