வராஹபுராணம்

ஏவமுக்தஸ்ததா தேந தாபஸேந நராதிப । விஸ்மயாபந்நஹ்ரு'தயஸ்தமேவாஹம் து ப்ரு'ஷ்டவாந் ।। ௬௯.

அந்த தவசி இவ்வாறு கூறியபோது, அரசே, என் மனம் ஆச்சரியத்தில் ஆழ்ந்தது. நான் அவனை மேலும் கேட்டேன்.

பகவம்ஸ்தவ லோகோऽயம் ஸர்வலோகவரோத்தமஃ । ஸர்வலோகா மயா த்ரு'ஷ்டா ப்ரஹ்மஶக்ராதிஸம்ஸ்திதாஃ ।। ௬௯.

பெரியவரே, உங்கள் உலகம் எல்லா உலகங்களிலும் சிறந்தது. பிரம்மா, இந்திரன் முதலியவர்களின் உலகங்களையும் நான் பார்த்துள்ளேன்.

அயம் த்வபூர்வோ லோகோ மே ப்ரதிபாதி தபோதந । ஸம்பதைஶ்வர்யதேஜோபிர்ஹர்ம்யரத்நசயைஸ்ததா ।। ௬௯.

ஆனால், இந்த உலகம் எனக்கு முற்றிலும் புதிதாகத் தோன்றுகிறது, தவசிகளுக்கு உரிய பெருமை உடையவரே; செல்வம், ஐசுவரியம், ஒளி, அரண்மனை ரத்தினங்கள் எல்லாம் நிறைந்துள்ளது.

ஸரோபிஃ ஸூதகைஃ புண்யைர்ஜலஜைஶ்ச விஶேஷதஃ । அத்யத்புதமிதம் லோகம் த்ரு'ஷ்டவாநஸ்மி தே முநே ।। ௬௯.

புனிதமான ஏரிகள், தூய நீர் குளங்கள், குறிப்பாக தாமரை மலர்களால், உன் உலகத்தை நான் பார்த்தேன் முனிவரே; இது மிகவும் அதிசயமானது.

இத்தம்பூதம் கதம் லோகோ பவாம்ஶ்சேத்தம் வ்யவஸ்திதஃ । கதயஸ்வைதஸ்ய ஹேதும் மே கஶ்ச த்வம் முநிபும்கவ ।। ௬௯.

இப்படி ஒரு உலகம் எப்படி உருவானது? நீ இங்கு இவ்வாறு எப்படி இருக்கின்றாய்? இதற்குக் காரணம் என்ன? நீ யார், முனிவர்களில் சிறந்தவரே, எனக்குச் சொல்.

கதமிலாவ்ரு'தே வர்ஷே ஸரஸ்தீரே மஹாமுநே । த்ரு'ஷ்டவாநஸ்மி ஸோऽஹம் த்வம் ஸரஸ்தத் ஸா குடீ முநே । ஹேமஹர்ம்யாகுலே லோகே கிம் வா ஸ்தாநம் து தே குடிஃ ।। ௬௯.

பெரிய முனிவரே, இலாவிரட்டத்தில் உள்ள ஏரிக்கரையில் உன்னை நான் எப்படி பார்த்தேன்? அந்த ஏரி, அந்த குடிசை—இந்த தங்க அரண்மனைகள் நிறைந்த உலகத்தில் உன் இடம் என்ன?

ஏவமுக்தஃ ஸ பகவாத் மயாऽஸௌ முநிபும்கவஃ । ப்ராஹ மஹ்யம் யதாவ்ரு'த்தம் யத் து ராஜேந்த்ர தச்ச்ரு'ணு ।। ௬௯.

நான் இவ்வாறு கேட்டபோது, அந்த முனிவர் நடந்ததைப் போலவே எனக்கு விளக்கியார். அரசே, அதை நீ கேள்.

தாபஸ உவாச । அஹம் நாராயணோ தேவோ ஜலரூபீ ஸநாதநஃ । யேந வ்யாப்தமிதம் விஶ்வம் த்ரைலோக்யம் ஸசராசரம் ।। ௬௯.

அந்த தவசி சொன்னான்: நான் நாராயணன், நீரின் வடிவில் இருக்கும் சனாதன தேவன்; இந்த முழு பிரபஞ்சமும், மூன்று உலகங்களும், எல்லா உயிர்களும் என்னால் நிறைந்துள்ளன.

யா ஸா த்வாப்யாக்ரு'திஸ்தஸ்ய தேவஸ்ய பரமேஷ்டிநஃ । ஸோऽஹம் வருண இத்யுக்தஃ ஸ்வயம் நாராயணஃ பரஃ ।। ௬௯.

நீ பார்த்த அந்த பரமேஷ்டியின் வடிவமே நானாக இருக்கிறேன்; என்னை வருணன் என்று அழைப்பார்கள், ஆனால் உண்மையில் நான் பரம நாராயணன்.

த்வயா ச ஸப்த ஜந்மாநி அஹமாராதிதஃ புரா । தேந த்ரைலோக்யநாஶேऽபி த்வமேகஸ்த்வபிலக்ஷிதஃ ।। ௬௯.

நீ முன்பு ஏழு பிறவிகளில் என்னை வழிபட்டாய்; அதனால், மூன்று உலகங்கள் அழிந்தபோதும், உன்னை மட்டும் நான் தேர்ந்தெடுத்தேன்.

ஏவமுக்தஸ்ததா தேந நித்ராமீலிதலோசநஃ । பதிதோऽஹம் தராப்ரு'ஷ்டே தத்க்ஷணாத் புநருத்திதஃ ।। ௬௯.

அவன் இவ்வாறு கூறியதும், எனக்கு தூக்கம் வந்து கண்கள் மூடியது; நான் தரையில் விழுந்தேன், ஆனால் உடனே மீண்டும் எழுந்தேன்.

யாவத்பஶ்யாம்யஹம் ராஜந் தம்ரு'ஷிம் தச்ச வை புரம் । தாவந்மேருகிரேர்மூர்த்நிம் பஶ்யாம்யாத்மாநமாத்மநா ।। ௬௯.

அரசே, நான் பார்த்தபோது, அந்த முனிவரையும் அந்த நகரத்தையும் கண்டேன்; பின்னர், எனது சொந்த பார்வையில், நான் என்னை மேரு மலையின் உச்சியில் பார்த்தேன்.

ஸமுத்ராந் ஸப்த பஶ்யாமி ததைவ குலபர்வதாந் । ஸப்தத்வீபவதீம் ப்ரு'த்வீம் த்ரு'ஷ்டவாநஸ்மி பார்திவ ।। ௬௯.

ஏழு கடல்களையும், முக்கியமான மலையணைகளையும், ஏழு தீவுகளுடன் கூடிய பூமியையும் நான் பார்த்தேன், மனிதர்களுக்கு அரசனே.

அத்யாபி தம் லோகவரம் த்யாயம்ஸ்திஷ்டாமி ஸுவ்ரத । கதா ப்ராப்ஸ்யேऽத தம் லோகமிதி சிந்தாபரோऽபவம் ।। ௬௯.

நல்லவரே, இன்னும் இன்று வரை அந்த உயர்ந்த உலகை நினைத்து தியானிக்கிறேன்; 'நான் எப்போது அந்த உலகை அடைவேன்?' என்ற எண்ணத்தில் முழுமையாக மூழ்கி இருந்தேன்.

ஏவம் தே கௌதுகம் ராஜந் கதிதம் பரமேஷ்டிநஃ । யத் வ்ரு'த்தம் மம தேஹே து கிமந்யச்ச்ரோதுமிச்சஸி ।। ௬௯.

அரசே, உன்னிடம் பரமபதியைப் பற்றிய இந்த அதிசயமான நிகழ்வையும், என் உடலில் நடந்ததைப் பற்றியும் சொன்னேன்; இன்னும் வேறு என்ன கேட்க விரும்புகிறாய்?

பத்ராஶ்வ உவாச । பகவந் கிம் க்ரு'தம் லோகம் த்வயா தமநுபஶ்யதா । வ்ரதம் தபோ வா தர்மோ வா ப்ராப்த்யர்தம் தஸ்ய வை முநே ।। ௭௦.

பத்ராஷ்வன் கேட்டான்: பகவானே, அந்த உலகை நீ பார்க்காமல் இருக்கும்போது, அதை அடைவதற்காக நீ என்ன செய்தாய்? விரதமா, தவமா, அல்லது தர்மமா, எதை மேற்கொண்டாய், முனிவரே?

அநாராத்ய ஹரிம் பக்த்யா கோ லோகாந் காமயேத் புதஃ । ஆராதிதே ஹரௌ லோகாஃ ஸர்வே கரதலேऽபவந் ।। ௭௦.

ஹரியை பக்தியுடன் வழிபடாமல் எந்த அறிவாளி உலகங்களை விரும்புவான்? ஹரியை வழிபட்டால், எல்லா உலகங்களும் ஒருவரது கையிலிருப்பதைப் போல் ஆகிவிடும்.

ஏவம் ஸம்சிந்த்ய ராஜேந்த்ர மயா விஷ்ணுஃ ஸநாதநஃ । ஆராதிதோ வர்ஷஶதம் க்ரதுபிர்பூரிதக்ஷிணைஃ ।। ௭௦.

அரசே, இப்படிச் சிந்தித்து, நான் நூறு ஆண்டுகள் நிறைந்த கொடைகளுடன் யாகங்கள் செய்து, அந்த சனாதன விஷ்ணுவை வழிபட்டேன்.

ததஃ கதாசித் பஹுநா காலேந ந்ரு'பநந்தந । யஜதோ மம தேவேஶம் யஜ்ஞமூர்திம் ஜநார்தநம் । ஆஹூதா ஆகதா தேவாஃ ஸமமேவ ஸவாஸவாஃ ।। ௭௦.

அரசர்களுக்கு மகிழ்ச்சி அளிப்பவனே, நீண்ட காலத்துக்குப் பிறகு, நான் தேவர்களின் தலைவனை, யாகத்தின் உருவான ஜனார்த்தனனை யாகம் செய்து கொண்டிருந்தபோது, இந்திரனுடன் எல்லா தேவர்களும் அழைக்கப்பட்டு அங்கு வந்தார்கள்.

ஸ்வே ஸ்வே ஸ்தாநே ஸ்திதா ஆஸந் யாவத் தேவாஃ ஸவாஸவாஃ । தாவத் தத்ரைவ பகவாநாகதோ வ்ரு'ஷபத்வஜஃ ।। ௭௦.

இந்திரனுடன் தேவர்கள் தங்கள் தலங்களில் நிலைத்திருந்தபோது, அதே நேரத்தில், ரிஷபத்வஜம் ஏந்திய இறைவன் அங்கே வந்தார்.

மஹாதேவோ விரூபாக்ஷஸ்த்ர்யம்பகோ நீலலோஹிதஃ । ஸோऽபி ரௌத்ரே ஸ்திதஃ ஸ்தாநே பபூவ பரமேஶ்வரஃ ।। ௭௦.

மகாதேவன், மூன்று கண்கள் உடையவர், நீலமும் சிவப்பும் கலந்தவரான விரூபாக்ஷன், அந்த பரமேசுவரன், கோபமான உருவத்தில் அங்கே நின்றார்.

தாந் ஸர்வாநாகதாந் த்ரு'ஷ்ட்வா தேவாந்ரு'ஷிமஹோரகாந் । ஸநத்குமாரோ பகவாநாஜகாமாப்ஜஸம்பவஃ ।। ௭௦.

அங்கு கூடியிருந்த எல்லா தேவர்களையும், முனிவர்களையும், பெரும் பாம்புகளையும் பார்த்து, தாமரைப் பிறந்த புனிதர் சனத்குமாரர் அங்கு வந்தார்.

த்ரஸரேணுப்ரமாணேந விமாநே ஸூர்யஸந்நிபே । அவஸ்திதோ மஹாயோகீ பூதபவ்யபவிஷ்யவித் ।। ௭௦.

பழையதும், நிகழ்காலமும், எதிர்காலமும் அறிந்த அந்த மகா யோகி, தூசுபோல் சிறிய விமானத்தில், சூரியனைப் போல் பிரகாசமாக அங்கே நின்றார்.

ஆகம்ய ஶிரஸா ருத்ரம் ஸ வவந்தே மஹாமுநிஃ । மயா ப்ரணமிதஸ்தஸ்தௌ ஸமீபே ஶூலபாணிநஃ ।। ௭௦.

அந்த மகா முனிவர் அங்கு வந்து, ருத்ரனுக்கு தலையணிந்து வணங்கினார்; நானும் வணங்கி, சூலம் ஏந்தியவரின் அருகில் நின்றேன்.

தாநஹம் ஸம்ஸ்திதாந் தேவாந் நாரதாதீந்ரு'ஷீம்ஸ்ததா । ஸநத்குமாரருத்ரௌ ச த்ரு'ஷ்ட்வா மே மநஸி ஸ்திதம் ।। ௭௦.

அங்கு கூடியிருந்த தேவர்களையும், நாரதர் போன்ற முனிவர்களையும், சனத்குமாரரையும், ருத்ரனையும் பார்த்தபோது, என் மனதில் ஒரு எண்ணம் தோன்றியது.

க ஏஷாம் பவதே யாஜ்யோ வரிஷ்டஶ்ச ந்ரு'போத்தம । கேந துஷ்டேந துஷ்டாஃ ஸ்யுஃ ஸர்வ ஏதே ஸருத்ரகாஃ ।। ௭௦.

அரசர்களில் சிறந்தவரே, இவர்களில் யார் உன்னால் யாகத்தில் வழிபடப்பட வேண்டும்? யார் மிகச் சிறந்தவர்? இவர்களில் யாரை திருப்திப்படுத்தினால் எல்லோரும், ருத்ரனும் உட்பட, திருப்தி அடைவார்கள்?

ஏவம் க்ரு'த்வா ஸ்திதே ராஜந் ருத்ரஃ ப்ரு'ஷ்டோ மயாऽநக । ஏவமர்தம் க இஜ்யோऽத்ர யுஷ்மாகம் ஸுரஸத்தமாஃ ।। ௭௦.

அரசே, இப்படிச் சிந்தித்து, நான் ருத்ரனை நோக்கி, 'பாவமில்லாதவரே, உங்களுள் இந்த யாகத்தில் யார் வழிபடப்பட வேண்டும்?' என்று கேட்டேன்.

ஏவமுக்தே ததோவாச ருத்ரோ மாம் ஸுரஸந்நிதௌ ।। ௭௦.

நான் இப்படிக் கேட்டபோது, ருத்ரன் அந்த தேவர்களின் நடுவில் என்னிடம் பேசத் தொடங்கினார்.

ருத்ர உவாச । ஶ்ர்ரு'ண்வந்து பிபுதாஃ ஸர்வே ததா தேவர்ஷயோऽமலாஃ । ப்ரஹ்மர்ஷயஶ்ச விக்யாதா ஸர்வே ஶ்ர்ரு'ண்வந்து மே வசஃ । த்வம் சாகஸ்த்ய மஹாபுத்தே ஶ்ர்ரு'ணு மே கததோ வசஃ ।। ௭௦.

ருத்ரன் சொன்னார்: எல்லா தேவர்களும், தூய தேவமுனிவர்களும், புகழ்பெற்ற பிரம்மமுனிவர்களும் என் வார்த்தைகளை கேட்கட்டும்; பெரிய புத்திசாலியான அகத்தியா, நீயும் நான் சொல்வதை கவனமாகக் கேள்.