வராஹபுராணம்

ஏதே பூர்வம் தஸ்யவஃ ஸ்யுஸ்ததோ ராஜ்ஞா வஶீக்ரு'தாஃ । அமூர்த்தா இவ தே ஸர்வே சக்ருராயதநம் ஶுபம் ।। ௫௨.

இவர்கள் முன்பு கொள்ளையர்களாக இருந்தவர்கள்; பின்னர் அரசனால் அடக்கப்பட்டார்கள். அவர்கள் அனைவரும் உருவமில்லாதவர்களாக, ஒரு அழகான இல்லத்தை அமைத்தார்கள்.

நவத்பாரம் புரம் தஸ்ய த்வேகஸ்தம்பம் சதுஷ்பதம் । நதீஸஹஸ்த்ரஸம்கீர்ண ஜலக்ரு'த்ய ஸமாஸ்திதம் ।। ௫௨.

அந்த நகரம் ஒன்பது வாயில்களும், ஒரு தூணும், நான்கு சாலைத்திருப்புகளும் உடையது; ஆயிரம் நதிகள் சூழ, எங்கும் நீர் ஓடைகள் அமைக்கப்பட்டிருந்தது.

தத்புரம் தே ப்ரவிவிஶுரேகீபூதாஸ்ததோ நவ । புருஷோ மூர்த்திமாந் ராஜா பஶுபாலோऽபவத் க்ஷணாத் ।। ௫௨.

அந்த ஒன்பது ஒன்று சேர்ந்து அந்த நகரத்தில் நுழைந்தன; உடனே ஒரு மனிதர், அரசராகவும், மாடுகளை மேய்க்கும் ஒருவராகவும் உருவெடுத்தார்.

ததஸ்தத்புரஸம்ஸ்தஸ்து பஶுபாலோ மஹாந்ரு'பஃ । ஸம்ஸூச்ய வாசகாஞ்சப்தாந் வேதாந் ஸஸ்மார தத்புரே ।। ௫௨.

பின்னர், அந்த நகரத்தில் தங்கி இருந்த அந்த பெரிய அரசர், மாடுகளை மேய்க்கும் ஒருவராகவும், வேதங்களை நினைவுகூர்ந்து, பாடுபவர்களின் சொற்களை சுட்டிக்காட்டினார்.

ஆத்மஸ்வரூபிணோ நித்யாஸ்ததுக்தாநி வ்ரதாநி ச । நியமாந் க்ரதவஶ்சைவ ஸர்வாந் ராஜா சகார ஹ ।। ௫௨.

ஆத்மாவின் இயல்பாக என்றும் சொல்லப்பட்ட விரதங்களையும், ஒழுக்கங்களையும், யாகங்களையும் அந்த அரசர் அனைத்தும் செய்தார்.

ஸ கதாசிந்ந்ரு'பஃ கிந்நஃ கர்மகாண்டம் ப்ரரோசயந் । ஸர்வஜ்ஞோ யோகநித்ராயாம் ஸ்தித்வா புத்ரம் ஸஸர்ஜ ஹ ।। ௫௨.

ஒரு நாள், அந்த அரசர் சோர்வடைந்து, கர்மங்களை மேற்கொண்டு, எல்லாம் அறிந்தவராக யோகநித்ரையில் நுழைந்து, ஒரு மகனை உருவாக்கினார்.

சதுர்வக்த்ரம் சதுர்பாஹும் சதுர்வேதம் சதுஷ்பதம் । தஸ்மாதாரப்ய ந்ரு'பதேர்வஶே பஶ்வாதயஃ ஸ்திதாஃ ।। ௫௨.

நான்கு முகமும், நான்கு கரங்களும், நான்கு வேதங்களும், நான்கு சாலைத்திருப்புகளும் உடையவராக, அந்த அரசரிலிருந்து, மாடுகள் முதலான அனைத்து உயிரினங்களும் அவருக்கு கீழ்ப்படிந்தன.

தஸ்மிந் ஸமுத்ரே ஸ ந்ரு'போ வநே தஸ்மிம்ஸ்ததைவ ச । த்ரு'ணாதிஷு ந்ரு'பஸ்ஸைவ ஹஸ்த்யாதிஷு ததைவ ச । ஸமோபவத் கர்மகாண்டாதநுஜ்ஞாய மஹாமதே ।। ௫௨.

அந்த சமுத்திரத்திலும், அந்த காடிலும், புல் முதலானவற்றிலும், யானை முதலான உயிரினங்களிலும், அந்த அரசர் தானே இருந்தார்; கர்மங்களை அனுமதித்து, எல்லோரிடமும் சமமாக இருந்தார்.

பத்ராஶ்வ உவாச । மத்ப்ரஶ்நவிஷயே ப்ரஹ்மந் கதேயம் கதிதா த்வயா । தஸ்யா விபூதிரபவத் கஸ்ய கேந க்ரு'தேந ஹ ।। ௫௩.

பத்ராஷ்வன் கூறினார்: பிராமணனே, என் கேள்விக்குரிய கதையை நீ சொன்னாய்; அது யாருடைய மகிமை, யார் செய்தது, எவ்வாறு நிகழ்ந்தது?

அகஸ்த்ய உவாச । ஆகதேயம் கதா சித்ரா ஸர்வஸ்ய விஷயே ஸ்திதா । த்வத்தேஹே மம தேஹே ச ஸர்வஜந்துஷு ஸா ஸமா ।। ௫௩.

அகஸ்தியர் கூறினார்: இந்த விசித்திரமான கதை எல்லோருக்கும் பொருந்தும்; அது உன் உடலிலும், என் உடலிலும், எல்லா உயிர்களிலும் சமமாக உள்ளது.

தஸ்யாம் ஸம்பூதிமிச்சந் யஸ்தஸ்யோபாயம் ஸ்வயம் பரம் । பஶுபாலாத் ஸமுத்பந்நோ யஶ்சதுஷ்பாச்சதுர்முகஃ ।। ௫௩.

அதன் தோற்றத்தை அறிய விரும்புகிறவன் தானே உயர்ந்த வழியை நாட வேண்டும்; மாடுகளை மேய்க்கும் ஒருவரிலிருந்து நான்கு கால்கள் உடையவை தோன்றின, அவற்றிலிருந்து நான்கு முகங்கள் உடையவர் பிறந்தார்.

ஸ குருஃ ஸ கதாயாஸ்து தஸ்யாஶ்சைவ ப்ரவர்த்தகஃ । தஸ்ய புத்ரஃ ஸ்வரோ நாம ஸப்தமூர்திம்ரஸௌ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௫௩.

அவர் தான் ஆசானும், அந்த கதையின் தொடக்கமும்; அவருடைய மகன் ஸ்வரன் என்று பெயருடையவன், ஏழாவது உருவாக நினைவுகூரப்படுகிறார்.

தேந ப்ரோக்தம் து யத்கிம்சித் சதுர்ணாம் ஸாதநம் ந்ரு'ப । ரு'கர்தாநாம் சதுர்பிஸ்தே தத்பக்த்யாராத்யதாம் யயுஃ ।। ௫௩.

அவர் கூறிய நான்கு வகை நோக்கங்களுக்கான வழிகளை, வேத அர்த்தங்களை விரும்பி பக்தியுடன் வழிபட்டவர்கள் அடைந்தனர்.

சதுர்ணாம் ப்ரதமோ யஸ்து சதுஃஶ்ர்ரு'ங்கஸமாஸ்திதஃ । வ்ரு'ஷத்விதீயஸ்தத்ப்ரோக்தமார்கேணைவ த்ரு'தீயகஃ । சதுர்தஸ்தத்ப்ரணீதஸ்தாம் பூஜ்ய பக்த்யா ஸுதம் வ்ரஜேத் ।। ௫௩.

அந்த நான்கில் முதல்வன் நான்கு கொம்புகளுடன் நிலைபெற்ற காளை; இரண்டாவது அவரால் கூறப்பட்ட வழியில் செல்கிறான்; மூன்றாவது அதேபோல்; நான்காவது அவரால் வழிநடத்தப்பட்டு, மகனை பக்தியுடன் வழிபடுகிறான்.

ஸப்தமூர்த்தேஸ்து சரிதம் ஶுஶ்ரும்வுஃ ப்ரதமம் ந்ரு'ப । ப்ரஹ்மசர்யேண வர்த்தேத த்விதீயோऽஸ்ய ஸநாதநஃ ।। ௫௩.

ஏழாவது உருவின் செயல்கள் முதலில் கேட்கப்பட்டன, அரசே; இரண்டாவது, என்றும் நிலைத்தவன், பிரம்மச்சரியத்தில் வாழ்கிறான்.

ததோ ப்ரு'த்யாதிபரணம் வ்ரு'ஷபாரோஹணம் த்ரிஷு । வநவாஸஶ்ச நிர்த்திஷ்ட ஆத்மஸ்தே வ்ரு'ஷபே ஸதி ।। ௫௩.

பின்னர், பணியாளர்கள் முதலியவர்களைப் பாதுகாப்பதும், மூவரில் காளையை ஏறுவதும், காடில் வாழ்வதும், ஆன்மாவில் காளை நிலைபெற்றபோது கூறப்பட்டது.

அஹமஸ்மி வதத்யந்யஶ்சதுர்த்தா ஏகதா த்விதா । பேதபிந்நஸஹோத்பந்நாஸ்தஸ்யாபத்யாநி ஜஜ்ஞிரே ।। ௫௩.

வேறு ஒருவர் 'நான்தான்' என்று நான்கு வகையிலும், ஒன்றாகவும், இரண்டாகவும் சொல்கிறான்; வேறுபாடுகளும் பிரிவுகளும் கொண்டு அவனுடைய பிள்ளைகள் பிறந்தனர்.

நித்யாநித்யஸ்வரூபாணி த்ரு'ஷ்ட்வா பூர்வம் சதுர்முகஃ । சிந்தயாமாஸ ஜநகம் கதம் பஶ்யாம்யஹம் ந்ரு'ப ।। ௫௩.

நிலையானதும் நிலையற்றதும் முன்பு பார்த்த நான்கு முகங்களையுடையவர், 'எப்படி என் தந்தையைப் பார்க்க முடியும்?' என்று சிந்தித்தார், அரசே.

மதீயஸ்ய பிதுர்யே ஹி குணா ஆஸந் மஹாத்மநஃ । ந தே ஸம்ப்ரதி த்ரு'ஶ்யந்தே ஸ்வராபத்யேஷு கேஷுசித் ।। ௫௩.

என் தந்தை, அந்த மகானின் பண்புகள் இருந்தன; ஆனால், ஸ்வரனின் சந்ததிகளில் சிலரிடம் அவை இப்போது காணப்படவில்லை.

பிதுஃ புத்ரஸ்ய யஃ புத்ரஃ ஸ பிதாமஹநாமவாந் । ஏவம் ஶ்ருதிஃ ஸ்திதா சேயம் ஸ்வராபத்யேஷு நாந்யதா ।। ௫௩.

மகனின் மகன் 'பெரியப்பா' என்று அழைக்கப்படுகிறான்; இவ்வாறு தான் சந்ததியில் இது நிலைபெற்ற மரபு, வேறு விதமாக அல்ல.

க்வாபி ஸம்பத்ஸ்யதே பாவோ த்ரஷ்டவ்யஶ்சாபி தே பிதா । ஏவம் நீதேऽபி கிம் கார்யமிதி சிந்தாபரோऽபவத் ।। ௫௩.

ஒரு நேரத்தில் இந்த உறவு தோன்றும்; நீ உன் தந்தையையும் காண வேண்டும். இப்படிச் செய்த பிறகும், இனி என்ன செய்ய வேண்டும் என்று அவர் ஆழ்ந்து சிந்தித்தார்.

தஸ்ய சிந்தயதஃ ஶஸ்த்ரம் பித்ரு'கம் புரதோ பபௌ । தேந ஶஸ்த்ரேண தம் ரோஷாந்மமந்த ஸ்வரமந்திகே ।। ௫௩.

அவர் சிந்தித்துக் கொண்டிருக்கையில், ஒரு பிதாமகன் ஆயுதம் அவர் முன்னால் தோன்றியது; அந்த ஆயுதத்தால், கோபத்தில் அருகிலிருந்த சாரத்தை அவர் குழைத்தார்.

தஸ்மிந் மதிதமாத்ரே து ஶிரஸ்தஸ்யாபி துர்க்ரஹம் । நாலிகேரபலாகாரம் சதுர்வக்த்ரோऽந்வபஶ்யத ।। ௫௩.

அதை குழைத்தவுடன், பிடிக்க முடியாத ஒரு தலை, நாரிக்காய் போல், நான்கு முகங்களுடன் அவர் கண்டார்.

தச்சாவ்ரு'தம் ப்ரதாநேந தஶதா ஸம்வ்ரு'தோ பபௌ । சதுஷ்பாதேந ஶஸ்த்ரேண சிச்சேத திலகாண்டவத் ।। ௫௩.

அது முதன்மைத் தத்துவத்தால் பத்து மடங்கு மூடப்பட்டிருந்தது; நான்கு முனையுள்ள ஆயுதத்தால், எள் பாக்கு போல் அதை வெட்டினார்.

ப்ரகாமம் திலஸம்ச்சிந்நே ததமூலௌ ந மே பபௌ । அஹம் த்வஹம் வதந் பூதம் தமப்யேவமதாச்சிநத் ।। ௫௩.

எள் போன்ற பகுதிகள் முற்றிலும் வெட்டப்பட்டதும், அடியில் எதுவும் இருக்கவில்லை; ஆனாலும் 'நான் தான்' என்று கூறும் ஒரு உயிர் தோன்றியது, அதையும் அவர் வெட்டினார்.

தஸ்மிந் சிந்நே ததஸ்யாம்ஸே ஹ்ரஸ்வமந்யமவேக்ஷத । அஹம் பூதாதி வஃ பஞ்ச வதந்தம் பூதிமந்திகாத் ।। ௫௩.

அதையும் வெட்டியதும், அதில் ஒரு சிறிய உயிரை அவர் பார்த்தார்; அது அருகிலிருந்து 'நான் உயிர்களின் ஐந்து மூலமும்' என்று கூறியது.

தமப்யேவமதோ சித்த்வா பஞ்சாஶூந்யமமீக்ஷத । க்ரு'த்வாவகாஶம் தே ஸர்வே ஜல்பந்த இதமந்திகாத் ।। ௫௩.

அதையும் வெட்டியதும், ஐந்து tattuvangalil காலியைக் கண்டார்; இடம் உருவாக்கியதும், அவர்கள் அனைவரும் அருகிலிருந்து இப்படிச் சொன்னார்கள்.

தமப்யஸங்கஶஸ்த்ரேண சிச்சேத திலகாண்டவத் । தஸ்மிம்ச்சிந்நே தஶாம்ஶேந ஹ்ரஸ்வமந்யமபஶ்யத ।। ௫௩.

அதையும் பற்றில்லாத ஆயுதத்தால் எள் பாக்கு போல் வெட்டினார்; அதை வெட்டியதும், பத்தில் ஒரு பகுதி அளவு சிறியதொன்றை அவர் கண்டார்.

புருஷம் ரூபஶஸ்த்ரேண தம் சித்த்வாऽந்யமபஶ்யத । தத்வத் ஹ்ரஸ்வம் ஸிதம் ஸௌம்யம் தமப்யேவம் ததாऽகரோத் ।। ௫௩.

அந்த மனிதனை உருவை வெட்டும் ஆயுதத்தால் வெட்ட, இன்னொரு உருவை அவர் கண்டார்; அதுபோலவே, சிறிய, வெள்ளை, அமைதியான உருவையும் அவர் செய்தார்.