வராஹபுராணம்

நிர்யயுஃ காஞ்சநம் பீடமேகா தாஸாம் ப்ரக்ரு'ஹ்ய வை । ஸா மாம் ப்ராதாத் ததாऽந்யாऽதாத் ஸலிலம் கரஸம்ஸ்திதம் ।। ௬௯.

அவர்களில் ஒருவர் பொன்னால் ஆன இருக்கையை எடுத்துவந்து எனக்கு வழங்கினார்; இன்னொருவர் தன் கையில் நீர் கொண்டு எனக்கு கொடுத்தாள்.

க்ரு'ஹீத்வாऽந்யா து மே பாதௌ க்ஷாலிதும் சோபசக்ரமே । அந்யே த்வே வ்யஜநே க்ரு'ஹ்ய மத்பக்ஷாப்யாம் வ்யவஸ்திதே ।। ௬௯.

மற்றொரு பெண் என் கால்களைப் பிடித்து கழுவத் தொடங்கினாள்; மீதமுள்ள இருவரும் ஒவ்வொருவர் ஒரு விசிறி பிடித்து என் இருபுறமும் நின்றார்கள்.

ததோ ஹுங்காரமகரோத் புநரேவ மஹாதபாஃ । தச்சப்தாதந்தரம் ஹைமத்ரோணீம் யோஜநவிஸ்த்ரு'தாம் । க்ரு'ஹ்யாஜகாம மகரோத்ப்லவம் ஸரஸி பார்திவ ।। ௬௯.

அதன்பிறகு, அந்த தவமிகு முனிவர் மீண்டும் 'ஹும்' என்ற ஒலி எழுப்பினார்; அந்த ஒலியால், ஒரு யோஜனை அகலமான பொன்னால் ஆன பெரிய பாத்திரம் தோன்றியது, அதில் ஒரு மகரம் ஏரிக்குள் பாய்ந்தது, அரசே.

தஸ்யாம் து கந்யாஃ ஶதஶோ ஹேமகும்பகராஃ ஶுபாஃ । ஆயயுஸ்தமதோ த்ரு'ஷ்ட்வா ஸ முநிஃ ப்ராஹ மாம் ந்ரு'ப ।। ௬௯.

அந்த பாத்திரத்தில் நூற்றுக்கணக்கான நல்ல பெண்கள் பொன்னால் ஆன குடங்களை எடுத்துக்கொண்டு வந்தார்கள்; இதைக் கண்ட அந்த முனிவர் என்னை நோக்கி பேசினார், அரசே.

ஸ்நாநார்தம் கல்பிதம் ப்ரஹ்மந்நிதம் தே ஸர்வமேவ து । த்ரோணீம் ப்ரவிஶ்ய சேமாம் த்வம் ஸ்நாதுமர்ஹஸி ஸத்தம ।। ௬௯.

"பிரம்மனே, இவை அனைத்தும் உன் குளிப்புக்காக தயார் செய்யப்பட்டுள்ளன; நீ இந்த பாத்திரத்தில் நுழைந்து குளிக்க வேண்டும், நல்லவரே," என்று சொன்னார்.

ததோऽஹம் தஸ்ய வசநாத் தஸ்யாம் த்ரோண்யாம் நராதிப । விஶாமி தாவத் ஸரஸி ஸா த்ரோணீ ப்ரத்யமஜ்ஜத ।। ௬௯.

அந்த முனிவரின் சொல்லின்படி, அரசே, நான் அந்த ஏரிக்குள் உள்ள பாத்திரத்தில் நுழைந்தேன்; உடனே அந்த பாத்திரம் நீரில் முழுகியது.

த்ரோண்யாம் ஜலே நிமக்நோऽஹம் இதி மத்வா நரேஶ்வர । உந்மக்நோऽஹம் ததோ லோகமபூர்வம் த்ரு'ஷ்டவாம்ஸ்ததஃ ।। ௬௯.

அந்த பாத்திரத்தின் நீரில் நான் முழுகிவிட்டேன் என்று நினைத்தேன், அரசே; ஆனால் அப்போது நான் மேலே எழுந்து, இதுவரை காணாத ஒரு உலகத்தைப் பார்த்தேன்.

ஸுஹர்ம்யகக்ஷ்யாயதநம் விஶாலம் ரத்யாபதம் ஶுத்தஜநாநுகீர்ணம் । நீத்யுத்தமைஃ ஸேவிதமாத்மவித்பி - ர்ந்ரு'பிஃ புராணைர்நயமார்கஸம்ஸ்தைஃ ।। ௬௯.

அங்கே நான் பரந்த, அழகான நகரத்தைப் பார்த்தேன்; அகலமான வீதிகள், தூய மனம் கொண்ட மக்கள், ஞானிகள், தம்மை அறிந்தவர்கள், பழமையான அரசர்கள், நீதிப்பாதையில் நிலைத்திருப்பவர்கள் ஆகியோர் அங்கு வாழ்ந்தனர்.

ஸம்ஸாரசர்யாபரிகாபிருக்ரம் கம்பீரபாதாலதலஸ்தமாத்யம் । ஸிதைர்ந்ரு'பிஃ பாஶவராக்ரஹஸ்தைஃ த்விபாஶ்வஸம்கைர்விவிதைருபேதம் ।। ௬௯.

அது உலக வாழ்க்கைக்கு எட்ட முடியாத, ஆழமான கீழுலகில் அமைந்த ஒரு வலிமையான இடமாக இருந்தது; வெள்ளை உடை அணிந்தவர்கள் கயிறு பிடித்துக் கொண்டிருந்தனர், பல யானைகள் மற்றும் குதிரைகள் சூழ்ந்திருந்தன.

கைலாஸஶ்ர்ரு'ங்கப்ரதிமாநி தீரே - ஷ்வநேகரத்நோத்பலஸம்சிதாநி । க்ரு'ஹாணி தந்யாத்யுஷிதாநி நீசை - ருபாஸிதாநி த்விஜதேவவிப்ரைஃ ।। ௬௯.

அந்த ஏரிக்கரையில் கைலாசம் சிகரங்களைப் போல் வீடுகள் இருந்தன; அவை பல விலைமதிப்புள்ள தாமரைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தன; பாக்கியசாலிகள் அங்கு வாழ்ந்தனர், இருமுறை பிறந்த முனிவர்களும் தேவர்களும் அந்த வீடுகளை வணங்கினர்.

பத்மாநி ப்ரு'ங்காவநதாநி சேலு - ஸ்தேஷாம் புநர்குருபாராதஜஸ்த்ரம் । ஜலேஷு யேஷாம் ஸுஸ்வராஸ்யோ த்விஜாதி- ர்வேதோதிதாநாஹ விசித்ரமந்த்ராந் ।। ௬௯.

அங்கே தாமரைகள் தேனீக்களின் பாரத்தில் வளைந்து தொடர்ந்து அசைந்தன; அந்த நீரில் இனிய குரலுடைய இருமுறை பிறந்தவர்கள் வேதங்களில் கூறப்பட்ட அதிசயமான மந்திரங்களை ஓதினர்.

ஸிதாப்ஜமாலார்சிதகாத்ரவந்தி வாஸோத்தரீயாணி ககப்ரவாரைஃ । ஸராம்ஸ்யநேகாநி ததா த்விஜாஸ்து படந்தி யஜ்ஞார்தவிதிம் புராணம் ।। ௬௯.

அவர்கள் உடல்கள் வெள்ளைத் தாமரை மாலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தன; மேலுடுப்புகள் மென்மையானவை; பறவைகள் கூட்டமாக இருந்தன; பல ஏரிகளில் இருமுறை பிறந்தவர்கள் பழைய யாக விதிகளைப் பாடினர்.

ப்ரமந்நஹம் தேஷு ஸரஃஸ்வபஶ்யம் வ்ரு'ந்தாந்யநேகாநி ஸுராங்கநாநாம் । வித்யாதராணாம் ச ததைவ கந்யாஃ ஸ்நாநாய தம் தேஶமுபாகதாஶ்ச ।। ௬௯.

அந்த ஏரிகளில் சுற்றிப் பார்த்தபோது, நான் பல்வேறு தேவர்களின் பெண்கள் கூட்டங்களையும், அதுபோலவே வித்யாதரர்களின் மகளிரும் அங்கே குளிக்க வந்ததைப் பார்த்தேன்.

ததஃ கதாசித் ப்ரமதா ந்ரு'போத்தம ப்ரத்ரு'ஷ்டமந்யத்ஸுஸரஃ ஸுதோயம் । ப்ராக் த்ரு'ஷ்டமேகம் து ததைவ தீரே குடீம் ப்ரபஶ்யாமி யதா புராऽஹம் ।। ௬௯.

அப்பொழுது, அரசர்களில் சிறந்தவரே, அங்கு சுற்றிக்கொண்டிருந்தபோது, இன்னொரு அழகான, தூய நீருள்ள ஏரியை நான் பார்த்தேன்; அதுபோலவே அதன் கரையில், முன்பு பார்த்தது போல ஒரு குடிசையையும் கண்டேன்.

யாவத் குடீம் தாம் ப்ரவிஶாமி ராஜந் தபஸ்விநம் தம் ஸ்திதமேகதேஶே । த்ரு'ஷ்ட்வாபிகம்யாபிவதாமி யாவத் ஸ்மயந்நுவாசாப்ரதிமப்ரபாவஃ ।। ௬௯.

அரசே, அந்த குடிசையில் நான் உள்ளே சென்றபோது, ஒரு இடத்தில் நிலைத்திருக்கும் அந்த தவசியை பார்த்தேன். அவனை அணுகி வணங்கியவுடன், அவன் மெதுவாகப் புன்னகையுடன் பேசினான்; அவனுடைய வல்லமை ஒப்பில்லாதது.

தாபஸ உவாச । கிம் மாம் விப்ர ந ஜாநீஷே ப்ராக்த்ரு'ஷ்டமபி ஸத்தம । யேந த்வம் மூடவல்லோகமிமமப்யநுபஶ்யஸி ।। ௬௯.

அந்த தவசி சொன்னான்: சிறந்த பிராமணனே, நீ என்னை முன்பே பார்த்திருந்தும் இனி அறியவில்லையா? ஏன் இந்த உலகத்தை அறியாமல் இருப்பவன் போலப் பார்க்கிறாய்?

த்ரு'ஷ்டம் மத்கமிதம் தேவைர்புவநம் யந்ந த்ரு'ஶ்யதே । த்வத்ப்ரியார்தம் மயா லோகோ தர்ஶிதஃ ஸ த்விஜோத்தம ।। ௬௯.

இந்த உலகத்தை, தேவதைகளுக்கே காண முடியாததை, உனக்காகவும் உன் மீது உள்ள அன்புக்காகவும் நான் காட்டினேன், சிறந்த இருமுறை பிறந்தவரே.

ஸம்பதம் பஶ்ய லோகஸ்ய மதீயஸ்ய மஹாமுநே । ததிக்ஷீரவஹா நத்யஸ்ததா ஸர்பிர்மயாந் ஹ்ரதாந் ।। ௬௯.

பெரிய முனிவரே, என் உலகத்தின் செல்வத்தைப் பார்: தயிரும் பாலும் ஓடும் நதிகள், நெய் நிரம்பிய ஏரிகள் இங்கே உள்ளன.

க்ரு'ஹாணாம் ஹேமரத்நாநாம் ஸ்தம்பாந் ஹேமமயாந் க்ரு'ஹே । ரத்நோத்பலசிதாம் பூமிம் பத்மராகஸமப்ரபாம் । பாரிஜாதப்ரஸூநாட்யாம் ஸேவிதாம் யக்ஷகிந்நரைஃ ।। ௬௯.

இங்கே வீடுகளில் தங்கமும் ரத்தினங்களும் ஆன தூண்கள், ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட பூமி, பத்மராகம் போல ஒளிரும் தரை, பாறிஜாத மலர்களால் நிரம்பி, யக்ஷர் மற்றும் கின்னரர்கள் வந்து செல்லும் இடமாக உள்ளது.

ஏவமுக்தஸ்ததா தேந தாபஸேந நராதிப । விஸ்மயாபந்நஹ்ரு'தயஸ்தமேவாஹம் து ப்ரு'ஷ்டவாந் ।। ௬௯.

அந்த தவசி இவ்வாறு கூறியபோது, அரசே, என் மனம் ஆச்சரியத்தில் ஆழ்ந்தது. நான் அவனை மேலும் கேட்டேன்.

பகவம்ஸ்தவ லோகோऽயம் ஸர்வலோகவரோத்தமஃ । ஸர்வலோகா மயா த்ரு'ஷ்டா ப்ரஹ்மஶக்ராதிஸம்ஸ்திதாஃ ।। ௬௯.

பெரியவரே, உங்கள் உலகம் எல்லா உலகங்களிலும் சிறந்தது. பிரம்மா, இந்திரன் முதலியவர்களின் உலகங்களையும் நான் பார்த்துள்ளேன்.

அயம் த்வபூர்வோ லோகோ மே ப்ரதிபாதி தபோதந । ஸம்பதைஶ்வர்யதேஜோபிர்ஹர்ம்யரத்நசயைஸ்ததா ।। ௬௯.

ஆனால், இந்த உலகம் எனக்கு முற்றிலும் புதிதாகத் தோன்றுகிறது, தவசிகளுக்கு உரிய பெருமை உடையவரே; செல்வம், ஐசுவரியம், ஒளி, அரண்மனை ரத்தினங்கள் எல்லாம் நிறைந்துள்ளது.

ஸரோபிஃ ஸூதகைஃ புண்யைர்ஜலஜைஶ்ச விஶேஷதஃ । அத்யத்புதமிதம் லோகம் த்ரு'ஷ்டவாநஸ்மி தே முநே ।। ௬௯.

புனிதமான ஏரிகள், தூய நீர் குளங்கள், குறிப்பாக தாமரை மலர்களால், உன் உலகத்தை நான் பார்த்தேன் முனிவரே; இது மிகவும் அதிசயமானது.

இத்தம்பூதம் கதம் லோகோ பவாம்ஶ்சேத்தம் வ்யவஸ்திதஃ । கதயஸ்வைதஸ்ய ஹேதும் மே கஶ்ச த்வம் முநிபும்கவ ।। ௬௯.

இப்படி ஒரு உலகம் எப்படி உருவானது? நீ இங்கு இவ்வாறு எப்படி இருக்கின்றாய்? இதற்குக் காரணம் என்ன? நீ யார், முனிவர்களில் சிறந்தவரே, எனக்குச் சொல்.

கதமிலாவ்ரு'தே வர்ஷே ஸரஸ்தீரே மஹாமுநே । த்ரு'ஷ்டவாநஸ்மி ஸோऽஹம் த்வம் ஸரஸ்தத் ஸா குடீ முநே । ஹேமஹர்ம்யாகுலே லோகே கிம் வா ஸ்தாநம் து தே குடிஃ ।। ௬௯.

பெரிய முனிவரே, இலாவிரட்டத்தில் உள்ள ஏரிக்கரையில் உன்னை நான் எப்படி பார்த்தேன்? அந்த ஏரி, அந்த குடிசை—இந்த தங்க அரண்மனைகள் நிறைந்த உலகத்தில் உன் இடம் என்ன?

ஏவமுக்தஃ ஸ பகவாத் மயாऽஸௌ முநிபும்கவஃ । ப்ராஹ மஹ்யம் யதாவ்ரு'த்தம் யத் து ராஜேந்த்ர தச்ச்ரு'ணு ।। ௬௯.

நான் இவ்வாறு கேட்டபோது, அந்த முனிவர் நடந்ததைப் போலவே எனக்கு விளக்கியார். அரசே, அதை நீ கேள்.

தாபஸ உவாச । அஹம் நாராயணோ தேவோ ஜலரூபீ ஸநாதநஃ । யேந வ்யாப்தமிதம் விஶ்வம் த்ரைலோக்யம் ஸசராசரம் ।। ௬௯.

அந்த தவசி சொன்னான்: நான் நாராயணன், நீரின் வடிவில் இருக்கும் சனாதன தேவன்; இந்த முழு பிரபஞ்சமும், மூன்று உலகங்களும், எல்லா உயிர்களும் என்னால் நிறைந்துள்ளன.

யா ஸா த்வாப்யாக்ரு'திஸ்தஸ்ய தேவஸ்ய பரமேஷ்டிநஃ । ஸோऽஹம் வருண இத்யுக்தஃ ஸ்வயம் நாராயணஃ பரஃ ।। ௬௯.

நீ பார்த்த அந்த பரமேஷ்டியின் வடிவமே நானாக இருக்கிறேன்; என்னை வருணன் என்று அழைப்பார்கள், ஆனால் உண்மையில் நான் பரம நாராயணன்.