வராஹபுராணம்

க்வாபி ஸம்பத்ஸ்யதே பாவோ த்ரஷ்டவ்யஶ்சாபி தே பிதா । ஏவம் நீதேऽபி கிம் கார்யமிதி சிந்தாபரோऽபவத் ।। ௫௩.

ஒரு நேரத்தில் இந்த உறவு தோன்றும்; நீ உன் தந்தையையும் காண வேண்டும். இப்படிச் செய்த பிறகும், இனி என்ன செய்ய வேண்டும் என்று அவர் ஆழ்ந்து சிந்தித்தார்.

தஸ்ய சிந்தயதஃ ஶஸ்த்ரம் பித்ரு'கம் புரதோ பபௌ । தேந ஶஸ்த்ரேண தம் ரோஷாந்மமந்த ஸ்வரமந்திகே ।। ௫௩.

அவர் சிந்தித்துக் கொண்டிருக்கையில், ஒரு பிதாமகன் ஆயுதம் அவர் முன்னால் தோன்றியது; அந்த ஆயுதத்தால், கோபத்தில் அருகிலிருந்த சாரத்தை அவர் குழைத்தார்.

தஸ்மிந் மதிதமாத்ரே து ஶிரஸ்தஸ்யாபி துர்க்ரஹம் । நாலிகேரபலாகாரம் சதுர்வக்த்ரோऽந்வபஶ்யத ।। ௫௩.

அதை குழைத்தவுடன், பிடிக்க முடியாத ஒரு தலை, நாரிக்காய் போல், நான்கு முகங்களுடன் அவர் கண்டார்.

தச்சாவ்ரு'தம் ப்ரதாநேந தஶதா ஸம்வ்ரு'தோ பபௌ । சதுஷ்பாதேந ஶஸ்த்ரேண சிச்சேத திலகாண்டவத் ।। ௫௩.

அது முதன்மைத் தத்துவத்தால் பத்து மடங்கு மூடப்பட்டிருந்தது; நான்கு முனையுள்ள ஆயுதத்தால், எள் பாக்கு போல் அதை வெட்டினார்.

ப்ரகாமம் திலஸம்ச்சிந்நே ததமூலௌ ந மே பபௌ । அஹம் த்வஹம் வதந் பூதம் தமப்யேவமதாச்சிநத் ।। ௫௩.

எள் போன்ற பகுதிகள் முற்றிலும் வெட்டப்பட்டதும், அடியில் எதுவும் இருக்கவில்லை; ஆனாலும் 'நான் தான்' என்று கூறும் ஒரு உயிர் தோன்றியது, அதையும் அவர் வெட்டினார்.

தஸ்மிந் சிந்நே ததஸ்யாம்ஸே ஹ்ரஸ்வமந்யமவேக்ஷத । அஹம் பூதாதி வஃ பஞ்ச வதந்தம் பூதிமந்திகாத் ।। ௫௩.

அதையும் வெட்டியதும், அதில் ஒரு சிறிய உயிரை அவர் பார்த்தார்; அது அருகிலிருந்து 'நான் உயிர்களின் ஐந்து மூலமும்' என்று கூறியது.

தமப்யேவமதோ சித்த்வா பஞ்சாஶூந்யமமீக்ஷத । க்ரு'த்வாவகாஶம் தே ஸர்வே ஜல்பந்த இதமந்திகாத் ।। ௫௩.

அதையும் வெட்டியதும், ஐந்து tattuvangalil காலியைக் கண்டார்; இடம் உருவாக்கியதும், அவர்கள் அனைவரும் அருகிலிருந்து இப்படிச் சொன்னார்கள்.

தமப்யஸங்கஶஸ்த்ரேண சிச்சேத திலகாண்டவத் । தஸ்மிம்ச்சிந்நே தஶாம்ஶேந ஹ்ரஸ்வமந்யமபஶ்யத ।। ௫௩.

அதையும் பற்றில்லாத ஆயுதத்தால் எள் பாக்கு போல் வெட்டினார்; அதை வெட்டியதும், பத்தில் ஒரு பகுதி அளவு சிறியதொன்றை அவர் கண்டார்.

புருஷம் ரூபஶஸ்த்ரேண தம் சித்த்வாऽந்யமபஶ்யத । தத்வத் ஹ்ரஸ்வம் ஸிதம் ஸௌம்யம் தமப்யேவம் ததாऽகரோத் ।। ௫௩.

அந்த மனிதனை உருவை வெட்டும் ஆயுதத்தால் வெட்ட, இன்னொரு உருவை அவர் கண்டார்; அதுபோலவே, சிறிய, வெள்ளை, அமைதியான உருவையும் அவர் செய்தார்.

ஏவம் க்ரு'தே ஶரீரம் து ததர்ஶ ஸ புநஃ ப்ரபுஃ । ஸ்வகீயமேவாகஸ்யாந்தஃ பிதரம் ந்ரு'பஸத்தம ।। ௫௩.

இவ்வாறு செய்தபின், அந்த பிரபு மீண்டும் தன் உடலை வானத்தில் உள்ள தந்தையாகக் கண்டார், அரசர்களில் சிறந்தவரே.

த்ரஸரேணுஸமம் மூர்த்யா அவ்யக்தம் ஸர்வஜந்துஷு । ஸமம் த்ரு'ஷ்ட்வா பரம் ஹர்ஷம் உபே விஸஸ்வரார்த்தவித் ।। ௫௩.

பொடியளவு சிறிய உருவில், எல்லா உயிர்களிலும் தெரியாதபடி, இருவரும் சமமாகக் கண்டபோது, பேரானந்தம் பெற்றனர், துயரம் நீங்கியது.

ஏவம்விதோऽஸௌ புருஷஃ ஸ்வரநாமா மஹாதபாஃ । மூர்த்திஸ்தஸ்ய ப்ரவ்ரு'த்தாக்யம் நிவ்ரு'த்தாக்யம் ஶிரோ மஹத் ।। ௫௩.

அந்த மனிதன் தான் ஸ்வரன் என்று பெயருடைய, பெரிய தவம் செய்தவர்; அவருடைய உருவம் 'வெளிப்படையானது' என்றும், பெரிய தலை 'மறைந்தது' என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.

ஏதஸ்மாதேவ தஸ்யாஶு கதயா ராஜஸத்தம । ஸம்பூதிரபவத் ராஜந் விவ்ரு'த்தேஸ்த்வேஷ ஏவ து ।। ௫௩.

இதுவே அந்தக் கதையிலிருந்து, அரசர்களில் சிறந்தவரே, உருவாக்கம் ஏற்பட்டது; ஆனால் அழிவில் இது மட்டுமே உள்ளது.

ஏஷேதிஹாஸஃ ப்ரதமஃ ஸர்வஸ்ய ஜகதோ ப்ரு'ஶம் । ய இமம் வேத்தி தத்த்வேந ஸாக்ஷாத் கர்மபரோ பவேத் ।। ௫௩.

இது தான் இந்த உலகின் முதல் புராணக் கதை; இதை உண்மையாக அறிந்தவன், செயல்களில் ஈடுபடுகிறான்.

பத்ராஶ்வ உவாச । விஜ்ஞாநோத்பத்திகாமஸ்ய க ஆராத்யோ பவேத் த்விஜ । கதம் சாராத்யதேऽஸௌ ஹி ஏததாக்யாஹி மே த்விஜ ।। ௫௪.

பத்ராஷ்வன் கேட்டான்: அறிவு பிறக்க விரும்புபவர்க்கு யாரை வணங்க வேண்டும்? எப்படி வணங்க வேண்டும்? இதை எனக்குச் சொல்லுங்கள், இருமுறை பிறந்தவரே.

அகஸ்த்ய உவாச । விஷ்ணுரேவ ஸதாராத்யஃ ஸர்வதேவைரபி ப்ரபுஃ । தஸ்யோபாயம் ப்ரவக்ஷ்யாமி யேநாஸௌ வரதோ பவேத் ।। ௫௪.

அகஸ்தியர் சொன்னார்: எல்லா தேவர்களும் வணங்கும் பிரபுவான விஷ்ணுவையே எப்போதும் வணங்க வேண்டும்; அவர் அருள்புரிவதற்கான முறையை நான் சொல்கிறேன்.

ரஹஸ்யம் ஸர்வதேவாநாம் முநீநாம் மநுஜாம்ஸ்ததா । நாராயணஃ பரோ தேவஸ்தம் ப்ரணம்ய ந ஸீததி ।। ௫௪.

எல்லா தேவர்களுக்கும், முனிவர்களுக்கும், மனிதர்களுக்கும் மிக ரகசியமானவர் நாராயணன், உயர்ந்த தெய்வம்; அவரை வணங்குபவர் வீழ்ச்சி அடைவதில்லை.

ஶ்ரூயதே ச புரா ராஜந் நாரதேந மஹாத்மநா । கதிதம் துஷ்டிதம் விஷ்ணோர்வ்ர்தமப்ஸரஸாம் ததா ।। ௫௪.

முன்னொரு காலத்தில், மகானாகிய நாரதர், விஷ்ணுவை மகிழ்விக்கும் ஒரு விரதத்தையும், அதேபோல் அப்சரஸ்களுக்கு உகந்ததைப் பற்றியும் கூறியதாகக் கேள்விப்படுகிறோம், அரசே.

நாரதஸ்து புரா கல்பே கதவாந் மாநஸம் ஸரஃ । ஸ்நாநார்தம் தத்ர சஜாபஶ்யத் ஸர்வமப்ஸரஸாம் கணம் ।। ௫௪.

முந்தைய யுகத்தில், நாரதர், மானச சரஸில் குளிக்கச் சென்றார். அங்கே அவர் அப்சரஸ்கள் எல்லாம் கூடியிருப்பதைப் பார்த்தார்.

தாஸ்தம் த்ரு'ஷ்ட்வா விலாஸிந்யோ ஜடாமுகுடதாரிணம் । அஸ்திசர்மாவஶேஷம் து சத்ரதண்டகபாலிநம் ।। ௫௪.

அந்த அழகிய பெண்கள், ஜடாமுடி சூடிய, எலும்பும் தோலும் மட்டுமே உடலில் இருந்த, குடை, தண்டம், மற்றும் கபாலம் ஏந்திய நாரதரைப் பார்த்தனர்.

தேவாஸுரமநுஷ்யாணாம் தித்ரு'க்ஷும் கலஹப்ரியம் । ப்ரஹ்மபுத்ரம் தபோயுக்தம் பப்ரச்சுஸ்தா வராங்கநாஃ ।। ௫௪.

தேவர்கள், அசுரர்கள், மனிதர்கள் அனைவரும் பார்க்க விரும்பும், கலகத்தை விரும்பும், தவத்தில் ஈடுபட்ட பிரம்மாவின் மகனை அந்த சிறந்த பெண்கள் கேள்வி கேட்டனர்.

அப்ஸரஸ ஊசுஃ । பகவந் ப்ரஹ்மதநய பர்த்ரு'காமா வயம் த்விஜ । நாராயணஶ்ச பர்த்தா நோ யதா ஸ்யாத் தத் ப்ரசக்ஷ்வ நஃ ।। ௫௪.

அப்சரஸ்கள் கூறினார்கள்: "பெரியவரே, பிரம்மாவின் மகனே, நாங்கள் கணவரை விரும்புகிறோம், த்விஜா. நாராயணன் எவ்வாறு எங்கள் கணவராக வருவார் என்பதை எங்களுக்கு சொல்லுங்கள்."

நாரத உவாச । ப்ரணாமபூர்வகஃ ப்ரஶ்நஃ ஸர்வத்ர விஹிதஃ ஶுபஃ । ஸ ச மே ந க்ரு'தோ கர்வாத் யுஷ்மாபிர்யௌவநஸ்மயாத் ।। ௫௪.

நாரதர் கூறினார்: "முன்னதாக வணக்கம் செலுத்தி கேட்கும் கேள்வி எப்போதும் நல்லது. ஆனால் நீங்கள் இளமை பெருமையால் அப்படி செய்யவில்லை."

ததாபி தேவதேவஸ்ய விஷ்ணோர்யந்நாமகீர்திதம் । பவதீபிஸ்ததா பர்த்தா பவத்விதி ஹரிஃ க்ரு'தஃ । தந்நாமோச்சாரணாதேவ க்ரு'தம் ஸர்வம் ந ஸம்ஶயஃ ।। ௫௪.

இருப்பினும், நீங்கள் எந்த விஷ்ணுவின் பெயரை உச்சரித்தீர்களோ, அதன்படி அவர் உங்கள் கணவராக இருப்பார். ஹரியின் பெயரைச் சொல்வதாலே எல்லாம் நிறைவேறும், சந்தேகம் இல்லை.

இதாநீம் கதயாம்யாஶு வ்ரதம் யேந ஹரிஃ ஸ்வயம் । வரதத்வமவாப்நோதி பர்த்ரு'த்வம் ச நியச்சதி ।। ௫௪.

இப்போது ஹரி தானே வரங்களை வழங்கி, கணவராக அருளும் விரதத்தை விரைவாக நான் சொல்லுகிறேன்.

நாரத உவாச । வஸந்தே ஶுக்லபக்ஷஸ்ய த்வாதஶீ யா பவேச்சுபா । தஸ்யாமுபோஷ்ய விதிவந் நிஶாயாம் ஹரிமர்ச்சயேத் ।। ௫௪.

நாரதர் கூறினார்: "வசந்தகாலத்தில், சுக்லபக்ஷத்தின் பன்னிரண்டாம் நாள் வந்தால், அந்த நாளில் முறையின்படி உண்ணாவிரதம் இருந்து, இரவில் ஹரியை வழிபட வேண்டும்."

பர்யங்காஸ்தரணம் க்ரு'த்வா நாநாசித்ரஸமந்விதம் । தத்ர லக்ஷ்ம்யா யுதம் ரௌப்யம் ஹரிம் க்ரு'த்வா நிவேஶயேத் ।। ௫௪.

பலவகை அலங்காரங்களுடன் படுக்கை அமைத்து, அதில் லக்ஷ்மியுடன் கூடிய வெள்ளி உருவான ஹரியை வைக்க வேண்டும்.

தஸ்யோபரி ததஃ புஷ்பைர்மண்டபம் காரயேத் புதஃ । ந்ரு'த்யவாதித்ரகேயைஶ்ச ஜாகரம் தத்ர காரயேத் ।। ௫௪.

அதன் மேல் பூக்களால் மண்டபம் அமைத்து, அங்கே நடனமும் இசைக்கருவிகளும் கொண்டு ஜாகரணம் செய்ய வேண்டும்.

மநோபவாயேதி ஶிர அநங்காயேதி வை கடிம் । காமாய பாஹுமூலே து ஸுஶாஸ்த்ராயேதி சோதரம் ।। ௫௪.

தலைக்கு 'மனோபவனுக்காக', இடுப்புக்கு 'அனங்கனுக்காக', கைமூட்டுக்கு 'காமனுக்காக', வயிற்றுக்கு 'நல்ல சாஸ்திரத்திற்காக' என்று கூறி,