வராஹபுராணம்

யா ஸாऽऽதௌ வர்த்திதா ஸ்ரு'ஷ்டிர்ப்ரஹ்மணோऽவ்யக்தஜந்மநஃ । தயா துல்யாம் ஸ்துதிம் சக்ரே தஸ்யா தேவ்யாஃ பிதாமஹஃ ।। ௯௦.

ஆரம்பத்தில், வெளிப்படாத பிறப்பையுடைய பிரம்மாவிலிருந்து வளர்ந்த அந்த ஸிருஷ்டியால், அந்த தேவிக்கு, பிரம்மா தன் புகழ்ச்சியைச் செய்தார்.

ப்ரஹ்மோவாச । ஜயஸ்வ ஸத்யஸம்பூதே த்ருவே தேவி வராக்ஷரே । ஸர்வகே ஸர்வஜநநி ஸர்வபூதமஹேஶ்வரி ।। ௯௦.

பிரம்மா கூறினார்: "உண்மைமூலமானவளே, நிலையானவளே, சிறந்த எழுத்தாகிய தேவியே, எல்லா இடங்களிலும் நிறைந்தவளே, எல்லா உயிர்களின் தாயே, எல்லாம் கொண்ட பெரிய தேவியே, வெற்றி பெறுக!"

ஸர்வஜ்ஞே த்வம் வராரோஹே ஸர்வஸித்திப்ரதாயிநீ । ஸித்திபுத்திகரீ தேவி ப்ரஸூதிஃ பரமேஶ்வரி ।। ௯௦.

அழகியவளே, நீ எல்லாம் அறிந்தவளும், எல்லா சித்திகளையும் தருகிறவளும், அறிவும் வெற்றியும் அளிப்பவளும், எல்லாவற்றின் ஆதியுமான பரம தேவியே.

த்வம் ஸ்வாஹா த்வம் ஸ்வதா தேவி த்வமுத்பத்திர்வராநநே । த்வமோங்காரஸ்திதா தேவி வேதோத்பத்திஸ்த்வமேவ ச ।। ௯௦.

நீயே ஸ்வாஹா, நீயே ஸ்வதா, அழகிய முகத்தையுடைய தேவியே, எல்லாவற்றிற்கும் ஆதியாக நீயே இருக்கிறாய். ஓம் என்ற ஒலி உன்னில் நிலைத்துள்ளது, வேதங்களின் தோற்றமும் நீயே.

தேவாநாம் தாநவாநாம் ச யக்ஷகந்தர்வரக்ஷஸாம் । பஶூநாம் வீருதாம் சாபி த்வமுத்பத்திர்வராநநே ।। ௯௦.

தேவர்கள், அசுரர்கள், யக்ஷர்கள், கந்தர்வர்கள், ராட்சதர்கள், மிருகங்கள், செடிகள் — இவையெல்லாம் உன்னால்தான் தோன்றின, அழகிய முகத்தையுடையவளே.

வித்யா வித்யேஶ்வரீ ஸித்தா ப்ரஸித்தா த்வம் ஸுரேஶ்வரி । ஸர்வஜ்ஞா த்வம் வராரோஹே ஸர்வஸித்திப்ரதாயிநீ ।। ௯௦.

நீயே அறிவும், அறிவை வழங்கும் தலைவியும், சித்தி பெற்றவளும், புகழ்பெற்றவளும், தேவர்களின் அரசியே. எல்லாவற்றையும் அறிந்தவளும், அழகிய தோளையுடையவளும், எல்லா சாதனைகளையும் அளிப்பவளும் நீயே.

ஸர்வகா கதஸம்தேஹா ஸர்வஶத்ருநிபர்ஹிணீ । ஸர்வவித்யேஶ்வரீ தேவீ நமஸ்தே ஸ்வஸ்திகாரிணி ।। ௯௦.

நீ எல்லா இடங்களிலும் நிறைந்தவளும், சந்தேகம் இல்லாதவளும், எல்லா பகைவரையும் அழிப்பவளும். அறிவின் எல்லா வகைகளுக்கும் தலைவியான தேவியே, நல்லதைத் தருபவளே, உனக்கு வணக்கம்.

ரு'துஸ்நாதாம் ஸ்த்ரியம் கச்சேத் யஸ்த்வாம் ஸ்துத்வா வராநநே । தஸ்யாவஶ்யம் பவேத் ஸ்ரு'ஷ்டிஸ்த்வத்ப்ரஸாதாத் ப்ரஜேஶ்வரி । ஸ்வரூபா விஜயா பத்ரா ஸர்வஶத்ருப்ரமோஹிநி ।। ௯௦.

ஒரு பெண் மாதவிடாய் முடிந்து தூய்மையாக இருக்கும்போது, உன்னைப் பாடி அவளை அணுகும் ஆணுக்கு, உன் அருளால் கண்டிப்பாக பிள்ளை பிறக்கும், மக்கள் அரசியே. அந்த பெண் தன் இயல்பில் நிலைத்து, வெற்றி பெறுவாள், நன்மை பெறுவாள், எல்லா பகைவரையும் குழப்புவாளாக இருப்பாள்.

ஶ்ரீவராஹ உவாச । யா மந்தரகதா தேவீ தபஸ்தப்தும் து வைஷ்ணவீ । ராஜஸீ பரமா ஶக்திஃ கௌமாரவ்ரததாரிணீ ।। ௯௧.

ஸ்ரீவராகன் சொன்னான்: மந்தரமலையில் தவம் செய்யச் சென்ற தேவியே, பரம சக்தி உடையவளும், கன்னிப் பிரமச்சாரி விரதம் மேற்கொண்டவளும்.

ஸைகாகிநீ தபஸ்தேபே விஶாலாயாம் து ஶோபநே । தஸ்யாஸ்தபந்த்யாஃ காலேந மஹதா க்ஷுபிதம் மநஃ ।। ௯௧.

அவள், விசாலா என்ற இடத்தில் தனியாகத் தவம் செய்தாள், அழகியவளே. அவள் தவத்தில் ஈடுபட்டபோது, காலப்போக்கில் அவளது மனம் மிகுந்த கலக்கத்துடன் ஆனது.

தஸ்மாத் க்ஷோபாத் ஸமுத்தஸ்துஃ குமார்யஃ ஸௌம்யலோசநாஃ । நீலகுஞ்சிதகேஶாந்தா பிம்போஷ்டாயதலோசநாஃ । நிதம்பரஶநோத்தாமா நூபுராட்யாஃ ஸுவர்சஸஃ ।। ௯௧.

அந்த கலக்கத்திலிருந்து, மிருதுவான கண்கள், கருப்பாக சுருளிய கூந்தல், பனிவாயும், அகன்ற கண்களும், நறுமண உடையும், அழகான இடுப்புப் பட்டையும், மணிக்காலணியும், ஒளிவீசும் அழகும் உடைய கன்னியர்கள் தோன்றினார்கள்.

ஏவம்விதாஃ ஸ்த்ரியோ தேவ்யா க்ஷோபிதே மநஸி த்ருதம் । உத்தஸ்துஃ ஶதஸாஹஸ்த்ராஃ கோடிஶோ விவிதாநநாஃ ।। ௯௧.

அவ்வாறு, தேவியின் மனம் கலங்கியபோது, பலவகை முகங்களுடன் நூற்றுக்கணக்கான ஆயிரக்கணக்கான, கோடிக்கணக்கான பெண்கள் விரைவாக தோன்றினார்கள்.

த்ரு'ஷ்ட்வா குமார்யஃ ஸா தேவீ தஸ்மிந்நேவ கிரௌ ஶுபா । தபஸா நிர்மமே தேவீ புரம் ஹர்ம்யஶதாகுலம் ।। ௯௧.

அந்த மலையில் அந்த கன்னியர்களை பார்த்த தேவியே, தன் தவத்தின் மூலம் நூற்றுக்கணக்கான மாளிகைகள் நிரம்பிய ஒரு நகரத்தை உருவாக்கினாள்.

விஶாலரத்யம் ஸௌவர்ணப்ராஸாதைருபஶோபிதம் । அந்தர்ஜலாநி வேஶ்மாநி மணிஸோபாநவந்தி ச । ரத்நஜாலகவாக்ஷாணி ஆஸந்நோபவநாநி ச ।। ௯௧.

அந்த நகரம் அகன்ற வீதிகளும், பொன்னால் ஆன அரண்மனைகளும், உள்ளே நீர்தொட்டிகள் கொண்ட வீடுகளும், மாணிக்கக் கட்டில்கள் கொண்ட படிக்கட்டுகளும், ரத்தின ஜாலிகள் பதிக்கப்பட்ட ஜன்னல்களும், அருகில் தோட்டங்களும் கொண்டு அலங்கரிக்கப்பட்டது.

அஸம்க்யாதாநி ஹர்ம்யாணி ததா கந்யா தராதரே । ப்ராதாந்யேந ப்ரவக்ஷ்யாமி கந்யாநாமாநி ஶோபநே ।। ௯௧.

அந்த மலையில் எண்ணிக்கையற்ற மாளிகைகளும், கன்னியர்களும் இருந்தன. அந்த கன்னியர்களில் முக்கியமானவர்களின் பெயர்களை நான் சொல்கிறேன், அழகியவளே.

வித்யுத்ப்ரபா சந்த்ரகாந்திஃ ஸூர்யகாந்திஸ்ததாऽபரா । கம்பீரா சாருகேஶீ ச ஸுஜாதா முஞ்ஜகேஶிநீ ।। ௯௧.

விட்யுத்‌பிரபா, சந்திரகாந்தி, சூர்யகாந்தி, கம்பீரா, சாருகேசி, சுஜாதா, முன்ஜகேசினி.

க்ரு'தாசீ சோர்வஶீ சாந்யா ஶஶிநீ ஶீலமண்டிதா । சாருகந்யா விஶாலாக்ஷீ தந்யா பீநபயோதரா ।। ௯௧.

கிருதாசி, ஊர்வசி, சசினி (நல்லொழுக்கம் உடையவள்), சாருகன்னியா, விசாலாக்ஷி, தன்யா, பீனபயோதரா.

சந்த்ரப்ரபா கிரிஸுதா ததா ஸூர்யப்ரபாऽம்ரு'தா । ஸ்வயம்ப்ரபா சாருமுகீ ஶிவதூதீ விபாவரீ ।। ௯௧.

சந்திரபிரபா, கிறிஸ்துமலை மகள், சூரியபிரபா, அமிர்தா, ஸ்வயம்பிரபா, சாருமுகி, சிவதூதி, விபாவரி.

ஜயா ச விஜயா சைவ ஜயந்தீ சாபராஜிதா । ஏதாஶ்சாந்யாஶ்ச ஶதஶஃ கந்யாஸ்தஸ்மிந் புரோத்தமே ।। ௯௧.

ஜயா, விஜயா, ஜயந்தி, அபராஜிதா, மேலும் நூற்றுக்கணக்கான பிற கன்னியர்களும் அந்த சிறந்த நகரத்தில் இருந்தார்கள்.

தேவ்யா அநுசராஃ ஸர்வாஃ பாஶாங்குஶதராஃ ஶுபாஃ । தாபிஃ பரிவ்ரு'தா தேவீ ஸிம்ஹாஸநகதா ஶுபா ।। ௯௧.

அவையெல்லாம் தேவியின் சேவகிகளாக, பாசமும் அங்குசமும் பிடித்தவளாக, நல்லதைக் கொண்டவளாக இருந்தார்கள். அவர்களால் சூழப்பட்ட தேவியே, சிங்காசனத்தில் அமர்ந்தாள்.

ஸுஸிதைஶ்சாமரைஃ ஸ்த்ரீபிர்வீஜ்யமாநா விலாஸிநீ । கௌமாரம் வ்ரதமாஸ்தாய தபஃ கர்தும் ஸமுத்யதா ।। ௯௧.

வெண்மையான சாமரங்களை பெண்கள் வீச, ஒளிவீசும் தேவியே, கன்னி விரதத்தை மேற்கொண்டு தவம் செய்யத் தயாரானாள்.

யௌவநஸ்தா மஹாபாகா பீநவ்ரு'த்தபயோதரா । சம்பகாஶோகபுந்நாகநாககேஸரதாமபிஃ ।। ௯௧.

இளமை வயதில், மிகுந்த பாக்கியசாலியாக, பூரணமாக வளமான மார்பகங்களுடன், செம்பகப்பூ, அசோகப்பூ, புன்னாகப்பூ, நாகப்பூவின் மாலைகள் அணிந்து இருந்தாள்.

ஸர்வாங்கேஷ்வர்சிதா தேவீ ரு'ஷிதேவநமஸ்க்ரு'தா । பூஜ்யமாநா வரஸ்த்ரீபிஃ குமாரீபிஃ ஸமந்ததஃ ।। ௯௧.

அவள் உடலின் எல்லா இடங்களிலும் பூஜிக்கப்பட்ட தேவியை, முனிவர்களும் தேவர்களும் மதித்து, சிறந்த பெண்களும் கன்னியர்களும் சுற்றிலும் வணங்கினர்.

ஸர்வாங்கபோகிநீ தேவீ யாவதாஸ்தே தபோऽந்விதா । தாவதாகதவாம்ஸ்தத்ர நாரதோ ப்ரஹ்மணஃ ஸுதஃ ।। ௯௧.

அனைத்து இன்பங்களும் அனுபவித்து, தவத்தில் ஈடுபட்டு இருந்த அந்த தேவிக்கு, அப்போது பிரம்மாவின் மகன் நாரதர் அங்கு வந்தார்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸஹஸா தேவீ ப்ரஹ்மபுத்ரம் தபோதநம் । வித்யுத்ப்ரபாமுவாசேதமாஸநம் தீயதாமிதி । பாத்யமாசமநீயம் ச க்ஷிப்ரமஸ்மை ப்ரதீயதாம் ।। ௯௧.

பிரம்மாவின் மகனாகிய தவசாலியை திடீரென பார்த்த தேவீ, வித்யுத் பிரபாவை நோக்கி, 'ஒரு இருக்கை கொடு; கால்நீர் மற்றும் ஆசமனத்திற்கான நீர் விரைவில் கொண்டு வா' என்று கூறினாள்.

ஏவமுக்தா ததா தேவ்யா கந்யா வித்யுப்ரபா ஶுபா । ஆஸநம் பாத்யமர்க்யம் ச நாரதாய ந்யவேதயத் ।। ௯௧.

அப்போது தேவியின் வார்த்தையை கேட்ட அந்த நல்ல கன்னி வித்யுத் பிரபா, நாரதருக்கு இருக்கையும், கால்நீரும், அர்க்யமும் அளித்தாள்.

ததஃ க்ரு'தாஸநம் த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ரணதம் நாரதம் முநிம் । உவாச வசநம் தேவீ ஹர்ஷேண மஹதாऽந்விதா ।। ௯௧.

பின்னர் நாரத முனிவர் அமர்ந்து வணங்கியதை பார்த்த தேவீ, மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் அவரிடம் பேசினாள்.

ஸ்வாகதம் போ முநிஶ்ரேஷ்ட கஸ்மால்லோகாதிஹாகதஃ । கிம் கார்யம் வத தே க்ரு'த்யம் மா தே காலாத்யயோ பவேத் ।। ௯௧.

‘முனிவர்களில் சிறந்தவரே! வரவேற்கிறேன். எந்த காரணத்தால் உங்கள் உலகத்திலிருந்து இங்கு வந்தீர்கள்? உங்களுக்கு என்ன செய்ய வேண்டும் என்று சொல்லுங்கள்; உங்கள் நேரம் வீணாகாதபடி செய்கிறேன்.’

ஏவமுக்தஸ்ததா தேவ்யா நாரதஃ ப்ராஹ லோகவித் । ப்ரஹ்மலோகாதிந்த்ரலோகம் தஸ்மாத் ரௌத்ரமதாசலம் ।। ௯௧.

அப்போது தேவியின் கேள்விக்கு, உலகங்களை அறிந்த நாரதர் பதிலளித்தார்: ‘நான் பிரம்மலோகத்திலிருந்து இந்திரலோகத்திற்கு, அங்கிருந்து அந்த கொடூரமான மலைக்குச் சென்றேன்.’