வராஹபுராணம்

கைலாஸஶ்ர்ரு'ங்கப்ரதிமாநி தீரே - ஷ்வநேகரத்நோத்பலஸம்சிதாநி । க்ரு'ஹாணி தந்யாத்யுஷிதாநி நீசை - ருபாஸிதாநி த்விஜதேவவிப்ரைஃ ।। ௬௯.

அந்த ஏரிக்கரையில் கைலாசம் சிகரங்களைப் போல் வீடுகள் இருந்தன; அவை பல விலைமதிப்புள்ள தாமரைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தன; பாக்கியசாலிகள் அங்கு வாழ்ந்தனர், இருமுறை பிறந்த முனிவர்களும் தேவர்களும் அந்த வீடுகளை வணங்கினர்.

பத்மாநி ப்ரு'ங்காவநதாநி சேலு - ஸ்தேஷாம் புநர்குருபாராதஜஸ்த்ரம் । ஜலேஷு யேஷாம் ஸுஸ்வராஸ்யோ த்விஜாதி- ர்வேதோதிதாநாஹ விசித்ரமந்த்ராந் ।। ௬௯.

அங்கே தாமரைகள் தேனீக்களின் பாரத்தில் வளைந்து தொடர்ந்து அசைந்தன; அந்த நீரில் இனிய குரலுடைய இருமுறை பிறந்தவர்கள் வேதங்களில் கூறப்பட்ட அதிசயமான மந்திரங்களை ஓதினர்.

ஸிதாப்ஜமாலார்சிதகாத்ரவந்தி வாஸோத்தரீயாணி ககப்ரவாரைஃ । ஸராம்ஸ்யநேகாநி ததா த்விஜாஸ்து படந்தி யஜ்ஞார்தவிதிம் புராணம் ।। ௬௯.

அவர்கள் உடல்கள் வெள்ளைத் தாமரை மாலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தன; மேலுடுப்புகள் மென்மையானவை; பறவைகள் கூட்டமாக இருந்தன; பல ஏரிகளில் இருமுறை பிறந்தவர்கள் பழைய யாக விதிகளைப் பாடினர்.

ப்ரமந்நஹம் தேஷு ஸரஃஸ்வபஶ்யம் வ்ரு'ந்தாந்யநேகாநி ஸுராங்கநாநாம் । வித்யாதராணாம் ச ததைவ கந்யாஃ ஸ்நாநாய தம் தேஶமுபாகதாஶ்ச ।। ௬௯.

அந்த ஏரிகளில் சுற்றிப் பார்த்தபோது, நான் பல்வேறு தேவர்களின் பெண்கள் கூட்டங்களையும், அதுபோலவே வித்யாதரர்களின் மகளிரும் அங்கே குளிக்க வந்ததைப் பார்த்தேன்.

ததஃ கதாசித் ப்ரமதா ந்ரு'போத்தம ப்ரத்ரு'ஷ்டமந்யத்ஸுஸரஃ ஸுதோயம் । ப்ராக் த்ரு'ஷ்டமேகம் து ததைவ தீரே குடீம் ப்ரபஶ்யாமி யதா புராऽஹம் ।। ௬௯.

அப்பொழுது, அரசர்களில் சிறந்தவரே, அங்கு சுற்றிக்கொண்டிருந்தபோது, இன்னொரு அழகான, தூய நீருள்ள ஏரியை நான் பார்த்தேன்; அதுபோலவே அதன் கரையில், முன்பு பார்த்தது போல ஒரு குடிசையையும் கண்டேன்.

யாவத் குடீம் தாம் ப்ரவிஶாமி ராஜந் தபஸ்விநம் தம் ஸ்திதமேகதேஶே । த்ரு'ஷ்ட்வாபிகம்யாபிவதாமி யாவத் ஸ்மயந்நுவாசாப்ரதிமப்ரபாவஃ ।। ௬௯.

அரசே, அந்த குடிசையில் நான் உள்ளே சென்றபோது, ஒரு இடத்தில் நிலைத்திருக்கும் அந்த தவசியை பார்த்தேன். அவனை அணுகி வணங்கியவுடன், அவன் மெதுவாகப் புன்னகையுடன் பேசினான்; அவனுடைய வல்லமை ஒப்பில்லாதது.

தாபஸ உவாச । கிம் மாம் விப்ர ந ஜாநீஷே ப்ராக்த்ரு'ஷ்டமபி ஸத்தம । யேந த்வம் மூடவல்லோகமிமமப்யநுபஶ்யஸி ।। ௬௯.

அந்த தவசி சொன்னான்: சிறந்த பிராமணனே, நீ என்னை முன்பே பார்த்திருந்தும் இனி அறியவில்லையா? ஏன் இந்த உலகத்தை அறியாமல் இருப்பவன் போலப் பார்க்கிறாய்?

த்ரு'ஷ்டம் மத்கமிதம் தேவைர்புவநம் யந்ந த்ரு'ஶ்யதே । த்வத்ப்ரியார்தம் மயா லோகோ தர்ஶிதஃ ஸ த்விஜோத்தம ।। ௬௯.

இந்த உலகத்தை, தேவதைகளுக்கே காண முடியாததை, உனக்காகவும் உன் மீது உள்ள அன்புக்காகவும் நான் காட்டினேன், சிறந்த இருமுறை பிறந்தவரே.

ஸம்பதம் பஶ்ய லோகஸ்ய மதீயஸ்ய மஹாமுநே । ததிக்ஷீரவஹா நத்யஸ்ததா ஸர்பிர்மயாந் ஹ்ரதாந் ।। ௬௯.

பெரிய முனிவரே, என் உலகத்தின் செல்வத்தைப் பார்: தயிரும் பாலும் ஓடும் நதிகள், நெய் நிரம்பிய ஏரிகள் இங்கே உள்ளன.

க்ரு'ஹாணாம் ஹேமரத்நாநாம் ஸ்தம்பாந் ஹேமமயாந் க்ரு'ஹே । ரத்நோத்பலசிதாம் பூமிம் பத்மராகஸமப்ரபாம் । பாரிஜாதப்ரஸூநாட்யாம் ஸேவிதாம் யக்ஷகிந்நரைஃ ।। ௬௯.

இங்கே வீடுகளில் தங்கமும் ரத்தினங்களும் ஆன தூண்கள், ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட பூமி, பத்மராகம் போல ஒளிரும் தரை, பாறிஜாத மலர்களால் நிரம்பி, யக்ஷர் மற்றும் கின்னரர்கள் வந்து செல்லும் இடமாக உள்ளது.

ஏவமுக்தஸ்ததா தேந தாபஸேந நராதிப । விஸ்மயாபந்நஹ்ரு'தயஸ்தமேவாஹம் து ப்ரு'ஷ்டவாந் ।। ௬௯.

அந்த தவசி இவ்வாறு கூறியபோது, அரசே, என் மனம் ஆச்சரியத்தில் ஆழ்ந்தது. நான் அவனை மேலும் கேட்டேன்.

பகவம்ஸ்தவ லோகோऽயம் ஸர்வலோகவரோத்தமஃ । ஸர்வலோகா மயா த்ரு'ஷ்டா ப்ரஹ்மஶக்ராதிஸம்ஸ்திதாஃ ।। ௬௯.

பெரியவரே, உங்கள் உலகம் எல்லா உலகங்களிலும் சிறந்தது. பிரம்மா, இந்திரன் முதலியவர்களின் உலகங்களையும் நான் பார்த்துள்ளேன்.

அயம் த்வபூர்வோ லோகோ மே ப்ரதிபாதி தபோதந । ஸம்பதைஶ்வர்யதேஜோபிர்ஹர்ம்யரத்நசயைஸ்ததா ।। ௬௯.

ஆனால், இந்த உலகம் எனக்கு முற்றிலும் புதிதாகத் தோன்றுகிறது, தவசிகளுக்கு உரிய பெருமை உடையவரே; செல்வம், ஐசுவரியம், ஒளி, அரண்மனை ரத்தினங்கள் எல்லாம் நிறைந்துள்ளது.

ஸரோபிஃ ஸூதகைஃ புண்யைர்ஜலஜைஶ்ச விஶேஷதஃ । அத்யத்புதமிதம் லோகம் த்ரு'ஷ்டவாநஸ்மி தே முநே ।। ௬௯.

புனிதமான ஏரிகள், தூய நீர் குளங்கள், குறிப்பாக தாமரை மலர்களால், உன் உலகத்தை நான் பார்த்தேன் முனிவரே; இது மிகவும் அதிசயமானது.

இத்தம்பூதம் கதம் லோகோ பவாம்ஶ்சேத்தம் வ்யவஸ்திதஃ । கதயஸ்வைதஸ்ய ஹேதும் மே கஶ்ச த்வம் முநிபும்கவ ।। ௬௯.

இப்படி ஒரு உலகம் எப்படி உருவானது? நீ இங்கு இவ்வாறு எப்படி இருக்கின்றாய்? இதற்குக் காரணம் என்ன? நீ யார், முனிவர்களில் சிறந்தவரே, எனக்குச் சொல்.

கதமிலாவ்ரு'தே வர்ஷே ஸரஸ்தீரே மஹாமுநே । த்ரு'ஷ்டவாநஸ்மி ஸோऽஹம் த்வம் ஸரஸ்தத் ஸா குடீ முநே । ஹேமஹர்ம்யாகுலே லோகே கிம் வா ஸ்தாநம் து தே குடிஃ ।। ௬௯.

பெரிய முனிவரே, இலாவிரட்டத்தில் உள்ள ஏரிக்கரையில் உன்னை நான் எப்படி பார்த்தேன்? அந்த ஏரி, அந்த குடிசை—இந்த தங்க அரண்மனைகள் நிறைந்த உலகத்தில் உன் இடம் என்ன?

ஏவமுக்தஃ ஸ பகவாத் மயாऽஸௌ முநிபும்கவஃ । ப்ராஹ மஹ்யம் யதாவ்ரு'த்தம் யத் து ராஜேந்த்ர தச்ச்ரு'ணு ।। ௬௯.

நான் இவ்வாறு கேட்டபோது, அந்த முனிவர் நடந்ததைப் போலவே எனக்கு விளக்கியார். அரசே, அதை நீ கேள்.

தாபஸ உவாச । அஹம் நாராயணோ தேவோ ஜலரூபீ ஸநாதநஃ । யேந வ்யாப்தமிதம் விஶ்வம் த்ரைலோக்யம் ஸசராசரம் ।। ௬௯.

அந்த தவசி சொன்னான்: நான் நாராயணன், நீரின் வடிவில் இருக்கும் சனாதன தேவன்; இந்த முழு பிரபஞ்சமும், மூன்று உலகங்களும், எல்லா உயிர்களும் என்னால் நிறைந்துள்ளன.

யா ஸா த்வாப்யாக்ரு'திஸ்தஸ்ய தேவஸ்ய பரமேஷ்டிநஃ । ஸோऽஹம் வருண இத்யுக்தஃ ஸ்வயம் நாராயணஃ பரஃ ।। ௬௯.

நீ பார்த்த அந்த பரமேஷ்டியின் வடிவமே நானாக இருக்கிறேன்; என்னை வருணன் என்று அழைப்பார்கள், ஆனால் உண்மையில் நான் பரம நாராயணன்.

த்வயா ச ஸப்த ஜந்மாநி அஹமாராதிதஃ புரா । தேந த்ரைலோக்யநாஶேऽபி த்வமேகஸ்த்வபிலக்ஷிதஃ ।। ௬௯.

நீ முன்பு ஏழு பிறவிகளில் என்னை வழிபட்டாய்; அதனால், மூன்று உலகங்கள் அழிந்தபோதும், உன்னை மட்டும் நான் தேர்ந்தெடுத்தேன்.

ஏவமுக்தஸ்ததா தேந நித்ராமீலிதலோசநஃ । பதிதோऽஹம் தராப்ரு'ஷ்டே தத்க்ஷணாத் புநருத்திதஃ ।। ௬௯.

அவன் இவ்வாறு கூறியதும், எனக்கு தூக்கம் வந்து கண்கள் மூடியது; நான் தரையில் விழுந்தேன், ஆனால் உடனே மீண்டும் எழுந்தேன்.

யாவத்பஶ்யாம்யஹம் ராஜந் தம்ரு'ஷிம் தச்ச வை புரம் । தாவந்மேருகிரேர்மூர்த்நிம் பஶ்யாம்யாத்மாநமாத்மநா ।। ௬௯.

அரசே, நான் பார்த்தபோது, அந்த முனிவரையும் அந்த நகரத்தையும் கண்டேன்; பின்னர், எனது சொந்த பார்வையில், நான் என்னை மேரு மலையின் உச்சியில் பார்த்தேன்.

ஸமுத்ராந் ஸப்த பஶ்யாமி ததைவ குலபர்வதாந் । ஸப்தத்வீபவதீம் ப்ரு'த்வீம் த்ரு'ஷ்டவாநஸ்மி பார்திவ ।। ௬௯.

ஏழு கடல்களையும், முக்கியமான மலையணைகளையும், ஏழு தீவுகளுடன் கூடிய பூமியையும் நான் பார்த்தேன், மனிதர்களுக்கு அரசனே.

அத்யாபி தம் லோகவரம் த்யாயம்ஸ்திஷ்டாமி ஸுவ்ரத । கதா ப்ராப்ஸ்யேऽத தம் லோகமிதி சிந்தாபரோऽபவம் ।। ௬௯.

நல்லவரே, இன்னும் இன்று வரை அந்த உயர்ந்த உலகை நினைத்து தியானிக்கிறேன்; 'நான் எப்போது அந்த உலகை அடைவேன்?' என்ற எண்ணத்தில் முழுமையாக மூழ்கி இருந்தேன்.

ஏவம் தே கௌதுகம் ராஜந் கதிதம் பரமேஷ்டிநஃ । யத் வ்ரு'த்தம் மம தேஹே து கிமந்யச்ச்ரோதுமிச்சஸி ।। ௬௯.

அரசே, உன்னிடம் பரமபதியைப் பற்றிய இந்த அதிசயமான நிகழ்வையும், என் உடலில் நடந்ததைப் பற்றியும் சொன்னேன்; இன்னும் வேறு என்ன கேட்க விரும்புகிறாய்?

பத்ராஶ்வ உவாச । பகவந் கிம் க்ரு'தம் லோகம் த்வயா தமநுபஶ்யதா । வ்ரதம் தபோ வா தர்மோ வா ப்ராப்த்யர்தம் தஸ்ய வை முநே ।। ௭௦.

பத்ராஷ்வன் கேட்டான்: பகவானே, அந்த உலகை நீ பார்க்காமல் இருக்கும்போது, அதை அடைவதற்காக நீ என்ன செய்தாய்? விரதமா, தவமா, அல்லது தர்மமா, எதை மேற்கொண்டாய், முனிவரே?

அநாராத்ய ஹரிம் பக்த்யா கோ லோகாந் காமயேத் புதஃ । ஆராதிதே ஹரௌ லோகாஃ ஸர்வே கரதலேऽபவந் ।। ௭௦.

ஹரியை பக்தியுடன் வழிபடாமல் எந்த அறிவாளி உலகங்களை விரும்புவான்? ஹரியை வழிபட்டால், எல்லா உலகங்களும் ஒருவரது கையிலிருப்பதைப் போல் ஆகிவிடும்.

ஏவம் ஸம்சிந்த்ய ராஜேந்த்ர மயா விஷ்ணுஃ ஸநாதநஃ । ஆராதிதோ வர்ஷஶதம் க்ரதுபிர்பூரிதக்ஷிணைஃ ।। ௭௦.

அரசே, இப்படிச் சிந்தித்து, நான் நூறு ஆண்டுகள் நிறைந்த கொடைகளுடன் யாகங்கள் செய்து, அந்த சனாதன விஷ்ணுவை வழிபட்டேன்.

ததஃ கதாசித் பஹுநா காலேந ந்ரு'பநந்தந । யஜதோ மம தேவேஶம் யஜ்ஞமூர்திம் ஜநார்தநம் । ஆஹூதா ஆகதா தேவாஃ ஸமமேவ ஸவாஸவாஃ ।। ௭௦.

அரசர்களுக்கு மகிழ்ச்சி அளிப்பவனே, நீண்ட காலத்துக்குப் பிறகு, நான் தேவர்களின் தலைவனை, யாகத்தின் உருவான ஜனார்த்தனனை யாகம் செய்து கொண்டிருந்தபோது, இந்திரனுடன் எல்லா தேவர்களும் அழைக்கப்பட்டு அங்கு வந்தார்கள்.