வராஹபுராணம்

நமஃ ஶார்ங்காஸிசக்ராய ஜந்மம்ரு'த்யுவிவர்ஜிதே। நமோ நாப்யுத்திதமஹத்கமலாஸநஜந்மநே ।। ௧.

சரங்கம், வாள், சக்கரம் ஏந்தியவரே, பிறப்பு மரணம் இல்லாதவரே, உமக்கு வணக்கம்; உமது நாபியில் இருந்து எழுந்த பெரிய தாமரையில் பிறந்தவரே, உமக்கு வணக்கம்.

நமோ வித்ருமரக்தாஸ்யபாணிபல்லவஶோபிநே । ஶரணம் த்வாம் ப்ரஸந்நாऽஸ்மி த்ராஹி நாரீமநாகஸம் ।। ௧.

பவழம் போல் சிவந்த உதடுகள், இளமையான கிளை போல் கைகளைக் கொண்டவரே, உமக்கு வணக்கம்; உம்மை அடைக்கலம் புகுகிறேன், தயவால் என்னை காப்பாற்றும் இறைவனே, பெண்கள் மற்றும் பாம்புகளால் ஏற்படும் துன்பங்களிலிருந்து என்னை காப்பாற்றும்.

பூர்ணநீலாஞ்ஜநாகாரம் வாராஹம் தே ஜநார்தந। த்ரு'ஷ்ட்வா பீதாऽஸ்மி பூயோऽபி ஜகத் த்வத்தேஹகோசரம்। இதாநீம் குரு மே நாத தயாம் த்ராஹி மஹாபயாத்।। ௧.

முழு கருஞ்சாம்பல் நிறம் கொண்ட வராக ரூபத்தில் உம்மை பார்த்தபோது, ஜனார்த்தனனே, நான் மீண்டும் பயந்துவிட்டேன்; உமது உடலால் இந்த உலகம் முழுவதும் சூழப்பட்டுள்ளது; இப்போது, என் ஆண்டவரே, எனக்கு தயை காட்டி, பெரிய பயத்திலிருந்து என்னை விடுவிக்கவும்.

கேஶவஃ பாது மே பாதௌ ஜங்கே நாராயணோ மம । மாதவோ மே கடிம் பாது கோவிந்தோ குஹ்யமேவ ச ।। ௧.

கேசவன் என் கால்களை காப்பாற்றட்டும்; நாராயணன் என் தொடைகளை காப்பாற்றட்டும்; மாதவன் என் இடுப்பை காப்பாற்றட்டும்; கோவிந்தன் என் ரகசிய இடத்தையும் காப்பாற்றட்டும்.

நாபிம் விஷ்ணுஸ்து மே பாது உதரம் மதுஸூதநஃ । ஊரும் த்ரிவிக்ரமஃ பாது ஹ்ரு'தயம் பாது வாமநஃ ।। ௧.

விஷ்ணு என் நாபியை காப்பாற்றட்டும்; மதுசூதனன் என் வயிற்றை காப்பாற்றட்டும்; திரிவிக்ரமன் என் தொடைகளை காப்பாற்றட்டும்; வாமனன் என் இதயத்தை காப்பாற்றட்டும்.

ஶ்ரீதரஃ பாது மே கண்டம் ஹ்ரு'ஷீகேஶோ முகம் மம । பத்மநாபஸ்து நயநே ஶிரோ தாமோதரோ மம ।। ௧.

ஸ்ரீதரன் என் கழுத்தை காப்பாற்றட்டும்; ஹ்ருஷீகேசன் என் வாயை காப்பாற்றட்டும்; பத்மநாபன் என் கண்களை காப்பாற்றட்டும்; தாமோதரன் என் தலையை காப்பாற்றட்டும்.

ஏவம் ந்யஸ்ய ஹரேர்ந்யாஸமாமாநி ஜகதீ ததா । நமஸ்தே பகவந் விஷ்ணோ இத்யுக்த்வா விரராம ஹ ।। ௧.

இவ்வாறு ஹரியின் பாதுகாப்பு மந்திரங்களைச் செய்து முடித்தபின், பூமி, 'விஷ்ணுவே, உமக்கு வணக்கம்' என்று கூறி அமைதியாக இருந்தாள்.

ஸூத உவாச । ததஸ்துஷ்டோ ஹரிர்பக்த்யா தரண்யாத்மஶரீரகாம் । மாயாம் ப்ரகாஶ்ய தேநைவ ஸ்திதோ வாராஹமூர்த்திநா ।। ௨.

சூதர் சொன்னார்: அப்போது பூமியின் பக்தியால் திருப்தியடைந்த ஹரி, தன் மாயையை வெளிப்படுத்தி, அங்கு வராக ரூபத்தில் நிலைத்திருந்தார்.

ஜகாத கிம் தே ஸுஶ்ரோணி ப்ரஶ்நமேநம் ஸுதுர்லபம் । கதயாமி புராணஸ்ய விஷயம் ஸர்வஶாஸ்த்ரதஃ ।। ௨.

அவர் பேசினார்: அழகான இடுப்பு உடையவளே, உன் கேள்வி என்ன? இந்தக் கேள்வி மிகவும் அரிதானது; நான் எல்லா சாஸ்திரங்களிலிருந்தும் பெறப்பட்ட புராணத்தின் பொருளை உனக்கு சொல்கிறேன்.

புராணாநாம் ஹி ஸர்வேஷாமயம் ஸாதாரணஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । ஶ்லோகம் தரணி நிஶ்சித்ய நிஃஶேஷம் த்வம் புநஃ ஶ்ர்ரு'ணு ।। ௨.

எல்லா புராணங்களிலும் இந்தச் ச்லோகம் பொதுவானதாகக் கருதப்படுகிறது; இதை நிச்சயமாக அறிந்து, பூமியே, நீ மீண்டும் முழுமையாகக் கேள்.

ஶ்ரீவராஹ உவாச । ஸர்கஶ்ச ப்ரதிஸர்கஶ்ச வம்ஶோ மந்வந்தராணி ச । வம்ஶாநுசரிதம் சைவ புராணம் பஞ்சலக்ஷணம் ।। ௨.

ஸ்ரீ வராகன் கூறினார்: படைப்பு, பிரளயம், வம்ச வரிசைகள், மனுவின் காலங்கள், வம்சங்களின் வரலாறு — இவை ஐந்து புராணத்தின் முக்கிய அம்சங்கள்.

ஆதிஸர்கமஹம் தாவத் கதயாமி வராநநே । யஸ்மாதாரப்ய தேவாநாம் ராஜ்ஞாம் சரிதமேவ ச । ஜ்ஞாயதே சதுரம்ஶஶ்ச பரமாத்மா ஸநாதநஃ ।। ௨.

முகமலர்ந்தவளே, முதலில் அந்த ஆதிச் சிருஷ்டியை நான் சொல்கிறேன்; அதிலிருந்து தேவர்களும் அரசர்களும் செய்த காரியங்கள் அறியப்படுகின்றன; நான்கு வகைகளில் நிலைத்திருக்கும் சனாதன பரமாத்மாவும் புரியப்படுகிறது.

ஆதாவஹம் வ்யோம மஹத் ததோऽணும்- ரேகைவ மத்தஃ ப்ரபபூவ புத்திஃ । த்ரிதா து ஸா ஸத்த்வரஜஸ்தமோபிஃ ப்ரு'தக்ப்ரு'தக்தத்த்வரூபைருபேதா ।। ௨.

முதலில் நான் ஆகாயமாக இருந்தேன்; அதிலிருந்து நுண்ணிய tattvam தோன்றியது; ஒரே ஒன்று போல் அறிவு பிறந்தது; அந்த அறிவு, சத்து, ரஜஸ், தமஸ் என மூன்று வகைகளாகப் பிரிந்து, தனித்தனியே tattva ரூபங்களை எடுத்தது.

தஸ்மிம்ஸ்த்ரிகேऽஹம் தமஸோ மஹாந் ஸ ஸதோச்யதே ஸர்வவிதாம் ப்ரதாநஃ । உதஸ்மாதபி க்ஷேத்ரவிதூர்ஜிதோऽபூத் பபூவ வுத்திஸ்து ததோ பபூவ ।। ௨.

அந்த மூன்றிலும், நான் 'மகத்' எனும் இருளாக இருக்கிறேன்; அதை எல்லாம் அறிந்தவர்கள் எப்போதும் முதன்மை என்று சொல்வார்கள்; அதிலிருந்து 'க்ஷேத்ரவித்' என்ற அறிவு தோன்றியது; அதிலிருந்து புத்தியும் பிறந்தது.

தஸ்மாத்து தேப்யோ ஶ்ரவணாதிஹேதவஸ் ததோऽக்ஷமாலா ஜகதோ வ்யவஸ்திதா । பூதைர்கதைரேவ ச பிண்டமூர்தி- ர்மயா பத்ரே விஹிதா த்வாத்மநைவ ।। ௨.

அவற்றிலிருந்து கேட்கும் சக்தி முதலிய காரணங்கள் தோன்றின; பிறகு இந்த உலகிற்கு புலன்களின் வரிசை அமைக்கப்பட்டது; அந்தப் பொருட்களால், நல்லவளே, என் சொந்த சக்தியால் உடல் வடிவத்தை உருவாக்கினேன்.

ஶூந்யம் த்வாஸீத் தத்ர ஶப்தஸ்து கம் ச தஸ்மாத் வாயுஸ்தத ஏவாநு தேஜஃ । தஸ்மாதாபஸ்தத ஏவாநு தேவி மயா ஸ்ரு'ஷ்டா பவதீ பூததாத்ரீ ।। ௨.

அங்கு வெறுமை, ஓசை, ஆகாயம் இருந்தன. அதிலிருந்து காற்று தோன்றியது; அதன்பின் ஒளி, அதன் பின்பு நீர் பிறந்தது. அப்பொழுது, அம்மையே, உயிர்கள் பிறக்க நீயும் என் படைப்பாக உருவானாய்.

யோகே ப்ரு'திவ்யா ஜலவத் ததோऽபி ஸபுத்புதம் கலலம் த்வண்டமேவ । தஸ்மிந் ப்ரவ்ரு'த்தே த்விகதேऽஹமாஸீ- தாபோமயஶ்சாத்மநாத்மாநமாதௌ ।। ௨.

பூமியில், நீரில் போல, முதலில் நுரை எழுந்தது; அதன் பின் ஒரு குழம்பு, பிறகு ஒரு முட்டை உருவானது. அது உருவாகி இரண்டாகப் பிரிந்தபோது, நான் அதற்குள் நீரால் ஆனவராக, துவக்கத்தில் தோன்றினேன்.

ஸ்ரு'ஷ்ட்வா நாராஸ்தா அதோ தத்ர சாஹம் யேந ஸ்யாந்மே நாம நாராயணேதி । கல்பே கல்பே தத்ர ஸம்யாமி பூயஃ ஸுப்தஸ்ய மே நாபிஜஃ ஸ்யாத் யதாத்யஃ ।। ௨.

நீரை நான் படைத்தபின், அதில் நான் இருந்தேன்; அதனால் எனக்கு 'நாராயணன்' என்ற பெயர் வந்தது, ஏனெனில் நான் நீரில் தங்கினேன். ஒவ்வொரு யுகத்திலும், நான் மீண்டும் அங்கே சென்று, என் நாபியில், முதன்முறையைப் போல, ஒருவர் தோன்றுகிறார் எனது உறக்கத்தில்.

ஏவம்பூதஸ்ய மே தேவி நாபிபத்மே சதுர்முகஃ । உத்தஸ்தௌ ஸ மயா ப்ரோக்தஃ ப்ரஜாஃ ஸ்ரு'ஜ மஹாமதே ।। ௨.

அம்மையே, அப்போது என் நாபி தாமரையிலிருந்து நான்கு முகம் உடையவர் தோன்றினார்; அவரிடம் நான், 'அறிவாளனே, உயிர்களை உருவாக்கு' என்று கூறினேன்.

ஏவமுக்த்வா திரோபாவம் கதோऽஹம் ஸோऽபி சிந்தயந் । ஆஸ்தே யாவஜ்ஜகத்தாத்ரி நாத்யகச்சத கிம்சந ।। ௨.

இவ்வாறு கூறி நான் மறைந்தேன்; அவர் யோசித்து அமர்ந்தார், ஆனால் உலகத்தைக் காத்தவராக இருந்தும், எதையும் காணவில்லை.

தாவத் தஸ்ய மஹாரோஷோ ப்ரஹ்மணோऽவ்யக்தஜந்மநஃ। ஸம்பூய தேந பாலஃ ஸ்யாதங்கே ரோஷாத்மஸம்பவஃ ।। ௨.

அப்போது, அவ்யக்தத்தில் பிறந்த பிரம்மாவுக்கு பெரும் கோபம் எழுந்தது; அந்தக் கோபத்திலிருந்து, அவரது மடியில் ஒரு குழந்தை தோன்றியது.

யோ ருதந் வாரிதஸ்தேந ப்ரஹ்மணாऽவ்யக்தமூர்த்திநா । ப்ரவீதி நாம மே தேஹி தஸ்ய ருத்ரேதி ஸோ ததௌ ।। ௨.

அந்தக் குழந்தை அழுது கொண்டிருந்தபோது, அவ்யக்தமான உருவம் கொண்ட பிரம்மா அவனை அடக்கினார்; 'எனக்கு ஒரு பெயர் கொடு' என்று அவன் கேட்டான். பிரம்மா அவனுக்கு 'ருத்ரன்' என்று பெயர் வைத்தார்.

ஸோऽபி தேந ஸ்ரு'ஜஸ்வேதி ப்ரோக்தோ லோகமிமம் ஶுபே । அஶக்தஃ ஸோऽத ஸலிலே மமஜ்ஜ தபஸே த்ரு'தஃ ।। ௨.

அவனும், 'இந்த உலகை உருவாக்கு' என்று சொல்லப்பட்டான்; ஆனால் முடியாமல், அவன் நீரில் சென்று தவம் செய்யத் தொடங்கினான்.

தஸ்மிந் ஸலிலமக்நே து புநரந்யம் ப்ரஜாபதிம் । ப்ரஹ்மா ஸஸர்ஜ்ஜ பூதேஷு தக்ஷிணாங்குஷ்டதோ வரம் । வாமே சைவ ததாऽங்குஷ்டே தஸ்ய பத்நீமதாஸ்ரு'ஜத் ।। ௨.

அவன் நீரில் மூழ்கியபோது, பிரம்மா மற்றொரு உயிர்களின் அதிபதியை வலது விரலில் இருந்து உருவாக்கினார்; அதுபோல் இடது விரலில் இருந்து அவனுடைய மனைவியையும் படைத்தார்.

ஸ தஸ்யாம் ஜநயாமாஸ மநும் ஸ்வாயம்புவம் ப்ரபுஃ । தஸ்மாத் ஸம்பாவிதா ஸ்ரு'ஷ்டிஃ ப்ரஜாநாம் ப்ரஹ்மணா புரா ।। ௨.

அவளில் அந்த ஆண்டவன் சுயம்புவ மனுவை பெற்றார்; இப்படித்தான் பழங்காலத்தில் பிரம்மா உயிர்களை உருவாக்கினார்.

தரண்யுவாச । விஸ்தரேண மமாசக்ஷ்வ ஆதிஸர்கம் ஸுரேஶ்வர । ப்ரஹ்மா நாராயணாக்யோऽயம் கல்பாதௌ சாபவத் யதா ।। ௨.

பூமி கேட்டாள்: தேவர்களின் தலைவனே, முதற்காலப் படைப்பை விரிவாகவும், யுகத்தின் தொடக்கத்தில் நாராயணன் என அழைக்கப்படும் பிரம்மா எப்படி தோன்றினார் என்பதையும் எனக்குச் சொல்லுங்கள்.

ஶ்ரீபகவாநுவாச । ஸஸர்ஜ ஸர்வபூதாநி யதா நாராயணாத்மகஃ । கத்யமாநம் மயா தேவி ததஶேஷம் க்ஷிதே ஶ்ர்ரு'ணு ।। ௨.

பெருமான் கூறினார்: நாராயணன் எல்லா உயிர்களையும் படைத்தான்; அம்மையே, இவற்றை முழுமையாக நான் சொல்கிறேன், கேள், பூமியே.

கதகல்பாவஸாநே து நிஶி ஸுப்தோத்திதஃ ஶுபே । ஸத்த்வோத்ரிக்தஸ்ததா ப்ரஹ்மா ஶூந்யம் லோகமவைக்ஷத ।। ௨.

முந்தைய யுகம் முடிந்தபோது, இரவில் உறங்கிக் கொண்டிருந்த பிரம்மா விழித்து, சத்த்வம் நிறைந்தவராக, உலகம் வெறுமையாக இருப்பதைப் பார்த்தார்.

நாராயணஃ பரோऽசிந்த்யஃ பராணாமபி பூர்வஜஃ । ப்ரஹ்மஸ்வரூபீ பகவாநநாதிஃ ஸர்வஸம்பவஃ ।। ௨.

நாராயணன் உயர்ந்தவர், யாராலும் கற்பனை செய்ய முடியாதவர், எல்லா உயர்ந்தவர்களுக்கும் மூதாதையர்; பிரம்மாவின் வடிவில் உள்ள பெருமான் ஆதியற்றவர், எல்லாவற்றிற்கும் மூலமானவர்.