வராஹபுராணம்

பீஷயித்வாஹமேநம் து தாபஸம் த்வாஶ்ரமே ஸ்வயம் । திஷ்டாமி க்ரீடதீ ஸார்தம் ஸகீபிஃ பரமார்சிதா ।। ௯௪.

'இந்த முனிவரை நான் இங்கே அவன் ஆசிரமத்தில் பயமுறுத்துவேன். பிறகு என் தோழிகளுடன் சேர்ந்து, பெருமையுடன் இங்கே விளையாடி இருப்பேன்,' என்று அவள் எண்ணினாள்.

ஏவம் ஸம்சிந்த்ய ஸா தேவீ மஹிஷீ ஸம்பபூவ ஹ । ஸகீபிஃ ஸஹ விஶ்வேஶி தீக்ஷ்ணஶ்ர்ரு'ங்காக்ரதாரிணீ ।। ௯௪.

இவ்வாறு நினைத்தவுடன், அந்த தேவியாம் உலகத்தாயே, தன் தோழிகளுடன் கூடி, கூர்மையான கொம்புகள் உடைய மஹிஷி (எருமை) வடிவம் எடுத்தாள்.

தம்ரு'ஷிம் பீஷிதும் தாபிஃ ஸஹ கத்வா வராநநா । அஸௌ பிபீஷிதஸ்தாபிஸ்தாம் ஜ்ஞாத்வா ஜ்ஞாநசக்ஷுஷா । ஆஸுரீம் க்ரோதஸம்பந்நஃ ஶஶாப ஶுபலோசநாம் ।। ௯௪.

அழகிய முகமுடையவள், தோழிகளுடன் அந்த முனிவரை பயமுறுத்தச் சென்றாள். ஆனால், அவளது உண்மை இயல்பை ஞானக் கண்கள் கொண்டு அறிந்த முனிவர், கோபமடைந்து, நல்ல கண்கள் உடைய அசுர கன்னியை சபித்தார்.

யஸ்மாத் பீஷயஸே மாம் த்வம் மஹிஷீரூபதாரிணீ । அதோ பவ மஹிஷ்யேவ பாபகர்மே ஶதம் ஸமாஃ ।। ௯௪.

'நீ மஹிஷி வடிவம் எடுத்து என்னை பயமுறுத்தியதால், பாவம் செய்தவளே, நூறு ஆண்டுகள் நீ மஹிஷியாகவே இரு,' என்று சபித்தார்.

ஏவமுக்தா ததஃ ஸா து ஸகீபிஃ ஸஹ வேபதீ । பாதயோர்ந்யபதத் தஸ்ய ஶாபாந்தம் குரு ஜல்பதீ ।। ௯௪.

இவ்வாறு கூறப்பட்டதும், அவள் தோழிகளுடன் நடுங்கி, அந்த முனிவரின் காலடியில் விழுந்து, 'சாபம் நீங்கச் செய்யுங்கள்' என்று மென்மையாக கேட்டாள்.

தஸ்யாஸ்தத் வசநம் ஶ்ருத்வா ஸ முநிஃ கருணாந்விதஃ । ஶாபாந்தமகரோத் தஸ்யா வாக்யம் சேதமுவாச ஹ ।। ௯௪.

அவளது வார்த்தைகளை கேட்ட முனிவர், இரக்கம் கொண்டு, அவளுக்குச் சாப விமோசனம் அளித்து, இவ்வாறு கூறினார்.

அநேநைவ ஸ்வரூபேண புத்ரமேகம் ப்ரஸூய வை । ஶாபாந்தோ பவிதா பத்ரே மத்வாக்யம் ந ம்ரு'ஷா பவேத் ।। ௯௪.

'இதே வடிவத்தில் ஒரு மகனை பெற்றால், உனக்கு சாபம் நீங்கும்; என் வார்த்தை தவறாது,' என்றார்.

ஏவமுக்தா கதா ஸா து நர்மதாதீரமுத்தமம் । யத்ர தேபே தபோ கோரம் ஸிந்துத்வீபோ மஹாதபாஃ ।। ௯௪.

இவ்வாறு கூறப்பட்டவள், நர்மதா நதிக்கரையை நோக்கி சென்றாள். அங்கே, சிந்து‌த்வீபன் என்ற மகா தவசு கடுமையான தவம் செய்து கொண்டிருந்தான்.

தத்ர சேந்துமதீ நாம தைத்யகந்யாऽதிரூபிணீ । ஸா த்ரு'ஷ்டா தேந முநிநா விவஸ்த்ரா மஜ்ஜதீ ஜலே ।। ௯௪.

அங்கே, இந்துமதி என்ற பேரழகுடைய அசுர கன்னியை, அந்த முனிவர், ஆடையின்றி நீரில் மூழ்கிக் கொண்டிருப்பதைப் பார்த்தான்.

சஸ்கந்த ஸ முநிஃ ஶுக்ரம் ஶிலாத்ரோண்யாம் மஹாதபாஃ । தச்ச மாஹிஷ்மதீ த்ரு'ஷ்ட்வா திவ்யகந்தி ஸுகந்தி ச । ததஃ ஸகீருவாசேதம் பிபாமீதம் ஜலம் ஶுபம் ।। ௯௪.

அந்த மகா தவசுவின் விந்து ஒரு பாறைத் தாழ்வாரத்தில் விழுந்தது. அதை மஹிஷ்மதி பார்த்தாள்; அது தெய்வீக வாசனை கொண்டது. 'இந்த தூய நீரை நான் குடிக்கிறேன்,' என்று அவள் தோழியிடம் சொன்னாள்.

ஏவமுக்த்வா து ஸா பீத்வா தச்சுக்ரம் முநிஸம்பவம் । ப்ராப்தா கர்பம் முநேர்பீஜாத் ஸுஷாவ ச ததா ஸதோ ।। ௯௪.

அவ்வாறு கூறி, அவள் அந்த முனிவரின் விந்து கலந்த நீரை குடித்தாள். அதனால், முனிவரின் பீஜத்திலிருந்து அவளுக்கு கர்ப்பம் ஏற்பட்டது; பின்னர் அவள் ஒரு மகனை பெற்றாள்.

தஸ்யாஃ புத்ரோऽபவத் தீமாந் மஹாபலபராக்ரமஃ । மஹிஷேதி ஸ்ம்ரு'தோ நாம்நா ப்ரஹ்மவம்ஶவிவர்தநஃ । ஸ த்வாம் வரயதே தேவி தேவஸைந்யவிமர்தநஃ ।। ௯௪.

அவளுக்கு ஒரு புத்திசாலி, பெரும் பலமும் வீரவசமும் கொண்ட மகன் பிறந்தான். அவனை மகிஷன் என்று அழைத்தார்கள்; அவன் பிரம்மாவின் வம்சத்தை வளர்த்தவன். இப்போது அந்த மகிஷன், தேவதைகளின் படைகளை அழிக்கும் சக்தியுடைய உன்னை விரும்பி வருகிறான், தேவி.

ஸ ஸுராநபி ஜித்வாऽऽஜௌ த்ரைலோக்யம் ச தவாநகே । தாஸ்யதே தேவி ஸுப்ரோதஸ்தவ ஸர்வம் மஹாஸுரஃ । தஸ்யாத்மோபப்ரதாநேந குரு தேவி மஹத் க்ரு'தம் ।। ௯௪.

அந்த பெரும் அசுரன், போரில் தேவர்களையும், மூன்று உலகங்களையும் வென்று, உன்னை நன்றாக பாதுகாத்து, எல்லாவற்றையும் உனக்காக அர்ப்பணிக்க விரும்புகிறான், குற்றமில்லாதவளே. அவன் தன் உயிரையே அர்ப்பணித்து, நீ பெரிய காரியம் செய்ய வேண்டும், தேவி.

ஏவமுக்தா ததா தேவீ தேந தூதேந ஶோபநா । ஜஹாஸ பரமா தேவீ வாக்யம் நோவாச கிஞ்சந ।। ௯௪.

அந்த தூதன் இப்படிச் சொன்னபோது, அழகிய தேவி சிரித்தாள்; அந்த உயர்ந்த தேவி ஒரு வார்த்தையும் பேசவில்லை.

தஸ்யா ஹஸந்த்யா தூதோऽஸௌ த்ரைலோக்யம் ஸசராசரம் । ததர்ஶ குக்ஷௌ ஸம்ப்ராந்தஸ்தத்க்ஷணாத் ஸமபத்யத ।। ௯௪.

அவள் சிரிக்கையில், அந்த தூதன் குழம்பி, அவளது வயிற்றில் உயிருள்ளவை, உயிரில்லாதவை என முழு உலகத்தையும் பார்த்தான்; உடனே அவன் பயத்தில் மூழ்கினான்.

ததோ தேவ்யாஃ ப்ரதீஹாரீ ஜயா நாமாதிதேஜநா । தேவ்யா ஹ்ரு'தி ஸ்திதம் வாக்யமுவாச தநுமத்யமா ।। ௯௪.

பின்னர், தேவியின் சேவகி ஜயா என்ற பெயருடைய, மிகுந்த வலிமை கொண்டவள், மெலிந்த இடுப்பையுடையவள், தேவியின் மனத்தில் இருந்த வார்த்தையை வெளிப்படுத்தினாள்.

ஜயா உவாச । கந்யார்தீ வததே யத்தி தத்த்வயா ஸமுதீரிதம் । யதி நாம வ்ரதம் சாஸ்யாஃ கௌமாரம் ஸார்வகாலிகம் । அபி சாந்யாஃ குமார்யோऽத்ர ஸந்தி தேவ்யாஃ பதாநுகாஃ ।। ௯௪.

ஜயா சொன்னாள்: 'கன்னியை விரும்புகிறாய் என்று நீ சொன்னது உண்மைதான். ஆனால், அவளது கன்னித்தன்மை என்ற விரதம் என்றும் நிலைத்திருப்பதாக இருந்தால், இங்கே இன்னும் பல கன்னியர்கள் உள்ளனர், அவர்கள் எல்லாம் தேவியைப் பின்பற்றுபவர்கள்.'

தாஸாமேகாऽபி நோ லப்யா கிமு தேவீ ஸ்வயம் ஶுபா । யாஹி தூத த்வரந் மா தே கிஞ்சிதந்யத் பவிஷ்யதி ।। ௯௪.

அவர்களில் ஒருவரையும் பெற முடியாது; அதுவும் இல்லாமல், அந்த புண்ணியவதி தேவியைப் பெறுவது எப்படி? தூதா, நீ விரைவாக போ, உனக்கு வேறு எதுவும் நடக்காது.

ஏவமுக்தோ கதோ தூதஸ்தாவத் வ்யோம்நி மஹாமுநிஃ । ஆயாதோ நாரதஸ்தூர்ணம் ந்ரு'த்யந்நுச்சைர்மஹாதபாஃ ।। ௯௪.

இப்படிச் சொல்லப்பட்டதும், அந்த தூதன் அங்கிருந்து புறப்பட்டான். அதே நேரத்தில், வானில் பெரிய முனிவர் நாரதர், மேல் ஆடிக்கொண்டு, விரைவாக வந்தார்.

திஷ்ட்யா திஷ்ட்யேதி வததஸ்தாம் தேவீம் ஶுபலோசநாம் । உபவிஷ்டோ ஜகாதாத ஆஸநே பரமேऽர்சிதஃ ।। ௯௪.

'அதிர்ஷ்டம், அதிர்ஷ்டம்' என்று சொல்லிக்கொண்டே, அழகிய கண்களையுடைய தேவியை நோக்கி, உயர்ந்த இடத்தில் அமர்ந்து, பெருமையுடன் பேசத் தொடங்கினார்.

ப்ரணம்ய தேவீம் ஸர்வேஶீமுவாச ச மஹாதபாஃ । தேவி தேவைரஹம் ப்ரீதைஃ ப்ரேஷிதோऽஸ்மி தவாந்திகம் ।। ௯௪.

அனைத்து உலகங்களுக்கும் இறைவியான தேவிக்கு வணங்கி, அந்த பெரிய தவசு சொன்னான்: 'தேவி, மகிழ்ச்சியடைந்த தேவர்களால் அனுப்பப்பட்டு, நான் உன்னிடம் வந்துள்ளேன்.'

விஜிதா தேவி தைத்யேந மஹிஷாக்யேந நிர்ஜராஃ । த்வாம் க்ரு'ஹீதும் ப்ரயத்நம் ஸ க்ரு'தவாந் தேவி தைத்யராட் ।। ௯௪.

தேவி, மகிஷன் என்று அழைக்கப்படும் அசுரனால் அமரர்கள் வெல்லப்பட்டுள்ளனர்; அந்த அசுரராஜா உன்னை பிடிக்க முயற்சி செய்துள்ளான்.

ஏவமுக்தோऽஸ்மி தேவைஸ்த்வாம் போதயாமி வராநநே । ஸ்திரீபூதா மஹாதேவி தம் தைத்யம் ப்ரதிகாதய ।। ௯௪.

இப்படிச் தேவர்கள் என்னிடம் கூறியபடி, நான் உனக்கு அறிவிக்கிறேன், அழகிய முகமுடையவளே. மகாதேவி, நீ உறுதியுடன் அந்த அசுரனை எதிர்த்து நிற்க வேண்டும்.

உக்த்வைவாந்தர்ஹிதஃ ஸத்யோ நாரதஃ ஸ்வேச்சயா யயௌ । தேவீ ச கந்யாஸ்தாஃ ஸர்வாஃ ஸந்நஹ்யந்தாமுவாச ஹ ।। ௯௪.

இவ்வாறு கூறியவுடன், நாரதர் தானாகவே உடனே மறைந்தார். தேவி, எல்லா கன்னியர்களும் ஆயுதம் எடுக்க உத்தரவிட்டாள்.

ததஃ கந்யா மஹாபாகாஃ ஸர்வாஸ்தா தேவிஶாஸநாத் । பபூவுர்கோரரூபிண்யஃ கங்கசர்மதநுர்தராஃ । ஸம்க்ராமஹேதோஃ ஸம்தஸ்துர்தைத்யவித்வம்ஸநாய தாஃ ।। ௯௪.

உடனே, அந்த மகா பாக்கியசாலி கன்னியர்கள் எல்லாம், தேவியின் கட்டளையால், பயங்கரமான உருவங்களை எடுத்துக் கொண்டு, வாள், கேடயம், வில் ஆகியவற்றை ஏந்தி, போருக்காக தயார் நிலையில், அசுரர்களை அழிக்க நின்றார்கள்.

தாவத் தைத்யபலம் ஸர்வம் முக்த்வா தேவசமூம் த்ருதம் । ஆயயௌ யத்ர தத் தேவ்யாஃ ஸம்நத்தம் ஸ்த்ரீபலம் மஹத் ।। ௯௪.

அந்த நேரத்தில், அசுரப் படை முழுவதும், தேவதைகளின் படையை விட்டு விட்டு, விரைவாக வந்து, தேவியின் பெரிய பெண்கள் படை திரண்டிருந்த இடத்திற்கு வந்தது.

ததஸ்தா யுயுதுஃ கந்யா தாநவைஃ ஸஹ தர்பிதாஃ । க்ஷணேந தத் பலம் தாபிஶ்சதுரங்கம் நிபாதிதம் ।। ௯௪.

பின்னர், அந்த பெருமிதம் கொண்ட கன்னியர்கள், அசுரர்களுடன் போரிட்டார்கள்; ஒரு கணத்தில், அவர்கள் அந்த நால்வகை படையையும் வீழ்த்தினார்கள்.

ஶிராம்ஸி தத்ர கேஷாம்சிச்சிந்நாநி பதிதாநி ச । அபரேஷாம் விதார்யோரஃ க்ரவ்யாதாஃ பாந்தி ஶோணிதம் ।। ௯௪.

அங்கு சிலரது தலைகள் வெட்டப்பட்டு விழுந்தன; மற்றவர்களின் மார்புகள் கிழிக்கப்பட்டு, மாம்சம் உண்ணும் பிசாசுகள் அவர்களது இரத்தத்தை குடித்தன.

அந்யே கபந்தபூதாஸ்து நந்ரு'துர்தைத்யநாயகாஃ । ஏவம் க்ஷணேந தே ஸர்வே வித்வஸ்தாஃ பாபசேதஸஃ । அபரே வித்ருதாஃ ஸர்வே யத்ராஸௌ மஹிஷாஸுரஃ ।। ௯௪.

மற்ற அசுரத் தலைவர்கள் தலைகளில்லாத உடல்களாக மாறி ஆடினார்கள்; இவ்வாறு, அந்த பாவமுள்ளவர்கள் எல்லோரும் ஒரு கணத்தில் அழிக்கப்பட்டார்கள். மீதமுள்ளவர்கள் எல்லாம் மகிஷாசுரன் இருக்கும் இடத்துக்கு ஓடிச்சென்றார்கள்.