வராஹபுராணம்

யாவதாஸ்தே ஸ்வயம் தேவ்யா க்ரீடந் தேவவரஃ ஸ்வயம் । தாவத் ப்ரஹ்மா ஸ்வயம் தேவைருபாயாத் ஸஹ ஸத்வரஃ ।। ௮௯.

அப்போது, அந்த மகாதேவன் தேவியுடன் விளையாடிக் கொண்டிருந்தபோது, பிரம்மா தானும் மற்ற தேவர்களுடன் விரைவாக வந்தடைந்தார்.

தமாகதமதோ த்ரு'ஷ்ட்வா பூஜயித்வா விதாநதஃ । உவாச பரமோ தேவோ ருத்ரோ ப்ரஹ்மாணமவ்யம் ।। ௮௯.

அவர் வந்ததைப் பார்த்து, முறையின்படி வழிபட்ட பிறகு, உன்னத தேவன் ருத்ரன் அழிவில்லாத பிரம்மாவிடம் பேசினார்.

கிமாகமநக்ரு'த்யம் தே ப்ரஹ்மந் ப்ரூஹி மமாசிரம் । கிம் ச தேவாஸ்த்வராயுக்தா ஆகதா மம ஸந்நிதௌ ।। ௮௯.

"பிரம்மா, நீ வந்ததற்குக் காரணம் என்ன என்பதை விரைவாக சொல்லு. தேவர்கள் ஏன் அவசரமாக இங்கு வந்துள்ளனர்?" என்று கேட்டார்.

ப்ரஹ்மோவாச । அஸ்த்யந்தகோ மஹாதைத்யஸ்தேந ஸர்வே திவௌகஸஃ । அர்திதா மத்ஸமீபம் து புத்த்வா மாம் ஶரணைஷிணஃ ।। ௮௯.

பிரம்மா கூறினார்: "அந்தகன் என்ற பெரிய அசுரன் இருக்கிறான்; அவனால் எல்லா தேவர்களும் துன்புறுத்தப்பட்டுள்ளனர். இதை அறிந்து, அவர்கள் என்னிடம் பாதுகாப்புக்காக வந்துள்ளனர்."

ததஶ்சைதே மயா ஸர்வே ப்ரோக்தா தேவா பவம் ப்ரதி । கச்சாம இதி தேவேஶ ததஸ்த்வேதே ஸமாகதாஃ ।। ௮௯.

"அதனால், எல்லா தேவர்களிடமும், 'நாம் அந்த தேவனிடம் போகலாம்' என்று நான் கூறினேன்; அதனால் இவர்கள் அனைவரும் இங்கு வந்துள்ளனர்."

ஏவமுக்த்வா ஸ்வயம் ப்ரஹ்மா வீக்ஷாம் சக்ரே பிநாகிநம் । நாராயணம் ச மநஸா ஸஸ்மார பரமேஶ்வரம் । ததோ நாராயணோ தேவோ த்வாப்யாம் மத்யே வ்யவஸ்திதஃ ।। ௮௯.

இவ்வாறு கூறியபின், பிரம்மா பினாகி தேவனை நோக்கி பார்த்தார்; மனதில் பரமேஸ்வரனாகிய நாராயணனை நினைத்தார்; அப்போது நாராயணன் அந்த இருவருக்கிடையில் தோன்றினார்.

ததஸ்த்வேகீகதாஸ்தே து ப்ரஹ்மவிஷ்ணுமஹேஶ்வராஃ । பரஸ்பரம் ஸூக்ஷ்மத்ரு'ஷ்ட்யா வீக்ஷாம் சக்ருர்முதாயுதாஃ ।। ௮௯.

பின்னர், பிரம்மா, விஷ்ணு, மகேஸ்வரர் மூவரும் ஒன்றாக வந்து, ஒருவரை ஒருவர் ஆழமான பார்வையுடன் மகிழ்ச்சியுடன் நோக்கினார்கள்.

ததஸ்தேஷாம் த்ரிதா த்ரு'ஷ்டிர்பூத்வைகா ஸமஜாயத । தஸ்யாம் த்ரு'ஷ்ட்யாம் ஸமுத்பந்நா குமாரீ திவ்யரூபிணீ ।। ௮௯.

அப்போது அவர்களின் பார்வை மூன்று வகையாகப் பிரிந்து, அந்த மூன்று பார்வையிலிருந்து ஒரே ஒளி எழுந்தது. அந்த ஒளியில் இருந்து ஒரு தெய்வீக வடிவமுள்ள கன்னி தோன்றினாள்.

நீலோத்பலதலஶ்யாமா நீலகுஞ்சிதமூர்த்தஜா । ஸுநாஸா ஸுலலாடாந்தா ஸுவக்த்ரா ஸுப்ரதிஷ்டிதா ।। ௮௯.

அவள் நீலத்தாமரை இதழைப் போல இருண்ட நிறம் உடையவள்; நீல நிறத்தில் சுருளிய கூந்தல் கொண்டவள்; அழகான மூக்கு, விரிந்த நெற்றி, இனிய முகம், நல்ல அமைப்புடைய உடல் கொண்டவள்.

த்வஷ்ட்ரா யதக்நிஜிஹ்வம் து லக்ஷணம் பரிபாஷிதம் । தத்ஸர்வமேகதஃ ஸம்ஸ்தம் கந்யாயாம் ஸம்ப்ரத்ரு'ஶ்யதே ।। ௮௯.

த்வஷ்டா அக்கினியின் நாக்கில் உள்ள சுபமான குறிகளை எப்படி விவரித்தாரோ, அந்த எல்லா குறிகளும் அந்த கன்னியின் உடலில் ஒன்றாகத் தென்பட்டன.

அத தாம் த்ரு'ஶ்ய கந்யாம் து ப்ரஹ்மவிஷ்ணுமஹேஶ்வராஃ । ஊசுஃ காऽஸி ஶுபே ப்ரூஹி கிம் வா கார்யம் விபஶ்சிதம் ।। ௮௯.

அந்த கன்னியைப் பார்த்த பிரம்மா, விஷ்ணு, மகேஸ்வரர் ஆகியோர், "நீ யார், சுபமே? எதற்காக வந்தாய், அறிவாளியே?" என்று கேட்டனர்.

த்ரிவர்ணா ச குமாரீ ஸா க்ரு'ஷ்ணஶுக்லா ச பீதிகா । உவாச பவதாம் த்ரு'ஷ்டேர்யோகாஜ்ஜாதாऽஸ்மி ஸத்தமாஃ । கிம் மாம் ந வேத்த ஸுஶ்ரோணீம் ஸ்வஶக்திம் பரமேஶ்வரீம் ।। ௮௯.

அந்த கன்னி கருப்பு, வெள்ளை, மஞ்சள் என மூன்று நிறங்களுடன் இருந்தாள். "உலகில் சிறந்தவர்களே! உங்கள் பார்வை ஒன்றாக இணைந்ததால் நான் தோன்றினேன். அழகான இடுப்பையுடைய உங்களுடைய பரம சக்தியை நீங்கள் அறியவில்லையா?" என்று கூறினாள்.

ததோ ப்ரஹ்மாதயஸ்தே ச தஸ்யாஸ்துஷ்டா வரம் ததுஃ । நாம்நாऽஸி த்ரிகலா தேவீ பாஹி விஶ்வம் ச ஸர்வதா ।। ௮௯.

பிரம்மா முதலியோர் மகிழ்ந்து, "நீ மூன்று காலங்களின் தேவி என அழைக்கப்படுவாய்; எப்போதும் உலகத்தை காப்பாய்" என்று வரம் வழங்கினர்.

அபராண்யபி நாமாநி பவிஷ்யந்தி தவாநகே । குணோத்தாநி மஹாபாகே ஸர்வஸித்திகராணி ச ।। ௮௯.

பாவம் இல்லாதவளே! உனக்கு உன் குணங்களால் பிற பெயர்களும் வரும்; அவை எல்லாம் மகா பாக்கியவளே, எல்லாவிதமான வெற்றியையும் தரும்.

அந்யச்ச காரணம் தேவி த்ரிவர்ணாऽஸி வராநநே । மூர்தித்ரயம் த்ரிபிர்வர்ணைஃ குரு தேவி ஸ்வகம் த்ருதம் ।। ௮௯.

அழகான முகமுள்ள தேவி! நீ மூன்று நிறங்களுடன் இருப்பதற்குக் காரணம், உன் மூன்று வடிவங்களையும், மூன்று நிறங்களையும் கொண்டு விரைவில் உன் திருமூன்று உருவங்களையும் வெளிப்படுத்து.

ஏவமுக்தா ததா தேவைரகரோத் த்ரிவிதாம் தநும் । ஸிதாம் ரக்தாம் ததா க்ரு'ஷ்ணாம் த்ரிமூர்தித்வம் ஜகாம ஹ ।। ௮௯.

அப்பொழுது தேவர்கள் சொன்னபடி, அவள் வெள்ளை, சிவப்பு, கருப்பு என மூன்று நிறங்களில் மூன்று உருவங்களை எடுத்தாள்; அவள் மூவரும் ஆனவளாக ஆனாள்.

யா ஸா ப்ராஹ்மீ ஶுபா மூர்த்திஸ்தயா ஸ்ரு'ஜதி வை ப்ரஜாஃ । ஸௌம்யரூபேண ஸுஶ்ரோணீ ப்ரஹ்மஸ்ரு'ஷ்ட்யா விதாநதஃ ।। ௮௯.

அந்த சுபமான ப்ராஹ்மி வடிவம், பிரம்மாவின் கட்டளையின்படி, இனிய தோற்றமும் அழகான இடுப்பும் உடையவளாக உயிர்களை உருவாக்குகிறாள்.

யா ஸா ரக்தேந வர்ணேந ஸுரூபா தநுமத்யமா । ஶங்கசக்ரதரா தேவீ வைஷ்ணவீ ஸா கலா ஸ்ம்ரு'தா । ஸா பாதி ஸகலம் விஶ்வம் விஷ்ணுமாயேதி கீர்த்த்யதே ।। ௮௯.

சிவப்பு நிறத்தில் அழகும் மெலிந்த இடுப்பும் உடையவள், சங்கும் சக்கரமும் பிடித்தவள், வைஷ்ணவி வடிவம் கொண்ட தேவி; அவள் முழு உலகத்தையும் காக்கிறாள்; விஷ்ணுமாயா என அழைக்கப்படுகிறாள்.

யா ஸா க்ரு'ஷ்ணேந வர்ணேந ரௌத்ரீ மூர்த்திஸ்த்ரிஶூலிநீ । தம்ஷ்ட்ராகராலிநீ தேவீ ஸா ஸம்ஹரதி வை ஜகத் ।। ௮௯.

கருப்பு நிறத்தில், பரபரப்பும் கூரிய பற்களும் கொண்ட, திரிசூலம் ஏந்திய ரௌத்ரி வடிவம் கொண்ட தேவி, உலகத்தை அழிக்கிறாள்.

யா ஸ்ரு'ஷ்டிர்ப்ரஹ்மணோ தேவீ ஶ்வேதவர்ணா விபாவரீ । ஸா குமாரீ மஹாபாகா விபுலாப்ஜதலேக்ஷணா । ஸத்யோ ப்ரஹ்மாணமாமந்த்ர்ய தத்ரைவாந்தரதீயத ।। ௮௯.

பிரம்மாவின் படைப்பாக வெண்நிறமும் ஒளிவீசும் வடிவமும் கொண்ட அந்த மகா பாக்கியசாலி கன்னி, பெரிய தாமரைப் போன்ற கண்கள் உடையவள், உடனே பிரம்மாவை நோக்கி உரையாடி அங்கே மறைந்தாள்.

ஸாऽந்தர்ஹிதா யயௌ தேவீ வரதா ஶ்வேதபர்வதம் । தபஸ்தப்தும் மஹத் தீவ்ரம் ஸர்வகத்வமபீப்ஸதீ ।। ௮௯.

அந்த வரம் வழங்கும் தேவி மறைந்து, வெள்ளை மலைக்குச் சென்று, எல்லாவற்றிலும் நிறைந்தவளாக வேண்டும் என்ற ஆசையுடன் கடும் தவம் செய்தாள்.

யா வைஷ்ணவீ குமாரீ து ஸாப்யநுஜ்ஞாய கேஶவம் । மந்தராத்ரிம் யயௌ தப்தும் தபஃ பரமதுஶ்சரம் ।। ௮௯.

வைஷ்ணவி கன்னி, கேசவன் அனுமதி பெற்றபின், மந்தரமலையில் கடினமான தவம் செய்யச் சென்றாள்.

யா ஸா க்ரு'ஷ்ணா விஶாலாக்ஷீ ரௌத்ரீ தம்ஷ்ட்ராகராலிநீ । ஸா நீலபர்வதவரம் தபஶ்சர்தும் யயௌ ஶுபா ।। ௮௯.

அந்த கருப்பு நிறம், பெரிய கண்கள், பரபரப்பும் கூரிய பற்களும் கொண்ட ரௌத்ரி தேவி, நல்ல நீலமலையில் சுபமான தவம் செய்யச் சென்றாள்.

அத காலேந மஹதா ப்ரஜாஃ ஸ்த்ரஷ்டும் ப்ரஜாபதிஃ । ஆரப்தவாந் ததா தஸ்ய வவ்ரு'தே ஸ்ரு'ஜதோ பலம் ।। ௮௯.

பெரிய காலம் கடந்தபின், உயிர்களை உருவாக்கப் பிரஜாபதி தொடங்கினார்; அவர் படைத்தபோது, அவருடைய சக்தி அதிகரித்தது.

யதா ந வவ்ரு'தே தஸ்ய ப்ரஹ்மணோ மாநஸீ ப்ரஜா । ததா தத்யௌ கிமேதந்மே ந ததா வர்த்ததே ப்ரஜா ।। ௮௯.

பிரம்மாவின் மனத்தில் தோன்றிய உயிர்கள் வளரவில்லை; "என் படைப்புகள் ஏன் இவ்வாறு வளரவில்லை?" என்று அவர் சிந்தித்தார்.

ததோ ப்ரஹ்மா ஹ்ரு'தா தத்யௌ யோகாப்யாஸேந ஸுவ்ரதே । சிந்தயந் புபுதே தேவஸ்தாம் கந்யாம் ஶ்வேதபர்வதே । தபஶ்சரந்தீம் ஸுமஹத் தபஸா தக்தகில்பிஷாம் ।। ௮௯.

அதன்பின், நல்லொழுக்கமுள்ளவளே, பிரம்மா தன் மனதில் தியானம் செய்து, யோகபயிற்சியால் சிந்தித்து, அந்த கன்னியை வெள்ளைமலையில் கண்டார். அவள் பெரும் தவம் செய்து, தன் பாவங்களைத் தகைத்து விட்டாள்.

ததோ ப்ரஹ்மா யயௌ தத்ர யத்ர ஸா கமலேக்ஷணா । தபஶ்சரதி தாம் த்ரு'ஷ்ட்வா வாக்யமேததுவாச ஹ ।। ௮௯.

பின்னர் பிரம்மா, அந்த தாமரைப்பார்வையுள்ளவள் தவம் செய்த இடத்திற்கு சென்றார். அவளைப் பார்த்து, இவ்வாறு சொன்னார்.

ப்ரஹ்மோவாச । கிம் தபஃ க்ரியதே பத்ரே கார்யமாவேக்ஷ்ய ஶோபதே । துஷ்டோऽஸ்மி தே விஶாலாக்ஷி வரம் கிம் தே ததாம்யஹம் ।। ௮௯.

பிரம்மா கூறினார்: "நல்லவளே, நீ எந்த தவம் செய்கிறாய்? செயல் நோக்கத்துடன் இருக்க வேண்டும். பெரும் கண்களையுடையவளே, நான் உன்னால் மகிழ்ந்துள்ளேன். உனக்கு என்ன வரம் தர வேண்டும்?"

ஸ்ரு'ஷ்டிருவாச । பகவந்நேகதேஶஸ்தா நோத்ஸஹே ஸ்தாதுமஞ்ஜஸா । அதோऽர்தம் த்வாம் வரம் யாசே ஸர்வகத்வமபீப்ஸதீ ।। ௮௯.

ஸிருஷ்டி கூறினாள்: "ஓ ஆண்டவரே, ஒரே இடத்தில் நான் எளிதில் இருக்க முடியவில்லை. அதனால், எல்லா இடங்களிலும் இருக்கும் வரத்தை உங்களிடம் வேண்டுகிறேன்."