வராஹபுராணம்

த்யாவாப்ரு'திவ்யோரிதமந்தரம் ஹி வ்யாப்தம் ஶரீரேண திஶஶ்ச ஸர்வாஃ । தமீட்யமீஶம் ஜகதாம் ப்ரஸூதிம் ஜநார்தநம் தம் ப்ரணதோऽஸ்மி நித்யம் ।। ௫.

வானுக்கும் பூமிக்கும் இடையிலான எல்லா இடங்களும், எல்லா திசைகளும் அவனது உடலால் நிரம்பியுள்ளது; அந்த உலகங்களின் ஆதியாகிய, எல்லோராலும் பாடப்பட வேண்டிய ஜனார்த்தனனை நான் எப்போதும் வணங்குகிறேன்.

ஸுராஸுராணாம் ச ஜயாஜயாய யுகே யுகே யஃ ஸ்வஶரீரமாத்யம் । ஸ்ரு'ஜத்யநாதிஃ பரமேஶ்வரோ ய- ஸ்தம் யஜ்ஞமூர்திம் ப்ரணதோऽஸ்மி நாதம் ।। ௫.

தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் வெற்றி அல்லது தோல்வி ஏற்படும்போது, ஒவ்வொரு யுகத்திலும், ஆதியில்லாத பரமாத்மா தன் சொந்த ரூபத்தை உருவாக்குகிறான்; அந்த யஜ்ஞமூர்த்தியான ஆண்டவனை நான் வணங்குகிறேன்.

ததார மாயாமயமுக்ரதேஜா ஜயாய சக்ரம் த்வமலாம்ஶுஶுப்ரம் । கதாஸிஶார்ங்காதிசதுர்புஜோऽயம் தம் யஜ்ஞமூர்திம் ப்ரணதோऽஸ்மி நித்யம் ।। ௫.

மாயையால் ஆன பேரொளியுடன், வெற்றிக்காக பளிச்சென்ற சக்கரத்தையும், தூய ஒளியுடன் கூடியதைத் தாங்கி, இந்த நாலு கரங்களிலும் மாசு இல்லாத கதை, வாள், சார்ங்கம் ஆகியவற்றை ஏந்தி நிற்கும் அந்த யஜ்ஞமூர்த்தியை நான் எப்போதும் வணங்குகிறேன்.

க்வசித் ஸஹஸ்த்ரம் ஶிரஸாம் ததார க்வசிந்மஹாபர்வததுல்யகாயம் । க்வசித் ஸ ஏவ த்ரஸரேணுதுல்யோ யஸ்தம் ஸதா யஜ்ஞநரம் நமாமி ।। ௫.

சில சமயங்களில் ஆயிரம் தலைகளுடன், சில நேரங்களில் பெரும் மலைபோல் உருவத்துடன், சில சமயங்களில் தூசுபோல் சிறியவனாகும் அந்த சனாதன யஜ்ஞமனிதனை நான் எப்போதும் வணங்குகிறேன்.

சதுர்முகோ யஃ ஸ்ரு'ஜதே ஸமக்ரம் ரதாங்கபாணிஃ ப்ரதிபாலநாய । க்ஷயாய காலாநலஸந்நிபோ ய- ஸ்தம் யஜ்ஞமூர்திம் ப்ரணதோऽஸ்மி நித்யம் ।। ௫.

நான்கு முகங்களுடன் எல்லாவற்றையும் படைக்கும், ரத சக்கரத்தை பாதுகாப்பிற்காக ஏந்தும், அழிவிற்காக காலாக்னிபோல் இருப்பவனும், அந்த யஜ்ஞமூர்த்தியை நான் எப்போதும் வணங்குகிறேன்.

ஸம்ஸாரசக்ரக்ரமணக்ரியாயை ய இஜ்யதே ஸர்வகதஃ புராணஃ । யோ யோகிபிர்த்யாயதே சாப்ரமேயஸ் தம் யஜ்ஞமூர்திம் ப்ரணதோऽஸ்மி நித்யம் ।। ௫.

இவனே உலகச் சக்கரத்தை இயக்குவதற்காக எல்லோராலும் வழிபடப்படுவான், எல்லாவற்றிலும் நிறைந்த பழமையானவன், யோகிகள் தியானிக்கும் அளவிட முடியாதவன்; அந்த யஜ்ஞமூர்த்தியை நான் எப்போதும் வணங்குகிறேன்.

ஸம்யங்மநஸ்யர்பிதவாநஹம் தே யதா ஸுத்ரு'ஶ்யம் ஸ்வதநௌ நு தத்த்வம் । ந சாந்யதஸ்தோதி மதிஃ ஸ்திரா மே யதஸ்ததோ மாவது ஶுத்தபாவம் ।। ௫.

உன் மீது என் மனதை முழுமையாக அர்ப்பணித்துள்ளேன்; உன் உண்மையான ரூபம் தெளிவாகத் தெரிந்தபோது, வேறொன்றும் இல்லை என்று என் மனம் உறுதியாகிறது; எனவே என் தூய பக்தியை நீ எப்போதும் காக்க வேண்டும்.

இதீரிதஸ்தஸ்ய ஹுதாஶநார்சிஃ - ப்ரக்யம் து தேஜஃ புரதோ பபூவ । தஸ்மிந் ஸ ராஜா ப்ரவிவேஶ புத்திம் க்ரு'த்வா லயம் ப்ராப்தவாந் யஜ்ஞமூர்தௌ ।। ௫.

இவ்வாறு கூறியபோது, அவனுக்கு முன் அக்னியின் ஜ்வாலையைப் போல் ஒளி தோன்றியது; அதில் அந்த அரசன் தன் மனதை ஒருமைப்படுத்தி, யஜ்ஞமூர்த்தியில் லயித்து விட்டான்.

தரண்யுவாச । ஸ வஸுஃ ஸம்ஶயச்சேதம் ப்ராப்ய ரைப்யஶ்ச ஸத்தமஃ । உபௌ கிம் சக்ரதுர்தேவ ஶ்ருத்வா சாங்கிரஸம் வசஃ ।। ௬.

பூமி கேட்டாள்: வசுவும் சிறந்த ரைப்யனும் சந்தேகம் தீர்ந்தபின், ஆங்கிலரசரின் வார்த்தைகளை கேட்டதும், இருவரும் என்ன செய்தார்கள்?

ஶ்ரீவராஹ உவாச । ஸ வஸுஃ ஸர்வதர்மஜ்ஞஃ ஸ்வராஜ்யம் ப்ரதிபாலயந் । அயஜத் பஹுபிர்யஜ்ஞைர்மஹத்பிர்பூரிதக்ஷிணைஃ ।। ௬.

ஸ்ரீவராகன் கூறினான்: அந்த வசு, எல்லா தர்மங்களையும் அறிந்தவன், தன் ராஜ்யத்தை நன்றாக ஆளி, பெரும் யாகங்களை நிறைவேற்றி, ஏராளமான தானங்களை வழங்கினான்.

கர்மகாண்டேந தேவேஶம் ஹரிம் நாராயணம் ப்ரபும் । தோஷயாமாஸ ராஜேந்த்ரஸ்தமபேதேந சிந்தயந் ।। ௬.

அந்த அரசன், ஹரி நாராயணனை தேவாதிபதியாகவும், தானாகவே எல்லாவற்றிலும் ஒரேவனாகவும் எண்ணி, கர்மகாண்ட வழிபாடுகளால் மகிழ்வித்தான்.

ததஃ காலேந மஹதா தஸ்ய ராஜ்ஞோ மதிஃ கில । நிவ்ரு'த்தராஜ்யபோகஸ்ய த்ந்த்வஸ்யாந்தமுபேயுஷீ ।। ௬.

அதன்பின், நீண்ட காலம் கடந்தபின், அந்த அரசன் ராஜ்ய சுகங்களை அனுபவித்து, இரட்டைப் பாவனைகளுக்கு முடிவை அடைந்தான்.

ததஃ புத்ரம் விவஸ்வந்தம் ஶ்ரேஷ்டம் ப்ராத்ரு'ஶதஸ்ய ஹ । அபிஷிச்ய ஸ்வகே ராஜ்யே தபோவநமுபாகமத் ।। ௬.

பின்னர், தன் நூறு சகோதரர்களில் சிறந்தவனும், மகனாகிய விவஸ்வானை ராஜ்யத்தில் அரியணையில் அமர்த்தி, தானாகவே தவம் செய்யும் காட்டிற்குச் சென்றான்.

புஷ்கரம் நாம தீர்தாநாம் ப்ரவரம் யத்ர கேஶவஃ । புண்டரீகாக்ஷநாமா து பூஜ்யதே தத்பராயணைஃ ।। ௬.

புனிதமான இடங்களில் சிறந்தது புஷ்கரம் எனும் தீர்த்தம் உள்ளது; அங்கு புண்டரீகாக்ஷன் என அழைக்கப்படும் கேசவன், அவரிடம் முழுமையாக அர்ப்பணித்தவர்களால் வழிபடப்படுகிறார்.

தத்ர கத்வா ஸ ராஜர்ஷிஃ காஶ்மீராதிபதிர்வஸுஃ । அதிதீவ்ரேண தபஸா ஸ்வஶரீரமஶோஷயத் ।। ௬.

அங்கே காஷ்மீரத்தின் அரசராகிய வசு என்ற ராஜரிஷி சென்றார்; மிகக் கடுமையான தவம் செய்து தன் உடலை வாடச் செய்தார்.

புண்டரீகாக்ஷபாரம் து ஸ்தவம் பக்த்யா ஜபந் புதஃ । ஆரிராதயிஷுர்தேவம் நாராயணமகல்மஷம் । ஸ்தோத்ராந்தே தல்லயம் ப்ராப்தஃ ஸ ராஜா ராஜஸத்தமஃ ।। ௬.

அந்த அறிவுள்ள மன்னன், புண்டரீகாக்ஷனைப் பற்றிய உயர்ந்த ஸ்தோத்திரத்தை பக்தியுடன் ஜபித்து, பாவமில்லாத நாராயணனை மகிழ்விக்க விரும்பினார்; அந்த ஸ்தோத்திரத்தின் முடிவில், அந்த சிறந்த மன்னன் அவருடன் ஒன்றரைந்தார்.

தரண்யுவாச । புண்டரீகாக்ஷபாரம் து ஸ்தோத்ரம் தேவ கதம் ஸ்ம்ரு'தம் । கீத்ரு'ஶம் தந்மமாசக்ஷ்வ பரமேஶ்வர தத்த்வதஃ ।। ௬.

பூமி கேட்டாள்: பரம ஈஸ்வரனே, புண்டரீகாக்ஷனைப் பற்றிய அந்த உயர்ந்த ஸ்தோத்திரம் எவ்வாறு நினைவில் வைக்கப்படுகிறது? அது எப்படிப்பட்டது? இதை எனக்கு உண்மையாகக் கூறுங்கள்.

ஶ்ரீவராஹ உவாச । நமஸ்தே புண்டரீகாக்ஷ நமஸ்தே மதுஸூதந । நமஸ்தே ஸர்வலோகேஶ நமஸ்தே திக்மசக்ரிணே ।। ௬.

ஸ்ரீவராகன் சொன்னார்: புண்டரீகாக்ஷனே, உமக்கு வணக்கம்; மதுசூதனே, உமக்கு வணக்கம்; எல்லா உலகங்களுக்கும் ஆண்டவரே, உமக்கு வணக்கம்; கூர்மையான சக்கரம் ஏந்தியவரே, உமக்கு வணக்கம்.

விஶ்வமூர்திம் மஹாபாஹும் வரதம் ஸர்வதேஜஸம் । நமாமி புண்டரீகாக்ஷம் வித்யாऽவித்யாத்மகம் விபும் ।। ௬.

புண்டரீகாக்ஷனாகிய பரபரப்பான உருவும், வலிமையான புயங்களும், வரங்களை வழங்குபவரும், எல்லா ஒளியையும் கொண்டவரும், அறிவும் அறியாமையும் ஒருங்கே உள்ள ஆண்டவரும் ஆகியவருக்கு நான் வணங்குகிறேன்.

ஆதிதேவம் மஹாதேவம் வேதவேதாங்கபாரகம் । கம்பீரம் ஸர்வதேவாநாம் நமாமி மதுஸூதநம் ।। ௬.

மதுசூதனாகிய ஆதிதேவன், மகாதேவன், வேதங்களும் அவற்றின் அங்கங்களும் முழுமையாக அறிந்தவர், ஆழமானவர், எல்லா தேவர்களுக்கும் ஆண்டவரானவருக்கு நான் வணங்குகிறேன்.

விஶ்வமூர்திம் மஹாமூர்திம் வித்யாமூர்திம் த்ரிமூர்திகம் । கவசம் ஸர்வதேவாநாம் நமஸ்யே வாரிஜேக்ஷணம் ।। ௬.

வெள்ளைத் தாமரையைக் கண்களாக உடையவரை, உலகமெங்கும் பரவி நிறைந்த உருவை, பெரிய உருவை, அறிவின் உருவை, மூன்று உருவங்களையும் கொண்டவரை, எல்லா தேவர்களுக்கும் பாதுகாப்பானவரை நான் வணங்குகிறேன்.

ஸஹஸ்த்ரஶீர்ஷிணம் தேவம் ஸஹஸ்த்ராக்ஷம் மஹாபுஜம் । ஜகத்ஸம்வ்யாப்ய திஷ்டந்தம் நமஸ்யே பரமேஶ்வரம் ।। ௬.

ஆயிரம் தலைகளும், ஆயிரம் கண்களும், வலிமையான புயங்களும் உடைய தேவனாகிய பரமேஸ்வரனை, உலகம் முழுவதும் பரவி நிற்கும் அவரை நான் வணங்குகிறேன்.

ஶரண்யம் ஶரணம் தேவம் விஷ்ணும் ஜிஷ்ணும் ஸநாதநம் । நீலமேகப்ரதீகாஶம் நமஸ்யே சக்ரபாணிநம் ।। ௬.

அடைக்கலமும் பாதுகாப்பும் ஆன தேவனாகிய விஷ்ணுவை, என்றும் நிலைத்திருக்கும், வெற்றி கொண்டவரை, கருநிற மேகத்தைப் போல் தோற்றமுடையவரை, சக்கரம் ஏந்தியவரை நான் வணங்குகிறேன்.

ஶுத்தம் ஸர்வகதம் நித்யம் வ்யோமரூபம் ஸநாதநம் । பாவாபாவவிநிர்முக்தம் மஸ்யே ஸர்வகம் ஹரிம் ।। ௬.

சுத்தமானவராகவும், எங்கும் நிறைந்தவராகவும், என்றும் நிலைத்திருப்பவராகவும், ஆகாயம் போன்ற உருவமுடையவராகவும், பண்டையவராகவும், இருப்பும் இல்லாமையும் கடந்தவராகவும் உள்ள ஹரியை நான் வணங்குகிறேன்.

நாந்யத் கிம்சித் ப்ரபஶ்யாமி வ்யதிரிக்தம் த்வயாऽச்யுத । த்வந்மயம் ச ப்ரபஶ்யாமி ஸர்வமேதச்சராசரம் ।। ௬.

அச்சுதா, உம்மைத் தவிர வேறு எதையும் நான் காணவில்லை; இந்தச் சஞ்சலமும் அசஞ்சலமும் அனைத்தும் உம்மால் நிரம்பியுள்ளது என்று நான் காண்கிறேன்.

ஏவம் து வததஸ்தஸ்ய மூர்த்திமாந் புருஷஃ கில । நிர்கத்ய தேஹாந்நீலாபோ கநசண்டோ பயம்கரஃ ।। ௬.

அவர் இவ்வாறு பேசிக் கொண்டிருக்கையில், அவரது உடலில் இருந்து உருவமுடைய ஒருவன் தோன்றினான்; கருநிற மேகத்தைப் போல் இருண்டும், கொடுமையானும், பயங்கரமானும் இருந்தான்.

ரக்தாக்ஷோ ஹ்ரஸ்வகாயஸ்து தக்தஸ்தூணாஸமப்ரபஃ । உவாச ப்ராஞ்ஜலிர்பூத்வா கிம் கரோமி நராதிப ।। ௬.

சிவப்பான கண்கள், குறுகிய உடல், எரிந்த தூணைப் போல் ஒளி உடையவன், கையைக் கூப்பி நின்று: 'மன்னா, நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?' என்று கேட்டான்.

ராஜோவாச । கோऽஸி கிம் கார்யமிஹ தே கஸ்மாதாகதவாநஸி । ஏதந்மே கதய வ்யாத ஏததிச்சாமி வேதிதும் ।। ௬.

அரசன் கேட்டான்: 'நீ யார்? உன் நோக்கம் என்ன? ஏன் இங்கு வந்தாய்? இதை எனக்கு சொல்லு, வேட்டைக்காரனே; நான் அறிய விரும்புகிறேன்.'

வ்யாத உவாச । பூர்வம் கலியுகே ராஜந் ராஜா த்வம் தக்ஷிணாபதே । பூர்ணதர்மோத்பவஃ ஶ்ரீமாஞ்ஜநஸ்தாநே விசக்ஷணஃ ।। ௬.

வேட்டைக்காரன் சொன்னான்: 'மன்னா, முன்பு கலியுகத்தில், தெற்குப் பகுதியில் நீ ஒரு அரசனாக இருந்தாய்; முழுமையான தர்மத்தில் பிறந்தவனும், புகழும் அறிவும் பெற்றவனும், ஜனஸ்தானத்தில் வாழ்ந்தவனும் நீ.'