வராஹபுராணம்

தேவாநாமபி ஸைந்யாநி நிஹதாந்யஸுரைர்யுதி । ஏவம் பூதே ததா பக்நே தேவேந்த்ரே வித்ருதாஃ ஸுராஃ ।। ௯௩.

தேவர்களின் படைகளும் அசுரர்களால் போரில் அழிக்கப்பட்டன; இவ்வாறு தேவர்களுக்கு தோல்வி நேர்ந்தபோது, தேவர்கள் இந்திரனை விட்டு ஓடினர்.

அர்திதா விவிதைஃ ஶஸ்த்ரைஃ ஶூலபட்டிஶமுத்கரைஃ । கதவந்தோ ப்ரஹ்மலோகமஸுரைரர்திதாஃ ஸுராஃ ।। ௯௩.

பலவகையான ஆயுதங்கள்—ஊசல், பட்டிசு, முரசு முதலியவற்றால் தாக்கப்பட்டு, அசுரர்களால் துன்புறுத்தப்பட்ட தேவர்கள் பிரம்மாவின் உலகத்திற்குச் சென்றார்கள்.

ஶ்ரீவராஹ உவாச । அத வித்யுத்ப்ரபோ தைத்யஸ்ததா தூதோ விஸர்ஜிதஃ । தேவ்யாஃ ஸகாஶம் கத்வாऽஸௌ தாமுவாச ஸுமத்யமாம் ।। ௯௪.

ஸ்ரீவராகன் சொன்னான்: அப்போது, தெய்தியர் வித்யுத்‌பிரபன் தூதராக அனுப்பப்பட்டு, தேவியின் அருகே சென்று, நன்கு வடிவமைந்த இடுப்பையுடைய அவளிடம் பேசினான்.

ப்ரணம்ய ப்ரயதோ பூத்வா குமாரீஶதஸம்குலாம் । ஆஸ்தாநே விநயாபந்நஸ்ததோ வசநமப்ரவீத் ।। ௯௪.

அவன் பக்தியோடு பணிந்து, மனதை அமைதியாக்கி, நூற்றுக்கணக்கான கன்னியர்கள் கூடிய இடத்துக்கு சென்றான். அங்கே பணிவுடன் நின்று, அவன் இவ்வாறு பேசினான்.

வித்யுத்ப்ரப உவாச । தேவி பூர்வம்ரு'ஷிஸ்த்வாஸீதாதிஸர்கே கஸம்பவஃ । ஸகா ஸாரஸ்வதோ ஜாதஃ ஸுபார்ஶ்வோ நாம வை விபுஃ ।। ௯௪.

வித்யுத்‌பிரபா சொன்னாள்: 'அம்மையே, படைப்பின் ஆரம்பத்தில், ஒரு முனிவர் பிறந்தார். அவருடைய பெயர் சுபார்ஷ்வன்; அவர் சரஸ்வதனுக்கு நண்பராகவும், புகழும் வலிமையும் உடையவராகவும் இருந்தார்.'

தஸ்யாபவந்மஹாதேஜாஃ ஸிந்துத்வீபஃ ப்ரதாபவாந் । ஸ ஹி தீவ்ரம் தபஸ்தேபே மாஹிஷ்மத்யாம் புரோத்தமே ।। ௯௪.

அவருக்கு மகா‌பலமும் வீரமும் கொண்ட சிந்து‌த்வீபன் என்ற மகன் பிறந்தான். அவன் மஹிஷ்மதி என்ற புகழ் பெற்ற நகரத்தில் கடுமையான தவம் செய்தான்.

குர்வதஸ்து தபோ கோரம் நிராஹாரஸ்ய ஶோபநே । ஆத்யா து விப்ரசித்தேஸ்து ஸுதா ஸுரஸுதோபமா । மாஹிஷ்மதீதி விக்யாதா ரூபேணாஸத்ரு'ஶீ புவி ।। ௯௪.

அவன் உணவு இன்றி கடுமையாக தவம் செய்து கொண்டிருந்தபோது, விப்ரசித்தியின் மூத்த மகள், தேவர்களின் மகள்களுக்குச் சமமானவள், பூமியில் அழகில் ஒப்பில்லாதவள், மஹிஷ்மதி என்று புகழ்பெற்றாள்.

ஸா ஸகீபிஃ பரிவ்ரு'தா விஹரந்தீ யத்ரு'ச்சயா । ஆகதா மந்தரத்ரோணீம் தத்ராபஶ்யத் தபோவநம் । முநேரம்பரஸம்ஜ்ஞஸ்ய விவிதத்ருமமாலிநம் ।। ௯௪.

அவள் தன் தோழிகளுடன் சுற்றி விளையாடிக் கொண்டிருந்தபோது, யாத்ரையாக மந்தர மலைத் தாழ்வாரத்துக்கு வந்தாள். அங்கே, பல்வேறு மரங்கள் சூழ்ந்த அம்பரர் என்ற முனிவரின் தவமகத்தான ஆசிரமத்தைப் பார்த்தாள்.

லதாக்ரு'ஹைஸ்து விவிதைர்வகுலைர்லகுசைஸ்ததா । சந்தநைஃ ஸ்பந்தநைஃ ஶாலைஃ ஸரலைருபஶோபிதம் । விசித்ரவநகண்டைஶ்ச பூஷிதம் து மஹாத்மநஃ ।। ௯௪.

அந்த ஆசிரமம் பலவகைத் தாழ்வரைகளாலும், வகுளம், இலக்குசம், சந்தனம், ஸ்பந்தனம், சால மரங்கள், சரள மரங்கள் ஆகியவற்றாலும் அழகுபெற்றது. மேலும், அந்த மகானின் வனப்பகுதிகள் பலவகையாக அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தன.

த்ரு'ஷ்ட்வாஶ்ரமபதம் ரம்யம் ஸாஸுரீ கந்யகா ஶுபம் । மாஹிஷ்மதீ வராரோஹா சிந்தயாமாஸ பாமிநீ ।। ௯௪.

அந்த அழகிய ஆசிரமத்தை பார்த்ததும், அசுர கன்னியாகிய மஹிஷ்மதி, உயர்ந்த வடிவமுடையவள், மனதில் யோசிக்கத் தொடங்கினாள்.

பீஷயித்வாஹமேநம் து தாபஸம் த்வாஶ்ரமே ஸ்வயம் । திஷ்டாமி க்ரீடதீ ஸார்தம் ஸகீபிஃ பரமார்சிதா ।। ௯௪.

'இந்த முனிவரை நான் இங்கே அவன் ஆசிரமத்தில் பயமுறுத்துவேன். பிறகு என் தோழிகளுடன் சேர்ந்து, பெருமையுடன் இங்கே விளையாடி இருப்பேன்,' என்று அவள் எண்ணினாள்.

ஏவம் ஸம்சிந்த்ய ஸா தேவீ மஹிஷீ ஸம்பபூவ ஹ । ஸகீபிஃ ஸஹ விஶ்வேஶி தீக்ஷ்ணஶ்ர்ரு'ங்காக்ரதாரிணீ ।। ௯௪.

இவ்வாறு நினைத்தவுடன், அந்த தேவியாம் உலகத்தாயே, தன் தோழிகளுடன் கூடி, கூர்மையான கொம்புகள் உடைய மஹிஷி (எருமை) வடிவம் எடுத்தாள்.

தம்ரு'ஷிம் பீஷிதும் தாபிஃ ஸஹ கத்வா வராநநா । அஸௌ பிபீஷிதஸ்தாபிஸ்தாம் ஜ்ஞாத்வா ஜ்ஞாநசக்ஷுஷா । ஆஸுரீம் க்ரோதஸம்பந்நஃ ஶஶாப ஶுபலோசநாம் ।। ௯௪.

அழகிய முகமுடையவள், தோழிகளுடன் அந்த முனிவரை பயமுறுத்தச் சென்றாள். ஆனால், அவளது உண்மை இயல்பை ஞானக் கண்கள் கொண்டு அறிந்த முனிவர், கோபமடைந்து, நல்ல கண்கள் உடைய அசுர கன்னியை சபித்தார்.

யஸ்மாத் பீஷயஸே மாம் த்வம் மஹிஷீரூபதாரிணீ । அதோ பவ மஹிஷ்யேவ பாபகர்மே ஶதம் ஸமாஃ ।। ௯௪.

'நீ மஹிஷி வடிவம் எடுத்து என்னை பயமுறுத்தியதால், பாவம் செய்தவளே, நூறு ஆண்டுகள் நீ மஹிஷியாகவே இரு,' என்று சபித்தார்.

ஏவமுக்தா ததஃ ஸா து ஸகீபிஃ ஸஹ வேபதீ । பாதயோர்ந்யபதத் தஸ்ய ஶாபாந்தம் குரு ஜல்பதீ ।। ௯௪.

இவ்வாறு கூறப்பட்டதும், அவள் தோழிகளுடன் நடுங்கி, அந்த முனிவரின் காலடியில் விழுந்து, 'சாபம் நீங்கச் செய்யுங்கள்' என்று மென்மையாக கேட்டாள்.

தஸ்யாஸ்தத் வசநம் ஶ்ருத்வா ஸ முநிஃ கருணாந்விதஃ । ஶாபாந்தமகரோத் தஸ்யா வாக்யம் சேதமுவாச ஹ ।। ௯௪.

அவளது வார்த்தைகளை கேட்ட முனிவர், இரக்கம் கொண்டு, அவளுக்குச் சாப விமோசனம் அளித்து, இவ்வாறு கூறினார்.

அநேநைவ ஸ்வரூபேண புத்ரமேகம் ப்ரஸூய வை । ஶாபாந்தோ பவிதா பத்ரே மத்வாக்யம் ந ம்ரு'ஷா பவேத் ।। ௯௪.

'இதே வடிவத்தில் ஒரு மகனை பெற்றால், உனக்கு சாபம் நீங்கும்; என் வார்த்தை தவறாது,' என்றார்.

ஏவமுக்தா கதா ஸா து நர்மதாதீரமுத்தமம் । யத்ர தேபே தபோ கோரம் ஸிந்துத்வீபோ மஹாதபாஃ ।। ௯௪.

இவ்வாறு கூறப்பட்டவள், நர்மதா நதிக்கரையை நோக்கி சென்றாள். அங்கே, சிந்து‌த்வீபன் என்ற மகா தவசு கடுமையான தவம் செய்து கொண்டிருந்தான்.

தத்ர சேந்துமதீ நாம தைத்யகந்யாऽதிரூபிணீ । ஸா த்ரு'ஷ்டா தேந முநிநா விவஸ்த்ரா மஜ்ஜதீ ஜலே ।। ௯௪.

அங்கே, இந்துமதி என்ற பேரழகுடைய அசுர கன்னியை, அந்த முனிவர், ஆடையின்றி நீரில் மூழ்கிக் கொண்டிருப்பதைப் பார்த்தான்.

சஸ்கந்த ஸ முநிஃ ஶுக்ரம் ஶிலாத்ரோண்யாம் மஹாதபாஃ । தச்ச மாஹிஷ்மதீ த்ரு'ஷ்ட்வா திவ்யகந்தி ஸுகந்தி ச । ததஃ ஸகீருவாசேதம் பிபாமீதம் ஜலம் ஶுபம் ।। ௯௪.

அந்த மகா தவசுவின் விந்து ஒரு பாறைத் தாழ்வாரத்தில் விழுந்தது. அதை மஹிஷ்மதி பார்த்தாள்; அது தெய்வீக வாசனை கொண்டது. 'இந்த தூய நீரை நான் குடிக்கிறேன்,' என்று அவள் தோழியிடம் சொன்னாள்.

ஏவமுக்த்வா து ஸா பீத்வா தச்சுக்ரம் முநிஸம்பவம் । ப்ராப்தா கர்பம் முநேர்பீஜாத் ஸுஷாவ ச ததா ஸதோ ।। ௯௪.

அவ்வாறு கூறி, அவள் அந்த முனிவரின் விந்து கலந்த நீரை குடித்தாள். அதனால், முனிவரின் பீஜத்திலிருந்து அவளுக்கு கர்ப்பம் ஏற்பட்டது; பின்னர் அவள் ஒரு மகனை பெற்றாள்.

தஸ்யாஃ புத்ரோऽபவத் தீமாந் மஹாபலபராக்ரமஃ । மஹிஷேதி ஸ்ம்ரு'தோ நாம்நா ப்ரஹ்மவம்ஶவிவர்தநஃ । ஸ த்வாம் வரயதே தேவி தேவஸைந்யவிமர்தநஃ ।। ௯௪.

அவளுக்கு ஒரு புத்திசாலி, பெரும் பலமும் வீரவசமும் கொண்ட மகன் பிறந்தான். அவனை மகிஷன் என்று அழைத்தார்கள்; அவன் பிரம்மாவின் வம்சத்தை வளர்த்தவன். இப்போது அந்த மகிஷன், தேவதைகளின் படைகளை அழிக்கும் சக்தியுடைய உன்னை விரும்பி வருகிறான், தேவி.

ஸ ஸுராநபி ஜித்வாऽऽஜௌ த்ரைலோக்யம் ச தவாநகே । தாஸ்யதே தேவி ஸுப்ரோதஸ்தவ ஸர்வம் மஹாஸுரஃ । தஸ்யாத்மோபப்ரதாநேந குரு தேவி மஹத் க்ரு'தம் ।। ௯௪.

அந்த பெரும் அசுரன், போரில் தேவர்களையும், மூன்று உலகங்களையும் வென்று, உன்னை நன்றாக பாதுகாத்து, எல்லாவற்றையும் உனக்காக அர்ப்பணிக்க விரும்புகிறான், குற்றமில்லாதவளே. அவன் தன் உயிரையே அர்ப்பணித்து, நீ பெரிய காரியம் செய்ய வேண்டும், தேவி.

ஏவமுக்தா ததா தேவீ தேந தூதேந ஶோபநா । ஜஹாஸ பரமா தேவீ வாக்யம் நோவாச கிஞ்சந ।। ௯௪.

அந்த தூதன் இப்படிச் சொன்னபோது, அழகிய தேவி சிரித்தாள்; அந்த உயர்ந்த தேவி ஒரு வார்த்தையும் பேசவில்லை.

தஸ்யா ஹஸந்த்யா தூதோऽஸௌ த்ரைலோக்யம் ஸசராசரம் । ததர்ஶ குக்ஷௌ ஸம்ப்ராந்தஸ்தத்க்ஷணாத் ஸமபத்யத ।। ௯௪.

அவள் சிரிக்கையில், அந்த தூதன் குழம்பி, அவளது வயிற்றில் உயிருள்ளவை, உயிரில்லாதவை என முழு உலகத்தையும் பார்த்தான்; உடனே அவன் பயத்தில் மூழ்கினான்.

ததோ தேவ்யாஃ ப்ரதீஹாரீ ஜயா நாமாதிதேஜநா । தேவ்யா ஹ்ரு'தி ஸ்திதம் வாக்யமுவாச தநுமத்யமா ।। ௯௪.

பின்னர், தேவியின் சேவகி ஜயா என்ற பெயருடைய, மிகுந்த வலிமை கொண்டவள், மெலிந்த இடுப்பையுடையவள், தேவியின் மனத்தில் இருந்த வார்த்தையை வெளிப்படுத்தினாள்.

ஜயா உவாச । கந்யார்தீ வததே யத்தி தத்த்வயா ஸமுதீரிதம் । யதி நாம வ்ரதம் சாஸ்யாஃ கௌமாரம் ஸார்வகாலிகம் । அபி சாந்யாஃ குமார்யோऽத்ர ஸந்தி தேவ்யாஃ பதாநுகாஃ ।। ௯௪.

ஜயா சொன்னாள்: 'கன்னியை விரும்புகிறாய் என்று நீ சொன்னது உண்மைதான். ஆனால், அவளது கன்னித்தன்மை என்ற விரதம் என்றும் நிலைத்திருப்பதாக இருந்தால், இங்கே இன்னும் பல கன்னியர்கள் உள்ளனர், அவர்கள் எல்லாம் தேவியைப் பின்பற்றுபவர்கள்.'

தாஸாமேகாऽபி நோ லப்யா கிமு தேவீ ஸ்வயம் ஶுபா । யாஹி தூத த்வரந் மா தே கிஞ்சிதந்யத் பவிஷ்யதி ।। ௯௪.

அவர்களில் ஒருவரையும் பெற முடியாது; அதுவும் இல்லாமல், அந்த புண்ணியவதி தேவியைப் பெறுவது எப்படி? தூதா, நீ விரைவாக போ, உனக்கு வேறு எதுவும் நடக்காது.

ஏவமுக்தோ கதோ தூதஸ்தாவத் வ்யோம்நி மஹாமுநிஃ । ஆயாதோ நாரதஸ்தூர்ணம் ந்ரு'த்யந்நுச்சைர்மஹாதபாஃ ।। ௯௪.

இப்படிச் சொல்லப்பட்டதும், அந்த தூதன் அங்கிருந்து புறப்பட்டான். அதே நேரத்தில், வானில் பெரிய முனிவர் நாரதர், மேல் ஆடிக்கொண்டு, விரைவாக வந்தார்.