வராஹபுராணம்

ததைவ கூர்மத்வம்ரு'கத்வமுச்சை - ஸ்த்வயா க்ரு'தம் ரூபமநேகரூப । ஸர்வஜ்ஞபாவாதஸக்ரு'ச்ச ஜந்ம ஸம்கீர்த்த்யதே தேऽச்யுத நைததஸ்தி ।। ௫௫.

அதேபோல், நீ ஆமை வடிவமும், வராக வடிவமும் எடுத்தாய்; பல உருவங்களை எடுத்தாய்; அனைத்தையும் அறிந்தவனாக, உனக்கு மீண்டும் மீண்டும் பிறப்புகள் கூறப்படுகின்றன, அச்ச்யுதா, ஆனால் உண்மையில் அவை இல்லை.

ந்ரு'ஸிம்ஹ நமோ வாமந ஜமதக்நிநாம தஶாஸ்யகோத்ராந்தக வாஸுதேவ । நமோऽஸ்து தே புத்த கல்கிந் ககேஶ ஶம்போ நமஸ்தே விபுதாரிநாஶந ।। ௫௫.

நரசிம்மா, உமக்கு வணக்கம்; வாமனா, ஜமதக்னி என அழைக்கப்படுபவனே, பத்து தலை கொண்ட இராவணனின் வம்சத்தை அழித்தவனே, வாசுதேவா, உமக்கு வணக்கம்; புத்தர், கல்கி, பறவைகளின் தலைவனே, சம்பு, அகந்தையுடன் இருப்பவர்களை அழிப்பவனே, உமக்கு வணக்கம்.

நமோऽஸ்து நாராயண பத்மநாப நமோ நமஸ்தே புருஷோத்தமாய । நமஃ ஸமஸ்தாமரஸங்கபூஜ்ய நமோऽஸ்து தே ஸர்வவிதாம் ப்ரதாந ।। ௫௫.

நாராயணா, பத்மநாபா, உமக்கு வணக்கம்; உயர்ந்தவரே, உமக்கு வணக்கம்; எல்லா தேவர்களின் கூட்டத்தாலும் போற்றப்படுபவனே, அறிவுடையவர்களில் முதன்மையானவரே, உமக்கு வணக்கம்.

நமஃ கராலாஸ்ய ந்ரு'ஸிம்ஹமூர்த்தே நமோ விஶாலாத்ரிஸமாந கூர்ம । நமஃ ஸமுத்ரப்ரதிமாந மத்ஸ்ய நமாமி த்வாம் க்ரோடரூபிநநந்த ।। ௫௫.

பயங்கரமான முகமுடைய நரசிம்ம ரூபனே, உமக்கு வணக்கம்; பெரிய மலைபோல் தோற்றமுடைய கூர்மா, உமக்கு வணக்கம்; கடலைப்போல் உருவமுடைய மச்சா, உமக்கு வணக்கம்; பன்றியாய் தோன்றிய அனந்தா, உமக்கு வணங்குகிறேன்.

ஸ்ரு'ஷ்ட்யர்தமேதத் தவ தேவ சேஷ்டிதம் ந முக்யபக்ஷே தவ மூர்த்திதா விபோ । அஜாநதா த்யாநமிதம் ப்ரகாஶிதம் நைபிர்விநா லக்ஷ்யஸே த்வம் புராண ।। ௫௫.

இந்த செயல், இறைவா, படைப்புக்காக உன்னால் நிகழ்கிறது; உன்னுடைய உருவம் முக்கியமானது அல்ல, பரமனே; அறியாதவர்களுக்கு இந்த தியானம் வெளிப்படுத்தப்பட்டது; அவற்றின்றி, பழமையானவரே, நீ காணப்படமாட்டாய்.

ஆத்யோ மகஸ்த்வம் ஸ்வயமேவ விஷ்ணோ மகாங்கபூதோऽஸி ஹவிஸ்த்வமேவ । பஶுர்பவாந் ரு'த்விகிஜ்யம் த்வமேவ த்வாம் தேவஸங்கா முநயோ யஜந்தி ।। ௫௫.

யாகத்தின் ஆதியாய் நீயே இருக்கிறாய், விஷ்ணுவே; யாகத்தின் உறுப்புகளும் நீயே; ஹவிசும் நீயே; பலியிடும் மிருகமும் நீயே; யாகம் நடத்தும் புரோகிதரும் நீயே; எல்லா தேவரும் முனிவர்களும் உன்னை வழிபடுகின்றனர்.

யதேதஸ்மிந் ஜகத்ருவம் சலாசலம் ஸுராதிகாலாநலஸம்ஸ்தமுத்தமம் । ந த்வம் விபக்தோऽஸி ஜநார்தநேஶ ப்ரயச்ச ஸித்திம் ஹ்ரு'தயேப்ஸிதாம் மே ।। ௫௫.

இந்த உலகில் நிலையானதும் அசையாததும், தேவர்கள், காலம், அக்னி ஆகியோரால் நிலைபெற்றதும், எல்லாம் உயர்ந்தவை; ஜனார்த்தனே, நீ பிரிந்தவரல்ல; என் மனம் விரும்பும் Siddhiyai எனக்குப் புரிவாய்.

நமஃ கமலபத்ராக்ஷ மூர்த்தாமூர்த்த நமோ ஹரே । ஶரணம் த்வாம் ப்ரபந்நோऽஸ்மி ஸம்ஸாராந்மாம் ஸமுத்தர ।। ௫௫.

தாமரைக் கண்களையுடையவரே, உருவமுள்ளவரும் உருவமில்லாதவரும் ஆன ஹரியே, உமக்கு வணக்கம்; உன்னை அடைவேன்; இந்தச் சஞ்சார வாழ்க்கையிலிருந்து என்னை மீட்டிடும்.

ஏவம் ஸ்துதஸ்ததா தேவஸ்தேந ராஜ்ஞா மஹாத்மநா । விஶாலாம்ரதலஸ்தேந துதோஷ பரமேஶ்வரஃ ।। ௫௫.

அந்த மகான்மா அரசனால், விசாலமான மாமரத்தின் கீழ் நிற்கையில், இப்படிப் புகழப்பட்ட பரம ஈச்வரன் மகிழ்ந்தார்.

குப்ஜரூபீ ததோ பூத்வா ஆஜகாம ஹரிஃ ஸ்வயம் । தஸ்மிந்நாகதமாத்ரே து ஸீப்யாம்ரஃ குப்ஜகோऽபவத் ।। ௫௫.

பின்னர் ஹரி கூனான வடிவம் எடுத்து தானே வந்தார்; அவர் வந்தவுடன் அந்த மாமரம் கூனானது.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வா மஹதாஶ்சர்யம் ஸ ராஜா ஸம்ஶிதவ்ரதஃ । விஶாலஸ்ய கதம் கௌப்ஜ்யமிதி சிந்தாபரோபவத் ।। ௫௫.

அந்த அதிசயத்தைப் பார்த்த அரசன், தன் விரதத்தில் உறுதியாய் இருந்தவன், 'விசால மரம் எப்படி கூனானது?' என்று ஆழ்ந்த சிந்தனையில் மூழ்கினான்.

தஸ்ய சிந்தயதோ புத்திர்பபௌ தம் ப்ராஹ்மணம் ப்ரதி । அநேநாகதமாத்ரேண க்ரு'தமேதந்ந ஸம்ஶயஃ ।। ௫௫.

அவன் சிந்திக்கும்போது, அந்த பிராமணனைப் பற்றி அவனுக்கு தெளிவு வந்தது: 'இவன் வந்தவுடன் இது நடந்தது; இதில் சந்தேகம் இல்லை.'

தஸ்மாதேஷைவ பவிதா பகவாந் புருஷோத்தமஃ । ஏவமுக்த்வா நமஶ்சக்ரே தஸ்ய விப்ரஸ்ய ஸ ந்ரு'பஃ ।। ௫௫.

ஆகவே, இவனே அந்த பாக்கியசாலியான பரம புருஷன்; இவ்வாறு கூறி, அந்த அரசன் அந்தப் பிராமணனுக்கு வணங்கினான்.

அநுக்ரஹாய பகவந் நூநம் த்வம் புருஷோத்தமஃ । ஆகதோऽஸி ஸ்வரூபம் மே தர்ஶயஸ்வாதுநா ஹரே ।। ௫௫.

பகவனே, நிச்சயமாக நீயே பரம புருஷன், அருள் செய்ய வந்தவனே; இப்போது உன் உண்மையான உருவத்தை எனக்குக் காண்பி, ஹரியே.

ஏவமுக்தஸ்ததா தேவஃ ஶங்கசக்ரகதாதரஃ । பபௌ தத்புரதஃ ஸௌம்யோ வாக்யம் சேதமுவாச ஹ ।। ௫௫.

இவ்வாறு கேட்டபோது, சங்கு, சக்கரம், கதை ஏந்திய தேவன், அவன் முன் மென்மையாக தோன்றி, இவ்வாறு சொன்னான்.

வரம் வ்ரு'ணீஷ்வ ராஜேந்த்ர யத்தே மநஸி வர்ததே । மயி ப்ரஸந்நே த்ரைலோக்ய திலமாத்ரமிதம் ந்ரு'ப ।। ௫௫.

அரசர்களில் முதல்வனே, உன் மனதில் உள்ளதை விருப்பமாக கேள்; நான் மகிழ்ந்திருந்தால், மூன்று உலகங்களிலும் சிறிய திலம் அளவுக்கூட உனக்கு கிடைக்கும்.

ஏவமுக்தஸ்ததோ ராஜா ஹர்ஷோத்புல்லிதலோசநஃ । மோக்ஷம் ப்ரயச்ச தேவேஶேத்யுக்த்வா நோவாச கிம்சந ।। ௫௫.

இவ்வாறு கேட்ட அரசன், மகிழ்ச்சியில் கண்கள் மலர, 'முத்தியை எனக்குக் கொடு, தேவர்களின் தலைவனே' என்று கூறி வேறு எதையும் பேசவில்லை.

ஏவமுக்தஃ ஸ பகவாந் புநர்வாக்யமுவாச ஹ । மய்யாகதே விஶாலோऽயமாம்ரஃ குப்ஜத்வமாகதஃ । யஸ்மாத் தஸ்மாத் தீர்தமிதம் குப்ஜகாம்ரம் பவிஷ்யதி ।। ௫௫.

இவ்வாறு கேட்டபோது, பகவான் மறுபடியும் சொன்னான்: 'நான் வந்தபோது, இந்த மாமரம் கூனானது; ஆகவே, இந்த இடம் கூனான மாமரத் தீர்த்தம் என்று அழைக்கப்படும்.'

திர்யக்யோந்யாதயோऽப்யஸ்மிந் ப்ராஹ்மணாந்தா யதி ஸ்வகம் । கலேவரம் த்யஜிஷ்யந்தி தேஷாம் பஞ்சஶதாநி ச । விமாநாநி பவிஷ்யந்தி யோகிநாம் முக்திரேவ ச ।। ௫௫.

இங்கு, விலங்குகளாகப் பிறந்தவர்களும், பிராமணர்களும் தங்கள் உடலை விட்டால், அவர்களுக்கு ஐந்நூறு விண்ணுலக வாகனங்கள் கிடைக்கும்; யோகிகள் முத்தி அடைவார்கள்.

ஏவமுக்த்வா ந்ரு'பம் தேவஃ ஶங்காக்ரேண ஜநார்தநஃ । பஸ்பர்ஶ ஸ்ப்ரு'ஷ்டமாத்ரோऽஸௌ பரம் நிர்வாணமாப்தவாந் ।। ௫௫.

இவ்வாறு கூறி, ஜனார்த்தனன் அந்த அரசனைச் சங்கின் முனை கொண்டு தொட்டான்; அந்தத் தொடுதலுடன், அவன் உன்னதமான விடுதலைக்கு அடைந்தான்.

தஸ்மாத்த்வமபி ராஜேந்த்ர தம் தேவம் ஶரணம் வ்ரஜ । யேந பூயஃ புநஃ ஶோச்யபதவீம் நோ ப்ரயாஸ்யஸி ।। ௫௫.

ஆகையால், அரசர்களின் தலைவனே, நீயும் அந்தத் தேவனிடம் சரணாகச் செல்; அவன் அருளால், நீ இனிமேல் துயரமான பாதைக்கு செல்லமாட்டாய்.

ய இதம் ஶ்ர்ரு'ணுயாந்நித்யம் ப்ராதருத்தாய மாநவஃ । படேத் யஶ்சரிதம் தாப்யாம் மோக்ஷதர்மார்ததோ பவேத் ।। ௫௫.

யார் காலை எழுந்தவுடன், இந்த இருவரின் செயலைக் கேட்பாரோ அல்லது படிப்பாரோ, அவர்களுக்கு விடுதலை, தர்மம், செல்வம் ஆகிய பலன்கள் கிடைக்கும்.

ஶுபவ்ரதமிதம் புண்யம் யஶ்ச குர்யாஜ்ஜநேஶ்வர । ஸ ஸர்வஸம்பதம் சேஹ புக்த்வேதே தல்லயம் வ்ரஜேத் ।। ௫௫.

மக்களுக்கு தலைவனே, யார் இந்த நல்ல விரதத்தைச் செய்வாரோ, அவர்கள் இவ்வுலகில் எல்லா வளங்களையும் அனுபவித்து, பின்னர் பரமபதத்தை அடைவார்கள்.

அகஸ்த்ய உவாச । அதஃ பரம் ப்ரவக்ஷ்யாமி தந்யவ்ரதமநுத்தமம் । யேந ஸத்யோ பவேத் தந்ய அதந்யோऽபி ஹி யோ பவேத் ।। ௫௬.

அகத்தியர் கூறினார்: இனி, நான் உன்னதமான செல்வ விரதத்தை விளக்குகிறேன்; இதைச் செய்தால், அதிர்ஷ்டம் இல்லாதவரும் உடனே அதிர்ஷ்டசாலியாக மாறுவார்.

மார்கஶீர்ஷே ஸிதே பக்ஷே ப்ரதிபத் யா திதிர்பவேத் । தஸ்யாம் நக்தம் ப்ரகுர்வீத விஷ்ணுமக்நிம் ப்ரபூஜயேத் ।। ௫௬.

மார்கழி மாதத்தின் வளர்பிறையில், முதல் திதியில், இரவு விரதம் இருந்து, விஷ்ணுவையும் அக்னியையும் வழிபட வேண்டும்.

வைஶ்வாநராய பாதௌ து அக்நயேத்யுதரம் ததா । ஹவிர்பும்ஜாய ச உரோ த்ரவிணோதேதி வை புஜோ ।। ௫௬.

வைஷ்வானரனுக்கு கால்களை, அக்னிக்கு வயிற்றை, ஹவிர்புஞ்சுக்கு மார்பை, திரவிணோதனுக்கு கரங்களை அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

ஸம்வர்த்தாயேதி ச ஶிரோ ஜ்வலநாயேதி ஸர்வதஃ । அப்யர்ச்யைவம் விதாநேந தேவதேவம் ஜநார்தநம் ।। ௫௬.

சம்வர்த்தனுக்கு தலையை, ஜ்வலனனுக்கு எல்லா பாகங்களையும் அர்ப்பணித்து, இந்த முறையின்படி தேவாதி தேவனான ஜனார்த்தனனை ஆராதிக்க வேண்டும்.

தஸ்யைவ புரதஃ குண்டம் காரயித்வா விகாநதஃ । ஹோமம் தத்ர ப்ரகுர்வீத ஏபிர்மந்த்ரைர்விசக்ஷணஃ ।। ௫௬.

அவரை முன்னிலையில் வைத்து, கவனமாக ஒரு யாகக் குழியை அமைத்து, அந்த இடத்தில் இந்த மந்திரங்களால் ஹோமம் செய்ய வேண்டும்.

ததஃ ஸம்யாவகம் சாந்நம் புஞ்ஜீயாத் க்ரு'தஸம்யுதம் । க்ரு'ஷ்ணபக்ஷேऽப்யேவமேவ சாதுர்மாஸ்யம் து யாவதஃ ।। ௫௬.

பின்னர், நெய் கலந்த யவம் உணவு உண்ண வேண்டும்; கிருஷ்ணபட்சத்திலும் இப்படியே நான்கு மாதங்கள் செய்ய வேண்டும்.