வராஹபுராணம்

மத்யே த்விலாவ்ரு'தம் நாம மஹாமேரோஃ ஸ ஸம்பவஃ । நவைவ து ஸஹஸ்த்ராணி விஸ்தீர்ணஃ ஸர்வதஶ்ச ஸஃ ।। ௭௫.

நடுவில் மஹா மேருவில் இருந்து தோன்றிய இலாவிருதம் என்ற பகுதி உள்ளது; அது எல்லா திசைகளிலும் ஒன்பதாயிரம் பரப்பளவு கொண்டது.

மத்யம் தஸ்ய மஹாமேருர்விதூம இவ பாவகஃ । வேத்யர்த்தம் தக்ஷிணம் மேரோருத்தரார்த்தம் ததோத்தரம் ।। ௭௫.

அதன் நடுவில், மஹா மேரு புகையில்லாத நெருப்பைப் போல் நிற்கிறது; மேருவின் பாதி தெற்கிலும், மற்ற பாதி வடக்கிலும் உள்ளது.

வர்ஷாணி யாநி ஷடத்ர தேஷாம் தே வர்ஷபர்வதாஃ । யோஜநாக்ரம் து வர்ஷாணாம் ஸர்வேஷாம் தத் விதீயதே ।। ௭௫.

இங்கு உள்ள ஆறு பகுதிகள் அவை பருவமலைகள்; ஒவ்வொரு பகுதியின் உச்சி ஒரு யோஜனை என நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது.

த்வே த்வே வர்ஷே ஸஹஸ்த்ராணாம் யோஜநாநாம் ஸமுச்ச்ரயஃ । ஜம்பூத்வீபஸ்ய விஸ்தாரஸ்தேஷாமாயாம உச்யதே ।। ௭௫.

ஒவ்வொரு பகுதியும் இரண்டு ஆயிரம் யோஜனை உயரம் கொண்டது; இது ஜம்புத்வீபத்தின் நீளமாகக் கூறப்படுகிறது.

யோஜநாநாம் ஸஹஸ்த்ராணி ஶதௌ த்வௌ சாயதௌ கிரீ । நீலஶ்ச நிஷதஶ்சைவ தாப்யாம் ஹீநாஶ்ச யே பரே । ஶ்வேதஶ்ச ஹேமகூடஶ்ச ஹிமவாஞ்ச்ரு'ங்கவாம்ஶ்ச யஃ ।। ௭௫.

மலைகளின் நீளம் இருநூறு ஆயிரம் யோஜனை; நீலமும் நிஷதமும் இதைவிட குறைவாக உள்ளன; சுவேதம், ஹேமகூடம், இமயம் மற்றும் குடுமிகள் உள்ளவை இதில் அடங்கும்.

ஜம்பூத்வீபப்ரமாணேந நிஷதஃ பரிகீர்திதஃ । தஸ்மாத் த்வாதஶபாகேந ஹேமகூடஃ ப்ரஹீயதே । ஹிமவாந் விம்ஶபாகேந ஹேமகூடாத் ப்ரஹீயதே ।। ௭௫.

நிஷதம் ஜம்புத்வீபத்தின் அளவுக்கு சமமாக உள்ளது என்று கூறப்படுகிறது; அதைவிட பன்னிரண்டில் ஒரு பகுதி குறைவாக ஹேமகூடம் உள்ளது; ஹேமகூடத்தை விட இருபதில் ஒரு பகுதி குறைவாக இமயம் உள்ளது.

அஷ்டாஶீதிஸஹஸ்த்ராணி ஹேமகூடோ மஹாகிரிஃ । அஶீதிர்ஹிமவாந் ஶைல ஆயதஃ பூர்வபஶ்சிமே ।। ௭௫.

ஹேமகூடம் என்ற பெரிய மலை எண்பத்தெட்டு ஆயிரம் யோஜனை அளவுக்கு உள்ளது; இமயமலை கிழக்கு மேற்கு திசையில் எண்பது ஆயிரம் யோஜனை நீளமாக உள்ளது.

த்வீபஸ்ய மண்டலீபாவாத் ஹ்ராஸவ்ரு'த்தீ ப்ரகீர்த்யதே । வர்ஷாணாம் பர்வதாநாம் ச யதா சேமே ததோத்தரம் ।। ௭௫.

தீவின் வட்ட வடிவம் காரணமாக, பகுதிகளும் மலைகளும் குறைவதும் அதிகரிப்பதும் கூறப்படுகிறது; வடபகுதிகளுக்கும் இதேபோல் உள்ளது.

தேஷாம் மத்யே ஜநபதாஸ்தாநி வர்ஷாணி சைவ தத் । ப்ரபாதவிஷமைஸ்தைஸ்து பர்வதைராவ்ரு'தாநி து ।। ௭௫.

அவற்றின் நடுவில் மக்கள் வாழும் பகுதிகள் உள்ளன; அவை அந்த பருவங்கள்; அவை அந்த மலைகளால், அவற்றின் கடுமையான சாய்வும் ஒட்டுமொத்தமான அமைப்பாலும் சூழப்பட்டுள்ளன.

ஸம்ததாநி நதீபேதைரகம்யாநி பரஸ்பரம் । வஸந்தி தேஷு ஸத்த்வாநி நாநாஜாதீநி ஸர்வஶஃ ।। ௭௫.

நதிகள் பலவாகப் பிரிந்து, ஒன்றுக்கொன்று எட்ட முடியாத அந்த இடங்களில், பலவகை உயிரினங்கள் வாழ்கின்றன.

ஏதத்தைமவதம் வர்ஷம் பாரதீ யத்ர ஸந்ததிஃ । ஹேமகூடம் பரம் யத்ர நாம்நா கிம்புருஷோத்தமஃ ।। ௭௫.

இதுவே இமயமலைப் பகுதி; இங்கு பாரத வம்சம் உள்ளது. ஹேமகூடம் கடந்தால், கிம் புருஷம் எனப்படும் நிலம் இருக்கிறது.

ஹேமகூடாத் து நிஷதம் ஹரிவர்ஷம் ததுச்யதே । ஹரிவர்ஷாத் பரம் சைவ மேருபார்ஶ்வ இலாவ்ரு'தம் ।। ௭௫.

ஹேமகூடத்துக்கு அப்பால் நிஷதம், அதுவே ஹரிவர்ஷம் என்று அழைக்கப்படுகிறது; ஹரிவர்ஷத்துக்கு அப்பால், மேரு மலையின் ஓரத்தில் இளாவிர்தம் உள்ளது.

இலாவ்ரு'தாத் பரம் நீலம் ரம்யகம் நாம விஶ்ருதம் । ரம்யகாச்ச பரம் ஶ்வேதம் விஶ்ருதம் தத்திரண்மயம் । ஹிரண்மயாத் பரம் சைவ ஶ்ர்ரு'ங்கவந்தம் குரு ஸ்ம்ரு'தம் ।। ௭௫.

இளாவிர்தத்துக்கு அப்பால், நீலமலைக்கு அடுத்தபடியாக புகழ்பெற்ற ரம்யகம் உள்ளது; ரம்யகத்துக்கு அப்பால், ஹிரண்மயம் என்று அறியப்படும் ஷ்வேதம் உள்ளது; ஹிரண்மயத்துக்கு அப்பால், குரு எனப்படும் ஶ்ரிங்கவான் நிலம் இருக்கிறது.

தநுஃஸம்ஸ்தே து த்வே வர்ஷே விஜ்ஞேயே தக்ஷிணோத்தரே । த்வீபாநி கலு சத்வாரி சதுரஸ்த்ரமிலாவ்ரு'தம் ।। ௭௫.

வில்லாக அமைந்த அந்த நிலத்தில், தெற்கும் வடக்குமாக இரண்டு பகுதிகள் உள்ளன; நான்கு தீவுகள் உள்ளன, அவற்றின் நடுவில் இளாவிர்தம் நான்கு மூலைகளுடன் உள்ளது.

அர்வாக் ச நிஷதஸ்யாத வேத்யர்தம் தக்ஷிணம் ஸ்ம்ரு'தம் । பரம் ஶ்ர்ரு'ங்கவதோ யச்ச வேத்யர்தம் ஹி ததுத்தரம் ।। ௭௫.

நிஷதத்தின் தெற்குப் பகுதி வேதியத்தின் தெற்கு பாதியாகக் கருதப்படுகிறது; ஶ்ரிங்கவானை கடந்தபின், அது வேதியத்தின் வடக்கு பாதி என மதிக்கப்படுகிறது.

வேத்யர்த்தே தக்ஷிணே த்ரீணி வர்ஷாணி த்ரீணி சோத்தரே । தயோர்மத்யே து விஜ்ஞேயோ யத்ர மேருஸ்த்விலாவ்ரு'தஃ ।। ௭௫.

வேதியத்தின் தெற்கு பாதியில் மூன்று பகுதிகள், வடக்கு பாதியிலும் மூன்று பகுதிகள் உள்ளன; அவற்றின் நடுவில், மேரு இருக்கும் இடத்தில் இளாவிர்தம் உள்ளது.

தக்ஷிணேந து நீலஸ்ய நிஷதஸ்யோத்தரேண ச । உதகாயதோ மஹாஶைலோ மால்யவாந்நாம பர்வதஃ ।। ௭௫.

நீலமலையின் தெற்கிலும், நிஷதத்தின் வடக்கிலும், மால்யவான் எனப்படும் பெரிய மலை வடக்கு நோக்கி விரிந்து உள்ளது.

யோஜநாநாம் ஸஹஸ்த்ரே த்வே விஷ்கம்போச்ச்ரய ஏவ ச । ஆயாமதஶ்சதுஸ்த்ரிம்ஶத் ஸஹஸ்த்ராணி ப்ரகீர்திதஃ ।। ௭௫.

அந்த மலையின் அகலமும் உயரமும் தலா இரண்டாயிரம் யோஜனைகள்; அதன் நீளம் முப்பத்திநான்கு ஆயிரம் யோஜனைகள் என்று கூறப்படுகிறது.

தஸ்ய ப்ரதீச்யாம் விஜ்ஞேயஃ பர்வதோ கந்தமாதநஃ । ஆயாமோச்ச்ரயவிஸ்தாராத் துல்யோ மால்யவதா து ஸஃ ।। ௭௫.

அதன் மேற்கு பக்கத்தில் கந்தமாதனமலை உள்ளது; அது நீளமும், உயரமும், அகலமும் மால்யவானுக்கு சமமானது.

பரிமண்டலஸ்தயோர்மத்யே மேருஃ கநகபர்வதஃ । சதுர்வர்ணஃ ஸஸௌவர்ணஶ்சதுரஸ்த்ரஃ ஸமுச்ச்ரிதஃ ।। ௭௫.

இந்த இரண்டு மலைகளுக்கிடையில், மேரு எனும் பொன்மலை வட்டவடிவிலும், நான்கு நிறங்களுடனும், பொன்னிறத்துடனும், நான்கு மூலைகளுடனும் உயர்ந்து நிற்கிறது.

அவ்யக்தா தாதவஃ ஸர்வே ஸமுத்பந்நா ஜலாதயஃ । அவ்யக்தாத் ப்ரு'திவீபத்மம் மேருஸ்தஸ்ய ச கர்ணிகா ।। ௭௫.

அறியப்படாத அனைத்து தாதுக்களும், நீர் முதலியவை தோன்றின; அந்த அறியப்படாத நிலையிலிருந்து பூமி தாமரை உருவானது, அதன் நடுவில் மேரு உள்ளது.

சதுஷ்பத்ரம் ஸமுத்பந்நம் வ்யக்தம் பஞ்சகுணம் மஹத் । ததஃ ஸர்வாஃ ஸமுத்பூதா விததா ஹி ப்ரவ்ரு'த்தயஃ ।। ௭௫.

நான்கு இதழ்களுடன், ஐந்து குணங்களைக் கொண்ட பெரிய வெளிப்பட்ட தாமரை தோன்றியது; அதிலிருந்து எல்லா படைப்புகளும் பரவி வந்தன.

அநேககல்பஜீவத்பிஃ புருஷைஃ புண்யகாரிபிஃ । க்ரு'தாத்மபிர்மஹாத்மபிஃ ப்ராப்யதே புருஷோத்தமஃ ।। ௭௫.

பல யுகங்களில் பிறந்து, நன்மை செய்த, தம்மை அடக்கிய, பெரிய உள்ளம் கொண்ட பல உயிர்கள், பரமபுருஷனை அடைகின்றனர்.

மஹாயோகீ மஹாதேவோ ஜகத்த்யேயோ ஜநார்தநஃ । ஸர்வலோககதோऽநந்தோ வ்யாபகோ மூர்த்திரவ்யயஃ ।। ௭௫.

மகா யோகி, மகாதேவன், உலகம் தியானிக்க வேண்டிய ஜனார்த்தனன், எல்லா உலகிலும் நிறைந்தவன், முடிவில்லாதவன், எல்லாவற்றையும் ஊடுருவும், அழியாத உருவம் கொண்டவன்.

ந தஸ்ய ப்ராக்ரு'தா மூர்திர்மாம்ஸமேதோऽஸ்திஸம்பவா । யோகித்வாச்சேஶ்வரத்வாச்ச ஸத்த்வரூபதரோ விபுஃ ।। ௭௫.

அவரது உருவம் இயற்கை உடலாக, மாம்சம், கொழுப்பு, எலும்பு ஆகியவற்றால் பிறந்ததல்ல; யோகமும், இறையாண்மையும் காரணமாக, அவர் தூய சத்துவ உருவத்தை எடுத்துக் கொள்கிறார்.

தந்நிமித்தம் ஸமுத்பந்நம் லோகே பத்மம் ஸநாதநம் । கல்பஶேஷஸ்ய தஸ்யாதௌ காலஸ்ய கதிரீத்ரு'ஶீ ।। ௭௫.

அவரது காரணத்தால், உலகில் அந்த சனாதன தாமரை தோன்றியது; கல்பத்தின் மீதமுள்ள தொடக்கத்தில், காலத்தின் ஓட்டம் இப்படிப்பட்டதாகும்.

தஸ்மிந் பத்மே ஸமுத்பந்நோ தேவதேவஶ்சதுர்முகஃ । ப்ரஜாபதிபதிர்தேவ ஈஶாநோ ஜகதஃ ப்ரபுஃ ।। ௭௫.

அந்த தாமரையில், தேவாதிகளுக்கு தலைவனாக, நான்முகனாக, ப்ரஜாபதிகளின் தலைவனாக, ஈசானனாக, உலகின் ஆண்டவனாக இறைவன் பிறந்தார்.

தஸ்ய பீஜநிஸர்கம் ஹி புஷ்கரஸ்ய யதார்தவத் । க்ரு'த்ஸ்நம் ப்ரஜாநிஸர்கேண விஸ்தரேணைவ வர்ண்யதே ।। ௭௫.

அந்தப் புஷ்கரத்தின் விதை எவ்வாறு தோன்றியது என்றும், உயிர்கள் எல்லாம் எவ்வாறு படைக்கப்பட்டன என்றும் விரிவாக உண்மையாக விவரிக்கப்படுகிறது.

ததம்பு வைஷ்ணவஃ காயோ யதோ ரத்நவிபூஷிதஃ । பத்மாகாரா ஸமுத்பந்நா ப்ரு'திவீ ஸவநத்ருமா ।। ௭௫.

அந்த நீர் விஷ்ணுவின் உடலாகி, ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டது; அதிலிருந்து, காடுகளால் சூழப்பட்ட தாமரை வடிவிலான பூமி தோன்றியது.