வராஹபுராணம்

ப்ரணம்ய தேவீம் ஸர்வேஶீமுவாச ச மஹாதபாஃ । தேவி தேவைரஹம் ப்ரீதைஃ ப்ரேஷிதோऽஸ்மி தவாந்திகம் ।। ௯௪.

அனைத்து உலகங்களுக்கும் இறைவியான தேவிக்கு வணங்கி, அந்த பெரிய தவசு சொன்னான்: 'தேவி, மகிழ்ச்சியடைந்த தேவர்களால் அனுப்பப்பட்டு, நான் உன்னிடம் வந்துள்ளேன்.'

விஜிதா தேவி தைத்யேந மஹிஷாக்யேந நிர்ஜராஃ । த்வாம் க்ரு'ஹீதும் ப்ரயத்நம் ஸ க்ரு'தவாந் தேவி தைத்யராட் ।। ௯௪.

தேவி, மகிஷன் என்று அழைக்கப்படும் அசுரனால் அமரர்கள் வெல்லப்பட்டுள்ளனர்; அந்த அசுரராஜா உன்னை பிடிக்க முயற்சி செய்துள்ளான்.

ஏவமுக்தோऽஸ்மி தேவைஸ்த்வாம் போதயாமி வராநநே । ஸ்திரீபூதா மஹாதேவி தம் தைத்யம் ப்ரதிகாதய ।। ௯௪.

இப்படிச் தேவர்கள் என்னிடம் கூறியபடி, நான் உனக்கு அறிவிக்கிறேன், அழகிய முகமுடையவளே. மகாதேவி, நீ உறுதியுடன் அந்த அசுரனை எதிர்த்து நிற்க வேண்டும்.

உக்த்வைவாந்தர்ஹிதஃ ஸத்யோ நாரதஃ ஸ்வேச்சயா யயௌ । தேவீ ச கந்யாஸ்தாஃ ஸர்வாஃ ஸந்நஹ்யந்தாமுவாச ஹ ।। ௯௪.

இவ்வாறு கூறியவுடன், நாரதர் தானாகவே உடனே மறைந்தார். தேவி, எல்லா கன்னியர்களும் ஆயுதம் எடுக்க உத்தரவிட்டாள்.

ததஃ கந்யா மஹாபாகாஃ ஸர்வாஸ்தா தேவிஶாஸநாத் । பபூவுர்கோரரூபிண்யஃ கங்கசர்மதநுர்தராஃ । ஸம்க்ராமஹேதோஃ ஸம்தஸ்துர்தைத்யவித்வம்ஸநாய தாஃ ।। ௯௪.

உடனே, அந்த மகா பாக்கியசாலி கன்னியர்கள் எல்லாம், தேவியின் கட்டளையால், பயங்கரமான உருவங்களை எடுத்துக் கொண்டு, வாள், கேடயம், வில் ஆகியவற்றை ஏந்தி, போருக்காக தயார் நிலையில், அசுரர்களை அழிக்க நின்றார்கள்.

தாவத் தைத்யபலம் ஸர்வம் முக்த்வா தேவசமூம் த்ருதம் । ஆயயௌ யத்ர தத் தேவ்யாஃ ஸம்நத்தம் ஸ்த்ரீபலம் மஹத் ।। ௯௪.

அந்த நேரத்தில், அசுரப் படை முழுவதும், தேவதைகளின் படையை விட்டு விட்டு, விரைவாக வந்து, தேவியின் பெரிய பெண்கள் படை திரண்டிருந்த இடத்திற்கு வந்தது.

ததஸ்தா யுயுதுஃ கந்யா தாநவைஃ ஸஹ தர்பிதாஃ । க்ஷணேந தத் பலம் தாபிஶ்சதுரங்கம் நிபாதிதம் ।। ௯௪.

பின்னர், அந்த பெருமிதம் கொண்ட கன்னியர்கள், அசுரர்களுடன் போரிட்டார்கள்; ஒரு கணத்தில், அவர்கள் அந்த நால்வகை படையையும் வீழ்த்தினார்கள்.

ஶிராம்ஸி தத்ர கேஷாம்சிச்சிந்நாநி பதிதாநி ச । அபரேஷாம் விதார்யோரஃ க்ரவ்யாதாஃ பாந்தி ஶோணிதம் ।। ௯௪.

அங்கு சிலரது தலைகள் வெட்டப்பட்டு விழுந்தன; மற்றவர்களின் மார்புகள் கிழிக்கப்பட்டு, மாம்சம் உண்ணும் பிசாசுகள் அவர்களது இரத்தத்தை குடித்தன.

அந்யே கபந்தபூதாஸ்து நந்ரு'துர்தைத்யநாயகாஃ । ஏவம் க்ஷணேந தே ஸர்வே வித்வஸ்தாஃ பாபசேதஸஃ । அபரே வித்ருதாஃ ஸர்வே யத்ராஸௌ மஹிஷாஸுரஃ ।। ௯௪.

மற்ற அசுரத் தலைவர்கள் தலைகளில்லாத உடல்களாக மாறி ஆடினார்கள்; இவ்வாறு, அந்த பாவமுள்ளவர்கள் எல்லோரும் ஒரு கணத்தில் அழிக்கப்பட்டார்கள். மீதமுள்ளவர்கள் எல்லாம் மகிஷாசுரன் இருக்கும் இடத்துக்கு ஓடிச்சென்றார்கள்.

ததோ ஹாஹாக்ரு'தம் ஸர்வம் யதா தைத்யபலம் மஹத் । ஏவம் ததாகுலம் த்ரு'ஷ்ட்வா மஹிஷோ வாக்யமப்ரவீத் । ஸேநாபதே கிமேதத்தி பலம் பக்நம் மமாக்ரதஃ ।। ௯௪.

அப்போது அசுரர்களின் பெரிய படை குழப்பத்தில் மூழ்கியது. இதைக் கண்ட மகிஷன், "சேனாதிபதி, என்ன இது? என் கண்முன்னே என் படை சிதறி போய்விட்டதே!" என்று கேட்டான்.

ததோ யஜ்ஞஹநுர்நாமா தைத்யோ ஹஸ்திஸ்வரூபவாந் । உவாச பக்நமேதத்தி குமாரீபிஃ ஸமந்ததஃ ।। ௯௪.

அப்போது யஜ்ஞஹனு என்ற யானை வடிவமுடைய அசுரன், "இது எல்லா இடங்களிலும் அந்த கன்னிகளால் ஏற்பட்ட தோல்வி தான்," என்று பதிலளித்தான்.

ததோ துத்ராவ மஹிஷஸ்தாஃ கந்யாஃ ஶுபலோசநாஃ । கதாமாதாய தரஸா கந்யா துத்ராவ வேகவாந் ।। ௯௪.

அப்போது அழகான கண்கள் கொண்ட அந்த கன்னிகளை நோக்கி மகிஷன் பாய்ந்தான். அதில் ஒரு கன்னி தன் கையில்கொண்ட கதை கொண்டு வேகமாக அவனை எதிர்த்து பாய்ந்தாள்.

யத்ர திஷ்டதி ஸா தேவீ தேவகந்தர்வபூஜிதா । தத்ரைவ ஸோऽஸுரஃ ப்ராயாத் யத்ர தேவீ வ்யவஸ்திதா । ஸா ச த்ரு'ஷ்ட்வா தமாயாந்தம் விம்ஶத்தஸ்தா பபூவ ஹ ।। ௯௪.

தேவர்கள் மற்றும் கந்தர்வர்கள் வணங்கும் அந்த தேவியை அவள் நிற்கும் இடத்திற்கு அசுரன் சென்றான். அவன் வருவதை கண்டதும், அந்த தேவிக்கு இருபது கை உருவானது.

தநுஃ கங்கம் ததா ஶக்திம் ஶராந் ஶூலம் கதாம் ததா । பரஶும் டமரும் சைவ ததா கண்டாம் விஶாலிநீம் । ஶதக்நீம் முத்கரம் கோரம் புஶுண்டீம் குந்தமேவ ச ।। ௯௪.

அவள் வில்லும், வாளும், வேலும், அம்புகளும், சூலம், கதையும், கோடாரியும், தமருகமும், பெரிய மணி, சதக்னி, பயங்கரமான முண்டகை, புஷுண்டி, குன்றும் எடுத்தாள்.

முஸலம் ச ததா சக்ரம் பிந்திபாலம் ததைவ ச । தண்டம் பாஶம் த்வஜம் சைவ பத்மம் சேதி ச விம்ஶதிஃ ।। ௯௪.

மேலும், முசலம், சக்கரம், பிண்டிபாலம், தண்டம், பாசம், கொடி, தாமரை ஆகிய இருபது ஆயுதங்களையும் எடுத்தாள்.

பூத்வா விம்ஶபுஜா தேவீ ஸிம்ஹமாஸ்தாய தம்ஶிதா । ஸஸ்மார ருத்ரம் தேவேஶம் ரௌத்ரம் ஸம்ஹாரகாரணம் ।। ௯௪.

இருபது கைகளுடன், அந்த தேவியை சிங்கத்தில் ஏறி, கொடுமையான வடிவில், தேவர்களின் தலைவனும் அழிவுக்குக் காரணமான ருத்ரனை நினைத்தாள்.

ததோ வ்ரு'ஷத்வஜஃ ஸாக்ஷாத் ருத்ரஸ்தத்ரைவ ஆயயௌ । தயா ப்ரணம்ய விஜ்ஞப்தஃ ஸர்வாந் தைத்யாந் ஜயாம்யஹம் ।। ௯௪.

அப்போது நந்தி கொடியைத் தாங்கிய ருத்ரன் நேரில் வந்தான். அவளும் அவனை வணங்கி, "நான் எல்லா அசுரர்களையும் வெல்லப்போகிறேன்" என்று கூறினாள்.

த்வயி ஸந்நிதிமாத்ரே து தேவதேவ ஸநாதந । ஏவமுக்த்வாऽஸுராந் ஸர்வாந் ஜிகாய பரமேஶ்வரீ ।। ௯௪.

ஓ எப்போதும் இருக்கும் தேவர்களின் தேவனே, உங்கள் இருப்பால் மட்டும், இப்படிச் சொல்லிவிட்டு அந்த பரமேஸ்வரி எல்லா அசுரர்களையும் வென்றாள்.

முக்தவா தமேகம் மஹிஷம் ஶேஷம் ஹத்வா தமப்யயாத் । யாவத் தேவீ ததஃ ஸாऽபி தாம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸோऽபி துத்ருவே ।। ௯௪.

மகிஷனை மட்டும் விட்டுவிட்டு, மற்ற எல்லா அசுரர்களையும் அழித்தவள் அவனை நோக்கி சென்றாள். தேவியை அவன் பார்த்ததும், அவனும் ஓடிவிட்டான்.

க்வசித் யுத்யதி தைத்யேந்த்ரஃ க்வசிச்சைவ பலாயதி । க்வசித் புநர்ம்ரு'தம் சக்ரே க்வசித் புநருபாரமத் ।। ௯௪.

சில நேரம் அசுரர்களின் அரசன் போரிட்டான், சில நேரம் ஓடினான்; மறுபடியும் போருக்கு வந்தான், சில சமயம் விலகினான்.

ஏவம் வர்ஷஹஸ்த்ராணி தஶ தஸ்ய தயா ஸஹ । திவ்யாநி விகதாநி ஸ்யுர்யுத்யதஸ்தஸ்ய ஶோபநே । பப்ராம ஸகலம் த்வாஜௌ ப்ரஹ்மாண்டம் பீதமாநஸம் ।। ௯௪.

இவ்வாறு, பத்தாயிரம் தெய்வ ஆண்டுகள் அவன் அவளுடன் போரிட்டு, முழு போர்க்களத்திலும் பயத்துடன் அலைந்தான்.

ததஃ காலேந மஹதா ஶதஶ்ர்ரு'ங்கே மஹாகிரௌ । பத்ப்யாமாக்ரம்ய ஶூலேந நிஹதோ தைத்யஸத்தமஃ ।। ௯௪.

பெரிய காலத்துக்குப் பிறகு, நூறு சிகரங்கள் கொண்ட பெரிய மலையில், அவளைத் தன் காலால் அழுத்தி, சூலத்தால் அந்த அசுரர்களில் சிறந்தவனை அழித்தாள்.

ஶிரஶ்சிச்சேத கங்கேந தத்ர சாந்தஃஸ்திதஃ புமாந் । நிர்கத்ய விகதஃ ஸ்வர்கம் தேவ்யாஃ ஶஸ்த்ரநிபாதநாத் ।। ௯௪.

அங்கே அவள் அவன் தலையை வாளால் வெட்டினாள். உள்ளிருக்கும் ஆவி வெளியே வந்து, தேவியின் ஆயுதத்தால் தாக்கப்பட்டு சுவர்க்கத்திற்குச் சென்றது.

ததோ தேவகணாஃ ஸர்வே மஹிஷம் வீக்ஷ்ய நிர்ஜிதம் । ஸப்ரஹ்மகா ஸ்துதிம் சக்ருர்தேவ்யாஸ்துஷ்டேந சேதஸா ।। ௯௪.

அப்போது எல்லா தேவர்களும், பிரம்மாவுடன் சேர்ந்து, மகிஷன் தோற்கடிக்கப்பட்டதைப் பார்த்து, மகிழ்ச்சியுடன் அந்த தேவியைப் புகழ்ந்தார்கள்.

தேவா ஊசுஃ । நமோ தேவி மஹாபாகே கம்பீரே பீமதர்ஶநே । ஜயஸ்தே ஸ்திதிஸித்தாந்தே த்ரிநேத்ரே விஶ்வதோமுகி ।। ௯௪.

தேவர்கள் கூறினர்: "அம்மா, பெரும் பாக்கியம் பெற்றவளே, ஆழமானவளே, பயங்கரமான உருவமுடையவளே, எப்போதும் வெற்றி பெறும், நிலையானவளே, மூன்று கண்கள் உடையவளே, எல்லா திசைகளிலும் முகம் கொண்டவளே, உமக்கு வணக்கம்."

வித்யாவித்யே ஜயே யாஜ்யே மஹிஷாஸுரமர்திநி । ஸர்வகே ஸர்வதேவேஶி விஶ்வரூபிணி வைஷ்ணவி ।। ௯௪.

"அறிவிலும் அறியாமையிலும், வெற்றியிலும் யாகத்திலும், மகிஷாஸுரனை அழித்தவளே, எல்லா இடங்களிலும் நிறைந்தவளே, எல்லா தேவர்களின் தலைவியுமானவளே, உலகமெங்கும் உருவம் கொண்டவளே, வைஷ்ணவி, உமக்கு வணக்கம்."

வீதஶோகே த்ருவே தேவி பத்மபத்ரஶுபேக்ஷணே । ஶுத்தஸத்த்வவ்ரதஸ்தே ச சண்டரூபே விபாவரி ।। ௯௪.

"துக்கமில்லாதவளே, நிலையானவளே, தாமரை இதழ்போல் அழகான கண்கள் கொண்டவளே, தூய சத்துவமும் விரதத்திலும் நிலைத்தவளே, கொடுமையான உருவமுடையவளே, பிரகாசமானவளே, உமக்கு வணக்கம்."

ரு'த்திஸித்திப்ரதே தேவி வித்யேऽவித்யேऽம்ரு'தே ஶிவே । ஶாம்கரீ வைஷ்ணவீ ப்ராஹ்மீ ஸர்வதேவநமஸ்க்ரு'தே ।। ௯௪.

ஓ தேவி, செல்வமும் சித்தியும் அருளும், அறிவும் அறியாமையும், அமரத்துவமும் மங்களமும் அளிப்பவளே, சங்கரியின் துணைவியாய், வைஷ்ணவியின் வடிவில், பிரம்மாவின் சக்தியாய், எல்லா தேவர்களாலும் வணங்கப்படுபவளே.

கண்டாஹஸ்தே த்ரிஶூலாஸ்த்ரே மஹாமஹிஷமர்திநி । உக்ரரூபே விரூபாக்ஷி மஹாமாயேऽம்ரு'தஸ்த்ரவே ।। ௯௪.

கைதில் மணி கொண்டு, திரிசூலம் ஆயுதமாகக் கொண்டு, பெரிய மகிஷனை அழித்தவளே, கொடூரமான உருவத்துடன், வித்தியாசமான கண்களுடன், பெரிய மாயையாய், அமரத்துவம் தரும் மூலத்தாய்.