வராஹபுராணம்

சத்வாரிம்ஶத் ததா சாஷ்டௌ ஸஹஸ்த்ராணி து மண்டலைஃ । ஶைலராஜஸ்ய தத்தத்ர மேருமூலமிதி ஸ்ம்ரு'தம் ।। ௭௭.

அங்கே, மலைகளின் அரசனான மேருவின் அடிப்பகுதி, மண்டலமாக நாற்பத்து எட்டாயிரம் யோஜனங்கள் சுற்றளவு கொண்டதாக நினைக்கப்படுகிறது.

தேஷாம் கிரிஸஹஸ்த்ராணாமநேகாநாம் மஹோச்ச்ரயஃ । திகஷ்டௌ ச புநஸ்தஸ்ய மர்யாதாபர்வதாஃ ஶுபாஃ ।। ௭௭.

அந்த எண்ணிக்கையற்ற மலைகளில் பல உயரமானவை உள்ளன; எட்டு திசைகளிலும் ஒவ்வொன்றில் அழகான எல்லைமலைகள் மீண்டும் அமைந்துள்ளன.

ஜடரோ தேவகூடஶ்ச பூர்வஸ்யாம் திஶி பர்வதௌ । பூர்வபஶ்சாயதாவேதாவர்ணவாந்தர்வ்யவஸ்திதௌ । மர்யாதாபர்வதாநேதாநஷ்டாநாஹுர்மநீஷிணஃ ।। ௭௭.

கிழக்கு திசையில் ஜடரோ மற்றும் தேவகூடம் என்ற இரண்டு மலைகள் உள்ளன; இவை கிழக்கிலிருந்து மேற்கு வரை பரவி, அந்தப் பகுதியில் அமைந்துள்ளன. பண்டிதர்கள் இவற்றை எட்டு திசைகளின் எல்லைமலைகள் என்று அழைக்கின்றனர்.

யோऽஸௌ மேருர்த்விஜஶ்ரேஷ்டாஃ ப்ரோக்தஃ கநகபர்வதஃ । விஷ்கம்பாம்ஸ்தஸ்ய வக்ஷ்யாமி ஶ்ர்ரு'ணுத்வம் கததஸ்து தாந் ।। ௭௭.

இப்போது நான் சொல்வது அந்த மேரு மலையின் அடித்தளங்களைப் பற்றியது. இரு பிறப்பை உடைய சிறந்தவர்களே, அந்த மேரு மலையை பொன்னால் ஆன மலையாக அழைக்கின்றனர். நான் அவற்றை விவரிக்கிறேன், கவனமாகக் கேளுங்கள்.

மஹாபாதாஸ்து சத்வாரோ மேரோரத சதுர்திஶம் । யைர்ந சசால விஷ்டப்தா ஸப்தத்வீபவதீ மஹீ ।। ௭௭.

மேரு மலையின் நான்கு திசைகளிலும் நான்கு பெரிய அடித்தளங்கள் உள்ளன; அவற்றால் ஏழு தீவுகளுடன் கூடிய பூமி உறுதியாக நிலைத்து, அசையாமல் இருக்கிறது.

தஶயோஜநஸாஹஸ்த்ரம் வ்யாயாமஸ்தேஷு ஶங்க்யதே । திர்யகூர்த்வம் ச ரசிதா ஹரிதாலதடைர்வ்ரு'தாஃ ।। ௭௭.

ஒவ்வொரு அடித்தளமும் பத்து ஆயிரம் யோஜனை அகலமாக, நேராகவும் உயரமாகவும் கட்டப்பட்டு, பச்சை நிறக் கோடுகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளன.

மநஃஶிலாதரீபிஶ்ச ஸுவர்ணமணிசித்ரிதாஃ ।ऽ அநேகஸித்தபவநைஃ க்ரீடாஸ்தாநைஶ்ச ஸுப்ரபாஃ ।। ௭௭.

அவை மனச்சிலா கற்களாலும் தங்கம் மற்றும் ரத்தினங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டு, பல சித்தர்களின் வீடுகளும் விளையாட்டு திடல்களும் அமைந்துள்ளன; அவை ஒளிவீசுகின்றன.

பூர்வேண மந்தரஸ்தஸ்ய தக்ஷிணே கந்தமாதநஃ । விபுலஃ பஶ்சிமே பார்ஶ்வே ஸுபார்ஶ்வஶ்சோத்தரே ஸ்திதஃ ।। ௭௭.

மேரு மலையின் கிழக்கில் மந்தரா, தெற்கில் கந்தமாதனன், மேற்கில் விபுலா, வடக்கில் சுபார்ஷ்வா என நான்கு மலைகள் அமைந்துள்ளன.

தேஷாம் ஶ்ர்ரு'ங்கேஷு சத்வாரோ மஹாவ்ரு'க்ஷாஃ ப்ரதிஷ்டிதாஃ । தேவதைத்யாப்ஸரோபிஶ்ச ஸேவிதா குணஸம்சயைஃ ।। ௭௭.

இந்த நான்கு மலைகளின் சிகரங்களில் நான்கு பெரிய மரங்கள் உள்ளன; அவை தேவர்கள், அசுரர்கள் மற்றும் அப்சரஸ்கள் வழிபடும், அனைத்து நல்ல பண்புகளும் கொண்டவை.

மந்தரஸ்ய கிரேஃ ஶ்ர்ரு'ங்கே கதம்போ நாம பாதபஃ । ப்ரலம்பஶாகாஶிகரஃ கதம்பஶ்சைத்யபாதபஃ ।। ௭௭.

மந்தரா மலையின் சிகரத்தில், நீண்ட தொங்கும் கிளைகள் உடைய, புனிதமான கடம்ப மரம் நிற்கிறது.

மஹாகும்பப்ரமாணைஶ்ச புஷ்பைர்விகசகேஸரைஃ । மஹாகந்தமநோஜ்ஞைஶ்ச ஶோபிதஃ ஸர்வகாலஜைஃ ।। ௭௭.

அந்த மரம் பெரிய குடங்களளவு மலர்களாலும், விரிந்த கம்பளங்களாலும், எல்லாகாலத்திலும் மலர்ந்து மணம் வீசும் அழகிய மலர்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது.

ஸமாஸேந பரிவ்ரு'தோ புவநைர்பூதபாவநைஃ । ஸஹஸ்த்ரமதிகம் ஸோऽத கந்தேநாபூரயந் திஶஃ ।। ௭௭.

அந்த மரம் உலகங்களாலும் உயிரினங்களாலும் சூழப்பட்டு, அதன் மணம் ஆயிரம் யோஜனை தூரம் பரவி, எல்லா திசைகளையும் நிரப்புகிறது.

பத்ராஶ்வோ நாம வ்ரு'க்ஷோऽயம் வர்ஷாத்ரேஃ கேதுஸம்பவஃ । கீர்திமாந் ரூபவாஞ்ச்ரீமாந் மஹாபாதபபாதபஃ । யத்ர ஸாக்ஷாத்த்ரு'ஷீகேஶஃ ஸித்தஸங்கைர்நிஷேவ்யதே ।। ௭௭.

பருவமழை மலையில் பிறந்த, புகழும் அழகும் செல்வமும் உடைய, மிகப்பெரிய மரமான இந்தப் பத்திராஸ்வ மரத்தில், ஹ்ருஷீகேசன் நேரில் வந்து சித்தர்கள் கூட்டத்தால் வழிபடப்படுகிறார்.

தஸ்ய பத்ரகதம்பஸ்ய ததாஶ்வவதநோ ஹரிஃ । ப்ராப்தவாம்ஶ்சாமரஶ்ரேஷ்டஃ ஸ ஹி ஸாநும் புநஃ புநஃ ।। ௭௭.

அந்த புனிதமான கடம்ப மரத்தில், அசுவமுகம் கொண்ட ஹரி மீண்டும் மீண்டும் அதன் சிகரத்திற்கு வந்து சிறந்த சாமரம் பெற்றார்.

தேந சாலோகிதம் வர்ஷம் ஸர்வத்விபதநாயகாஃ । யஸ்ய நாம்நா ஸமாக்யாதோ பத்ராஶ்வேதி ந ஸம்ஶயஃ ।। ௭௭.

அனைத்து இருகாலிகளின் தலைவரான அவர் அந்தப் பகுதியை நோக்கினார்; அவருடைய பெயரால் அந்த இடம் பத்திராஸ்வம் என அழைக்கப்படுகிறது; இதில் சந்தேகம் இல்லை.

தக்ஷிணஸ்யாபி ஶைலஸ்ய ஶிகரே தேவஸேவிதே । ஜம்பூஃ ஸத்யஃ புஷ்பபலா மஹாஶாகோபஶோபிதா ।। ௭௭.

தெற்குத் திசையில் இருக்கும் அந்த மலையின் சிகரத்தில், தேவர்கள் வழிபடும் ஜாம்பு மரம் நிற்கிறது; அது உடனே மலரும் பழும் தரும், பெரிய கிளைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டது.

தஸ்யா ஹ்யதிப்ரமாணாநி ஸ்வாதூநி ச ம்ரு'தூநி ச । பலாந்யம்ரு'தகல்பாநி பதந்தி கிரிமூர்தநி ।। ௭௭.

அந்த மரத்தின் பழங்கள் மிகவும் பெரியவை, இனிமையும் மிருதுவும் கொண்டவை; அமுதைப் போன்றவை, அவை மலையின் உச்சியில் விழுகின்றன.

தஸ்மாத் கிரிவரஶ்ரேஷ்டாத் பலப்ரஸ்யந்தவாஹிநீ । திவ்யா ஜாம்பூநதீ நாம ப்ரவ்ரு'த்தா மதுவாஹிநீ ।। ௭௭.

அந்த சிறந்த மலையிலிருந்து ஜாம்பூநதி என்ற தெய்வீக நதி பாய்கிறது; அது அந்த மரத்தின் பழச்சாறை கொண்டு செல்கிறது.

தத்ர ஜாம்பூநதம் நாம ஸுவர்ணமநலப்ரபம் । தேவாலங்காரமதுலமுத்பந்நம் பாபநாஶநம் ।। ௭௭.

அங்கே ஜாம்பூநதம் எனப்படும் தங்கம் தோன்றுகிறது; அது நெருப்பைப் போல ஒளிரும், தேவர்களுக்கான ஒப்பற்ற அலங்காரம், பாவங்களை நீக்கும் தன்மை கொண்டது.

தேவதாநவகந்தர்வயக்ஷராக்ஷஸகுஹ்யகாஃ । பபுஸ்ததம்ரு'தப்ரக்யம் மது ஜம்பூபலஸ்ரவம் ।। ௭௭.

தேவர்கள், அசுரர்கள், கந்தர்வர்கள், யக்ஷர்கள், ராக்ஷஸ்கள், குஹ்யர்கள் — இவர்கள் எல்லாரும் ஜம்பு மரத்தின் பழத்திலிருந்து வடிந்த அமிர்தம் போன்ற அந்த இனிப்பை அருந்தினார்கள்.

ஸா கேதுர்தக்ஷிணே வர்ஷே ஜம்பூர்லோகேஷு விஶ்ருதா । யஸ்யா நாம்நா ஸமாக்யாதா ஜம்பூத்வீபேதி மாநவைஃ ।। ௭௭.

தெற்கு பகுதியில் அந்த ஜம்பு மரம் புகழ்பெற்றது; அதன் பெயரால் மனிதர்கள் இந்த நிலத்தை 'ஜம்பூத்வீபம்' என்று அழைக்கிறார்கள்.

விபுலஸ்ய ச ஶைலஸ்ய தக்ஷிணேந மஹாத்மநஃ । ஜாதஃ ஶ்ர்ரு'ங்கேதி ஸுமஹாநஶ்வத்தஶ்சேதி பாதபஃ ।। ௭௭.

விபுலா என்ற பெரிய மலையின் தெற்குப் பகுதியில், 'சிறுங்க' என்று அழைக்கப்படும் ஒரு மிகப் பெரிய அத்தி மரம் வளர்ந்திருந்தது.

மஹோச்ச்ராயோ மஹாஸ்கந்தோ நைகஸத்த்வகுணாலயஃ । கும்பப்ரமாணை ருசிரைஃ பலைஃ ஸர்வர்த்துகைஃ ஶுபைஃ ।। ௭௭.

அந்த மரம் உயரமாகவும், தடித்த கிளையுடனும், பல உயிர்கள் வாழும் இடமாகவும், எல்லா காலங்களிலும் கும்பம் அளவுள்ள அழகான பழங்களைத் தரும் பாக்கியமான மரமாகவும் இருக்கிறது.

ஸ கேதுஃ கேதுமாலாநாம் தேவகந்தர்வஸேவிதஃ । கேதுமாலேதி விக்யாதோ நாம்நா தத்ர ப்ரகீர்திதஃ । தந்நிபோதத விப்ரேந்த்ரா நிருக்தம் நாமகர்மணஃ ।। ௭௭.

அந்த மரம் கேதுமால மக்களுக்கு ஒரு கொடி போலும், தேவர்கள் மற்றும் கந்தர்வர்கள் வழிபடும் மரமாகவும், 'கேதுமாலம்' என்ற பெயரில் புகழ்பெற்றதாகவும் இருக்கிறது. அந்தப் பெயரின் காரணத்தை இப்போது கேளுங்கள், பிரம்மணர்களே.

க்ஷீரோதமதநே வ்ரு'த்தே மாலா ஸ்கந்தே நிவேஶிதாஃ । இந்த்ரேண சைத்யகேதோஸ்து கேதுமாலஸ்ததஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । தேந தச்சிஹ்நிதம் வர்ஷம் கேதுமாலேதி விஶ்ருதம் ।। ௭௭.

பால்கடல் கடைந்தபோது, அந்த மரத்தின் தண்டில் மாலைகள் அணியப்பட்டன; இந்திரன் அந்த சைத்ய கொடிக்கு மாலை அணிவித்ததால், அது 'கேதுமாலம்' என்று அழைக்கப்பட்டது. அதனால் அந்த அடையாளம் கொண்ட பகுதி 'கேதுமாலம்' என்ற பெயரில் பிரபலமானது.

ஸுபார்ஶ்வஸ்யோத்தரே ஶ்ர்ரு'ங்கே வடோ நாம மஹாத்ருமஃ । ந்யக்ரோதோ விபுலஸ்கந்தோ யஸ்த்ரியோஜநமண்டலஃ ।। ௭௭.

சுபார்ஷ்வ மலையின் வடக்குப் பக்கச் சிகரத்தில், 'வட்டம்' என்று அழைக்கப்படும் ஒரு பெரிய ஆலமரம் உள்ளது; அது பரந்தத் தண்டுடன், மூன்று யோஜனை அளவுக்கு பரந்து விரிந்துள்ளது.

மால்யதாமகலாபைஶ்ச விவிதைஸ்து ஸமந்ததஃ । ஶாகாபிர்லம்பமாநாபிஃ ஶோபிதஃ ஸித்தஸேவிதஃ ।। ௭௭.

அந்த மரம் சுற்றிலும் மாலைகள், மஞ்சள் பூங்கொத்துகள், பலவகைத் தூவல்கள் கொண்டு அலங்கரிக்கப்பட்டு, அதன் கிளைகள் அழகாக கீழே தொங்கிக் கிடக்கின்றன; சித்தர்கள் வழிபடும் மரமாகவும் உள்ளது.

ப்ரலம்பகும்பஸத்ரு'ஶைர்ஹேமவர்ணைஃ பலைஃ ஸதா । ஸ ஹ்யுத்தரகுரூணாம் து கேதுவ்ரு'க்ஷஃ ப்ரகாஶதே ।। ௭௭.

அந்த மரம் எப்போதும் தங்கம் போன்ற, கும்பம் போல் தொங்கும் பழங்களைத் தருகிறது; இது உத்தரகுருக்கள் நாட்டின் கொடி மரமாக விளங்குகிறது.

ஸநத்குமாராவரஜா மாநஸா ப்ரஹ்மணஃ ஸுதாஃ । ஸப்த தத்ர மஹாபாகாஃ குரவோ நாம விஶ்ருதாஃ ।। ௭௭.

அங்கே பிரம்மாவின் மனதில் பிறந்த, சனத்குமாரருக்கு இளைய சகோதரர்களாகிய ஏழு புகழ்பெற்ற குருக்கள் வாழ்ந்தனர்.