ஏவமுக்தோ கௌதமோऽத தாந் முநீந் ப்ராஹ தர்மவித் । ப்ராயஶ்சித்தம் கோவத்யாயா தீயதாம் மே தபோதநாஃ ।। ௭௧.
இவ்வாறு கேட்ட கௌதமர், தர்மத்தை அறிந்தவர், அந்த முனிவர்களிடம், 'காளை கொலைக்கு என்ன பாவம் போக்கும் வழி உள்ளது? அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்,' என்றார்.
இயம் கௌரம்ரு'தா ப்ரஹ்மந் மூர்ச்சிதேவ வ்யவஸ்திதா । கங்காஜலப்லுதா சேயமுத்தாஸ்யதி ந ஸம்ஶயஃ ।। ௭௧.
இந்தக் காளை இறக்கவில்லை, பிராமணனே; மயக்கம் போல் கிடக்கிறது. கங்கை நீரில் குளித்தால், அது எழும் — இதில் சந்தேகம் இல்லை.
ப்ராயஶ்சித்தம் ம்ரு'தாயாஃ ஸ்யாதம்ரு'தாயாஃ க்ரு'தம் த்விதம் । வ்ரதம் வா மா க்ரு'தாஃ கோபமித்யுக்த்வா ப்ரயயுஸ்து தே ।। ௭௧.
இறந்தவருக்குத்தான் பாவம் போக்கும் வழி செய்ய வேண்டும்; உயிருள்ளவருக்கு இது போதும். விரதம் எடுக்க வேண்டாம், கோபப்பட வேண்டாம் என்று சொல்லிவிட்டு அவர்கள் அங்கிருந்து சென்றார்கள்.
கதைஸ்தைர்கௌதமோ தீமாந் ஹிமவந்தம் மஹாகிரிம் । மாமாராதயிஷுஃ ப்ராயாத் தப்தும் சாஶு மஹத் தபஃ ।। ௭௧.
அவர்கள் சென்ற பிறகு, ஞானி கௌதமர், என்னை வழிபடவும், பெரும் தவம் செய்யவும், ஹிமவான் என்ற பெரிய மலையினை நோக்கி விரைவாகப் புறப்பட்டார்.
ஶதமேகம் து வர்ஷாணாமஹமாராதிதோऽபவம் । துஷ்டேந ச மயா ப்ரோக்தோ வரம் வரய ஸுவ்ரத ।। ௭௧.
நூறு ஆண்டுகள் அவர் என்னை வழிபட்டார். நான் திருப்தியடைந்து, 'நல்லவரே, விருப்பமான வரம் ஒன்றை கேள்' என்று சொன்னேன்.
ஸோऽப்ரவீந்மாம் ஜகடாஸம்ஸ்தாம் தேஹி கங்காம் தபஸ்விநீம் । மயா ஸார்தம் ப்ரயாத்வேஷா புண்யா பாகீரதீ நதீ ।। ௭௧.
அவர் என்னிடம், 'உங்கள் ஜடையில் இருந்து தவம் நிறைந்த கங்கை நதியை எனக்குத் தாருங்கள். இந்த புனிதமான பாகீரதி நதி என்னுடன் வரட்டும்' என்று கேட்டார்.
ஏவமுக்தே ஜடாகண்டமேகம் ஸ ப்ரததௌ ஶிவஃ । தாம் க்ரு'ஹ்ய கதவாந் ஸோऽபி யத்ராஸ்தே ஸா து கௌர்ம்ரு'தா ।। ௭௧.
அப்படிச் சொன்னபோது, சிவன் ஒரு ஜடைத் துண்டை அவருக்கு அளித்தார். அதை எடுத்துக் கொண்டு, அவர் அந்தக் காளை இறந்த இடத்திற்கு சென்றார்.
தஜ்ஜலப்லாவிதா ஸா கௌர்கதா சோத்தாய பாமிநீ । நதீ ச மஹதீ ஜாதா புண்யதோயா ஶுசிஹ்ரதா ।। ௭௧.
அந்த நீரில் குளித்ததும், அந்தக் காளை எழுந்து பிரகாசமாகத் தோன்றியது; அங்கே ஒரு பெரிய, புனிதமான, தூய்மை நிறைந்த நதி உருவானது.
தம் த்ரு'ஷ்ட்வா மஹதாஶ்சர்யம் தத்ர ஸப்தர்ஷயோऽமலாஃ । ஆஜக்முஃ கே விமாநஸ்தாஃ ஸாதுஃ ஸாத்விதி வாதிநஃ ।। ௭௧.
அந்த அதிசயத்தைப் பார்த்து, தூய சப்தரிஷிகள் விண்ணில் விமானங்களில் வந்து, 'அருமை! அருமை!' என்று கூறினார்கள்.
ஸாது கௌதம ஸாதூநாம் கோந்யோऽஸ்தி ஸத்ரு'ஶஸ்தவ । யதேவம் ஜாஹ்நவீம் தேவீம் தண்டகே சாவதாரயத் ।। ௭௧.
'கௌதமா, நல்லவர்களுக்குள் உனக்கு சமம் யார் இருக்க முடியும்? நீ இப்படித் தெய்வமான ஜானவி நதியை தண்டக வனத்தில் இறக்கிவைத்தாய்!' என்று அவர்கள் பாராட்டினார்கள்.
ஏவமுக்தஸ்ததா தைஸ்து கௌதமஃ கிமிதம் த்விதி । கோவத்யாகாரணம் மஹ்யம் தாவத் பஶ்யதி கௌதமஃ ।। ௭௧.
அவர்கள் இப்படிச் சொன்னபோது, கௌதமர், 'இது என்ன?' என்று ஆச்சரியப்பட்டு, அந்தக் காளை இறந்ததற்கான காரணத்தைப் பார்த்தார்.
ரு'ஷீணாம் மாயயா ஸர்வமிதம் ஜாதம் விசிந்த்ய வை । ஶஶாப தாந் ஜடாபஸ்மமித்யாவ்ரததராஸ்ததா । பவிஷ்யத த்ரயீபாஹ்யா வேதகர்மபஹிஷ்க்ரு'தாஃ ।। ௭௧.
இது எல்லாம் முனிவர்களின் மாயையால் நடந்தது என்று உணர்ந்து, கௌதமர் அவர்களைச் சபித்தார்: 'பொய் விரதம் மேற்கொண்டு, ஜடையில் பசுமை பூசி, வேதங்களைத் தவிர்த்து, வேத யாகங்களில் பங்கேற்க முடியாதவர்களாக நீங்கள் ஆகுவீர்கள்.'
தச்ச்ருத்வா க்ரூரவசநம் கௌதமஸ்ய மஹாமுநேஃ । ஊசுஃ ஸப்தர்ஷயோ மைவம் ஸர்வகாலம் த்விஜோத்தமாஃ । பவந்து கிம் து தே வாக்யம் மோகம் நாஸ்த்யத்ர ஸம்ஶயஃ ।। ௭௧.
கௌதம முனிவரின் கடுமையான வார்த்தைகளை கேட்ட சப்தரிஷிகள், 'இது எப்போதும் இப்படியே இருக்க வேண்டாம், ஆனால் உங்களது சொல் வீணாகாது என்பதில் சந்தேகம் இல்லை' என்று சொன்னார்கள்.
யதி நாம கலௌ ஸர்வே பவிஷ்யந்தி த்விஜோத்தமாஃ । உபகாரிணி யே தே ஹி அபகர்தார ஏவ ஹி । இத்தம்பூதா அபி கலௌ பக்திபாஜோ பவந்து தே ।। ௭௧.
'கலியுகத்தில் எல்லா சிறந்த பிராமணர்களும் இப்படிப் போனாலும், நல்லது செய்யும் போது தீங்கும் செய்யக்கூடும். இருந்தாலும், கலியுகத்தில் இப்படிப்பட்டவர்கள் பக்தியுடன் இருக்கட்டும்' என்று அவர்கள் கூறினார்கள்.
த்வத்வாக்யவஹ்நிநிர்தக்தாஃ ஸதா கலியுகே த்விஜாஃ । பவிஷ்யந்தி க்ரியாஹீநா வேதகர்மபஹிஷ்க்ரு'தாஃ ।। ௭௧.
கலியுகத்தில், உன்னுடைய வார்த்தைகளால் எரியப்பட்ட பிராமணர்கள் எப்போதும் கிரியைகளும் வேதகாரியங்களும் இல்லாமல், அந்த வேதவழியிலிருந்து விலக்கப்பட்டவர்களாக இருப்பார்கள்.
அஸ்யாஶ்ச கௌணம் நாமேஹ நதீ கோதாவரீதி ச । கௌர்தத்தா வரதாநாச்ச பவேத் கோதாவரீ நதீ ।। ௭௧.
இந்த நதிக்கு இங்கு 'கௌடாவரி' என்ற பெயர் இரண்டாம் பெயராக உள்ளது; பசு வழங்கப்பட்டதாலும், வரம் வழங்கப்பட்டதாலும் இந்த நதி 'கௌதாவரி' என்று அழைக்கப்படுகிறது.
ஏதாம் ப்ராப்ய கலௌ ப்ரஹ்மந் காம் ததந்தி ஜநாஶ்ச யே । யதாஶக்த்யா து தாநாநி மோதந்தே த்ரிதஶைஃ ஸஹ ।। ௭௧.
பிராமணா, கலியுகத்தில், இந்த நதியை அடைந்து, யார் பசுவை வழங்குகிறார்களோ அல்லது தங்கள் திறமையின்படி தானம் செய்கிறார்களோ, அவர்கள் தேவர்களுடன் சேர்ந்து மகிழ்வார்கள்.
ஸிம்ஹஸ்தே ச குரௌ தத்ர யோ கச்சதி ஸமாஹிதஃ । ஸ்நாத்வா ச விதிநா தத்ர பித்ரூ'ம் ஸ்தர்பயதே ததா ।। ௭௧.
சிம்ம ராசியில் குரு இருப்போது, யார் மனதை ஒருமைப்படுத்தி அங்கே சென்று, முறையின்படி குளித்து, அங்கே பித்ருக்களுக்கு தர்ப்பணம் செய்கிறார்களோ—
ஸ்வர்கம் கச்சந்தி பிதரோ நிரயே பதிதா அபி । ஸ்வர்கஸ்தாஃ பிதரஸ்தஸ்ய முக்திபாஜோ ந ஸம்ஶயஃ ।। ௭௧.
அவரது பித்ருக்கள், நரகத்தில் வீழ்ந்திருந்தாலும், சுவர்க்கத்தை அடைவார்கள்; ஏற்கனவே சுவர்க்கத்தில் உள்ள பித்ருக்கள் நிச்சயம் முக்தி பெறுவார்கள்—இதில் சந்தேகம் இல்லை.
த்வம் க்யாதிம் மஹதீம் ப்ராப்ய முக்திம் யாஸ்யஸி ஶாஶ்வதீம் । ஏவமுக்த்வாऽத முநயோ யயுஃ கைலாஸபர்வதம் । யத்ராஹமுமயா ஸார்தம் ஸதா திஷ்டாமி ஸத்தமாஃ ।। ௭௧.
நீ பெரிய புகழை அடைந்து, நிலையான முக்தியை அடைவாய்; இவ்வாறு கூறி, முனிவர்கள் கைலாசப் பர்வதத்திற்கு சென்றார்கள், அங்கு நான் உமையுடன் எப்போதும் தங்குகிறேன், நல்லவர்களே.
ஊசுர்மாம் தே ச முநயோ பவிதாரோ த்விஜோத்தமாஃ । கலௌ த்வத்ரூபிணஃ ஸர்வே ஜடாமுகுடதாரிணஃ । ஸ்வேச்சயா ப்ரேதவேஷாஶ்ச மித்யாலிங்கதராஃ ப்ரபோ ।। ௭௧.
அந்த முனிவர்கள் என்னிடம் கூறினார்கள்: 'கலியுகத்தில், எல்லா சிறந்த இருமுறை பிறந்தவர்களும் உன் உருவத்தில் தோன்றி, ஜடாமுடியும் கிரீடமும் அணிந்து, விருப்பப்படி பிரேத வேஷம் எடுத்துக் கொண்டு, பொய்யான தபசு அடையாளங்களை அணிவார்கள், ஆண்டவரே.'
தேஷாமநுக்ரஹார்தாய கிம்சிச்சாஸ்த்ரம் ப்ரதீயதாம் । யேநாஸ்மத்வம்ஶஜாஃ ஸர்வே வர்தேயுஃ கலிபீடிதாஃ ।। ௭௧.
'அவர்களுக்கு உபயோகமாக, ஏதாவது ஒரு சாஸ்திரம் வழங்கப்பட வேண்டும்; அதன் மூலம் எங்கள் சந்ததிகள், கலியின் தொல்லையால் பாதிக்கப்பட்டாலும், நல்வழியில் நடக்க முடியும்.'
ஏவமப்யர்திதஸ்தைஸ்து புராऽஹம் த்விஜஸத்தமாஃ । வேதக்ரியாஸமாயுக்தாம் க்ரு'தவாநஸ்மி ஸம்ஹிதாம் ।। ௭௧.
அவர்கள் இவ்வாறு வேண்டியபோது, பிராமணர்களில் சிறந்தவர்களே, நான் வேதகாரியங்கள் உடைய ஒரு தொகுப்பை உருவாக்கினேன்.
நிஃஶ்வாஸாக்யாம் ததஸ்தஸ்யாம் லீநா பாப்ரவ்யஶாண்டிலாஃ । அல்பாபராதாச்ச்ருத்வைவ கதா பைடாலிகா பவந் ।। ௭௧.
நிஹ்ஷ்வாஸம் எனப்படும் அந்த தொகுப்பில், பாப்ரவ மற்றும் சாண்டில குலங்கள் அதில் இணைந்தன; சிறிய தவறுக்காக கேட்டு மட்டும் பைடால குலம் விலகியது.
மயைவ மோஹிதாஸ்தே ஹி பவிஷ்யம் ஜாநதா த்விஜாஃ । லௌல்யார்திநஸ்து ஶாஸ்த்ராணி கரிஷ்யந்தி கலௌ நராஃ ।। ௭௧.
நான் அவர்களை மயக்கினேன், பிராமணர்களே, எதிர்காலம் என்ன என்பதை அறிந்து; கலியுகத்தில், லாபம் விரும்பும் மனிதர்கள் தாங்கள் விரும்பும் சாஸ்திரங்களை உருவாக்குவார்கள்.
நிஃஶ்வாஸஸம்ஹிதாயாம் ஹி லக்ஷமாத்ரம் ப்ரமாணதஃ । ஸைவ பாஶுபதீ தீக்ஷா யோகஃ பாஶுபதஸ்த்விஹ ।। ௭௧.
நிஹ்ஷ்வாஸ ஸம்ஹிதையில் நூறு ஆயிரம் பாடல்கள் உள்ளன; அதுவே பாசுபத தீட்சை, இங்கு யோகம் பாசுபதம் ஆகும்.
ஏதஸ்மாத் வேதமார்காத்தி யதந்யதிஹ ஜாயதே । தத் க்ஷுத்ரகர்ம விஜ்ஞேயம் ரௌத்ரம் ஶௌசவிவர்ஜிதம் ।। ௭௧.
இந்த வேதவழியிலிருந்து வேறு எது இங்கு தோன்றினாலும், அது சிறிய செயல், கொடுமையானது, தூய்மை இல்லாதது என்று அறிய வேண்டும்.
யே ருத்ரமுபஜீவந்தி கலௌ வைடாலிகா நராஃ । லௌல்யார்திநஃ ஸ்வஶாஸ்த்ராணி கரிஷ்யந்தி கலௌ நராஃ । உச்சுஷ்மருத்ராஸ்தே ஜ்ஞேயா நாஹம் தேஷு வ்யவஸ்திதஃ ।। ௭௧.
கலியுகத்தில், ருத்ரனை சார்ந்து வாழும் பைடாலர்கள், லாபம் விரும்பி தங்கள் சொந்த சாஸ்திரங்களை உருவாக்கும் மனிதர்கள், அவர்கள் 'உச்சுஷ்ம ருத்ரர்கள்' என்று அறியப்பட வேண்டும்—நான் அவர்களிடம் இல்லை.
பைரவேண ஸ்வரூபேண தேவகார்யே யதா புரா । நர்திதம் து மயா ஸோऽயம் ஸம்பந்தஃ க்ரூரகர்மணாம் ।। ௭௧.
பழைய காலத்தில், பைரவ உருவத்தில் நான் தேவகாரியத்திற்காக நடனமாடினேன்; அதுவே கொடூரமான செயலாளர்களுடன் உள்ள தொடர்பு.
க்ஷயம் நிநீஷதா தைத்யாநட்டஹாஸோ மயா க்ரு'தஃ । யஃ புரா தத்ர யே மஹ்யம் பதிதா அஶ்ருபிந்தவஃ । அஸம்க்யாதாஸ்து தே ரௌத்ரா பவிதாரோ மஹீதலே ।। ௭௧.
அசுரர்களை அழிக்க விரும்பி, நான் ஒருமுறை பெரிதாக சிரித்தேன்; அப்போது விழுந்த என் கண்நீராக எண்ணற்ற கொடுமையானவர்கள் பூமியில் பிறப்பார்கள்.