வராஹபுராணம்

ஸுஸிதைஶ்சாமரைஃ ஸ்த்ரீபிர்வீஜ்யமாநா விலாஸிநீ । கௌமாரம் வ்ரதமாஸ்தாய தபஃ கர்தும் ஸமுத்யதா ।। ௯௧.

வெண்மையான சாமரங்களை பெண்கள் வீச, ஒளிவீசும் தேவியே, கன்னி விரதத்தை மேற்கொண்டு தவம் செய்யத் தயாரானாள்.

யௌவநஸ்தா மஹாபாகா பீநவ்ரு'த்தபயோதரா । சம்பகாஶோகபுந்நாகநாககேஸரதாமபிஃ ।। ௯௧.

இளமை வயதில், மிகுந்த பாக்கியசாலியாக, பூரணமாக வளமான மார்பகங்களுடன், செம்பகப்பூ, அசோகப்பூ, புன்னாகப்பூ, நாகப்பூவின் மாலைகள் அணிந்து இருந்தாள்.

ஸர்வாங்கேஷ்வர்சிதா தேவீ ரு'ஷிதேவநமஸ்க்ரு'தா । பூஜ்யமாநா வரஸ்த்ரீபிஃ குமாரீபிஃ ஸமந்ததஃ ।। ௯௧.

அவள் உடலின் எல்லா இடங்களிலும் பூஜிக்கப்பட்ட தேவியை, முனிவர்களும் தேவர்களும் மதித்து, சிறந்த பெண்களும் கன்னியர்களும் சுற்றிலும் வணங்கினர்.

ஸர்வாங்கபோகிநீ தேவீ யாவதாஸ்தே தபோऽந்விதா । தாவதாகதவாம்ஸ்தத்ர நாரதோ ப்ரஹ்மணஃ ஸுதஃ ।। ௯௧.

அனைத்து இன்பங்களும் அனுபவித்து, தவத்தில் ஈடுபட்டு இருந்த அந்த தேவிக்கு, அப்போது பிரம்மாவின் மகன் நாரதர் அங்கு வந்தார்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸஹஸா தேவீ ப்ரஹ்மபுத்ரம் தபோதநம் । வித்யுத்ப்ரபாமுவாசேதமாஸநம் தீயதாமிதி । பாத்யமாசமநீயம் ச க்ஷிப்ரமஸ்மை ப்ரதீயதாம் ।। ௯௧.

பிரம்மாவின் மகனாகிய தவசாலியை திடீரென பார்த்த தேவீ, வித்யுத் பிரபாவை நோக்கி, 'ஒரு இருக்கை கொடு; கால்நீர் மற்றும் ஆசமனத்திற்கான நீர் விரைவில் கொண்டு வா' என்று கூறினாள்.

ஏவமுக்தா ததா தேவ்யா கந்யா வித்யுப்ரபா ஶுபா । ஆஸநம் பாத்யமர்க்யம் ச நாரதாய ந்யவேதயத் ।। ௯௧.

அப்போது தேவியின் வார்த்தையை கேட்ட அந்த நல்ல கன்னி வித்யுத் பிரபா, நாரதருக்கு இருக்கையும், கால்நீரும், அர்க்யமும் அளித்தாள்.

ததஃ க்ரு'தாஸநம் த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ரணதம் நாரதம் முநிம் । உவாச வசநம் தேவீ ஹர்ஷேண மஹதாऽந்விதா ।। ௯௧.

பின்னர் நாரத முனிவர் அமர்ந்து வணங்கியதை பார்த்த தேவீ, மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் அவரிடம் பேசினாள்.

ஸ்வாகதம் போ முநிஶ்ரேஷ்ட கஸ்மால்லோகாதிஹாகதஃ । கிம் கார்யம் வத தே க்ரு'த்யம் மா தே காலாத்யயோ பவேத் ।। ௯௧.

‘முனிவர்களில் சிறந்தவரே! வரவேற்கிறேன். எந்த காரணத்தால் உங்கள் உலகத்திலிருந்து இங்கு வந்தீர்கள்? உங்களுக்கு என்ன செய்ய வேண்டும் என்று சொல்லுங்கள்; உங்கள் நேரம் வீணாகாதபடி செய்கிறேன்.’

ஏவமுக்தஸ்ததா தேவ்யா நாரதஃ ப்ராஹ லோகவித் । ப்ரஹ்மலோகாதிந்த்ரலோகம் தஸ்மாத் ரௌத்ரமதாசலம் ।। ௯௧.

அப்போது தேவியின் கேள்விக்கு, உலகங்களை அறிந்த நாரதர் பதிலளித்தார்: ‘நான் பிரம்மலோகத்திலிருந்து இந்திரலோகத்திற்கு, அங்கிருந்து அந்த கொடூரமான மலைக்குச் சென்றேன்.’

ததஸ்த்வாமிஹ தேவேஶி த்ரஷ்டுமப்யாகதஃ ஶுபே । ஏவமுக்த்வா முநிஃ ஶ்ரீமாம்ஸ்தாம் தேவீமந்வவேக்ஷத ।। ௯௧.

‘அதனால், தேவிகளின் தலைவியே, உன்னைப் பார்க்கவே இங்கு வந்தேன், புண்ணியவளே,’ என்று சொல்லி அந்த புகழ்பெற்ற முனிவர் தேவியை நோக்கி பார்த்தார்.

த்ரு'ஷ்ட்வா முஹூர்தம் தேவேஶி விஸ்மிதோ நாரதோऽபவத் । அஹோ ரூபமஹோ காந்திரஹோ தைர்யமஹோ வயஃ ।। ௯௧.

ஒரு கணம் பார்த்தவுடன், தேவிகளின் தலைவியே, நாரதர் ஆச்சரியத்தில் மூழ்கினார்: ‘அருமையான அழகு! அபூர்வமான ஒளி! அபாரமான அமைதி! இளமை!’

அஹோ நிஷ்காமதா தேவ்யா இதி கேதமுபாயயௌ । தேவகந்தர்வஸித்தாநாம் யக்ஷகிந்நரரக்ஷஸாம் ।। ௯௧.

‘அந்த தேவியின் ஆசையின்மை என்னும் தன்மை!’ என்று எண்ணி, அவர் மனதில் சற்று கவலை ஏற்பட்டது; ஏனெனில் தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், சித்தர்கள், யக்ஷர்கள், கின்னரர்கள், ராட்சதர்கள் ஆகியோரிடையே—

ந ரூபமீத்ரு'ஶம் க்வாபி ஸ்த்ரீஷ்வந்யாஸு ப்ரத்ரு'ஶ்யதே । ஏவம் ஸம்சிந்த்ய மநஸா நாரதோ விஸ்மயாந்விதஃ ।। ௯௧.

மற்ற எந்த பெண்களிடமும் இவ்வளவு அழகு எங்கும் காணப்படவில்லை. இப்படிச் சிந்தித்த நாரதர் ஆச்சரியத்தில் ஆழ்ந்தார்.

ப்ரணம்ய தேவீம் வரதாமுத்பபாத நபஸ்தலம் । கதஶ்ச த்த்வரயா யுக்தஃ புரீம் தைத்யேந்த்ரபாலிதாம் ।। ௯௧.

வரமளிக்கும் தேவியை வணங்கி, நாரதர் ஆகாயத்தில் எழுந்து, அவசரமாக தைத்யர்களின் தலைவன் ஆளும் நகரத்திற்கு சென்றார்.

மஹிஷாக்யேந பூதேஶி ஸமுத்ராந்தஃஸ்திதாம் புரீம் । தத்ராஸஸாத பகவாநஸுரம் மஹிஷாக்ரு'திம் ।। ௯௧.

பூமியின் தாயே, கடல் எல்லையில் அமைந்த மகிஷம் எனும் நகரத்தில், அங்கு அந்த பாக்கியசாலி, மகிஷம் உருவம் கொண்ட அசுரனை சந்தித்தார்.

த்ரு'ஷ்ட்வா லப்தவரம் வீரம் தேவஸைந்யாந்தகம் மஹத் । ஸ தேந பூஜிதோ பக்த்யா ததா லோகசரோ முநிஃ ।। ௯௧.

அந்த பெரும் வீரனை, வரம் பெற்றவராகவும், தேவசேனையை அழிப்பவராகவும் பார்த்த அந்த முனிவர், அப்போது அவனால் பக்தியுடன் பூஜிக்கப்பட்டார்.

ப்ரீதாத்மா நாரதஸ்தஸ்மை தேவ்யா ரூபமநுத்தமம் । ஆசசக்ஷே யதாந்யாயம் யத் த்ரு'ஷ்டம் தேவதாபுரே ।। ௯௧.

மகிழ்ச்சியுடன் நாரதர், தேவியின் ஒப்பற்ற அழகை, தெய்வ நகரத்தில் பார்த்தபடி, முறையாக அவனிடம் விவரித்தார்.

நாரத உவாச । அஸுரேந்த்ர ஶ்ர்ரு'ணுஷ்வேகம் கந்யாரத்நம் ஸமாஹிதஃ । யேந லப்தம் து த்ரைலோக்யம் வரதாநாச்சராசரம் ।। ௯௧.

நாரதர் கூறினார்: ‘அசுரர்களின் தலைவனே, கவனமாக கேள்; அந்த கன்னியருள் சிறந்தவளால், மூன்று உலகங்களும், எல்லா உயிர்களும், வரத்தால் பெற்றுக் கொண்டது.’

ப்ரஹ்மலோகாதஹம் தைத்ய மந்தராத்ரிமுபாகதஃ । தத்ர தேவீபுரம் த்ரு'ஷ்டம் குமாரீஶதஸங்குலம் ।। ௯௧.

‘பிரம்மலோகத்திலிருந்து நான் வந்தேன், தைத்யனே, மந்தரமலையிலே; அங்கு நான் தேவியின் நகரத்தை, நூற்றுக்கணக்கான கன்னியர்கள் கூடியிருந்ததைப் பார்த்தேன்.’

தத்ர ப்ரதாநா யா கந்யா தாபஸீ வ்ரததாரிணீ । ஸா தேவதைத்யயக்ஷாணாம் மத்யே காசிந்ந த்ரு'ஶ்யதே ।। ௯௧.

அங்கு தவம் செய்து விரதம் கடைபிடிக்கும் அந்த முதன்மை பெண் தேவர்கள், அசுரர்கள், யக்ஷர்கள் ஆகியோரிடையே எங்கும் காணப்படவில்லை.

யாத்ரு'ஶீ ஸா ஶுபா தைத்ய தாத்ரு'ஶ்யேகாண்டமத்யதஃ । ப்ரமதா தாத்ரு'ஶீ த்ரு'ஷ்ட்வா ந கதாசிந்மயா ஸதீ ।। ௯௧.

அந்த அழகிய பெண்ணைப் போல ஒருவரையும், இந்த முழு பிரபஞ்சத்திலும் சுற்றிப் பார்த்தபோது, நான் ஒருபோதும் காணவில்லை, அசுரரே.

தஸ்யாஶ்ச தேவகந்தர்வா ரு'ஷயஃ ஸித்தசாரணாஃ । உபாஸாம்சக்ரிரே ஸர்வே யேऽப்யந்யே தைத்யநாயகாஃ ।। ௯௧.

அந்த பெண்ணை தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், முனிவர்கள், சித்தர்கள், சாரணர்கள், மற்ற அசுர தலைவர்கள் எல்லோரும் வழிபட்டார்கள்.

தாம் த்ரு'ஷ்ட்வா வரதாம் தேவீமஹம் தூர்ணமிஹாகதஃ । அஜித்வா தேவகந்தர்வாந் ந தாம் ஜயதி கஶ்சந ।। ௯௧.

அந்த வரம் தரும் தேவியைப் பார்த்தவுடன் நான் விரைவாக இங்கு வந்தேன்; தேவர்களையும் கந்தர்வர்களையும் வெல்லாமல் யாரும் அவளை அடைய முடியாது.

ஏவமுக்த்வா க்ஷணம் ஸ்தித்வா தமநுஜ்ஞாப்ய நாரதஃ । யதாகதம் யயௌ தீமாநந்தர்தாநேந தத்க்ஷணாத் ।। ௯௧.

இவ்வாறு கூறி ஒரு கணம் நின்று, அனுமதி பெற்ற நாரதர் வந்தபடியே அந்தக் கணத்தில் மறைந்து சென்றார்.

ஶ்ரீவராஹ உவாச । கதே து நாரதே தைத்யஶ்சிந்தயாமாஸ தாம் ஶுபாம் । கதிதாம் நாரதமுகாச்ச்ருத்வா விஸ்மிதமாநஸஃ ।। ௯௨.

ஸ்ரீவராகன் சொன்னார்: நாரதர் சென்றபின், அந்த மங்களமான பெண்ணைப் பற்றி நாரதரின் வாயிலாகக் கேட்ட அசுரன் ஆச்சரியமடைந்த மனதுடன் அவளை எண்ணத் தொடங்கினான்.

தாமேவ சிந்தயந் ஶர்ம ந லேபே தைத்யஸத்தமஃ । அலம்ஶர்மா மஹாமந்த்ரீ ஆநிநாய மஹாபலஃ ।। ௯௨.

அந்த பெண்ணையே நினைத்துக் கொண்டிருந்த அந்தச் சிறந்த அசுரன் மனதில் அமைதி பெறவில்லை; பெரும் படை வலிமை கொண்ட ஆலம்சர்மா என்னும் பிரதான அமைச்சரை அழைத்தான்.

தஸ்யாஷ்டௌ மந்த்ரிணஃ ஶூரா நீதிமந்தோ பஹுஶ்ருதாஃ । ப்ரகஸோ விகஸஶ்சைவ ஶங்குகர்ணோ விபாவஸுஃ । வித்யுந்மாலீ ஸுமாலீ ச பர்ஜந்யஃ க்ரூர ஏவ ச ।। ௯௨.

அவனுக்கு எட்டு அமைச்சர்கள் இருந்தனர்; அவர்கள் வீரமும், புத்தியும், அறிவும் கொண்டவர்கள்: பிரகாசன், விகாசன், சங்குகர்ணன், விபாவசு, வித்தியுன்மாலி, சுமாலி, பர்ஜன்யன், மற்றும் அந்தக் கொடூரன்.

ஏதே மந்த்ரிவராஸ்தஸ்ய ப்ராதாந்யேந ப்ரகீர்திதாஃ । தே தாநவேந்த்ரமாஸீநமூசுஃ க்ரு'த்யம் விதீயதாம் ।। ௯௨.

இவர்கள் அவனது முக்கிய அமைச்சர்கள் எனக் குறிப்பிடப்பட்டார்கள்; அவர்கள் அமர்ந்திருந்த அசுரராஜாவிடம், 'தேவைப்படும் காரியம் செய்யப்படட்டும்' என்று கூறினார்கள்.

தேஷாம் தத்வசநம் ஶ்ருத்வா தாநவேந்த்ரோ மஹாபலஃ । உவாச கந்யாலாபார்தம் நாரதாவாப்தநிஶ்சயஃ ।। ௯௨.

அவர்கள் சொன்னதை கேட்ட அசுரர்களின் வலிமைமிகு தலைவன், நாரதரின் ஆலோசனையை மனதில் கொண்டு, அந்த பெண்ணை பெறும் பொருட்டு பேசினான்.