வராஹபுராணம்

ததோऽஹஃகல்பநிர்வ்ரு'த்தே ராத்ரிகல்பே ச ஸத்தம । இதாநீமாதிஸ்ரு'ஷ்டௌ து க்ரு'தே ந்ரு'பதிஸத்தம ।। ௬.

பிரம்மாவின் பகல் முடிந்து இரவு தொடங்கியபோது, இப்போது இந்தப் படைப்பின் ஆரம்பத்தில், அரசர்களில் சிறந்தவரே, இவ்வாறு நிகழ்ந்தது.

ஸம்பூதஸ்த்வம் மஹாராஜ ராஜ்ஞஃ ஸுமநஸோ க்ரு'ஹே । காஶ்மீரதேஶாதிபதேரஹம் சாங்கருஹைஸ்தவ ।। ௬.

பெருமகனே, நீ சுமனஸ் என்ற அரசரின் இல்லத்தில் பிறந்தாய்; நானும் உன் முடி ரோமங்களில் இருந்து காஷ்மீர நாட்டின் அரசனாக பிறந்தேன்.

யஜ்ஞைரிஷ்டம் த்வயாநேகைர்பஹுபிஶ்சாப்ததக்ஷிணைஃ । ந சாஹம் தைரபஹதோ விஷ்ணுஸ்மரணவர்ஜிதைஃ ।। ௬.

நீ பல யாகங்களை நிறைவேற்றி, பெரும் தானங்கள் அளித்தாலும், அவற்றில் விஷ்ணுவை நினைவு கொள்ளாததால், அவை என்னை நீக்கவில்லை.

இதாநீம் யத் த்வயா ஸ்தோத்ரம் புண்டரீகாக்ஷபாரகம் । படிதம் தத்ப்ரபாவேந விஹாயாங்கருஹாண்யஹம் । ஏகீபூதஃ புநர்ஜாதோ வ்யாதரூபோ ந்ரு'போத்தம ।। ௬.

இப்போது நீ தாமரைப்பூ கண்கள் உடைய பெருமானை போற்றிப் பாடிய பாடலின் பலத்தால், நான் என் முடி ரோமங்களை விட்டு விட்டு, மீண்டும் ஒன்றாகி, வேட்டக்கார உருவில் பிறந்தேன், அரசர்களில் சிறந்தவரே.

அஹம் பகவதஃ ஸ்தோத்ரம் ஶ்ருத்வா ப்ராக்பாபமூர்த்திநா । முக்தோऽஸ்மி தர்மபுத்திர்மே வர்த்ததே ஸாம்ப்ரதம் விபோ ।। ௬.

நான் முன்பு பாவ உருவாக இருந்தேன்; பகவானின் ஸ்தோத்திரத்தை கேட்டபின், இப்போது பாவத்திலிருந்து விடுபட்டு, எனக்குள் தர்மத்தை நினைக்கும் மனம் ஏற்பட்டுள்ளது, ஆண்டவரே.

ஏதச்ச்ருத்வா வசோ ராஜா பரம் விஸ்மயமாகதஃ । வரேண சந்தயாமாஸ தம் வ்யாதம் ராஜஸத்தமஃ ।। ௬.

இந்த வார்த்தைகளை கேட்ட அரசன் மிகுந்த ஆச்சரியத்தில் மூழ்கி, அந்த வேட்டக்காரனுக்கு ஒரு வரம் அளித்தான்.

ராஜோவாச । ஸ்மாரிதோऽஸ்மி யதா வ்யாத த்வயா ஜந்மாந்தரம் கதம் । ததா த்வம் மத்ப்ரஸாதேந தர்மவ்யாதோ பவிஷ்யஸி ।। ௬.

அரசன் சொன்னான்: 'வேட்டக்காரனே, நீ எனக்கு கடந்த பிறவியை நினைவூட்டியது போல, என் அருளால் நீ தர்மத்தை கடைப்பிடிக்கும் நல்ல வேட்டக்காரனாக இருப்பாய்.'

யஶ்சைதத் புண்டரீகாக்ஷபாரகம் ஶ்ர்ரு'ணுயாத் பரம் । தஸ்ய புஷ்கரயாத்ராயாம் விதிஸ்நாநபலம் பவேத் ।। ௬.

தாமரைப்பூ கண்கள் உடைய பெருமானைப் பற்றிய இந்தக் கதையை யார் கேட்டாலும், புஷ்கரத்திற்கு யாத்திரை செய்து, முறையின்படி நீராடும் பலனைப் பெறுவார்கள்.

ஶ்ரீவராஹ உவாச । ஏவமுக்த்வா ததோ ராஜா விமாநவரமாஸ்திதஃ । பரேண தேஜஸா யோகமவாபாஶேஷதாரிணி ।। ௬.

ஸ்ரீவராகன் சொன்னான்: இவ்வாறு கூறி, அரசன் சிறந்த விமானத்தில் ஏறி, உன்னதமான சக்தியால் எல்லாவற்றையும் தாங்கும் பெருமானுடன் ஒன்றாயினான்.

தரண்யுவாச । ரைப்யோऽஸௌ முநிஶார்தூலஃ ஶ்ருத்வா ஸித்தம் வஸும் ததா । ஸ்வயம் கிமகரோத் தேவ ஸம்ஶயோ மே மஹாநயம் ।। ௭.

பூமி கேட்டாள்: முனிவர்களில் சிறந்தவரே, ரைப்யன் அந்த செல்வத்தை அடைந்ததை கேட்டபின், அவர் தானே என்ன செய்தார்? இதை நான் மிகவும் சந்தேகமாக நினைக்கிறேன்.

ஶ்ரீவராஹ உவாச । ஸ ரைப்யோ முநிஶார்தூலஃ ஶ்ருத்வா ஸித்தம் வஸும் ததா । ஆஜகாம கயாம் புண்யாம் பித்ரு'தீர்தம் தபோதநஃ । தத்ர கத்வா பித்ரூ'ந் பக்த்யா பிண்டதாநேந தர்பயத் ।। ௭.

வராகன் கூறினார்: முனிவர்களில் சிறந்த ரைப்யன், அந்த செல்வம் கிடைத்ததை அறிந்ததும், தவத்தால் பெருமை பெற்றவர், புனிதமான கயா என்ற பித்ருத் தீர்த்தத்திற்குச் சென்றார். அங்கு சென்று, பக்தியுடன் பிண்டம் கொடுத்து முன்னோர்களை திருப்திப்படுத்தினார்.

ததோ வை ஸுஹமத்தீவ்ரம் தபஃ பரமதுஶ்சரம் । சரதஸ்தஸ்ய தத்தீவ்ரம் தபோ ரைப்யஸ்ய தீமதஃ । ஆஜகாம மஹாயோகீ விமாநஸ்தோऽதிதீப்திமாந் ।। ௭.

அப்போது ரைப்யன் மிக கடுமையான தவம் செய்துகொண்டிருந்தபோது, அந்த கடினமான தவத்தின்போது, ஒரு மகா யோகி, விண்ணில் விமானத்தில் பிரகாசமாக வந்து தோன்றினார்.

த்ரஸரேணுஸமே ஶுத்தே விமாநே ஸூர்யஸந்நிபே । பரமாணுப்ரமாணேந புருஷஸ்தத்ர தீப்திமாந் ।। ௭.

அந்த விமானம் தூசுபோல் நுண்மையானது, சூரியனைப் போல ஒளிர்ந்தது. அதில் ஒரு சிறிய அளவிலான பிரகாசமான மனிதர் தோன்றினார்.

ஸோऽப்ரவீத் ரைப்ய கிம் கார்யம் தபஶ்சரஸி ஸுவ்ரத । ஏவமுக்த்வா திவோ பூமிம் மாபயாமாஸ வை புமாந் ।। ௭.

அவர் கூறினார்: 'ரைப்யனே, உறுதியானவரே, நீ தவம் செய்வதற்குப் காரணம் என்ன?' என்று கேட்டுவிட்டு, அந்த மனிதர் விண்ணிலிருந்து பூமியை அளந்தார்.

தத்ராபி ரதபஞ்சாபம் விமாநம் ஸூர்யஸந்நிபம் । யுகபத் ப்ரஹ்மபுவநம் வ்யாப்நுவந்தம் ததர்ஶ ஸஃ ।। ௭.

அங்கு, ஐந்து ரதங்களைப் போன்ற விமானம், சூரியனைப் போல ஒளிர்ந்தது, ஒரே நேரத்தில் பிரம்மாவின் உலகத்தை முழுவதும் நிரப்பியது என்று அவர் கண்டார்.

ததஃ ஸ விஸ்மயாவிஷ்டோ ரைப்யஃ ப்ரணதிபூர்வகம் । பப்ரச்ச தம் மஹாயோகிந் கோ பவாந் ப்ரப்ரவீது மே ।। ௭.

அதைப் பார்த்து வியப்புடன் ரைப்யன் வணங்கி, அந்த மகா யோகியை நோக்கி: 'நீங்கள் யார்? தயவு செய்து எனக்குச் சொல்லுங்கள்' என்று கேட்டார்.

புருஷ உவாச । அஹம் ருத்ராதவரஜோ ப்ரஹ்மணோ மாநஸஃ ஸுதஃ । நாம்நா ஸநத்குமாரேதி ஜநலோகே வஸாம்யஹம் ।। ௭.

அந்த மனிதர் கூறினார்: 'நான் ருத்ரனின் தம்பி, பிரம்மாவின் மனத்தில் பிறந்த மகன். எனது பெயர் சனத்குமாரன். நான் ஜனலோகத்தில் வாழ்கிறேன்.'

பவதஃ பார்ஶ்வமாயாதஃ ப்ரணயேந தபோதந । தந்யோऽஸி ஸர்வதா வத்ஸ ப்ரஹ்மணஃ குலவர்தநஃ ।। ௭.

'தவத்தால் பெருமை பெற்றவரே, உன்னை நேசித்து உன் அருகில் வந்துள்ளேன். எல்லா வகையிலும் நீ மிகப் பாக்கியசாலி, பிரம்மாவின் வம்சத்தை உயர்த்துபவனே.'

ரைப்ய உவாச । நமோऽஸ்து தே யோகிவர ப்ரஸீத தயாம் மஹ்யம் குருஷே விஶ்வரூப । கிமத்ர க்ரு'த்யம் வத யோகிஸிம்ஹ கதம் ஹி தந்யோऽஹமுக்தஸ்த்வயா ச ।। ௭.

ரைப்யன் கூறினார்: 'யோகிகளிலேயே சிறந்தவரே, உமக்கு வணக்கம். தயை செய்து எனக்கு அருள்புரியுங்கள், உலகமெங்கும் நிறைந்தவரே. இங்கு என்ன செய்ய வேண்டும் என்று சொல்லுங்கள், யோகிகளின் சிங்கமே. நீங்கள் என்னை பாக்கியசாலி என்று சொன்னதற்குக் காரணம் என்ன?'

ஸநத்குமார உவாச । தந்யஸ்த்வமேவ த்விஜவர்யமுக்ய யத் வேதவாதாபிரதஃ பித்ரூ'ம்ஶ்ச । ப்ரீணாஸி மந்த்ரவ்ரதஜப்யஹோமை- ர்கயாம் ஸமாஸாத்ய ததாऽந்நபிண்டைஃ ।। ௭.

சனத்குமாரன் கூறினார்: 'இருமுறை பிறந்தவர்களில் முதன்மை பெற்றவரே, நீ வேதப் பாடங்களில் ஈடுபட்டு, கயாவிற்கு வந்து, மந்திரம், விரதம், ஜபம், ஹோமம் மற்றும் அன்னபிண்டம் கொண்டு முன்னோர்களை மகிழ்விப்பதால் நீ உண்மையில் பாக்கியசாலி.'

ஶ்ர்ரு'ணுஷ்வ சாந்யம் ந்ரு'பதிர்பபூவ விஶாலநாமா ஸ புரீம் விஶாலாம் । உவாஸ தந்யோ த்ரு'திமாநபுத்ரஃ ஸ்வயம் விஶாலாதிபதிர்த்விஜாக்ர்யாந் । பப்ரச்ச புத்ரார்தமமித்ரஸாஹ - ஸ்தே ப்ராஹ்மணாஶ்சோசுரதீநஸத்த்வாஃ ।। ௭.

மேலும் கேள்: விசாலன் என்ற பெயருடைய ஒரு மன்னன், விசாலா என்ற பெரிய நகரில் வாழ்ந்தான். அவன் பாக்கியசாலி, மன உறுதியும் கொண்டவன், ஆனால் அவனுக்கு பிள்ளை இல்லை. விசாலாவின் அரசராக, அவன் சிறந்த பிராமணர்களிடம் பிள்ளை வேண்டி கேட்டான். அந்த பிராமணர்கள், பலம் குறைந்தவர்களாக, பதில் கூறினார்கள்.

ர்கத்வா கயாமந்நதாநைரநேகைஃ । த்ருவம் ஸுதஸ்தே பவிதா ந்ரு'பேஶ ஸுஸம்ப்ரதாதா ஸகலக்ஷிதீஶஃ ।। ௭.

கயாவிற்கு சென்று பலவகையாக அன்னதானம் செய்தால், அரசே, உனக்கு கண்டிப்பாக ஒரு மகன் பிறப்பான்; அவன் உலகை முழுவதும் ஆளும் பெரிய அரசன் ஆவான்.

இதீரிதோ ப்ராஹ்மணைஃ ஸ ப்ரஹ்ரு'ஷ்டோ ராஜா விஶாலாதிபதிஃ ப்ரயத்நாத் । ஆகத்ய தேந ப்ரவரேண தீர்தே மகாஸு பக்த்யாऽத க்ரு'தம் பித்ரூ'ணாம் ।। ௭.

பிராமணர்கள் இப்படிச் சொன்னபோது, விசாலா நகரின் அரசன் மகிழ்ச்சியுடன், முயற்சியுடன் அந்த சிறந்த தீர்த்தத்திற்குச் சென்றான். மகா மாதத்தில் பக்தியுடன் முன்னோர்களுக்காக கிரியைகள் செய்தான்.

பிண்டப்ரதாநம் விதிநா ப்ரயத்நா- ததத்வியத்யுத்தமமூர்தயஸ்தாந் । பஶ்யந் ஸ பும்ஸஃ ஸிதபீதக்ரு'ஷ்ணா- நுவாச ராஜா கிமிதம் பவத்பிஃ । உபேக்ஷ்யதே ஶம்ஸத ஸர்வமேவ கௌதூஹலம் மே மநஸி ப்ரவ்ரு'த்தம் ।। ௭.

அவன் முறையோடு, முயற்சியுடன் முன்னோர்களுக்குப் பிண்டம் கொடுத்தான். அப்போது வெள்ளை, மஞ்சள், கருப்பு நிற ஆண்களைப் பார்த்து, 'இது என்ன, நீங்கள் ஏன் இதை கவனிக்கவில்லை? எனக்கு ஆவல் ஏற்பட்டுள்ளது, தயவு செய்து அனைத்தையும் சொல்லுங்கள்' என்று அரசன் கேட்டான்.

ஸித உவாச । அஹம் ஸிதஸ்தே ஜநகோऽஸ்மி தாத நாம்நா ச வ்ரு'த்தேந ச கர்மணா ச । அயம் ச மே ஜநகோ ரக்தவர்ணோ ந்ரு'ஶம்ஸக்ரு'த் ப்ரஹ்மஹா பாபகாரீ ।। ௭.

வெள்ளைவர் கூறினார்: 'நான் சிதன், உன் முன்னோன், பெயரிலும் நடப்பிலும் செயலில் இருந்தும் அப்படியே. இவன் என் முன்னோன், சிவப்பாக உள்ளவன், கொடூரமானவன், பிராமணனை கொன்றவன், தீங்கு செய்தவன்.'

அதீஶ்வரோ நாம பரஃ பிதாऽஸ்ய க்ரு'ஷ்ணோ வ்ரு'த்த்யா கர்மணா சாபி க்ரு'ஷ்ணஃ । ஏதேந க்ரு'ஷ்ணேந ஹதாஃ புரா வை ஜந்மந்யநேகே ரு'ஷயஃ புராணாஃ ।। ௭.

அடுத்தவர் பெயர் அதீஶ்வரன், இவனுடைய தந்தை, செயலும் நடப்பும் கருப்பாக இருந்தவன். இந்தக் கருப்பனால் பல பழமையான முனிவர்கள் முன்னொரு பிறவியில் கொல்லப்பட்டார்கள்.

ஏதௌ ம்ரு'தௌ த்வாவபி புத்ர ரௌத்ர- மவீசிஸம்ஜ்ஞம் நரகம் ப்ரபந்நௌ । அதீஶ்வரோ மே ஜநகஃ பரோऽஸ்ய க்ரு'ஷ்ணஃ பிதா த்வாவபி தீர்ககாலம் । அஹம் ச ஶுத்தேந நிஜேந கர்மணா ஶக்ராஸநம் ப்ராபிதோ துர்லபம் ததஃ ।। ௭.

இவர்கள் இருவரும் இறந்தபின், ரௌத்ரம், அவீசி என்று அழைக்கப்படும் நரகத்தில் வீழ்ந்தார்கள், என் முன்னோன் அதீஶ்வரனும், அவனது தந்தை கருப்பும், இருவரும் நீண்ட காலம் அங்கு இருந்தார்கள். ஆனால் நான் என் சுத்தமான செயலால், பெற கடினமான இந்திரனின் ஆசனத்தை அடைந்தேன்.'

த்வயா புநர்மந்த்ரவிதா கயாயாம் பிண்டப்ரதாநேந பலாதிமௌ ச । மேலாபிதௌ தீர்தபிண்டப்ரதாந - ப்ரபாவதோ மே நரகாஶ்ரிதாவபி ।। ௭.

மந்திரங்களை அறிந்த நீ கயா ஊரில் பிண்டம் அளித்ததினால், பாலன் மற்றும் இன்னொருவர் இருவரும், அந்தத் தீர்த்தத்தில் பிண்டம் அளித்த வலிமையால், நரகத்தில் இருந்தபோதும் ஒன்று சேர்ந்தார்கள்.

பித்ரூ'ந் பிதாமஹாம்ஸ்தத்ர ததைவ ப்ரபிதாமஹாந் । ப்ரீணயாமீதி தத்தோயம் த்வயா தத்தமரிம்தம ।। ௭.

எதிரிகளை வெல்வோனே, நீ அங்கு நீர் அர்ப்பணித்ததினால், பித்ருக்கள், பிதாமகர்கள் மற்றும் ப்ரபிதாமகர்கள் ஆகியோரும் திருப்தி அடைந்தார்கள்.