வராஹபுராணம்

தஸ்மாத் க்ஷோபாத் ஸமுத்தஸ்துஃ குமார்யஃ ஸௌம்யலோசநாஃ । நீலகுஞ்சிதகேஶாந்தா பிம்போஷ்டாயதலோசநாஃ । நிதம்பரஶநோத்தாமா நூபுராட்யாஃ ஸுவர்சஸஃ ।। ௯௧.

அந்த கலக்கத்திலிருந்து, மிருதுவான கண்கள், கருப்பாக சுருளிய கூந்தல், பனிவாயும், அகன்ற கண்களும், நறுமண உடையும், அழகான இடுப்புப் பட்டையும், மணிக்காலணியும், ஒளிவீசும் அழகும் உடைய கன்னியர்கள் தோன்றினார்கள்.

ஏவம்விதாஃ ஸ்த்ரியோ தேவ்யா க்ஷோபிதே மநஸி த்ருதம் । உத்தஸ்துஃ ஶதஸாஹஸ்த்ராஃ கோடிஶோ விவிதாநநாஃ ।। ௯௧.

அவ்வாறு, தேவியின் மனம் கலங்கியபோது, பலவகை முகங்களுடன் நூற்றுக்கணக்கான ஆயிரக்கணக்கான, கோடிக்கணக்கான பெண்கள் விரைவாக தோன்றினார்கள்.

த்ரு'ஷ்ட்வா குமார்யஃ ஸா தேவீ தஸ்மிந்நேவ கிரௌ ஶுபா । தபஸா நிர்மமே தேவீ புரம் ஹர்ம்யஶதாகுலம் ।। ௯௧.

அந்த மலையில் அந்த கன்னியர்களை பார்த்த தேவியே, தன் தவத்தின் மூலம் நூற்றுக்கணக்கான மாளிகைகள் நிரம்பிய ஒரு நகரத்தை உருவாக்கினாள்.

விஶாலரத்யம் ஸௌவர்ணப்ராஸாதைருபஶோபிதம் । அந்தர்ஜலாநி வேஶ்மாநி மணிஸோபாநவந்தி ச । ரத்நஜாலகவாக்ஷாணி ஆஸந்நோபவநாநி ச ।। ௯௧.

அந்த நகரம் அகன்ற வீதிகளும், பொன்னால் ஆன அரண்மனைகளும், உள்ளே நீர்தொட்டிகள் கொண்ட வீடுகளும், மாணிக்கக் கட்டில்கள் கொண்ட படிக்கட்டுகளும், ரத்தின ஜாலிகள் பதிக்கப்பட்ட ஜன்னல்களும், அருகில் தோட்டங்களும் கொண்டு அலங்கரிக்கப்பட்டது.

அஸம்க்யாதாநி ஹர்ம்யாணி ததா கந்யா தராதரே । ப்ராதாந்யேந ப்ரவக்ஷ்யாமி கந்யாநாமாநி ஶோபநே ।। ௯௧.

அந்த மலையில் எண்ணிக்கையற்ற மாளிகைகளும், கன்னியர்களும் இருந்தன. அந்த கன்னியர்களில் முக்கியமானவர்களின் பெயர்களை நான் சொல்கிறேன், அழகியவளே.

வித்யுத்ப்ரபா சந்த்ரகாந்திஃ ஸூர்யகாந்திஸ்ததாऽபரா । கம்பீரா சாருகேஶீ ச ஸுஜாதா முஞ்ஜகேஶிநீ ।। ௯௧.

விட்யுத்‌பிரபா, சந்திரகாந்தி, சூர்யகாந்தி, கம்பீரா, சாருகேசி, சுஜாதா, முன்ஜகேசினி.

க்ரு'தாசீ சோர்வஶீ சாந்யா ஶஶிநீ ஶீலமண்டிதா । சாருகந்யா விஶாலாக்ஷீ தந்யா பீநபயோதரா ।। ௯௧.

கிருதாசி, ஊர்வசி, சசினி (நல்லொழுக்கம் உடையவள்), சாருகன்னியா, விசாலாக்ஷி, தன்யா, பீனபயோதரா.

சந்த்ரப்ரபா கிரிஸுதா ததா ஸூர்யப்ரபாऽம்ரு'தா । ஸ்வயம்ப்ரபா சாருமுகீ ஶிவதூதீ விபாவரீ ।। ௯௧.

சந்திரபிரபா, கிறிஸ்துமலை மகள், சூரியபிரபா, அமிர்தா, ஸ்வயம்பிரபா, சாருமுகி, சிவதூதி, விபாவரி.

ஜயா ச விஜயா சைவ ஜயந்தீ சாபராஜிதா । ஏதாஶ்சாந்யாஶ்ச ஶதஶஃ கந்யாஸ்தஸ்மிந் புரோத்தமே ।। ௯௧.

ஜயா, விஜயா, ஜயந்தி, அபராஜிதா, மேலும் நூற்றுக்கணக்கான பிற கன்னியர்களும் அந்த சிறந்த நகரத்தில் இருந்தார்கள்.

தேவ்யா அநுசராஃ ஸர்வாஃ பாஶாங்குஶதராஃ ஶுபாஃ । தாபிஃ பரிவ்ரு'தா தேவீ ஸிம்ஹாஸநகதா ஶுபா ।। ௯௧.

அவையெல்லாம் தேவியின் சேவகிகளாக, பாசமும் அங்குசமும் பிடித்தவளாக, நல்லதைக் கொண்டவளாக இருந்தார்கள். அவர்களால் சூழப்பட்ட தேவியே, சிங்காசனத்தில் அமர்ந்தாள்.

ஸுஸிதைஶ்சாமரைஃ ஸ்த்ரீபிர்வீஜ்யமாநா விலாஸிநீ । கௌமாரம் வ்ரதமாஸ்தாய தபஃ கர்தும் ஸமுத்யதா ।। ௯௧.

வெண்மையான சாமரங்களை பெண்கள் வீச, ஒளிவீசும் தேவியே, கன்னி விரதத்தை மேற்கொண்டு தவம் செய்யத் தயாரானாள்.

யௌவநஸ்தா மஹாபாகா பீநவ்ரு'த்தபயோதரா । சம்பகாஶோகபுந்நாகநாககேஸரதாமபிஃ ।। ௯௧.

இளமை வயதில், மிகுந்த பாக்கியசாலியாக, பூரணமாக வளமான மார்பகங்களுடன், செம்பகப்பூ, அசோகப்பூ, புன்னாகப்பூ, நாகப்பூவின் மாலைகள் அணிந்து இருந்தாள்.

ஸர்வாங்கேஷ்வர்சிதா தேவீ ரு'ஷிதேவநமஸ்க்ரு'தா । பூஜ்யமாநா வரஸ்த்ரீபிஃ குமாரீபிஃ ஸமந்ததஃ ।। ௯௧.

அவள் உடலின் எல்லா இடங்களிலும் பூஜிக்கப்பட்ட தேவியை, முனிவர்களும் தேவர்களும் மதித்து, சிறந்த பெண்களும் கன்னியர்களும் சுற்றிலும் வணங்கினர்.

ஸர்வாங்கபோகிநீ தேவீ யாவதாஸ்தே தபோऽந்விதா । தாவதாகதவாம்ஸ்தத்ர நாரதோ ப்ரஹ்மணஃ ஸுதஃ ।। ௯௧.

அனைத்து இன்பங்களும் அனுபவித்து, தவத்தில் ஈடுபட்டு இருந்த அந்த தேவிக்கு, அப்போது பிரம்மாவின் மகன் நாரதர் அங்கு வந்தார்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸஹஸா தேவீ ப்ரஹ்மபுத்ரம் தபோதநம் । வித்யுத்ப்ரபாமுவாசேதமாஸநம் தீயதாமிதி । பாத்யமாசமநீயம் ச க்ஷிப்ரமஸ்மை ப்ரதீயதாம் ।। ௯௧.

பிரம்மாவின் மகனாகிய தவசாலியை திடீரென பார்த்த தேவீ, வித்யுத் பிரபாவை நோக்கி, 'ஒரு இருக்கை கொடு; கால்நீர் மற்றும் ஆசமனத்திற்கான நீர் விரைவில் கொண்டு வா' என்று கூறினாள்.

ஏவமுக்தா ததா தேவ்யா கந்யா வித்யுப்ரபா ஶுபா । ஆஸநம் பாத்யமர்க்யம் ச நாரதாய ந்யவேதயத் ।। ௯௧.

அப்போது தேவியின் வார்த்தையை கேட்ட அந்த நல்ல கன்னி வித்யுத் பிரபா, நாரதருக்கு இருக்கையும், கால்நீரும், அர்க்யமும் அளித்தாள்.

ததஃ க்ரு'தாஸநம் த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ரணதம் நாரதம் முநிம் । உவாச வசநம் தேவீ ஹர்ஷேண மஹதாऽந்விதா ।। ௯௧.

பின்னர் நாரத முனிவர் அமர்ந்து வணங்கியதை பார்த்த தேவீ, மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் அவரிடம் பேசினாள்.

ஸ்வாகதம் போ முநிஶ்ரேஷ்ட கஸ்மால்லோகாதிஹாகதஃ । கிம் கார்யம் வத தே க்ரு'த்யம் மா தே காலாத்யயோ பவேத் ।। ௯௧.

‘முனிவர்களில் சிறந்தவரே! வரவேற்கிறேன். எந்த காரணத்தால் உங்கள் உலகத்திலிருந்து இங்கு வந்தீர்கள்? உங்களுக்கு என்ன செய்ய வேண்டும் என்று சொல்லுங்கள்; உங்கள் நேரம் வீணாகாதபடி செய்கிறேன்.’

ஏவமுக்தஸ்ததா தேவ்யா நாரதஃ ப்ராஹ லோகவித் । ப்ரஹ்மலோகாதிந்த்ரலோகம் தஸ்மாத் ரௌத்ரமதாசலம் ।। ௯௧.

அப்போது தேவியின் கேள்விக்கு, உலகங்களை அறிந்த நாரதர் பதிலளித்தார்: ‘நான் பிரம்மலோகத்திலிருந்து இந்திரலோகத்திற்கு, அங்கிருந்து அந்த கொடூரமான மலைக்குச் சென்றேன்.’

ததஸ்த்வாமிஹ தேவேஶி த்ரஷ்டுமப்யாகதஃ ஶுபே । ஏவமுக்த்வா முநிஃ ஶ்ரீமாம்ஸ்தாம் தேவீமந்வவேக்ஷத ।। ௯௧.

‘அதனால், தேவிகளின் தலைவியே, உன்னைப் பார்க்கவே இங்கு வந்தேன், புண்ணியவளே,’ என்று சொல்லி அந்த புகழ்பெற்ற முனிவர் தேவியை நோக்கி பார்த்தார்.

த்ரு'ஷ்ட்வா முஹூர்தம் தேவேஶி விஸ்மிதோ நாரதோऽபவத் । அஹோ ரூபமஹோ காந்திரஹோ தைர்யமஹோ வயஃ ।। ௯௧.

ஒரு கணம் பார்த்தவுடன், தேவிகளின் தலைவியே, நாரதர் ஆச்சரியத்தில் மூழ்கினார்: ‘அருமையான அழகு! அபூர்வமான ஒளி! அபாரமான அமைதி! இளமை!’

அஹோ நிஷ்காமதா தேவ்யா இதி கேதமுபாயயௌ । தேவகந்தர்வஸித்தாநாம் யக்ஷகிந்நரரக்ஷஸாம் ।। ௯௧.

‘அந்த தேவியின் ஆசையின்மை என்னும் தன்மை!’ என்று எண்ணி, அவர் மனதில் சற்று கவலை ஏற்பட்டது; ஏனெனில் தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், சித்தர்கள், யக்ஷர்கள், கின்னரர்கள், ராட்சதர்கள் ஆகியோரிடையே—

ந ரூபமீத்ரு'ஶம் க்வாபி ஸ்த்ரீஷ்வந்யாஸு ப்ரத்ரு'ஶ்யதே । ஏவம் ஸம்சிந்த்ய மநஸா நாரதோ விஸ்மயாந்விதஃ ।। ௯௧.

மற்ற எந்த பெண்களிடமும் இவ்வளவு அழகு எங்கும் காணப்படவில்லை. இப்படிச் சிந்தித்த நாரதர் ஆச்சரியத்தில் ஆழ்ந்தார்.

ப்ரணம்ய தேவீம் வரதாமுத்பபாத நபஸ்தலம் । கதஶ்ச த்த்வரயா யுக்தஃ புரீம் தைத்யேந்த்ரபாலிதாம் ।। ௯௧.

வரமளிக்கும் தேவியை வணங்கி, நாரதர் ஆகாயத்தில் எழுந்து, அவசரமாக தைத்யர்களின் தலைவன் ஆளும் நகரத்திற்கு சென்றார்.

மஹிஷாக்யேந பூதேஶி ஸமுத்ராந்தஃஸ்திதாம் புரீம் । தத்ராஸஸாத பகவாநஸுரம் மஹிஷாக்ரு'திம் ।। ௯௧.

பூமியின் தாயே, கடல் எல்லையில் அமைந்த மகிஷம் எனும் நகரத்தில், அங்கு அந்த பாக்கியசாலி, மகிஷம் உருவம் கொண்ட அசுரனை சந்தித்தார்.

த்ரு'ஷ்ட்வா லப்தவரம் வீரம் தேவஸைந்யாந்தகம் மஹத் । ஸ தேந பூஜிதோ பக்த்யா ததா லோகசரோ முநிஃ ।। ௯௧.

அந்த பெரும் வீரனை, வரம் பெற்றவராகவும், தேவசேனையை அழிப்பவராகவும் பார்த்த அந்த முனிவர், அப்போது அவனால் பக்தியுடன் பூஜிக்கப்பட்டார்.

ப்ரீதாத்மா நாரதஸ்தஸ்மை தேவ்யா ரூபமநுத்தமம் । ஆசசக்ஷே யதாந்யாயம் யத் த்ரு'ஷ்டம் தேவதாபுரே ।। ௯௧.

மகிழ்ச்சியுடன் நாரதர், தேவியின் ஒப்பற்ற அழகை, தெய்வ நகரத்தில் பார்த்தபடி, முறையாக அவனிடம் விவரித்தார்.

நாரத உவாச । அஸுரேந்த்ர ஶ்ர்ரு'ணுஷ்வேகம் கந்யாரத்நம் ஸமாஹிதஃ । யேந லப்தம் து த்ரைலோக்யம் வரதாநாச்சராசரம் ।। ௯௧.

நாரதர் கூறினார்: ‘அசுரர்களின் தலைவனே, கவனமாக கேள்; அந்த கன்னியருள் சிறந்தவளால், மூன்று உலகங்களும், எல்லா உயிர்களும், வரத்தால் பெற்றுக் கொண்டது.’

ப்ரஹ்மலோகாதஹம் தைத்ய மந்தராத்ரிமுபாகதஃ । தத்ர தேவீபுரம் த்ரு'ஷ்டம் குமாரீஶதஸங்குலம் ।। ௯௧.

‘பிரம்மலோகத்திலிருந்து நான் வந்தேன், தைத்யனே, மந்தரமலையிலே; அங்கு நான் தேவியின் நகரத்தை, நூற்றுக்கணக்கான கன்னியர்கள் கூடியிருந்ததைப் பார்த்தேன்.’