வராஹபுராணம்

திவ்யம் வர்ஷஸஹஸ்த்ரம் து ஸாக்ரம் ப்ரஹ்மஸுதஸ்ததா । த்யாயதஸ்தஸ்ய தேவோऽஸௌ பரிதோஷம் ஜகாம ஹ ।। ௬௬.

பிரம்மாவின் மகன் ஆயிரம் தெய்வ வருடங்கள் முழுவதும் தியானித்தபோது, அந்த இறைவன் மகிழ்ச்சி அடைந்தார்.

உவாச ச ப்ரஸந்நாத்மா ப்ரத்யக்ஷத்வம் கதஃ ப்ரபுஃ । வரம் ப்ரஹ்மஸுத ப்ரூஹி கிம் தே தத்மி மஹாமுநே ।। ௬௬.

அந்த இறைவன், மனமகிழ்ச்சி கொண்டு, நேரில் தோன்றி: 'பிரம்மாவின் மகனே, நீ என்ன விரும்புகிறாய்? என்னை நோக்கி விருப்பம் கூறு, மகா முனிவரே,' என்று சொன்னார்.

நாரத உவாச । ஸஹஸ்த்ரமேகம் வர்ஷாணாம் த்யாதஸ்த்வம் புவநேஶ்வர । த்வத்ப்ராப்திர்யேந தத் ப்ரூஹி யதி துஷ்டோऽஸி மேऽச்யுத ।। ௬௬.

நாரதர் கூறினார்: 'உலகங்களின் ஆண்டவரே, நான் ஆயிரம் வருடங்கள் உம்மை தியானித்தேன்; நீர் என்மீது திருப்தி அடைந்தால், உம்மை எவ்வாறு அடையலாம் என்று கூறும், அச்சுதா.'

தேவதேவ உவாச । பௌருஷம் ஸூக்தமாஸ்தாய யே யஜந்தி த்விஜாஸ்து மாம் । ஸம்ஹிதாமாத்யமாஸ்தாய தே மாம் ப்ராப்ஸ்யந்தி நாரத ।। ௬௬.

தேவதெய்வம் கூறினார்: 'புருஷ சூக்தத்தை பின்பற்றி, அல்லது ஆதிசங்கீதத்தை பின்பற்றி, யார் என்னை வழிபடுகிறார்களோ, அந்த இருமுறை பிறந்தவர்கள் என்னை அடைவார்கள், நாரதா.'

அலாபே வேதஶாஸ்த்ராணாம் பஞ்சராத்ரோதிதேந ஹ । மார்கேண மாம் ப்ரபஶ்யந்தே தே மாம் ப்ராப்ஸ்யந்தி மாநவாஃ ।। ௬௬.

'வேத நூல்கள் கிடைக்காதபோது, பஞ்சராத்திரத்தில் கூறியுள்ள வழியில் என்னை அறியலாம்; அந்த வழியில் வந்தவர்கள் என்னை அடைவார்கள்.'

ப்ராஹ்மணக்ஷத்ரியவிஶாம் பஞ்சராத்ரம் விதீயதே । ஶூத்ராதீநாம் ந தச்ச்ரோத்ரபதவீமுபயாஸ்யதி ।। ௬௬.

பிராமணர், க்ஷத்திரியர், வைசியர் ஆகியோருக்கே பஞ்சராத்திரம் உரியது; அது சூத்திரர் மற்றும் பிறருக்கு கேட்கும் உரிமையோ, நிலைமையோ கிடையாது.

ஏவம் மயோக்தம் விப்ரேந்த்ர புராகல்பே புராதநம் । பஞ்சராத்ரம் ஸஹஸ்த்ராணாம் யதி கஶ்சித் க்ரஹீஷ்யதி ।। ௬௬.

இவ்வாறு, முன்பே பழைய கல்பத்தில் நான் கூறியுள்ளேன், பிராமணர்களில் சிறந்தவரே; ஆயிரங்களில் யாராவது பஞ்சராத்திரத்தை ஏற்றுக்கொண்டால்—

கர்மக்ஷயே ச மாம் கஶ்சித் யதி பக்தோ பவிஷ்யதி । தஸ்ய சேதம் பஞ்சராத்ரம் நித்யம் ஹ்ரு'தி வஸிஷ்யதி ।। ௬௬.

அவர் செய்த கர்மங்கள் முடிந்தபின் யாராவது எனது பக்தராக மாறினால், அந்த பஞ்சராத்திரம் என்றும் அவரது மனதில் நிலைத்திருக்கும்.

இதரே ராஜஸைர்பாவைஸ்தாமஸைஶ்ச ஸமாவ்ரு'தாஃ । பவிஷ்யந்தி த்விஜஶ்ரேஷ்ட மச்சாஸநபராங்முகாஃ ।। ௬௬.

மற்றவர்கள், அரசர்களுக்குரிய மனப்பான்மையாலும், இருள் நிறைந்த குணங்களாலும் சூழப்பட்டு, என் கட்டளையை பின்பற்றாமல் இருப்பார்கள், இருமுறை பிறந்தவர்களில் சிறந்தவரே.

க்ரு'தம் த்ரேதா த்வாபரம் ச யுகாநி த்ரீணி நாரத । ஸத்த்வஸ்தாம் மாம் ஸமேஷ்யந்தி கலௌ ரஜஸ்தமோऽதிகாஃ ।। ௬௬.

கிருத, திரேதா, துவாபர யுகங்களில், நாரதா, சத்த்வ குணத்தில் நிலைத்தவர்கள் என்னை அடைவார்கள்; ஆனால் கலியுகத்தில், இராகச மற்றும் தாமச குணங்கள் அதிகம் இருக்கும்.

அந்யச்ச தே வரம் தத்மி ஶ்ர்ரு'ணு நாரத ஸாம்ப்ரதம் । யதிதம் பஞ்சராத்ரம் மே ஶாஸ்த்ரம் பரமதுர்லபம் । தத்பவாந் வேத்ஸ்யதே ஸர்வம் மத்ப்ரஸாதாந்ந ஸம்ஶயஃ ।। ௬௬.

இன்னும் ஒரு வரம் உனக்கு அளிக்கிறேன், நாரதா, கேள்: இந்த பஞ்சராத்திரம் எனது மிக அரிய நூல்; அதனை முழுவதும் நீ என் அருளால் அறிந்துவிடுவாய், இதில் சந்தேகம் இல்லை.

வேதேந பஞ்சராத்ரேண பக்த்யா யஜ்ஞேந ச த்விஜ । ப்ராப்யோऽஹம் நாந்யதா வத்ஸ வர்ஷகோட்யாயுதைரபி ।। ௬௬.

வேதம், பஞ்சராத்திரம், பக்தி, யாகம் ஆகியவற்றால் மட்டுமே நான் அடையப்படுவேன், மற்ற எந்த வழியிலும் அல்ல, என் பிள்ளையே, கோடி கோடி ஆண்டுகள் முயன்றாலும் முடியாது.

ஏவமுக்த்வா ஸ பகவாந் நாரதம் பரமேஶ்வரஃ । ஜகாமாதர்ஶநம் ஸத்யோ நாரதோऽபி யயௌ திவம் ।। ௬௬.

இவ்வாறு கூறியவுடன் அந்த பரமாத்மா நாரதருக்கு உடனே காணாமலாயினார்; நாரதரும் விண்ணுலகிற்குச் சென்றார்.

பத்ராஶ்வ உவாச । பகவந் ஸிதக்ரு'ஷ்ணே த்வே பிந்நே ஜகதி கேஶவாந் । ஸ்த்ரியௌ பபூவதுஃ கே த்வே ஸிதக்ரு'ஷ்ணா ச கா ஶுபா ।। ௬௭.

பத்ராஷ்வன் கேட்டான்: பகவானே, உலகில் வெள்ளை, கருப்பு என இருபெரும் பெண்கள் தனித்தனியாக இருப்பதாகச் சொல்கிறார்கள். அந்த இரு பெண்கள் யார்? வெள்ளை, கருப்பு என்று அழைக்கப்படும் அந்த மங்களமானவள் யார், கேசவா?

கஶ்சாஸௌ புருஷோ ப்ரஹ்மந் ய ஏகஃ ஸப்ததா பவேத் । கோऽஸௌ த்வாதஶதா விப்ர த்விதேஹஃ ஷட்ஶிராஃ ஶுபஃ ।। ௬௭.

பிராமணரே, ஒரே மனிதன் ஏழாகப் பிரிவது யார்? இரு உடலும், ஆறு தலைகளும், பன்னிரண்டு வடிவங்களும் உடைய அந்த பிரபு யார், சிறந்தவரே?

தம்பத்யம் ச த்விஜஶ்ரேஷ்ட க்ரு'தஸூர்யோதயாதநம் । கஸ்மாதேதஜ்ஜகதிதம் விததம் த்விஜஸத்தம ।। ௬௭.

இரட்டையர் வாழ்வும், சூரியன் உதித்த பிறகு உண்பதும் என்ன காரணம், சிறந்த பிராமணரே? இந்த உலகம் இவ்வளவு பரவியது ஏன்?

அகஸ்த்ய உவாச । ஸிதக்ரு'ஷ்ணே ஸ்த்ரியௌ யே தே தே பகிந்யௌ ப்ரகீர்திதே । ஸத்யாஸத்யே த்விவர்ணா ச நாரீ ராத்ரிருதாஹ்ரு'தா ।। ௬௭.

அகத்தியர் கூறினார்: வெள்ளை, கருப்பு எனும் இரு பெண்கள் சகோதரிகள் என்று சொல்லப்பட்டுள்ளனர்; இரவு என்பதே உண்மை, பொய் எனும் இருவண்ணங்களைக் கொண்ட பெண் என்று கூறப்படுகிறது.

யஃ புமாந் ஸப்ததா ஜாத ஏகோ பூத்வா நரேஶ்வர । ஸ ஸமுத்ரஸ்து விஜ்ஞேயஃ ஸப்ததைகோ வ்யவஸ்திதஃ ।। ௬௭.

ஒரே மனிதன் ஏழாகப் பிரிகிறான் என்று சொல்வதற்கு, அந்தவன் சமுத்திரம் தான்; ஏழு வடிவங்களில் ஒரே சமுத்திரமாக இருக்கிறான் என்று அறிய வேண்டும்.

யோऽஸௌ த்வாதஶதா ராஜந் த்விதேஹஃ ஷட்ஶிராஃ ப்ரபுஃ । ஸம்வத்ஸரஃ ஸ விஜ்ஞேயஃ ஶரீரே த்வே கதீ ஸ்ம்ரு'தே । ரு'தவஃ ஷட் ச வக்த்ராணி ஏஷ ஸம்வத்ஸரஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௬௭.

பன்னிரண்டு வடிவங்களும், இரு உடல்களும், ஆறு முகங்களும் உடைய அந்த பிரபு வருடம் என்று அறியப்பட வேண்டும்; இரண்டு உடல்கள் என்பது இரண்டு பாதைகள், ஆறு முகங்கள் என்பது ஆறு ঋதுக்கள்; இதுவே வருடம் என்று நினைக்கப்படுகிறது.

தம்பத்யம் ததஹோராத்ரம் ஸூர்யாசந்த்ரமஸௌ ததஃ । ததோ ஜகத் ஸமுத்தஸ்தௌ தேவஸ்யாஸ்ய ந்ரு'போத்தம ।। ௬௭.

இருவரின் சேர்க்கை என்பது பகலும் இரவும்; அதிலிருந்து சூரியனும் சந்திரனும் தோன்றினார்கள்; அதிலிருந்து இந்த உலகம் உருவானது, அரசர்களில் சிறந்தவரே.

ஸ விஷ்ணுஃ பரமோ தேவோ விஜ்ஞேயோ ந்ரு'பஸத்தம । ந ச வேதக்ரியாஹீநஃ பஶ்யதே பரமேஶ்வரம் ।। ௬௭.

அந்த விஷ்ணுவே பரம தேவன் என்று அறிய வேண்டும், அரசர்களில் சிறந்தவரே; வேதச் சடங்குகள் இல்லாதவர் பரமாத்மாவை காணமுடியாது.

பத்ராஶ்வ உவாச । யோऽஸௌ பராபரோ தேவோ விஷ்ணுஃ ஸர்வகதோ முநே । சதுர்யுகே த்வஸௌ கீத்ரு'க் விஜ்ஞேயஃ பரமேஶ்வரஃ ।। ௬௮.

பத்ராஷ்வன் கேட்டான்: முனிவரே, அந்த பரம், அபரம் ஆகிய இரு நிலைகளும் கொண்ட, அனைத்திலும் நிறைந்த விஷ்ணு, நான்கு யுகங்களில் எவ்வாறு அறியப்பட வேண்டும், பரமேஸ்வரா?

யுகே யுகே க ஆசாரோ வர்ணாநாம் பவிதா முநே । கதம் ச ஶுத்திர்விப்ராணாமந்யஸ்த்ரீஸம்கரைர்முநே ।। ௬௮.

ஒவ்வொரு யுகத்திலும், முனிவரே, சாதிகளின் நடத்தை எப்படியிருக்கும்? மற்ற பெண்களுடன் கலப்பால் பிராமணர்களின் தூய்மை எப்படி இருக்கும், முனிவரே?

அகஸ்த்ய உவாச । க்ரு'தே யுகே மஹீ தேவைர்புஜ்யதே வேதகர்மணா । யஜத்பிரஸுரைஸ்த்ரேதாம் தத்வத் தேவைஶ்ச ஸத்தம ।। ௬௮.

அகத்தியர் கூறினார்: கிருதயுகத்தில், தேவர்கள் வேதச் செயல்களால் பூமியை அனுபவிக்கிறார்கள்; அதுபோல், த்ரேதாயுகத்தில் யாகம் செய்யும் மனிதர்களும், தேவர்களும் பூமியை அனுபவிக்கிறார்கள், சிறந்தவரே.

த்வாபரே ஸத்த்வரஜஸீ பஹுலே ந்ரு'பஸத்தம । யாவத் தர்மஸுதோ ராஜா பவிஷ்யதி மஹாமதே ।। ௬௮.

துவாபரயுகத்தில், அரசர்களில் சிறந்தவரே, சத்துவம், ரஜஸ் ஆகிய இரண்டும் அதிகமாக இருக்கும்; தர்மபுத்திரன் எனும் அரசன் இருக்கும் வரை, அறிவாளியே.

ததஸ்தமஃ ப்ரபவிதா கலிரூபோ நரேஶ்வர । தஸ்மிந் கலௌ வர்த்தமாநே ஸ்வமார்காச்ச்யவதே த்விஜஃ ।। ௬௮.

அதற்குப் பிறகு, இருள் கலியுக வடிவில் மேலோங்கும், அரசர்களில் தலைவனே; அந்த கலியுகத்தில், இருமுறை பிறந்தோர் தங்கள் வழியிலிருந்து விலகுவார்கள்.

ராஜாநோ வைஶ்யஶூத்ராஶ்ச ப்ராயஶோ ஹீநஜாதயஃ । பவிஷ்யந்தி ந்ரு'பஶ்ரேஷ்ட ஸத்யஶௌசவிவர்ஜிதாஃ ।। ௬௮.

அரசர்கள், வைசியர்கள், சூத்திரர்கள் பெரும்பாலும் தாழ்ந்த குலத்தவராக இருப்பார்கள், அரசர்களில் சிறந்தவரே; அவர்கள் உண்மை, தூய்மை இன்றி இருப்பார்கள்.

அகம்யாகமநம் தத்ர கரிஷ்யந்தி த்விஜாதயஃ । அந்ரு'தம் ச வதிஷ்யந்தி வேதமார்கபஹிஷ்க்ரு'தாஃ । விவாஹாம்ஶ்ச கரிஷ்யந்தி ஸகோத்ராநஸமாம்ஸ்ததா ।। ௬௮.

அங்கே, இருமுறை பிறந்தோர் அருகாமை செய்யக்கூடாதவர்களை நாடுவார்கள்; பொய் பேசுவார்கள்; வேதப் பாதையிலிருந்து விலக்கப்படுவார்கள்; ஒரே குலத்தவரை, சமம் அல்லாதவரையும் திருமணம் செய்வார்கள்.

ராஜாநோ ப்ராஹ்மணாந் ஹிம்ஸ்யுர்வித்தலோபாந்விதாஃ ஶடாஃ । அந்த்யஜா அபி வைஶ்யத்வம் கரிஷ்யந்தி பணே ரதாஃ । அபிமாநிநோ பவிஷ்யந்தி ஶூத்ரஜாதிஷு கர்விதாஃ ।। ௬௮.

அரசர்கள், செல்வம் வேண்டி, தந்திரமாக, பிராமணர்களை துன்புறுத்துவார்கள்; அந்தியர்கள் கூட, வணிகத்தில் ஈடுபட்டு வைசியராக நடிப்பார்கள்; சூத்திரர் தம்மை உயர்ந்தவர்களாக எண்ணி பெருமை கொள்வார்கள்.