வராஹபுராணம்

ஸ்மரந் விஷ்ணும் படந் வேதம் ததத் தாநம் யஜந் ஹரிம் । ப்ராஹ்மணஃ ஶுத்த ஏவாஸ்தே விருத்தமபி தாரயேத் ।। ௬௮.

விஷ்ணுவை நினைத்து, வேதம் ஓதி, தானம் செய்து, ஹரியை வழிபட்டால், பிராமணன் எப்போதும் தூய்மையாக இருப்பான்; எதிரிகள் கூட அவனால் காப்பாற்றப்படுவார்கள்.

ஏதத் தே ஸர்வமாக்யாதம் யத் ப்ரு'ஷ்டோऽஹம் த்வயா ந்ரு'ப । மந்வாதிர்பிர்விஸ்தரஶஃ கத்யதே யேந பார்திவ । ஸமாஸதஸ்தேந மயா கதிதம் தே ந்ரு'போத்தம ।। ௬௮.

நீ கேட்டதற்கு எல்லாவற்றையும் நான் சொன்னேன், மன்னா; மனு முதலியோர் விரிவாக கூறியதை, நான் சுருக்கமாக உனக்கு விளக்கியுள்ளேன், சிறந்த அரசனே.

பத்ராஶ்வ உவாச । பகவந் த்வச்சரீரே து யத் வ்ரு'த்தம் த்விஜஸத்தம । சிரஜீவீ பவாம்ஸ்தந்மே வக்துமர்ஹஸி ஸத்தம ।। ௬௯.

பத்ராஷ்வன் கேட்டான்: பகவனே, உங்கள் உடலில் நடந்த அதிசயங்களை, நீண்ட ஆயுள் பெற்ற துறவியரே, எனக்கு தயவு செய்து கூறுங்கள்.

அகஸ்த்ய உவாச । மச்சரீரமிதம் ராஜந் பஹுகௌதூஹலாந்விதம் । அநேககல்பஸம்ஸ்தாயி வேதவித்யாவிஶோதிதம் ।। ௬௯.

அகத்தியர் சொன்னார்: இந்த உடல், மன்னா, பல அதிசயங்களால் நிரம்பியுள்ளது; பல பிரபஞ்சக் காலங்களை கடந்து, வேத அறிவால் தூய்மை பெற்றது.

அடந் மஹீமஹம் ஸர்வாம் கதவாநஸ்மி பார்திவ । இலாவ்ரு'தம் மஹாவர்ஷம் மேரோஃ பார்ஶ்வே வ்யவஸ்திதம் ।। ௬௯.

மன்னா, நான் இந்த பூமியெல்லாம் சுற்றி, மேரு மலையின் அருகே இருக்கும் இளாவிரதம் என்ற பெரிய தேசத்திற்கும் சென்றேன்.

தத்ர ரம்யம் ஸரோ த்ரு'ஷ்டம் தஸ்ய தீரே மஹாகுடீ । தத்ரோபவாஸஶிதிலம் த்ரு'ஷ்டவாநஸ்மி தாபஸம் । அஸ்திசர்மாவஶேஷம் து சீரவல்கலதாரிணம் ।। ௬௯.

அங்கே ஒரு அழகான ஏரியும், அதன் கரையில் ஒரு பெரிய ஆசிரமமும் பார்த்தேன்; அங்கு நோன்பால் உடல் சோர்ந்த, எலும்பும் தோலுமே மிஞ்சிய, தோல் மற்றும் மரச்சீலை மட்டும் அணிந்த ஒரு முனிவரை கண்டேன்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்ரு'வாऽஹம் ந்ரு'பஶ்ரேஷ்ட க ஏஷ ந்ரு'பஸத்தம । விஶ்வாஸ்ய ப்ரதிபத்த்யர்தம் விதேயம் மே நரோத்தம ।। ௬௯.

அவரை பார்த்தபோது, 'இவர் யார்?' என்று எண்ணினேன், அரசர்களில் சிறந்தவரே; அவரிடம் நம்பிக்கை பெற என்ன செய்ய வேண்டும் என்று யோசித்தேன், நல்லவரே.

ஏவம் சித்தயதோ மஹ்யம் ஸ மாம் ப்ராஹ மஹாமுநிஃ । ஸ்தீயதாம் ஸ்தீயதாம் ப்ரஹ்மந்நாதித்யம் கரவாணி தே ।। ௬௯.

நான் இப்படிச் சிந்தித்துக்கொண்டிருக்கையில், அந்த மகா முனிவர் என்னை நோக்கி, "இங்கேயே இரு, இங்கேயே இரு! உனக்காக நான் விருந்தைச் செய்ய விரும்புகிறேன்," என்று சொன்னார்.

ஏதச்ச்ருத்வா வசஸ்தஸ்ய ப்ரவிஷ்டோऽஹம் குடீம் து தாம் । தாவத் பஶ்யாம்யஹம் விப்ரம் ஜ்வலந்தமிவ தேஜஸா ।। ௬௯.

அவரது வார்த்தைகளை கேட்டவுடன், நான் அந்த குடிசையில் நுழைந்தேன்; அங்கே அந்த முனிவர் ஒளியால் ஜ்வலிக்கின்றவரைப் போல பிரகாசமாக இருந்ததைப் பார்த்தேன்.

பூமௌ ஸ்திதம் து மாம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஹுங்காரமகரோத் த்விஜஃ । தத்துங்காராத் து பாதாலம் பித்த்வா பஞ்ச ஹி கந்யகாஃ ।। ௬௯.

நான் தரையில் நிற்கும் போது, அந்த முனிவர் ஓர் 'ஹும்' என்ற ஒலி எழுப்பினார்; அந்த ஒலியால், பூமியை உடைத்து ஐந்து பெண்கள் கீழுலகிலிருந்து மேலே வந்தார்கள்.

நிர்யயுஃ காஞ்சநம் பீடமேகா தாஸாம் ப்ரக்ரு'ஹ்ய வை । ஸா மாம் ப்ராதாத் ததாऽந்யாऽதாத் ஸலிலம் கரஸம்ஸ்திதம் ।। ௬௯.

அவர்களில் ஒருவர் பொன்னால் ஆன இருக்கையை எடுத்துவந்து எனக்கு வழங்கினார்; இன்னொருவர் தன் கையில் நீர் கொண்டு எனக்கு கொடுத்தாள்.

க்ரு'ஹீத்வாऽந்யா து மே பாதௌ க்ஷாலிதும் சோபசக்ரமே । அந்யே த்வே வ்யஜநே க்ரு'ஹ்ய மத்பக்ஷாப்யாம் வ்யவஸ்திதே ।। ௬௯.

மற்றொரு பெண் என் கால்களைப் பிடித்து கழுவத் தொடங்கினாள்; மீதமுள்ள இருவரும் ஒவ்வொருவர் ஒரு விசிறி பிடித்து என் இருபுறமும் நின்றார்கள்.

ததோ ஹுங்காரமகரோத் புநரேவ மஹாதபாஃ । தச்சப்தாதந்தரம் ஹைமத்ரோணீம் யோஜநவிஸ்த்ரு'தாம் । க்ரு'ஹ்யாஜகாம மகரோத்ப்லவம் ஸரஸி பார்திவ ।। ௬௯.

அதன்பிறகு, அந்த தவமிகு முனிவர் மீண்டும் 'ஹும்' என்ற ஒலி எழுப்பினார்; அந்த ஒலியால், ஒரு யோஜனை அகலமான பொன்னால் ஆன பெரிய பாத்திரம் தோன்றியது, அதில் ஒரு மகரம் ஏரிக்குள் பாய்ந்தது, அரசே.

தஸ்யாம் து கந்யாஃ ஶதஶோ ஹேமகும்பகராஃ ஶுபாஃ । ஆயயுஸ்தமதோ த்ரு'ஷ்ட்வா ஸ முநிஃ ப்ராஹ மாம் ந்ரு'ப ।। ௬௯.

அந்த பாத்திரத்தில் நூற்றுக்கணக்கான நல்ல பெண்கள் பொன்னால் ஆன குடங்களை எடுத்துக்கொண்டு வந்தார்கள்; இதைக் கண்ட அந்த முனிவர் என்னை நோக்கி பேசினார், அரசே.

ஸ்நாநார்தம் கல்பிதம் ப்ரஹ்மந்நிதம் தே ஸர்வமேவ து । த்ரோணீம் ப்ரவிஶ்ய சேமாம் த்வம் ஸ்நாதுமர்ஹஸி ஸத்தம ।। ௬௯.

"பிரம்மனே, இவை அனைத்தும் உன் குளிப்புக்காக தயார் செய்யப்பட்டுள்ளன; நீ இந்த பாத்திரத்தில் நுழைந்து குளிக்க வேண்டும், நல்லவரே," என்று சொன்னார்.

ததோऽஹம் தஸ்ய வசநாத் தஸ்யாம் த்ரோண்யாம் நராதிப । விஶாமி தாவத் ஸரஸி ஸா த்ரோணீ ப்ரத்யமஜ்ஜத ।। ௬௯.

அந்த முனிவரின் சொல்லின்படி, அரசே, நான் அந்த ஏரிக்குள் உள்ள பாத்திரத்தில் நுழைந்தேன்; உடனே அந்த பாத்திரம் நீரில் முழுகியது.

த்ரோண்யாம் ஜலே நிமக்நோऽஹம் இதி மத்வா நரேஶ்வர । உந்மக்நோऽஹம் ததோ லோகமபூர்வம் த்ரு'ஷ்டவாம்ஸ்ததஃ ।। ௬௯.

அந்த பாத்திரத்தின் நீரில் நான் முழுகிவிட்டேன் என்று நினைத்தேன், அரசே; ஆனால் அப்போது நான் மேலே எழுந்து, இதுவரை காணாத ஒரு உலகத்தைப் பார்த்தேன்.

ஸுஹர்ம்யகக்ஷ்யாயதநம் விஶாலம் ரத்யாபதம் ஶுத்தஜநாநுகீர்ணம் । நீத்யுத்தமைஃ ஸேவிதமாத்மவித்பி - ர்ந்ரு'பிஃ புராணைர்நயமார்கஸம்ஸ்தைஃ ।। ௬௯.

அங்கே நான் பரந்த, அழகான நகரத்தைப் பார்த்தேன்; அகலமான வீதிகள், தூய மனம் கொண்ட மக்கள், ஞானிகள், தம்மை அறிந்தவர்கள், பழமையான அரசர்கள், நீதிப்பாதையில் நிலைத்திருப்பவர்கள் ஆகியோர் அங்கு வாழ்ந்தனர்.

ஸம்ஸாரசர்யாபரிகாபிருக்ரம் கம்பீரபாதாலதலஸ்தமாத்யம் । ஸிதைர்ந்ரு'பிஃ பாஶவராக்ரஹஸ்தைஃ த்விபாஶ்வஸம்கைர்விவிதைருபேதம் ।। ௬௯.

அது உலக வாழ்க்கைக்கு எட்ட முடியாத, ஆழமான கீழுலகில் அமைந்த ஒரு வலிமையான இடமாக இருந்தது; வெள்ளை உடை அணிந்தவர்கள் கயிறு பிடித்துக் கொண்டிருந்தனர், பல யானைகள் மற்றும் குதிரைகள் சூழ்ந்திருந்தன.

கைலாஸஶ்ர்ரு'ங்கப்ரதிமாநி தீரே - ஷ்வநேகரத்நோத்பலஸம்சிதாநி । க்ரு'ஹாணி தந்யாத்யுஷிதாநி நீசை - ருபாஸிதாநி த்விஜதேவவிப்ரைஃ ।। ௬௯.

அந்த ஏரிக்கரையில் கைலாசம் சிகரங்களைப் போல் வீடுகள் இருந்தன; அவை பல விலைமதிப்புள்ள தாமரைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தன; பாக்கியசாலிகள் அங்கு வாழ்ந்தனர், இருமுறை பிறந்த முனிவர்களும் தேவர்களும் அந்த வீடுகளை வணங்கினர்.

பத்மாநி ப்ரு'ங்காவநதாநி சேலு - ஸ்தேஷாம் புநர்குருபாராதஜஸ்த்ரம் । ஜலேஷு யேஷாம் ஸுஸ்வராஸ்யோ த்விஜாதி- ர்வேதோதிதாநாஹ விசித்ரமந்த்ராந் ।। ௬௯.

அங்கே தாமரைகள் தேனீக்களின் பாரத்தில் வளைந்து தொடர்ந்து அசைந்தன; அந்த நீரில் இனிய குரலுடைய இருமுறை பிறந்தவர்கள் வேதங்களில் கூறப்பட்ட அதிசயமான மந்திரங்களை ஓதினர்.

ஸிதாப்ஜமாலார்சிதகாத்ரவந்தி வாஸோத்தரீயாணி ககப்ரவாரைஃ । ஸராம்ஸ்யநேகாநி ததா த்விஜாஸ்து படந்தி யஜ்ஞார்தவிதிம் புராணம் ।। ௬௯.

அவர்கள் உடல்கள் வெள்ளைத் தாமரை மாலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தன; மேலுடுப்புகள் மென்மையானவை; பறவைகள் கூட்டமாக இருந்தன; பல ஏரிகளில் இருமுறை பிறந்தவர்கள் பழைய யாக விதிகளைப் பாடினர்.

ப்ரமந்நஹம் தேஷு ஸரஃஸ்வபஶ்யம் வ்ரு'ந்தாந்யநேகாநி ஸுராங்கநாநாம் । வித்யாதராணாம் ச ததைவ கந்யாஃ ஸ்நாநாய தம் தேஶமுபாகதாஶ்ச ।। ௬௯.

அந்த ஏரிகளில் சுற்றிப் பார்த்தபோது, நான் பல்வேறு தேவர்களின் பெண்கள் கூட்டங்களையும், அதுபோலவே வித்யாதரர்களின் மகளிரும் அங்கே குளிக்க வந்ததைப் பார்த்தேன்.

ததஃ கதாசித் ப்ரமதா ந்ரு'போத்தம ப்ரத்ரு'ஷ்டமந்யத்ஸுஸரஃ ஸுதோயம் । ப்ராக் த்ரு'ஷ்டமேகம் து ததைவ தீரே குடீம் ப்ரபஶ்யாமி யதா புராऽஹம் ।। ௬௯.

அப்பொழுது, அரசர்களில் சிறந்தவரே, அங்கு சுற்றிக்கொண்டிருந்தபோது, இன்னொரு அழகான, தூய நீருள்ள ஏரியை நான் பார்த்தேன்; அதுபோலவே அதன் கரையில், முன்பு பார்த்தது போல ஒரு குடிசையையும் கண்டேன்.

யாவத் குடீம் தாம் ப்ரவிஶாமி ராஜந் தபஸ்விநம் தம் ஸ்திதமேகதேஶே । த்ரு'ஷ்ட்வாபிகம்யாபிவதாமி யாவத் ஸ்மயந்நுவாசாப்ரதிமப்ரபாவஃ ।। ௬௯.

அரசே, அந்த குடிசையில் நான் உள்ளே சென்றபோது, ஒரு இடத்தில் நிலைத்திருக்கும் அந்த தவசியை பார்த்தேன். அவனை அணுகி வணங்கியவுடன், அவன் மெதுவாகப் புன்னகையுடன் பேசினான்; அவனுடைய வல்லமை ஒப்பில்லாதது.

தாபஸ உவாச । கிம் மாம் விப்ர ந ஜாநீஷே ப்ராக்த்ரு'ஷ்டமபி ஸத்தம । யேந த்வம் மூடவல்லோகமிமமப்யநுபஶ்யஸி ।। ௬௯.

அந்த தவசி சொன்னான்: சிறந்த பிராமணனே, நீ என்னை முன்பே பார்த்திருந்தும் இனி அறியவில்லையா? ஏன் இந்த உலகத்தை அறியாமல் இருப்பவன் போலப் பார்க்கிறாய்?

த்ரு'ஷ்டம் மத்கமிதம் தேவைர்புவநம் யந்ந த்ரு'ஶ்யதே । த்வத்ப்ரியார்தம் மயா லோகோ தர்ஶிதஃ ஸ த்விஜோத்தம ।। ௬௯.

இந்த உலகத்தை, தேவதைகளுக்கே காண முடியாததை, உனக்காகவும் உன் மீது உள்ள அன்புக்காகவும் நான் காட்டினேன், சிறந்த இருமுறை பிறந்தவரே.

ஸம்பதம் பஶ்ய லோகஸ்ய மதீயஸ்ய மஹாமுநே । ததிக்ஷீரவஹா நத்யஸ்ததா ஸர்பிர்மயாந் ஹ்ரதாந் ।। ௬௯.

பெரிய முனிவரே, என் உலகத்தின் செல்வத்தைப் பார்: தயிரும் பாலும் ஓடும் நதிகள், நெய் நிரம்பிய ஏரிகள் இங்கே உள்ளன.