வராஹபுராணம்

தஸ்யாம் ஸம்பூதிமிச்சந் யஸ்தஸ்யோபாயம் ஸ்வயம் பரம் । பஶுபாலாத் ஸமுத்பந்நோ யஶ்சதுஷ்பாச்சதுர்முகஃ ।। ௫௩.

அதன் தோற்றத்தை அறிய விரும்புகிறவன் தானே உயர்ந்த வழியை நாட வேண்டும்; மாடுகளை மேய்க்கும் ஒருவரிலிருந்து நான்கு கால்கள் உடையவை தோன்றின, அவற்றிலிருந்து நான்கு முகங்கள் உடையவர் பிறந்தார்.

ஸ குருஃ ஸ கதாயாஸ்து தஸ்யாஶ்சைவ ப்ரவர்த்தகஃ । தஸ்ய புத்ரஃ ஸ்வரோ நாம ஸப்தமூர்திம்ரஸௌ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௫௩.

அவர் தான் ஆசானும், அந்த கதையின் தொடக்கமும்; அவருடைய மகன் ஸ்வரன் என்று பெயருடையவன், ஏழாவது உருவாக நினைவுகூரப்படுகிறார்.

தேந ப்ரோக்தம் து யத்கிம்சித் சதுர்ணாம் ஸாதநம் ந்ரு'ப । ரு'கர்தாநாம் சதுர்பிஸ்தே தத்பக்த்யாராத்யதாம் யயுஃ ।। ௫௩.

அவர் கூறிய நான்கு வகை நோக்கங்களுக்கான வழிகளை, வேத அர்த்தங்களை விரும்பி பக்தியுடன் வழிபட்டவர்கள் அடைந்தனர்.

சதுர்ணாம் ப்ரதமோ யஸ்து சதுஃஶ்ர்ரு'ங்கஸமாஸ்திதஃ । வ்ரு'ஷத்விதீயஸ்தத்ப்ரோக்தமார்கேணைவ த்ரு'தீயகஃ । சதுர்தஸ்தத்ப்ரணீதஸ்தாம் பூஜ்ய பக்த்யா ஸுதம் வ்ரஜேத் ।। ௫௩.

அந்த நான்கில் முதல்வன் நான்கு கொம்புகளுடன் நிலைபெற்ற காளை; இரண்டாவது அவரால் கூறப்பட்ட வழியில் செல்கிறான்; மூன்றாவது அதேபோல்; நான்காவது அவரால் வழிநடத்தப்பட்டு, மகனை பக்தியுடன் வழிபடுகிறான்.

ஸப்தமூர்த்தேஸ்து சரிதம் ஶுஶ்ரும்வுஃ ப்ரதமம் ந்ரு'ப । ப்ரஹ்மசர்யேண வர்த்தேத த்விதீயோऽஸ்ய ஸநாதநஃ ।। ௫௩.

ஏழாவது உருவின் செயல்கள் முதலில் கேட்கப்பட்டன, அரசே; இரண்டாவது, என்றும் நிலைத்தவன், பிரம்மச்சரியத்தில் வாழ்கிறான்.

ததோ ப்ரு'த்யாதிபரணம் வ்ரு'ஷபாரோஹணம் த்ரிஷு । வநவாஸஶ்ச நிர்த்திஷ்ட ஆத்மஸ்தே வ்ரு'ஷபே ஸதி ।। ௫௩.

பின்னர், பணியாளர்கள் முதலியவர்களைப் பாதுகாப்பதும், மூவரில் காளையை ஏறுவதும், காடில் வாழ்வதும், ஆன்மாவில் காளை நிலைபெற்றபோது கூறப்பட்டது.

அஹமஸ்மி வதத்யந்யஶ்சதுர்த்தா ஏகதா த்விதா । பேதபிந்நஸஹோத்பந்நாஸ்தஸ்யாபத்யாநி ஜஜ்ஞிரே ।। ௫௩.

வேறு ஒருவர் 'நான்தான்' என்று நான்கு வகையிலும், ஒன்றாகவும், இரண்டாகவும் சொல்கிறான்; வேறுபாடுகளும் பிரிவுகளும் கொண்டு அவனுடைய பிள்ளைகள் பிறந்தனர்.

நித்யாநித்யஸ்வரூபாணி த்ரு'ஷ்ட்வா பூர்வம் சதுர்முகஃ । சிந்தயாமாஸ ஜநகம் கதம் பஶ்யாம்யஹம் ந்ரு'ப ।। ௫௩.

நிலையானதும் நிலையற்றதும் முன்பு பார்த்த நான்கு முகங்களையுடையவர், 'எப்படி என் தந்தையைப் பார்க்க முடியும்?' என்று சிந்தித்தார், அரசே.

மதீயஸ்ய பிதுர்யே ஹி குணா ஆஸந் மஹாத்மநஃ । ந தே ஸம்ப்ரதி த்ரு'ஶ்யந்தே ஸ்வராபத்யேஷு கேஷுசித் ।। ௫௩.

என் தந்தை, அந்த மகானின் பண்புகள் இருந்தன; ஆனால், ஸ்வரனின் சந்ததிகளில் சிலரிடம் அவை இப்போது காணப்படவில்லை.

பிதுஃ புத்ரஸ்ய யஃ புத்ரஃ ஸ பிதாமஹநாமவாந் । ஏவம் ஶ்ருதிஃ ஸ்திதா சேயம் ஸ்வராபத்யேஷு நாந்யதா ।। ௫௩.

மகனின் மகன் 'பெரியப்பா' என்று அழைக்கப்படுகிறான்; இவ்வாறு தான் சந்ததியில் இது நிலைபெற்ற மரபு, வேறு விதமாக அல்ல.

க்வாபி ஸம்பத்ஸ்யதே பாவோ த்ரஷ்டவ்யஶ்சாபி தே பிதா । ஏவம் நீதேऽபி கிம் கார்யமிதி சிந்தாபரோऽபவத் ।। ௫௩.

ஒரு நேரத்தில் இந்த உறவு தோன்றும்; நீ உன் தந்தையையும் காண வேண்டும். இப்படிச் செய்த பிறகும், இனி என்ன செய்ய வேண்டும் என்று அவர் ஆழ்ந்து சிந்தித்தார்.

தஸ்ய சிந்தயதஃ ஶஸ்த்ரம் பித்ரு'கம் புரதோ பபௌ । தேந ஶஸ்த்ரேண தம் ரோஷாந்மமந்த ஸ்வரமந்திகே ।। ௫௩.

அவர் சிந்தித்துக் கொண்டிருக்கையில், ஒரு பிதாமகன் ஆயுதம் அவர் முன்னால் தோன்றியது; அந்த ஆயுதத்தால், கோபத்தில் அருகிலிருந்த சாரத்தை அவர் குழைத்தார்.

தஸ்மிந் மதிதமாத்ரே து ஶிரஸ்தஸ்யாபி துர்க்ரஹம் । நாலிகேரபலாகாரம் சதுர்வக்த்ரோऽந்வபஶ்யத ।। ௫௩.

அதை குழைத்தவுடன், பிடிக்க முடியாத ஒரு தலை, நாரிக்காய் போல், நான்கு முகங்களுடன் அவர் கண்டார்.

தச்சாவ்ரு'தம் ப்ரதாநேந தஶதா ஸம்வ்ரு'தோ பபௌ । சதுஷ்பாதேந ஶஸ்த்ரேண சிச்சேத திலகாண்டவத் ।। ௫௩.

அது முதன்மைத் தத்துவத்தால் பத்து மடங்கு மூடப்பட்டிருந்தது; நான்கு முனையுள்ள ஆயுதத்தால், எள் பாக்கு போல் அதை வெட்டினார்.

ப்ரகாமம் திலஸம்ச்சிந்நே ததமூலௌ ந மே பபௌ । அஹம் த்வஹம் வதந் பூதம் தமப்யேவமதாச்சிநத் ।। ௫௩.

எள் போன்ற பகுதிகள் முற்றிலும் வெட்டப்பட்டதும், அடியில் எதுவும் இருக்கவில்லை; ஆனாலும் 'நான் தான்' என்று கூறும் ஒரு உயிர் தோன்றியது, அதையும் அவர் வெட்டினார்.

தஸ்மிந் சிந்நே ததஸ்யாம்ஸே ஹ்ரஸ்வமந்யமவேக்ஷத । அஹம் பூதாதி வஃ பஞ்ச வதந்தம் பூதிமந்திகாத் ।। ௫௩.

அதையும் வெட்டியதும், அதில் ஒரு சிறிய உயிரை அவர் பார்த்தார்; அது அருகிலிருந்து 'நான் உயிர்களின் ஐந்து மூலமும்' என்று கூறியது.

தமப்யேவமதோ சித்த்வா பஞ்சாஶூந்யமமீக்ஷத । க்ரு'த்வாவகாஶம் தே ஸர்வே ஜல்பந்த இதமந்திகாத் ।। ௫௩.

அதையும் வெட்டியதும், ஐந்து tattuvangalil காலியைக் கண்டார்; இடம் உருவாக்கியதும், அவர்கள் அனைவரும் அருகிலிருந்து இப்படிச் சொன்னார்கள்.

தமப்யஸங்கஶஸ்த்ரேண சிச்சேத திலகாண்டவத் । தஸ்மிம்ச்சிந்நே தஶாம்ஶேந ஹ்ரஸ்வமந்யமபஶ்யத ।। ௫௩.

அதையும் பற்றில்லாத ஆயுதத்தால் எள் பாக்கு போல் வெட்டினார்; அதை வெட்டியதும், பத்தில் ஒரு பகுதி அளவு சிறியதொன்றை அவர் கண்டார்.

புருஷம் ரூபஶஸ்த்ரேண தம் சித்த்வாऽந்யமபஶ்யத । தத்வத் ஹ்ரஸ்வம் ஸிதம் ஸௌம்யம் தமப்யேவம் ததாऽகரோத் ।। ௫௩.

அந்த மனிதனை உருவை வெட்டும் ஆயுதத்தால் வெட்ட, இன்னொரு உருவை அவர் கண்டார்; அதுபோலவே, சிறிய, வெள்ளை, அமைதியான உருவையும் அவர் செய்தார்.

ஏவம் க்ரு'தே ஶரீரம் து ததர்ஶ ஸ புநஃ ப்ரபுஃ । ஸ்வகீயமேவாகஸ்யாந்தஃ பிதரம் ந்ரு'பஸத்தம ।। ௫௩.

இவ்வாறு செய்தபின், அந்த பிரபு மீண்டும் தன் உடலை வானத்தில் உள்ள தந்தையாகக் கண்டார், அரசர்களில் சிறந்தவரே.

த்ரஸரேணுஸமம் மூர்த்யா அவ்யக்தம் ஸர்வஜந்துஷு । ஸமம் த்ரு'ஷ்ட்வா பரம் ஹர்ஷம் உபே விஸஸ்வரார்த்தவித் ।। ௫௩.

பொடியளவு சிறிய உருவில், எல்லா உயிர்களிலும் தெரியாதபடி, இருவரும் சமமாகக் கண்டபோது, பேரானந்தம் பெற்றனர், துயரம் நீங்கியது.

ஏவம்விதோऽஸௌ புருஷஃ ஸ்வரநாமா மஹாதபாஃ । மூர்த்திஸ்தஸ்ய ப்ரவ்ரு'த்தாக்யம் நிவ்ரு'த்தாக்யம் ஶிரோ மஹத் ।। ௫௩.

அந்த மனிதன் தான் ஸ்வரன் என்று பெயருடைய, பெரிய தவம் செய்தவர்; அவருடைய உருவம் 'வெளிப்படையானது' என்றும், பெரிய தலை 'மறைந்தது' என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.

ஏதஸ்மாதேவ தஸ்யாஶு கதயா ராஜஸத்தம । ஸம்பூதிரபவத் ராஜந் விவ்ரு'த்தேஸ்த்வேஷ ஏவ து ।। ௫௩.

இதுவே அந்தக் கதையிலிருந்து, அரசர்களில் சிறந்தவரே, உருவாக்கம் ஏற்பட்டது; ஆனால் அழிவில் இது மட்டுமே உள்ளது.

ஏஷேதிஹாஸஃ ப்ரதமஃ ஸர்வஸ்ய ஜகதோ ப்ரு'ஶம் । ய இமம் வேத்தி தத்த்வேந ஸாக்ஷாத் கர்மபரோ பவேத் ।। ௫௩.

இது தான் இந்த உலகின் முதல் புராணக் கதை; இதை உண்மையாக அறிந்தவன், செயல்களில் ஈடுபடுகிறான்.

பத்ராஶ்வ உவாச । விஜ்ஞாநோத்பத்திகாமஸ்ய க ஆராத்யோ பவேத் த்விஜ । கதம் சாராத்யதேऽஸௌ ஹி ஏததாக்யாஹி மே த்விஜ ।। ௫௪.

பத்ராஷ்வன் கேட்டான்: அறிவு பிறக்க விரும்புபவர்க்கு யாரை வணங்க வேண்டும்? எப்படி வணங்க வேண்டும்? இதை எனக்குச் சொல்லுங்கள், இருமுறை பிறந்தவரே.

அகஸ்த்ய உவாச । விஷ்ணுரேவ ஸதாராத்யஃ ஸர்வதேவைரபி ப்ரபுஃ । தஸ்யோபாயம் ப்ரவக்ஷ்யாமி யேநாஸௌ வரதோ பவேத் ।। ௫௪.

அகஸ்தியர் சொன்னார்: எல்லா தேவர்களும் வணங்கும் பிரபுவான விஷ்ணுவையே எப்போதும் வணங்க வேண்டும்; அவர் அருள்புரிவதற்கான முறையை நான் சொல்கிறேன்.

ரஹஸ்யம் ஸர்வதேவாநாம் முநீநாம் மநுஜாம்ஸ்ததா । நாராயணஃ பரோ தேவஸ்தம் ப்ரணம்ய ந ஸீததி ।। ௫௪.

எல்லா தேவர்களுக்கும், முனிவர்களுக்கும், மனிதர்களுக்கும் மிக ரகசியமானவர் நாராயணன், உயர்ந்த தெய்வம்; அவரை வணங்குபவர் வீழ்ச்சி அடைவதில்லை.

ஶ்ரூயதே ச புரா ராஜந் நாரதேந மஹாத்மநா । கதிதம் துஷ்டிதம் விஷ்ணோர்வ்ர்தமப்ஸரஸாம் ததா ।। ௫௪.

முன்னொரு காலத்தில், மகானாகிய நாரதர், விஷ்ணுவை மகிழ்விக்கும் ஒரு விரதத்தையும், அதேபோல் அப்சரஸ்களுக்கு உகந்ததைப் பற்றியும் கூறியதாகக் கேள்விப்படுகிறோம், அரசே.

நாரதஸ்து புரா கல்பே கதவாந் மாநஸம் ஸரஃ । ஸ்நாநார்தம் தத்ர சஜாபஶ்யத் ஸர்வமப்ஸரஸாம் கணம் ।। ௫௪.

முந்தைய யுகத்தில், நாரதர், மானச சரஸில் குளிக்கச் சென்றார். அங்கே அவர் அப்சரஸ்கள் எல்லாம் கூடியிருப்பதைப் பார்த்தார்.