வராஹபுராணம்

நிவ்ரு'த்தாயாம் து வை தஸ்யாமநாவ்ரு'ஷ்ட்யாம் து தே த்விஜாஃ । தீர்தயாத்ராநிமித்தம் து ப்ரயாதும் மநஸோऽபவந் ।। ௭௧.

அந்த வறட்சி முடிந்ததும், அந்த பிராமணர்கள், தீர்த்தயாத்திரைக்கு போக வேண்டும் என்று மனதில் எண்ணினர்.

தத்ர ஶாண்டில்யநாமாநம் தாபஸம் முநிஸத்தமம் । ப்ரத்யுவாசேதி ஸம்சிந்த்ய மீரீசஃ பரமோ முநிஃ ।। ௭௧.

அங்கே, ஷாண்டில்யன் என்ற தவசியை, முனிவர்களில் சிறந்தவராகிய மாரீசன் சிந்தித்து, அவனை நோக்கி பேசினான்.

மாரீச உவாச । ஶாண்டில்ய ஶோபநம் வக்ஷ்யே பிதா தே கௌதமோ முநிஃ । தமநுக்த்வா ந கச்சாமஸ்தபஶ்சர்தும் தபோவநம் ।। ௭௧.

மாரீசன் சொன்னான்: ஷாண்டில்யா, நான் உன்னிடம் நல்லதைச் சொல்கிறேன்; உன் தந்தை கவுதமன் ஒரு முனிவர். அவரிடம் சொல்லாமல் நாம் தவவனத்திற்கு போய் தவம் செய்யக் கூடாது.

ஏவமுக்தேऽத ஜஹஸுஃ ஸர்வே தே முநயஸ்ததா । கிமஸ்மாபிஃ ஸ்வகோ தேஹோ விக்ரீதோऽஸ்யாந்நபக்ஷணாத் ।। ௭௧.

இவ்வாறு கூறியதும், அந்த முனிவர்கள் அனைவரும்: 'நாம் அவன் உணவை உண்டதற்காக நம் உடலை விற்றுவிட்டோமா?' என்று கூறி சிரித்தார்கள்.

ஏவமுக்த்வா புநஶ்சோசுஃ ஸோபாதிகமநம் ப்ரதி । க்ரு'த்வா மாயாமயீம் காம் து தச்சாலௌ தே வ்யஸர்ஜயந் ।। ௭௧.

இவ்வாறு கூறியபின், மீண்டும் அவர்கள் வெளியேறுவது பற்றி ஆலோசித்து, மாயையால் ஒரு பசுவை உருவாக்கி, அதை அவன் நெற்புலத்தில் விட்டுவிட்டார்கள்.

தாம் சரந்தீம் ததோ த்ரு'ஷ்ட்வா ஶாலௌ காம் கௌதமோ முநிஃ । க்ரு'ஹீத்வா ஸலிலம் பாணௌ யாஹி ருத்ரேத்யபாஷத । ததோ மாயாமயீ ஸா கௌஃ பபாத ஜலபிந்துபிஃ ।। ௭௧.

அந்த காட்டில் அலைந்து திரிந்த அந்தக் காளையை கௌதம முனிவர் பார்த்தார். அவர் கையில் தண்ணீர் எடுத்துக் கொண்டு, 'ருத்ரனிடம் போ' என்று சொன்னார். உடனே அந்த மாயையால் உருவான காளை, தண்ணீர் துளிகள் பட்டவுடன் கீழே விழுந்தது.

நிஹதாம் தாம் ததோ த்ரு'ஷ்ட்வா முநீந் ஜிகமிஷூம்ஸ்ததா । உவாச கௌதமோ தீமாம்ஸ்தாந் முநீந் ப்ரணதஃ ஸ்திதஃ ।। ௭௧.

அந்தக் காளை இறந்ததைப் பார்த்து, மற்ற முனிவர்கள் போகத் தயாராக இருந்தபோது, அறிவும் பணிவும் கொண்ட கௌதமர் அவர்களிடம் பேசினார்.

கிமர்தம் கம்யதே விப்ராஃ ஸாது ஶம்ஸத மாசிரம் । மாம் விஹாய ஸதா பக்தம் ப்ரணதம் ச விஶேஷதஃ ।। ௭௧.

முனிவர்களே, நீங்கள் ஏன் இங்கிருந்து போகிறீர்கள்? தயவுசெய்து விரைவில் சொல்லுங்கள். எப்போதும் உங்களுக்கு பக்தியோடு பணிவாக இருப்பவரை ஏன் விட்டுச் செல்கிறீர்கள்?

ரு'ஷய ஊசுஃ । கோவத்யேயமிஹ ப்ரஹ்மந் யாவத் தவ ஶரீரகா । தாவதந்நம் ந புஞ்ஜாமோ பவதோऽந்நம் மஹாமுநே ।। ௭௧.

முனிவர்கள் சொன்னார்கள்: பிராமணனே, இங்கு காளை கொலை நடந்துள்ளது. அது உங்களுடன் இருக்கும்வரை, பெரிய முனிவரே, உங்கள் வீட்டில் நாம் உணவு உண்ணமாட்டோம்.

ஏவமுக்தோ கௌதமோऽத தாந் முநீந் ப்ராஹ தர்மவித் । ப்ராயஶ்சித்தம் கோவத்யாயா தீயதாம் மே தபோதநாஃ ।। ௭௧.

இவ்வாறு கேட்ட கௌதமர், தர்மத்தை அறிந்தவர், அந்த முனிவர்களிடம், 'காளை கொலைக்கு என்ன பாவம் போக்கும் வழி உள்ளது? அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்,' என்றார்.

இயம் கௌரம்ரு'தா ப்ரஹ்மந் மூர்ச்சிதேவ வ்யவஸ்திதா । கங்காஜலப்லுதா சேயமுத்தாஸ்யதி ந ஸம்ஶயஃ ।। ௭௧.

இந்தக் காளை இறக்கவில்லை, பிராமணனே; மயக்கம் போல் கிடக்கிறது. கங்கை நீரில் குளித்தால், அது எழும் — இதில் சந்தேகம் இல்லை.

ப்ராயஶ்சித்தம் ம்ரு'தாயாஃ ஸ்யாதம்ரு'தாயாஃ க்ரு'தம் த்விதம் । வ்ரதம் வா மா க்ரு'தாஃ கோபமித்யுக்த்வா ப்ரயயுஸ்து தே ।। ௭௧.

இறந்தவருக்குத்தான் பாவம் போக்கும் வழி செய்ய வேண்டும்; உயிருள்ளவருக்கு இது போதும். விரதம் எடுக்க வேண்டாம், கோபப்பட வேண்டாம் என்று சொல்லிவிட்டு அவர்கள் அங்கிருந்து சென்றார்கள்.

கதைஸ்தைர்கௌதமோ தீமாந் ஹிமவந்தம் மஹாகிரிம் । மாமாராதயிஷுஃ ப்ராயாத் தப்தும் சாஶு மஹத் தபஃ ।। ௭௧.

அவர்கள் சென்ற பிறகு, ஞானி கௌதமர், என்னை வழிபடவும், பெரும் தவம் செய்யவும், ஹிமவான் என்ற பெரிய மலையினை நோக்கி விரைவாகப் புறப்பட்டார்.

ஶதமேகம் து வர்ஷாணாமஹமாராதிதோऽபவம் । துஷ்டேந ச மயா ப்ரோக்தோ வரம் வரய ஸுவ்ரத ।। ௭௧.

நூறு ஆண்டுகள் அவர் என்னை வழிபட்டார். நான் திருப்தியடைந்து, 'நல்லவரே, விருப்பமான வரம் ஒன்றை கேள்' என்று சொன்னேன்.

ஸோऽப்ரவீந்மாம் ஜகடாஸம்ஸ்தாம் தேஹி கங்காம் தபஸ்விநீம் । மயா ஸார்தம் ப்ரயாத்வேஷா புண்யா பாகீரதீ நதீ ।। ௭௧.

அவர் என்னிடம், 'உங்கள் ஜடையில் இருந்து தவம் நிறைந்த கங்கை நதியை எனக்குத் தாருங்கள். இந்த புனிதமான பாகீரதி நதி என்னுடன் வரட்டும்' என்று கேட்டார்.

ஏவமுக்தே ஜடாகண்டமேகம் ஸ ப்ரததௌ ஶிவஃ । தாம் க்ரு'ஹ்ய கதவாந் ஸோऽபி யத்ராஸ்தே ஸா து கௌர்ம்ரு'தா ।। ௭௧.

அப்படிச் சொன்னபோது, சிவன் ஒரு ஜடைத் துண்டை அவருக்கு அளித்தார். அதை எடுத்துக் கொண்டு, அவர் அந்தக் காளை இறந்த இடத்திற்கு சென்றார்.

தஜ்ஜலப்லாவிதா ஸா கௌர்கதா சோத்தாய பாமிநீ । நதீ ச மஹதீ ஜாதா புண்யதோயா ஶுசிஹ்ரதா ।। ௭௧.

அந்த நீரில் குளித்ததும், அந்தக் காளை எழுந்து பிரகாசமாகத் தோன்றியது; அங்கே ஒரு பெரிய, புனிதமான, தூய்மை நிறைந்த நதி உருவானது.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வா மஹதாஶ்சர்யம் தத்ர ஸப்தர்ஷயோऽமலாஃ । ஆஜக்முஃ கே விமாநஸ்தாஃ ஸாதுஃ ஸாத்விதி வாதிநஃ ।। ௭௧.

அந்த அதிசயத்தைப் பார்த்து, தூய சப்தரிஷிகள் விண்ணில் விமானங்களில் வந்து, 'அருமை! அருமை!' என்று கூறினார்கள்.

ஸாது கௌதம ஸாதூநாம் கோந்யோऽஸ்தி ஸத்ரு'ஶஸ்தவ । யதேவம் ஜாஹ்நவீம் தேவீம் தண்டகே சாவதாரயத் ।। ௭௧.

'கௌதமா, நல்லவர்களுக்குள் உனக்கு சமம் யார் இருக்க முடியும்? நீ இப்படித் தெய்வமான ஜானவி நதியை தண்டக வனத்தில் இறக்கிவைத்தாய்!' என்று அவர்கள் பாராட்டினார்கள்.

ஏவமுக்தஸ்ததா தைஸ்து கௌதமஃ கிமிதம் த்விதி । கோவத்யாகாரணம் மஹ்யம் தாவத் பஶ்யதி கௌதமஃ ।। ௭௧.

அவர்கள் இப்படிச் சொன்னபோது, கௌதமர், 'இது என்ன?' என்று ஆச்சரியப்பட்டு, அந்தக் காளை இறந்ததற்கான காரணத்தைப் பார்த்தார்.

ரு'ஷீணாம் மாயயா ஸர்வமிதம் ஜாதம் விசிந்த்ய வை । ஶஶாப தாந் ஜடாபஸ்மமித்யாவ்ரததராஸ்ததா । பவிஷ்யத த்ரயீபாஹ்யா வேதகர்மபஹிஷ்க்ரு'தாஃ ।। ௭௧.

இது எல்லாம் முனிவர்களின் மாயையால் நடந்தது என்று உணர்ந்து, கௌதமர் அவர்களைச் சபித்தார்: 'பொய் விரதம் மேற்கொண்டு, ஜடையில் பசுமை பூசி, வேதங்களைத் தவிர்த்து, வேத யாகங்களில் பங்கேற்க முடியாதவர்களாக நீங்கள் ஆகுவீர்கள்.'

தச்ச்ருத்வா க்ரூரவசநம் கௌதமஸ்ய மஹாமுநேஃ । ஊசுஃ ஸப்தர்ஷயோ மைவம் ஸர்வகாலம் த்விஜோத்தமாஃ । பவந்து கிம் து தே வாக்யம் மோகம் நாஸ்த்யத்ர ஸம்ஶயஃ ।। ௭௧.

கௌதம முனிவரின் கடுமையான வார்த்தைகளை கேட்ட சப்தரிஷிகள், 'இது எப்போதும் இப்படியே இருக்க வேண்டாம், ஆனால் உங்களது சொல் வீணாகாது என்பதில் சந்தேகம் இல்லை' என்று சொன்னார்கள்.

யதி நாம கலௌ ஸர்வே பவிஷ்யந்தி த்விஜோத்தமாஃ । உபகாரிணி யே தே ஹி அபகர்தார ஏவ ஹி । இத்தம்பூதா அபி கலௌ பக்திபாஜோ பவந்து தே ।। ௭௧.

'கலியுகத்தில் எல்லா சிறந்த பிராமணர்களும் இப்படிப் போனாலும், நல்லது செய்யும் போது தீங்கும் செய்யக்கூடும். இருந்தாலும், கலியுகத்தில் இப்படிப்பட்டவர்கள் பக்தியுடன் இருக்கட்டும்' என்று அவர்கள் கூறினார்கள்.

த்வத்வாக்யவஹ்நிநிர்தக்தாஃ ஸதா கலியுகே த்விஜாஃ । பவிஷ்யந்தி க்ரியாஹீநா வேதகர்மபஹிஷ்க்ரு'தாஃ ।। ௭௧.

கலியுகத்தில், உன்னுடைய வார்த்தைகளால் எரியப்பட்ட பிராமணர்கள் எப்போதும் கிரியைகளும் வேதகாரியங்களும் இல்லாமல், அந்த வேதவழியிலிருந்து விலக்கப்பட்டவர்களாக இருப்பார்கள்.

அஸ்யாஶ்ச கௌணம் நாமேஹ நதீ கோதாவரீதி ச । கௌர்தத்தா வரதாநாச்ச பவேத் கோதாவரீ நதீ ।। ௭௧.

இந்த நதிக்கு இங்கு 'கௌடாவரி' என்ற பெயர் இரண்டாம் பெயராக உள்ளது; பசு வழங்கப்பட்டதாலும், வரம் வழங்கப்பட்டதாலும் இந்த நதி 'கௌதாவரி' என்று அழைக்கப்படுகிறது.

ஏதாம் ப்ராப்ய கலௌ ப்ரஹ்மந் காம் ததந்தி ஜநாஶ்ச யே । யதாஶக்த்யா து தாநாநி மோதந்தே த்ரிதஶைஃ ஸஹ ।। ௭௧.

பிராமணா, கலியுகத்தில், இந்த நதியை அடைந்து, யார் பசுவை வழங்குகிறார்களோ அல்லது தங்கள் திறமையின்படி தானம் செய்கிறார்களோ, அவர்கள் தேவர்களுடன் சேர்ந்து மகிழ்வார்கள்.

ஸிம்ஹஸ்தே ச குரௌ தத்ர யோ கச்சதி ஸமாஹிதஃ । ஸ்நாத்வா ச விதிநா தத்ர பித்ரூ'ம் ஸ்தர்பயதே ததா ।। ௭௧.

சிம்ம ராசியில் குரு இருப்போது, யார் மனதை ஒருமைப்படுத்தி அங்கே சென்று, முறையின்படி குளித்து, அங்கே பித்ருக்களுக்கு தர்ப்பணம் செய்கிறார்களோ—

ஸ்வர்கம் கச்சந்தி பிதரோ நிரயே பதிதா அபி । ஸ்வர்கஸ்தாஃ பிதரஸ்தஸ்ய முக்திபாஜோ ந ஸம்ஶயஃ ।। ௭௧.

அவரது பித்ருக்கள், நரகத்தில் வீழ்ந்திருந்தாலும், சுவர்க்கத்தை அடைவார்கள்; ஏற்கனவே சுவர்க்கத்தில் உள்ள பித்ருக்கள் நிச்சயம் முக்தி பெறுவார்கள்—இதில் சந்தேகம் இல்லை.

த்வம் க்யாதிம் மஹதீம் ப்ராப்ய முக்திம் யாஸ்யஸி ஶாஶ்வதீம் । ஏவமுக்த்வாऽத முநயோ யயுஃ கைலாஸபர்வதம் । யத்ராஹமுமயா ஸார்தம் ஸதா திஷ்டாமி ஸத்தமாஃ ।। ௭௧.

நீ பெரிய புகழை அடைந்து, நிலையான முக்தியை அடைவாய்; இவ்வாறு கூறி, முனிவர்கள் கைலாசப் பர்வதத்திற்கு சென்றார்கள், அங்கு நான் உமையுடன் எப்போதும் தங்குகிறேன், நல்லவர்களே.