வராஹபுராணம்

த்ரு'ஷ்ட்வா முஹூர்தம் தேவேஶி விஸ்மிதோ நாரதோऽபவத் । அஹோ ரூபமஹோ காந்திரஹோ தைர்யமஹோ வயஃ ।। ௯௧.

ஒரு கணம் பார்த்தவுடன், தேவிகளின் தலைவியே, நாரதர் ஆச்சரியத்தில் மூழ்கினார்: ‘அருமையான அழகு! அபூர்வமான ஒளி! அபாரமான அமைதி! இளமை!’

அஹோ நிஷ்காமதா தேவ்யா இதி கேதமுபாயயௌ । தேவகந்தர்வஸித்தாநாம் யக்ஷகிந்நரரக்ஷஸாம் ।। ௯௧.

‘அந்த தேவியின் ஆசையின்மை என்னும் தன்மை!’ என்று எண்ணி, அவர் மனதில் சற்று கவலை ஏற்பட்டது; ஏனெனில் தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், சித்தர்கள், யக்ஷர்கள், கின்னரர்கள், ராட்சதர்கள் ஆகியோரிடையே—

ந ரூபமீத்ரு'ஶம் க்வாபி ஸ்த்ரீஷ்வந்யாஸு ப்ரத்ரு'ஶ்யதே । ஏவம் ஸம்சிந்த்ய மநஸா நாரதோ விஸ்மயாந்விதஃ ।। ௯௧.

மற்ற எந்த பெண்களிடமும் இவ்வளவு அழகு எங்கும் காணப்படவில்லை. இப்படிச் சிந்தித்த நாரதர் ஆச்சரியத்தில் ஆழ்ந்தார்.

ப்ரணம்ய தேவீம் வரதாமுத்பபாத நபஸ்தலம் । கதஶ்ச த்த்வரயா யுக்தஃ புரீம் தைத்யேந்த்ரபாலிதாம் ।। ௯௧.

வரமளிக்கும் தேவியை வணங்கி, நாரதர் ஆகாயத்தில் எழுந்து, அவசரமாக தைத்யர்களின் தலைவன் ஆளும் நகரத்திற்கு சென்றார்.

மஹிஷாக்யேந பூதேஶி ஸமுத்ராந்தஃஸ்திதாம் புரீம் । தத்ராஸஸாத பகவாநஸுரம் மஹிஷாக்ரு'திம் ।। ௯௧.

பூமியின் தாயே, கடல் எல்லையில் அமைந்த மகிஷம் எனும் நகரத்தில், அங்கு அந்த பாக்கியசாலி, மகிஷம் உருவம் கொண்ட அசுரனை சந்தித்தார்.

த்ரு'ஷ்ட்வா லப்தவரம் வீரம் தேவஸைந்யாந்தகம் மஹத் । ஸ தேந பூஜிதோ பக்த்யா ததா லோகசரோ முநிஃ ।। ௯௧.

அந்த பெரும் வீரனை, வரம் பெற்றவராகவும், தேவசேனையை அழிப்பவராகவும் பார்த்த அந்த முனிவர், அப்போது அவனால் பக்தியுடன் பூஜிக்கப்பட்டார்.

ப்ரீதாத்மா நாரதஸ்தஸ்மை தேவ்யா ரூபமநுத்தமம் । ஆசசக்ஷே யதாந்யாயம் யத் த்ரு'ஷ்டம் தேவதாபுரே ।। ௯௧.

மகிழ்ச்சியுடன் நாரதர், தேவியின் ஒப்பற்ற அழகை, தெய்வ நகரத்தில் பார்த்தபடி, முறையாக அவனிடம் விவரித்தார்.

நாரத உவாச । அஸுரேந்த்ர ஶ்ர்ரு'ணுஷ்வேகம் கந்யாரத்நம் ஸமாஹிதஃ । யேந லப்தம் து த்ரைலோக்யம் வரதாநாச்சராசரம் ।। ௯௧.

நாரதர் கூறினார்: ‘அசுரர்களின் தலைவனே, கவனமாக கேள்; அந்த கன்னியருள் சிறந்தவளால், மூன்று உலகங்களும், எல்லா உயிர்களும், வரத்தால் பெற்றுக் கொண்டது.’

ப்ரஹ்மலோகாதஹம் தைத்ய மந்தராத்ரிமுபாகதஃ । தத்ர தேவீபுரம் த்ரு'ஷ்டம் குமாரீஶதஸங்குலம் ।। ௯௧.

‘பிரம்மலோகத்திலிருந்து நான் வந்தேன், தைத்யனே, மந்தரமலையிலே; அங்கு நான் தேவியின் நகரத்தை, நூற்றுக்கணக்கான கன்னியர்கள் கூடியிருந்ததைப் பார்த்தேன்.’

தத்ர ப்ரதாநா யா கந்யா தாபஸீ வ்ரததாரிணீ । ஸா தேவதைத்யயக்ஷாணாம் மத்யே காசிந்ந த்ரு'ஶ்யதே ।। ௯௧.

அங்கு தவம் செய்து விரதம் கடைபிடிக்கும் அந்த முதன்மை பெண் தேவர்கள், அசுரர்கள், யக்ஷர்கள் ஆகியோரிடையே எங்கும் காணப்படவில்லை.

யாத்ரு'ஶீ ஸா ஶுபா தைத்ய தாத்ரு'ஶ்யேகாண்டமத்யதஃ । ப்ரமதா தாத்ரு'ஶீ த்ரு'ஷ்ட்வா ந கதாசிந்மயா ஸதீ ।। ௯௧.

அந்த அழகிய பெண்ணைப் போல ஒருவரையும், இந்த முழு பிரபஞ்சத்திலும் சுற்றிப் பார்த்தபோது, நான் ஒருபோதும் காணவில்லை, அசுரரே.

தஸ்யாஶ்ச தேவகந்தர்வா ரு'ஷயஃ ஸித்தசாரணாஃ । உபாஸாம்சக்ரிரே ஸர்வே யேऽப்யந்யே தைத்யநாயகாஃ ।। ௯௧.

அந்த பெண்ணை தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், முனிவர்கள், சித்தர்கள், சாரணர்கள், மற்ற அசுர தலைவர்கள் எல்லோரும் வழிபட்டார்கள்.

தாம் த்ரு'ஷ்ட்வா வரதாம் தேவீமஹம் தூர்ணமிஹாகதஃ । அஜித்வா தேவகந்தர்வாந் ந தாம் ஜயதி கஶ்சந ।। ௯௧.

அந்த வரம் தரும் தேவியைப் பார்த்தவுடன் நான் விரைவாக இங்கு வந்தேன்; தேவர்களையும் கந்தர்வர்களையும் வெல்லாமல் யாரும் அவளை அடைய முடியாது.

ஏவமுக்த்வா க்ஷணம் ஸ்தித்வா தமநுஜ்ஞாப்ய நாரதஃ । யதாகதம் யயௌ தீமாநந்தர்தாநேந தத்க்ஷணாத் ।। ௯௧.

இவ்வாறு கூறி ஒரு கணம் நின்று, அனுமதி பெற்ற நாரதர் வந்தபடியே அந்தக் கணத்தில் மறைந்து சென்றார்.

ஶ்ரீவராஹ உவாச । கதே து நாரதே தைத்யஶ்சிந்தயாமாஸ தாம் ஶுபாம் । கதிதாம் நாரதமுகாச்ச்ருத்வா விஸ்மிதமாநஸஃ ।। ௯௨.

ஸ்ரீவராகன் சொன்னார்: நாரதர் சென்றபின், அந்த மங்களமான பெண்ணைப் பற்றி நாரதரின் வாயிலாகக் கேட்ட அசுரன் ஆச்சரியமடைந்த மனதுடன் அவளை எண்ணத் தொடங்கினான்.

தாமேவ சிந்தயந் ஶர்ம ந லேபே தைத்யஸத்தமஃ । அலம்ஶர்மா மஹாமந்த்ரீ ஆநிநாய மஹாபலஃ ।। ௯௨.

அந்த பெண்ணையே நினைத்துக் கொண்டிருந்த அந்தச் சிறந்த அசுரன் மனதில் அமைதி பெறவில்லை; பெரும் படை வலிமை கொண்ட ஆலம்சர்மா என்னும் பிரதான அமைச்சரை அழைத்தான்.

தஸ்யாஷ்டௌ மந்த்ரிணஃ ஶூரா நீதிமந்தோ பஹுஶ்ருதாஃ । ப்ரகஸோ விகஸஶ்சைவ ஶங்குகர்ணோ விபாவஸுஃ । வித்யுந்மாலீ ஸுமாலீ ச பர்ஜந்யஃ க்ரூர ஏவ ச ।। ௯௨.

அவனுக்கு எட்டு அமைச்சர்கள் இருந்தனர்; அவர்கள் வீரமும், புத்தியும், அறிவும் கொண்டவர்கள்: பிரகாசன், விகாசன், சங்குகர்ணன், விபாவசு, வித்தியுன்மாலி, சுமாலி, பர்ஜன்யன், மற்றும் அந்தக் கொடூரன்.

ஏதே மந்த்ரிவராஸ்தஸ்ய ப்ராதாந்யேந ப்ரகீர்திதாஃ । தே தாநவேந்த்ரமாஸீநமூசுஃ க்ரு'த்யம் விதீயதாம் ।। ௯௨.

இவர்கள் அவனது முக்கிய அமைச்சர்கள் எனக் குறிப்பிடப்பட்டார்கள்; அவர்கள் அமர்ந்திருந்த அசுரராஜாவிடம், 'தேவைப்படும் காரியம் செய்யப்படட்டும்' என்று கூறினார்கள்.

தேஷாம் தத்வசநம் ஶ்ருத்வா தாநவேந்த்ரோ மஹாபலஃ । உவாச கந்யாலாபார்தம் நாரதாவாப்தநிஶ்சயஃ ।। ௯௨.

அவர்கள் சொன்னதை கேட்ட அசுரர்களின் வலிமைமிகு தலைவன், நாரதரின் ஆலோசனையை மனதில் கொண்டு, அந்த பெண்ணை பெறும் பொருட்டு பேசினான்.

மஹிஷ உவாச । மஹ்யம் து கதிதா பாலா நாரதேந மஹர்ஷிணா । ஸா சாஜித்ய ஸுராத்யக்ஷம் ந லப்யேத வராங்கநா ।। ௯௨.

மஹிஷன் சொன்னான்: 'அந்தப் பெண்ணைப் பற்றி மகா முனிவர் நாரதர் எனக்குச் சொன்னார்; அந்தச் சிறந்த பெண்ணை, தேவாதிபதியை வெல்லாமல் பெற முடியாது.'

ஏததர்தம் பவந்தோ வை கதயந்து விம்ரு'ஶ்ய வை । கதம் ஸா லப்யதே பாலா கதம் தேவாஶ்ச நிர்ஜிதாஃ । பவேயுரிதி தத்ஸர்வம் கதயந்து த்ருதம் மம ।। ௯௨.

இதற்காக நீங்கள் யாரும் ஆலோசித்து எனக்குச் சொல்லுங்கள்: அந்தப் பெண்ணை எப்படிப் பெறலாம், தேவர்களை எப்படிப் போரில் வெல்லலாம்? இதையெல்லாம் விரைவாக எனக்குச் சொல்லுங்கள்.

ஏவமுக்தாஸ்ததஃ ஸர்வே கதயாமாஸுரஞ்ஜஸா । ஊசுஃ ஸம்மந்த்ர்ய தே ஸர்வே கதயாமோ வயம் ப்ரபோ ।। ௯௨.

இவ்வாறு கேட்டவுடன் அவர்கள் அனைவரும் உடனே பேசத் தொடங்கினர்; ஆலோசித்து, 'நாங்கள் சொல்லுகிறோம், அரசே' என்று கூறினர்.

ஏவமுக்தஸ்ததோவாச ப்ரகஸோ தாநவேஶ்வரம் । யா ஸா தே கதிதா தைத்ய நாரதேந மஹாஸதீ । ஸா ஶக்திஃ பரமா தேவீ வைஷ்ணவீ லோகதாரிணீ ।। ௯௨.

இவ்வாறு கேட்டபின், பிரகாசன் அசுரராஜாவிடம் சொன்னான்: 'நாரதர் உமக்கு விவரித்த அந்தப் பெண், அசுரரே, அந்த உயர்ந்த குணமுடையவள், உலகங்களைத் தாங்கும் வைஷ்ணவி என்ற பரம தேவியே.'

குருபத்நீ ராஜபத்நீ ததா ஸாமந்தயோஷிதஃ । ஜிக்ரு'க்ஷந் நஶ்யதே ராஜா ததாகம்யாகமேந ச ।। ௯௨.

ஆசானின் மனைவி, அரசரின் மனைவி, அல்லது குடியரசர் மனைவியை விரும்பும் அரசன், அல்லது அடைய முடியாதவளை நாடுபவன், அவன் அழிந்துவிடுவான்.

ப்ரகஸேநைவமுக்தஸ்து விகஸோ வாக்யமப்ரவீத் । ஸம்யகுக்தம் ப்ரகஸேந தாம் தேவீம் ப்ரதி பார்திவ ।। ௯௨.

பிரகாசன் இவ்வாறு கூறியபோது, விகாசன் சொன்னான்: 'அந்த தேவியைப் பற்றி பிரகாசன் சொன்னது முற்றிலும் சரிதான், அரசே.'

யதி நாம மதைக்யம் து புத்திஃ ஸ்மரணமாகதா । வரணீயா குமாரீ து ஸர்வதா விஜிகீஷுபிஃ । ந ஸ்வதந்த்ரேண கந்யாயாஃ கார்யம் க்வாபி ப்ரகர்ஷணம் ।। ௯௨.

உங்களுக்குள் ஒருமித்த கருத்தும், உறுதியும் இருந்தாலும், வெற்றி நாடுபவர்கள் எப்போதும் அந்தப் பெண்ணை விரும்பலாம்; ஆனால், பெண்ணை எங்கும் வலுக்கட்டாயமாகப் பிடிப்பது கூடாது.

யதி வோ ரோசதே வாக்யம் மதீயம் மந்த்ரிஸத்தமாஃ । ததாநீம் தாம் ஶுபாம் தேவீம் கத்வா யாசந்து மந்த்ரிணஃ ।। ௯௨.

என் வார்த்தைகள் உங்களுக்கு விருப்பமாக இருந்தால், அமைச்சர்களே, அப்போது அந்த மங்களமான தேவியைச் சென்று வேண்டிக் கொள்ளுங்கள்.

யோ மஹாத்மா பவேத் தஸ்யா பந்துஸ்தம் யாசயாமஹே । ஸாம்நைவாதௌ ததஃ பஶ்சாத் கரிஷ்யாமஃ ப்ரதாநகம் । ததோ பேதம் கரிஷ்யாமஸ்ததோ தண்டம் க்ரமேண ச ।। ௯௨.

யார் அந்த மகாத்மா என்று தெரிந்தால், அவரே அவளுடைய உறவினர்; அவரிடம் நாம் முதலில் இனிமையாகக் கேட்போம். அதற்குப் பிறகு பரிசுகளை வழங்குவோம்; அதற்கும் பயனில்லை என்றால், பிளவு ஏற்படுத்துவோம்; அதுவும் பலிக்கவில்லை என்றால், கடைசியில் தண்டனை செய்யும்.

அநேந க்ரமயோகேந யதி ஸா நைவ லப்யதே । ததஃ ஸந்நஹ்ய கச்சாமோ பலாத் க்ரு'ஹ்ணீம தாம் ஶுபாம் ।। ௯௨.

இந்த முறையின்படி செய்தாலும் அவளைப் பெற முடியவில்லை என்றால், ஆயுதம் எடுத்துக்கொண்டு சென்று, அந்த நல்லவளை வலுக்கட்டாயமாக பிடித்துவிடுவோம்.