வராஹபுராணம்

தேஷு நிஷ்டுரகம் லுப்தம் ஸர்வேஷு ஸமவஸ்திதம் । தத்ரு'ஶே ப்ராஹ்மணஸ்தத்ர காமரூபிணமுத்தமம் ।। ௫.

அவற்றில், கடுமையான, பேராசை கொண்ட ஒருவன் அனைவரிடமும் நின்றிருந்தான்; அங்கு பிராமணன், பல வடிவங்கள் கொண்ட உயர்ந்த உயிரினை கண்டான்.

அத்வைதவாஸநாஸித்தம் யோகாத் பஹுஶரீரகம் । த்ரு'ஷ்ட்வா விப்ரோ முதா யுக்தஃ ப்ரயயௌ நிஜமாஶ்ரமம் ।। ௫.

அத்வைத சிந்தனையில் நிலைத்த, யோகத்தால் பல உடல்களை பெற்றிருந்த அந்த உயிரை பார்த்து, பிராமணன் மகிழ்ச்சியுடன் தன் ஆசிரமத்திற்குப் புறப்பட்டான்.

ஏவம் ஜ்ஞாநவதஃ கர்ம்ம குர்வதோऽபி ஸ்வஜாதிகம் । பவேந்முக்திர்த்விஜஶ்ரேஷ்ட ரைப்ய ராஜந் வஸோ த்ருவம் ।। ௫.

இவ்வாறு, ரைப்யா, தம் தன்மைக்கு ஏற்ற செயல்களைச் செய்தபோதும், ஞானமுள்ளவர்களுக்கு நிச்சயமாக முக்தி கிடைக்கும், அரசே.

ஏவம் தௌ ஸம்ஶயச்சேதம் ப்ராப்தௌ ரைப்யவஸூ ந்ரு'ப । ப்ரு'ஹஸ்பதேஸ்ததோ திஷ்ண்யாஜ்ஜக்மதுர்நிஜமாஶ்ரமம் ।। ௫.

இவ்வாறு, அரசே, ரைப்யா மற்றும் வசு இருவரும் தங்கள் சந்தேகத்திற்கு விடை பெற்றனர்; ப்ருஹஸ்பதி வாழும் இடத்தை விட்டு, தங்கள் ஆசிரமத்திற்குச் சென்றனர்.

தஸ்மாத் த்வமபி ராஜேந்த்ர தேவம் நாராயணம் ப்ரபும் । அபேதேந ஸ்வதேஹஸ்தம் பஶ்யந்நாராதய ப்ரபும் ।। ௫.

எனவே, அரசர்களில் தலைவனே, நீயும் உன் உடலில் உள்ளவராக, வேறுபாடின்றி தேவன் நாராயணனை காண்ந்து, அவரை ஆராதிக்க வேண்டும்.

கபிலஸ்ய வசஃ ஶ்ருத்வா ஸ ராஜாऽஶ்வஶிரா விபுஃ । ஜ்யேஷ்டம் புத்ரம் ஸமாஹூய தந்யம் ஸ்தூலஶிராஹ்வயம் । அபிஷிச்ய நிஜே ராஜ்யே ஸ ராஜா ப்ரயயௌ வநம் ।। ௫.

கபிலரின் வார்த்தைகளை கேட்ட அஸ்வசிரஸ் என்ற பேரரசர், தன் மூத்த மகன் ஸ்தூலசிரஸை அழைத்து, அவனை ராஜ்யத்தில் அரியணையில் அமர்த்தி, தானாகவே காட்டிற்குச் சென்றார்.

நைமிஷாக்யம் வராரோஹே தத்ர யஜ்ஞதநும் குரும் । தபஸாராதயாமாஸ யஜ்ஞமூர்திம் ஸ்தவேந ச ।। ௫.

அழகியவளே, நைமிசம் எனும் இடத்தில், அங்கு தன் குருவான யஜ்ஞமூர்த்தியை தவம் செய்து, ஸ்தோத்திரங்களால் வழிபட்டான்.

தரண்யுவாச । கதம் யஜ்ஞதநோஃ ஸ்தோத்ரம் ராஜ்ஞா நாராயணஸ்ய ஹ । ஸ்துதிஃ க்ரு'தா மஹாபாக புநரேதச்ச ஶம்ஸ மே ।। ௫.

பூமி கேட்டாள்: யஜ்ஞமூர்த்தியான நாராயணனை அந்த அரசன் எவ்வாறு ஸ்துதி செய்தான்? பெரும் பாக்கியசாலியே, அந்த ஸ்துதியை மீண்டும் எனக்குச் சொல்.

ஶ்ரீவராஹ உவாச । நமாமி யாஜ்யம் த்ரிதஶாதிபஸ்ய பவஸ்ய ஸூர்யஸ்ய ஹுதாஶநஸ்ய । ஸோமஸ்ய ராஜ்ஞோ மருதாமநேக- ரூபம் ஹரிம் யஜ்ஞநரம் நமஸ்யே ।। ௫.

ஸ்ரீவராகன் கூறினான்: யாகங்களில் வழிபடப்படுபவரும், தேவர்களின் தலைவரும், பவனும், சூரியனும், அக்னியும், சோமனும், அரசனும், மருத்துகளின் தலைவரும் ஆகிய பல ரூபங்கள் கொண்ட ஹரியையும், யஜ்ஞமூர்த்தியையும் நான் வணங்குகிறேன்.

ஸுபீமதம்ஷ்ட்ரம் ஶஶிஸூர்யநேத்ரம் ஸம்வத்ஸரே சாயநயுக்மகுக்ஷம் । தர்பாங்கரோமாணமதேத்மஶக்திம் ஸநாதநம் யஜ்ஞநரம் நமாமி ।। ௫.

பிரமிப்பூண்ட பல்லுகளும், சந்திரன் சூரியன் ஆகிய இரு கண்களும், வருடத்தின் இரு அயனங்களும் வயிறாகவும், தர்பை புல் உடம்பில் முடிகளாகவும், வேள்விக்காகத் தேவையான எரிபொருள் சக்தியாகவும் உள்ள அந்த சனாதன யஜ்ஞமனிதனை நான் வணங்குகிறேன்.

த்யாவாப்ரு'திவ்யோரிதமந்தரம் ஹி வ்யாப்தம் ஶரீரேண திஶஶ்ச ஸர்வாஃ । தமீட்யமீஶம் ஜகதாம் ப்ரஸூதிம் ஜநார்தநம் தம் ப்ரணதோऽஸ்மி நித்யம் ।। ௫.

வானுக்கும் பூமிக்கும் இடையிலான எல்லா இடங்களும், எல்லா திசைகளும் அவனது உடலால் நிரம்பியுள்ளது; அந்த உலகங்களின் ஆதியாகிய, எல்லோராலும் பாடப்பட வேண்டிய ஜனார்த்தனனை நான் எப்போதும் வணங்குகிறேன்.

ஸுராஸுராணாம் ச ஜயாஜயாய யுகே யுகே யஃ ஸ்வஶரீரமாத்யம் । ஸ்ரு'ஜத்யநாதிஃ பரமேஶ்வரோ ய- ஸ்தம் யஜ்ஞமூர்திம் ப்ரணதோऽஸ்மி நாதம் ।। ௫.

தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் வெற்றி அல்லது தோல்வி ஏற்படும்போது, ஒவ்வொரு யுகத்திலும், ஆதியில்லாத பரமாத்மா தன் சொந்த ரூபத்தை உருவாக்குகிறான்; அந்த யஜ்ஞமூர்த்தியான ஆண்டவனை நான் வணங்குகிறேன்.

ததார மாயாமயமுக்ரதேஜா ஜயாய சக்ரம் த்வமலாம்ஶுஶுப்ரம் । கதாஸிஶார்ங்காதிசதுர்புஜோऽயம் தம் யஜ்ஞமூர்திம் ப்ரணதோऽஸ்மி நித்யம் ।। ௫.

மாயையால் ஆன பேரொளியுடன், வெற்றிக்காக பளிச்சென்ற சக்கரத்தையும், தூய ஒளியுடன் கூடியதைத் தாங்கி, இந்த நாலு கரங்களிலும் மாசு இல்லாத கதை, வாள், சார்ங்கம் ஆகியவற்றை ஏந்தி நிற்கும் அந்த யஜ்ஞமூர்த்தியை நான் எப்போதும் வணங்குகிறேன்.

க்வசித் ஸஹஸ்த்ரம் ஶிரஸாம் ததார க்வசிந்மஹாபர்வததுல்யகாயம் । க்வசித் ஸ ஏவ த்ரஸரேணுதுல்யோ யஸ்தம் ஸதா யஜ்ஞநரம் நமாமி ।। ௫.

சில சமயங்களில் ஆயிரம் தலைகளுடன், சில நேரங்களில் பெரும் மலைபோல் உருவத்துடன், சில சமயங்களில் தூசுபோல் சிறியவனாகும் அந்த சனாதன யஜ்ஞமனிதனை நான் எப்போதும் வணங்குகிறேன்.

சதுர்முகோ யஃ ஸ்ரு'ஜதே ஸமக்ரம் ரதாங்கபாணிஃ ப்ரதிபாலநாய । க்ஷயாய காலாநலஸந்நிபோ ய- ஸ்தம் யஜ்ஞமூர்திம் ப்ரணதோऽஸ்மி நித்யம் ।। ௫.

நான்கு முகங்களுடன் எல்லாவற்றையும் படைக்கும், ரத சக்கரத்தை பாதுகாப்பிற்காக ஏந்தும், அழிவிற்காக காலாக்னிபோல் இருப்பவனும், அந்த யஜ்ஞமூர்த்தியை நான் எப்போதும் வணங்குகிறேன்.

ஸம்ஸாரசக்ரக்ரமணக்ரியாயை ய இஜ்யதே ஸர்வகதஃ புராணஃ । யோ யோகிபிர்த்யாயதே சாப்ரமேயஸ் தம் யஜ்ஞமூர்திம் ப்ரணதோऽஸ்மி நித்யம் ।। ௫.

இவனே உலகச் சக்கரத்தை இயக்குவதற்காக எல்லோராலும் வழிபடப்படுவான், எல்லாவற்றிலும் நிறைந்த பழமையானவன், யோகிகள் தியானிக்கும் அளவிட முடியாதவன்; அந்த யஜ்ஞமூர்த்தியை நான் எப்போதும் வணங்குகிறேன்.

ஸம்யங்மநஸ்யர்பிதவாநஹம் தே யதா ஸுத்ரு'ஶ்யம் ஸ்வதநௌ நு தத்த்வம் । ந சாந்யதஸ்தோதி மதிஃ ஸ்திரா மே யதஸ்ததோ மாவது ஶுத்தபாவம் ।। ௫.

உன் மீது என் மனதை முழுமையாக அர்ப்பணித்துள்ளேன்; உன் உண்மையான ரூபம் தெளிவாகத் தெரிந்தபோது, வேறொன்றும் இல்லை என்று என் மனம் உறுதியாகிறது; எனவே என் தூய பக்தியை நீ எப்போதும் காக்க வேண்டும்.

இதீரிதஸ்தஸ்ய ஹுதாஶநார்சிஃ - ப்ரக்யம் து தேஜஃ புரதோ பபூவ । தஸ்மிந் ஸ ராஜா ப்ரவிவேஶ புத்திம் க்ரு'த்வா லயம் ப்ராப்தவாந் யஜ்ஞமூர்தௌ ।। ௫.

இவ்வாறு கூறியபோது, அவனுக்கு முன் அக்னியின் ஜ்வாலையைப் போல் ஒளி தோன்றியது; அதில் அந்த அரசன் தன் மனதை ஒருமைப்படுத்தி, யஜ்ஞமூர்த்தியில் லயித்து விட்டான்.

தரண்யுவாச । ஸ வஸுஃ ஸம்ஶயச்சேதம் ப்ராப்ய ரைப்யஶ்ச ஸத்தமஃ । உபௌ கிம் சக்ரதுர்தேவ ஶ்ருத்வா சாங்கிரஸம் வசஃ ।। ௬.

பூமி கேட்டாள்: வசுவும் சிறந்த ரைப்யனும் சந்தேகம் தீர்ந்தபின், ஆங்கிலரசரின் வார்த்தைகளை கேட்டதும், இருவரும் என்ன செய்தார்கள்?

ஶ்ரீவராஹ உவாச । ஸ வஸுஃ ஸர்வதர்மஜ்ஞஃ ஸ்வராஜ்யம் ப்ரதிபாலயந் । அயஜத் பஹுபிர்யஜ்ஞைர்மஹத்பிர்பூரிதக்ஷிணைஃ ।। ௬.

ஸ்ரீவராகன் கூறினான்: அந்த வசு, எல்லா தர்மங்களையும் அறிந்தவன், தன் ராஜ்யத்தை நன்றாக ஆளி, பெரும் யாகங்களை நிறைவேற்றி, ஏராளமான தானங்களை வழங்கினான்.

கர்மகாண்டேந தேவேஶம் ஹரிம் நாராயணம் ப்ரபும் । தோஷயாமாஸ ராஜேந்த்ரஸ்தமபேதேந சிந்தயந் ।। ௬.

அந்த அரசன், ஹரி நாராயணனை தேவாதிபதியாகவும், தானாகவே எல்லாவற்றிலும் ஒரேவனாகவும் எண்ணி, கர்மகாண்ட வழிபாடுகளால் மகிழ்வித்தான்.

ததஃ காலேந மஹதா தஸ்ய ராஜ்ஞோ மதிஃ கில । நிவ்ரு'த்தராஜ்யபோகஸ்ய த்ந்த்வஸ்யாந்தமுபேயுஷீ ।। ௬.

அதன்பின், நீண்ட காலம் கடந்தபின், அந்த அரசன் ராஜ்ய சுகங்களை அனுபவித்து, இரட்டைப் பாவனைகளுக்கு முடிவை அடைந்தான்.

ததஃ புத்ரம் விவஸ்வந்தம் ஶ்ரேஷ்டம் ப்ராத்ரு'ஶதஸ்ய ஹ । அபிஷிச்ய ஸ்வகே ராஜ்யே தபோவநமுபாகமத் ।। ௬.

பின்னர், தன் நூறு சகோதரர்களில் சிறந்தவனும், மகனாகிய விவஸ்வானை ராஜ்யத்தில் அரியணையில் அமர்த்தி, தானாகவே தவம் செய்யும் காட்டிற்குச் சென்றான்.

புஷ்கரம் நாம தீர்தாநாம் ப்ரவரம் யத்ர கேஶவஃ । புண்டரீகாக்ஷநாமா து பூஜ்யதே தத்பராயணைஃ ।। ௬.

புனிதமான இடங்களில் சிறந்தது புஷ்கரம் எனும் தீர்த்தம் உள்ளது; அங்கு புண்டரீகாக்ஷன் என அழைக்கப்படும் கேசவன், அவரிடம் முழுமையாக அர்ப்பணித்தவர்களால் வழிபடப்படுகிறார்.

தத்ர கத்வா ஸ ராஜர்ஷிஃ காஶ்மீராதிபதிர்வஸுஃ । அதிதீவ்ரேண தபஸா ஸ்வஶரீரமஶோஷயத் ।। ௬.

அங்கே காஷ்மீரத்தின் அரசராகிய வசு என்ற ராஜரிஷி சென்றார்; மிகக் கடுமையான தவம் செய்து தன் உடலை வாடச் செய்தார்.

புண்டரீகாக்ஷபாரம் து ஸ்தவம் பக்த்யா ஜபந் புதஃ । ஆரிராதயிஷுர்தேவம் நாராயணமகல்மஷம் । ஸ்தோத்ராந்தே தல்லயம் ப்ராப்தஃ ஸ ராஜா ராஜஸத்தமஃ ।। ௬.

அந்த அறிவுள்ள மன்னன், புண்டரீகாக்ஷனைப் பற்றிய உயர்ந்த ஸ்தோத்திரத்தை பக்தியுடன் ஜபித்து, பாவமில்லாத நாராயணனை மகிழ்விக்க விரும்பினார்; அந்த ஸ்தோத்திரத்தின் முடிவில், அந்த சிறந்த மன்னன் அவருடன் ஒன்றரைந்தார்.

தரண்யுவாச । புண்டரீகாக்ஷபாரம் து ஸ்தோத்ரம் தேவ கதம் ஸ்ம்ரு'தம் । கீத்ரு'ஶம் தந்மமாசக்ஷ்வ பரமேஶ்வர தத்த்வதஃ ।। ௬.

பூமி கேட்டாள்: பரம ஈஸ்வரனே, புண்டரீகாக்ஷனைப் பற்றிய அந்த உயர்ந்த ஸ்தோத்திரம் எவ்வாறு நினைவில் வைக்கப்படுகிறது? அது எப்படிப்பட்டது? இதை எனக்கு உண்மையாகக் கூறுங்கள்.

ஶ்ரீவராஹ உவாச । நமஸ்தே புண்டரீகாக்ஷ நமஸ்தே மதுஸூதந । நமஸ்தே ஸர்வலோகேஶ நமஸ்தே திக்மசக்ரிணே ।। ௬.

ஸ்ரீவராகன் சொன்னார்: புண்டரீகாக்ஷனே, உமக்கு வணக்கம்; மதுசூதனே, உமக்கு வணக்கம்; எல்லா உலகங்களுக்கும் ஆண்டவரே, உமக்கு வணக்கம்; கூர்மையான சக்கரம் ஏந்தியவரே, உமக்கு வணக்கம்.

விஶ்வமூர்திம் மஹாபாஹும் வரதம் ஸர்வதேஜஸம் । நமாமி புண்டரீகாக்ஷம் வித்யாऽவித்யாத்மகம் விபும் ।। ௬.

புண்டரீகாக்ஷனாகிய பரபரப்பான உருவும், வலிமையான புயங்களும், வரங்களை வழங்குபவரும், எல்லா ஒளியையும் கொண்டவரும், அறிவும் அறியாமையும் ஒருங்கே உள்ள ஆண்டவரும் ஆகியவருக்கு நான் வணங்குகிறேன்.