வராஹபுராணம்

தாமப்யேவமுஷித்வா ச யவாந் விப்ராய தாபயேத் । க்ரு'ஷ்ணாயேதி ஹரிர்வாச்யோ தாநே ஹோமே ததார்ச்சநே ।। ௫௫.

இந்த முறையில் விரதத்தை முடித்தபின், ஒரு பிராமணருக்கு யவம் கொடுத்து, 'கிருஷ்ணருக்காக' என்று சொல்ல வேண்டும்; தானம், ஹோமம், பூஜை ஆகியவற்றில் இப்படிச் செய்ய வேண்டும்.

சாதுர்மாஸ்யமதைவம் து க்ஷபித்வா ராஜஸத்தம । சைத்ராதிஷு புநஸ்தத்வதுபோஷ்ய ப்ரயதஃ ஸுதீஃ । ஸக்துபாத்ராணி விப்ராணாம் ஸஹிரண்யாநி தாபயேத் ।। ௫௫.

இவ்வாறு நான்கு மாத விரதத்தை முடித்த பிறகு, சிறந்த அரசே, சித்திரை முதலான மாதங்களில் மீண்டும் அதேபோல் விரதம் இருந்து, முயற்சியுடன் அறிவுள்ளவர், பிராமணர்களுக்கு மாவு கலசங்களும் பொன்னும் வழங்க வேண்டும்.

ஶ்ராவணாதிஷு மாஸேஷு தத்வச்சாலிம் ப்ரதாபயேத் । த்ரிஷு மாஸேஷு யாவச்ச கார்த்திகஸ்யாதிராகதஃ ।। ௫௫.

ஆடி முதலான மாதங்களில், அதேபோல் அரிசி வழங்க வேண்டும்; மூன்று மாதங்கள் வரை, கார்த்திகை மாதம் ஆரம்பிக்கும் வரை இப்படிச் செய்ய வேண்டும்.

தமப்யேவம் க்ஷபித்வா து தஶம்யாம் ப்ரயதஃ ஶுசிஃ । அர்சயித்வா ஹரிம் பக்த்யா மாஸநாம்நா விசக்ஷணஃ ।। ௫௫.

இவ்வாறு விரதத்தை முடித்த பிறகு, பத்தாம் நாளில் தூய்மையுடன், முயற்சியுடன் ஹரியை பக்தியுடன் வழிபட்டு, அந்த மாதத்தின் பெயரை அறிவுள்ளவர் சொல்ல வேண்டும்.

ஸம்கல்பம் பூர்வவத் பக்த்யா த்வாதஶ்யாம் ஸம்யதேந்த்ரியஃ । ஏகாதஶ்யாம் யதாஶக்த்யா காரயேத் ப்ரு'திவீம் ந்ரு'ப ।। ௫௫.

முன்புபோல் பக்தியுடன் பன்னிரண்டாம் நாளுக்காக விரதத்தை முடிவுசெய்ய வேண்டும்; பதினொன்றாம் நாளில், தன்னால் இயன்ற அளவில் பூமியைத் தயார் செய்ய வேண்டும், அரசே.

காஞ்சநாங்காம் ச பாதாலகுலபர்வதஸம்யுதாம் । பூமிந்யாஸவிதாநேந ஸ்தாபயேத் தாம் ஹரேஃ புரஃ ।। ௫௫.

பொன்னால் ஆன உடலுடன், பாதாளம், மலைகள் ஆகியவற்றுடன் அலங்கரிக்கப்பட்ட பூமியின் உருவத்தை, விதிப்படி ஹரியின் முன் நிறுவ வேண்டும்.

ஸிதவஸ்த்ரயுகச்சந்நாம் ஸர்வபீஜஸமந்விதாம் । ஸம்பூஜ்ய ப்ரியதத்தேதி பஞ்சரத்நைர்விசக்ஷணஃ ।। ௫௫.

வெள்ளை vasthiram இரண்டு துணிகளால் மூடியும், எல்லா விதைமுகங்களும் உள்ளதாகவும், 'பிரியதத்தா' என்று ஐந்து ரத்தினங்களால் அறிவாளி வழிபட வேண்டும்.

ஜாகரம் தத்ர குர்வீத ப்ரபாதே து புநர்த்விஜாந் । ஆமந்த்ர்யம் ஸம்க்யயா ராஜம்ஶ்சதுர்விம்ஶதி யாவதஃ ।। ௫௫.

அங்கு ஜாகரணம் செய்து, காலை நேரத்தில் மீண்டும் இருபத்து நான்கு பிராமணர்களை எண்ணிக்கையுடன் அழைக்க வேண்டும், அரசே.

தேஷாம் ஏகைகஶோ காம் ச அநட்வாஹம் ச தாபயேத் । ஏகைகம் வஸ்த்ரயுக்மம் ச அங்குலீயகமேவ ச ।। ௫௫.

அவர்களில் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு பசு, ஒரு ஏழை மாடு, ஒரு ஜோடி vasthiram, ஒரு மோதிரம் வழங்க வேண்டும்.

கடகாநி ச ஸௌவர்ணகர்ணாபரணகாநி ச । ஏகைகம் க்ராமமேதேஷாம் ராஜா ராஜந் ப்ரதாபயேத் ।। ௫௫.

கடகமும் பொன் காதணி ஆகியவற்றையும் வழங்க வேண்டும்; ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு கிராமம் அரசர் வழங்க வேண்டும், அரசே.

தந்மத்யமம் ஸயுக்மம் து ஸர்வமாத்யம் ப்ரதாபயேத் । ஸ்வஶக்த்யாபரணம் சைவ தரித்ரஸ்ய ஸ்வஶக்திதஃ ।। ௫௫.

நடுவிலுள்ளவருக்கு ஜோடியுடன் எல்லா முதன்மை பொருட்களும் வழங்க வேண்டும்; ஏழைகளுக்கு அவர்களால் இயன்ற அளவில் ஆபரணங்கள் வழங்க வேண்டும்.

யதாஶக்த்யா மஹீம் க்ரு'த்வா காஞ்சநீம் கோயுகம் ததா । வஸ்த்ரயுக்மம் ச தாதவ்யம் யதாவிபவஶக்திதஃ ।। ௫௫.

தன்னால் இயன்ற அளவில், பொன்னால் பூமி உருவம் செய்து, அதுபோல் ஒரு பசு ஜோடி, vasthiram ஜோடி, தன் செல்வத்திற்கேற்ற அளவில் வழங்க வேண்டும்.

காம் யுக்மாபரணாத் ஸர்வம் ஸஹிரண்யம் ச காரயேத் । ஏவம் க்ரு'தே ததா க்ரு'ஷ்ணஶுக்லத்வாதஶ்யமேவ ச ।। ௫௫.

பசு, ஜோடி ஆபரணம், எல்லாவற்றையும் பொன்னுடன் வழங்க வேண்டும்; இப்படிச் செய்தபின், இருள் மற்றும் ஒளி பன்னிரண்டாம் நாளிலும் விரதம் மேற்கொள்ள வேண்டும்.

ரௌப்யாம் வா ப்ரு'திவீம் க்ரு'த்வா யதாவிபவஶக்திதஃ । தாபயேத் ப்ராஹ்மணாநாம் து ததா தேஷாம் ச போஜநம் । உபாநஹௌ யதாஶக்த்யா பாதுகே சத்ரிகாம் ததா ।। ௫௫.

தன் வசதிக்கு ஏற்ப வெள்ளியில் பூமியை உருவாக்கி, அதை பிராமணர்களுக்கு உணவுடன் சேர்த்து வழங்க வேண்டும். அதேபோல், தனக்குள்ள சக்திக்கு ஏற்ப கால்சட்டை, பாதரசம், குடை ஆகியவற்றையும் கொடுக்க வேண்டும்.

ஏதாந் தத்த்வா வதேதேவம் க்ரு'ஷ்ணோ தாமோதரோ மம । ப்ரீயதாம் ஸர்வதா தேவோ விஶ்வரூபோ ஹரிர்மம ।। ௫௫.

இவை அனைத்தையும் வழங்கிய பின், 'கிருஷ்ணா, தாமோதரா, எப்போதும் என்மேல் திருப்தியுடன் இருக்க வேண்டும்; எல்லா உருவங்களையும் கொண்ட ஹரியே, எப்போதும் எனக்கு அருள்பாலிக்க வேண்டும்' என்று சொல்ல வேண்டும்.

தாநே ச போஜநே சைவ க்ரு'த்வா யத் பலமாப்யதே । தந்ந ஶக்யம் ஸஹஸ்த்ரேண வர்ஷாணாமபி கீர்திதும் ।। ௫௫.

இவ்வாறு தானம் செய்து, உணவு வழங்குவதால் கிடைக்கும் புண்ணியம், ஆயிரம் ஆண்டுகள் சொல்லினாலும் முழுமையாக விவரிக்க முடியாது.

ததாப்யுத்தேஶதஃ கிஞ்சித் பலம் வக்ஷ்யாமி தேऽநக । வ்ரதஸ்யாஸ்ய புரா வ்ரு'த்தம் ஶுபாந்யஸ்ய ஶ்ர்ரு'ணுஷ்வ தத் ।। ௫௫.

இருப்பினும், பாவமில்லாதவனே, நான் சுருக்கமாக சில பலன்களை உனக்குச் சொல்கிறேன்; இந்த விரதத்தால் பழங்காலத்தில் நடந்த நன்மைகளை நீ கேள்.

ஆஸீதாதியுகே ராஜா ப்ரஹ்மவாதீ த்ரு'டவ்ரதஃ । ஸ புத்ரகாமஃ பப்ரச்ச ப்ரஹ்மாணம் பரமேஷ்டிநம் । தஸ்யேதம் வ்ரதமாசக்யௌ ப்ரஹ்மா ஸ க்ரு'தவாம்ஸ்ததா ।। ௫௫.

ஆதிகாலத்தில் ஒரு மன்னன் இருந்தான்; அவன் வேதத்தில் தேர்ந்தவன், உறுதியான விரதம் கொண்டவன். அவன் மகன் வேண்டும் என்று பரமபிதா பிரம்மாவை கேட்டான். பிரம்மா அவனுக்கு இந்த விரதத்தை எடுத்துரைத்தார், அவனும் அதைப் பின்பற்றினான்.

தஸ்ய வ்ரதாந்தே விஶ்வாத்மா ஸ்வயம் ப்ரத்யக்ஷதாம் யயௌ । துஷ்டஶ்சோவாச போ ராஜந் வரோ மே வ்ரியதாம் வரஃ ।। ௫௫.

அந்த மன்னன் விரதம் முடிந்ததும், உலகுக்குள்ள ஆத்மா நேரில் வந்து, மகிழ்ச்சியுடன், 'மன்னா, என்னிடம் விருப்பமான வரத்தை கேள்' என்று சொன்னான்.

ராஜோவாச । புத்ரம் மே தேஹி தேவேஶ வேதமந்த்ரவிஶாரதம் । யாஜகம் யஜநாஸக்தம் கீர்த்யா யுக்தம் சிராயுஷம் । அஸம்க்யாதகுணம் சைவ ப்ரஹ்மபூதமகல்மஷம் ।। ௫௫.

மன்னன் சொன்னான்: 'தேவர்களின் தலைவனே, எனக்கு வேதமந்திரங்களில் தேர்ந்த, யாகங்களில் ஈடுபடும், புகழுடன், நீண்ட ஆயுளுடன், எண்ணிக்கையற்ற நல்ல பண்புகள் கொண்ட, தூய்மையான, பிரம்மனுக்கு ஒப்பான ஒரு மகனை அருள வேண்டும்.'

ஏவமுக்த்வா ததோ ராஜா புநர்வசநமப்ரவீத் । மமாப்யந்தே ஶுபம் ஸ்தாநம் ப்ரயச்ச பரமேஶ்வர । யத்தந்முநிபதம் நாம யத்ர கத்வா ந ஶோசதி ।। ௫௫.

இவ்வாறு கூறிய பின், மன்னன் மீண்டும் சொன்னான்: 'பரமேஸ்வரா, என் இறுதியில் எனக்கு நல்ல இடம் அருள வேண்டும்; முனிவர்களின் இடம் என்று அழைக்கப்படும், சென்றவுடன் துயரம் இல்லாத அந்த இடத்தை எனக்கு தாரும்.'

ஏவமஸ்த்விதி தம் தேவஃ ப்ரோக்த்வா சாதர்ஶநம் கதஃ । தஸ்யாபி ராஜ்ஞஃ புத்ரோऽபூத் வத்ஸப்ரீர்நாம நாமதஃ ।। ௫௫.

'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று அந்த தேவன் சொல்லி, கண்களுக்கு தெரியாமல் மறைந்தான்; அந்த மன்னனுக்கு வத்ஸப்ரி என்ற பெயருடைய மகன் பிறந்தான்.

வேதவேதாங்கஸம்பந்நோ யஜ்ஞயாஜீ பஹுஶ்ருதஃ । தஸ்ய கீர்த்திர்மஹாராஜ விஸ்த்ரு'தா தரணீதலே ।। ௫௫.

அவன் வேதங்களிலும் அதன் அங்கங்களிலும் தேர்ந்தவன், பல யாகங்கள் செய்தவன், பல நூல்களில் அறிவு பெற்றவன்; அவனது புகழ், பெரிய மன்னா, பூமியெங்கும் பரவியது.

ராஜாऽபி தம் ஸுதம் லப்த்வா விஷ்ணுதத்தம் ப்ரதாபிநம் । ஜகாம தபஸே யுக்தஃ ஸர்வத்வந்த்வாந் ப்ரஹாய ஸஃ ।। ௫௫.

அந்த மன்னன், விஷ்ணுதத்தன் எனும் அந்த மகனை பெற்றபின், எல்லா இரட்டைப் பாவனைகளையும் விட்டு, தவத்தில் ஈடுபட்டான்.

ஆராதயாமாஸ ஹரிம் நிராஹாரோ ஜிதேந்த்ரியஃ । ஹிமவத்பர்வதே ரம்யே ஸ்துதிம் குர்வம்ஸ்ததா ந்ரு'பஃ ।। ௫௫.

அவன் உணவு இல்லாமல், உணர்வுகளை அடக்கி, அழகான ஹிமவத் மலையில் ஹரியை வழிபட்டு, அந்த நேரத்தில் ஸ்தோத்திரம் பாடினான்.

பத்ராஶ்வ உவாச । கீத்ரு'ஶீ ஸா ஸ்துதிர்ப்ரஹ்மந் யாம் சகார ஸ பார்திவஃ । கிம் ச தஸ்யாபவத் தேவம் ஸ்துவதஃ புருஷோத்தமம் ।। ௫௫.

பத்ராஷ்வன் கேட்டான்: 'பிராமணா, அந்த மன்னன் பாடிய ஸ்தோத்திரம் எப்படிப்பட்டது? மேலும், அவன் பரமபுருஷனைப் புகழ்ந்தபோது அவனுக்கு என்ன நிகழ்ந்தது?'

துர்வாஸா உவாச । ஹிமவந்தம் ஸமாஶ்ரித்ய ராஜா தத்கதமாநஸஃ । ஸ்துதிம் சகார தேவாய விஷ்ணவே ப்ரபவிஷ்ணவே ।। ௫௫.

துர்வாசா சொன்னான்: 'ஹிமவத் மலையில் தன் மனதை ஒருமைப்படுத்தி, அந்த மன்னன் வல்லமையுள்ள விஷ்ணுவை ஸ்தோத்திரம் பாடினான்.'

ராஜோவாச । க்ஷராக்ஷரம் க்ஷீரஸமுத்ரஶாயிநம் க்ஷிதீதரம் மூர்திமதாம் பரம் பதம் । அதீந்த்ரியம் விஶ்வபுஜாம் புரஃ க்ரு'தம் நிராக்ரு'தம் ஸ்தௌமி ஜநார்தநம் ப்ரபும் ।। ௫௫.

மன்னன் சொன்னான்: 'நாசமாவதும், அழியாததும் ஆனவன், பாற்கடலில் துயிலும்வன், பூமியைத் தாங்குபவன், உருவம் கொண்டவர்களில் உயர்ந்தவன், அறிவுக்கு அப்பாற்பட்டவன், உலகத்தைத் தழுவும் கரங்களை உடையவன், வெளிப்பட்டதும் மறைந்ததும் ஆன ஜனார்த்தனனை நான் புகழ்கிறேன்.'

த்வமாதிதேவஃ பரமார்தரூபீ விபுஃ புராணஃ புருஷோத்தமஶ்ச । அதீந்த்ரியோ வேதவிதாம் ப்ரதாநஃ ப்ரபாஹி மாம் ஶங்ககதாஸ்த்ரபாணே ।। ௫௫.

நீ ஆதிகடவுள், உன்னத உண்மையின் உருவம், எல்லாவற்றையும் நிறைத்தவன், பழமையானவன், உயர்ந்தவன்; அறிவுக்கு எட்டாதவன், வேதங்களை அறிந்தவர்களில் முதன்மை; சங்கு, கதை, ஆயுதம் ஏந்தியவனே, என்னை காப்பாயாக.