வராஹபுராணம்

தூஷ்ணீம்பூதா ம்ரு'தகல்பா இவாஸந் ந்ரு'போऽப்யஸௌ தத்வநம் ஸம்விவேஶ । தஸ்மிந் ப்ரவிஷ்டே ஸர்வ ஏதே விவிஶு- ர்பயாதைக்யம் கதவந்தஃ க்ஷணேந ।। ௫௧.

அவர்கள் எல்லோரும் அமைதியாக, உயிரில்லாதவர்கள்போல் இருந்தனர். அந்த அரசன் அந்தக் காட்டுக்குள் நுழைந்தான். அவன் நுழைந்ததும், அவர்கள் அனைவரும் உடனே அங்கு நுழைந்து, பயத்தால் ஒன்றாக இணைந்தார்கள்.

தைஃ ஸர்பைஃ ஸ ந்ரு'போ துர்விநீதைஃ ஸம்வேஷ்டிதோ தஸ்யுபிஶ்சிந்தயாநஃ । கதம் சைதேந பவிஷ்யந்தி யேந கதம் சைதே ஸம்ஸ்ரு'தாஃ ஸம்பவேயுஃ ।। ௫௧.

அந்தக் கட்டுப்பாடில்லாத பாம்புகளாலும் கொள்ளையர்களாலும் சூழப்பட்ட அரசன், 'இவை எப்படி நடக்கும்? இவர்கள் எப்படி ஒன்றாக சிக்கிக்கொண்டார்கள்?' என்று எண்ணினான்.

ஏவம் ராஜ்ஞஶ்சிந்தயதஸ்த்ரிவர்ணஃ புருஷஃ பரஃ । ஶ்வேதம் ரக்தம் ததா க்ரு'ஷ்ணம் த்ரிவர்ணம் தாரயந்நரஃ ।। ௫௧.

அந்த அரசன் இப்படிச் சிந்தித்து கொண்டிருக்கையில், வெள்ளை, சிவப்பு, கருப்பு ஆகிய மூன்று நிறங்களைக் கொண்ட ஒரு உயர்ந்த மனிதன் தோன்றினான்.

ஸ ஸம்ஜ்ஞாம் க்ரு'தவாந் மஹ்யமபரோऽத க்வ யாஸ்யஸி । ஏவம் தஸ்ய ப்ருவாணஸ்ய மஹந்நாம வ்யஜாயத ।। ௫௧.

அவர் எனக்கு ஒரு சைகை செய்து, 'நீ எங்கே போகப்போகிறாய்?' என்று கேட்டார். அவர் இப்படிச் சொன்னபோது, ஒரு பெரிய பெயர் தோன்றியது.

தேநாபி ராஜா ஸம்வீதஃ ஸ புத்யஸ்வேதி சாப்ரவீத் । ஏவமுக்தே ததஃ ஸ்த்ரீ து தம் ராஜாநம் ருரோத ஹ ।। ௫௧.

அவராலும் அரசன் சூழப்பட்டான்; 'எழுந்திரு' என்று அவர் சொன்னார். அவ்வாறு கூறியதும், அந்த பெண் அந்த அரசனைத் தடுத்து நிறுத்தினாள்.

மாயாததம் தம் மா பைஷ்ட ததோऽந்யஃ புருஷோ ந்ரு'பம் । ஸம்வேஷ்ட்ய ஸ்திதவாந் வீரஸ்ததஃ ஸர்வேஶ்வரேஶ்வரஃ ।। ௫௧.

மாயையில் மூடப்பட்டிருந்த அரசனிடம், இன்னொரு மனிதன் 'பயப்படாதே' என்று சொன்னான். பிறகு ஒரு வீரன் அரசனைச் சுற்றி நின்றான்; அவன் எல்லா இறைவர்களுக்கும் இறைவன்.

ததோऽந்யே பஞ்ச புருஷா ஆகத்ய ந்ரு'பஸத்தமம் । ஸம்விஷ்ட்ய ஸம்ஸ்திதாஃ ஸர்வே ததோ ராஜா விரோதிதஃ ।। ௫௧.

பின்னர், ஐந்து பேர் அந்த சிறந்த அரசனிடம் வந்து, அவரைச் சுற்றி நின்றார்கள்; அவ்வாறு அரசன் கட்டுப்படுத்தப்பட்டான்.

ருத்தே ராஜநி தே ஸர்வே ஏகீபூதாஸ்து தஸ்யவஃ । மதிதும் ஶஸ்த்ரமாதாய லீநாऽந்யோऽந்யம் ததோ பயாத் ।। ௫௧.

அரசன் கட்டுப்படுத்தப்பட்டபோது, அந்த கொள்ளையர்கள் எல்லோரும் ஒன்றாக இணைந்தார்கள்; ஆயுதங்களை எடுத்து தாக்க முயன்றபோது, அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் பயந்து மறைந்தார்கள்.

தைர்லீநைர்ந்ரு'பர்தேர்வேஶ்ம பபௌ பரமஶோபநம் । அந்யேஷாமபி பாபாநாம் கோடிஃ ஸாக்ராபவந்ந்ரு'ப ।। ௫௧.

அவர்கள் மறைந்தபோது, அரசனின் அரண்மனை மிக அழகாக பிரகாசித்தது; அங்கு இன்னும் கோடி கணக்கான தீயவர்கள் இருந்தார்கள், அரசே.

க்ரு'ஹே பூஸலிலம் வஹ்நிஃ ஸுகஶீதஶ்ச மாருதஃ । ஸாவகாஶாநி ஶுப்ராணி பஞ்சைகோநகுணாநி ச ।। ௫௧.

அந்த வீட்டில் மண், நீர், நெருப்பு, இனிமையான குளிர்ந்த காற்று இருந்தன; அந்த இடங்கள் தூய்மையாகவும், ஐந்து தனித்தன்மை கொண்டதாகவும் இருந்தன.

ஏகைவ தேஷாம் ஸுசிரம் ஸம்வேஷ்ட்யாஸஜ்யஸம்ஸ்திதா । ஏவம் ஸ பஶுபாலோऽஸௌ க்ரு'தவாநஞ்ஜஸா ந்ரு'ப ।। ௫௧.

அவர்களில் ஒருத்தி மட்டும் நீண்ட நாட்கள் சுற்றி இணைந்து நின்றாள்; அந்த மாடு மேய்ப்பவன் இப்படியே எளிதாக செய்தான், அரசே.

தஸ்ய தல்லாகவம் த்ரு'ஷ்ட்வா ரூபம் ச ந்ரு'பதேர்ம்ரு'தே । த்ரிவர்ணஃ புருஷோ ராஜந்நப்ரவீத் ராஜஸத்தமம் ।। ௫௧.

போரில் அரசன் காட்டிய வேகத்தையும் உருவத்தையும் பார்த்து, மூன்று நிறம் கொண்ட ஒருவன் அந்த சிறந்த அரசனை நோக்கி பேசினான்.

த்வத்புத்ரோऽஸ்மி மஹாராஜ ப்ரூஹி கிம் கரவாணி தே । அஸ்மாபிர்பந்துமிச்சத்பிர்பவந்தம் நிஶ்சயஃ க்ரு'தஃ ।। ௫௧.

'நான் உங்கள் மகன், மகாராஜா. என்ன செய்ய வேண்டும் என்று சொல்லுங்கள். நாங்கள் உறவாக விரும்பி, உங்களைத் தீர்மானமாக எடுத்துள்ளோம்.'

யதி நாம க்ரு'தாஃ ஸர்வே வயம் தேவ பராஜிதாஃ । ஏவமேவ ஶரீரேஷு லீநாஸ்திஷ்டாம பார்திவ ।। ௫௧.

'ஓ இறைவா, எங்களெல்லாம் தோற்கடித்தாலும், இவை உடல்களில் நாம் இன்னும் கலந்தே இருக்கிறோம், அரசே.'

மர்ய்யேகே தவ புத்ரத்வம் கதே ஸர்வேஷு ஸம்பவஃ । ஏவமுக்தஸ்ததோ ராஜா தம் நரம் புநரப்ரவீத் ।। ௫௧.

'உங்கள் மக்களில் ஒருவன் மட்டும் மீதமிருக்கிறான்; எல்லோரும் போனபின், இருப்பது உண்டு.' என்று கூறியதும், அரசன் மீண்டும் அந்த மனிதனை நோக்கி பேசினான்.

புத்ரோ பவதி மே கர்த்தா அந்யேஷாமபி ஸத்தம । யுஷ்மத்ஸுகைர்நரைர்பாவைர்நாஹம் லிப்யே கதாசந ।। ௫௧.

'நீ என் மகனாகவும், மற்றவர்களுக்கும் மகனாகவும் ஆக வேண்டும், சிறந்தவரே. உங்களைப் போன்றவர்களின் இன்பங்களாலும் இயல்புகளாலும் நான் ஒருபோதும் களங்கமடையவில்லை.'

ஏவமுக்த்வா ஸ ந்ரு'பதிஸ்தமாத்மஜமதாகரோத் । தைர்விமுக்தஃ ஸ்வயம் தேஷாம் மத்யே ஸ விரராம ஹ ।। ௫௧.

இவ்வாறு கூறிய பிறகு, அரசன் அவனைத் தன் மகனாக ஏற்றுக்கொண்டான்; அவர்களால் விடுவிக்கப்பட்டு, அவர்களிடையே அமைதியாக இருந்தான்.

அகஸ்த்ய உவாச । ஸ த்ரிவர்ணோ ந்ரு'போத்ஸ்ரு'ஷ்டஃ ஸ்வதந்த்ரத்வாச்ச பார்திவ । அஹம் நாமாநமஸ்ரு'ஜத் புத்ரம் புத்ரஸ்த்ரிவர்ணகம் ।। ௫௨.

அகத்தியர் கூறினார்: அந்த மூன்று நிறம் கொண்டவன், அரசனால் விடுவிக்கப்பட்டு சுதந்திரமாக இருந்தபோது, 'அகம்' என்ற பெயருடைய ஒரு மகனை உருவாக்கினான்; அவனும் மூன்று நிறம் கொண்டவனே.

தஸ்யாபி சாபவத் கந்யா அவபோதஸ்வரூபிணீ । ஸா து விஜ்ஞாநதம் புத்ரம் மநோஹ்வம் விஸஸர்ஜ ।। ௫௨.

அவனுக்கும் அறிவை உடைய ஒரு மகள் பிறந்தாள்; அவள் 'மனோஹ்வ' என்ற அறிவை வழங்கும் மகனை பெற்றாள்.

தஸ்யாபி ஸர்வரூபாஃ ஸ்யுஸ்தநயாஃ பஞ்சபோகிநஃ । யதாஸம்க்யேந புத்ராஸ்து தேஷாமக்ஷாபிதாநகாஃ ।। ௫௨.

அவனுக்கும் எல்லா வடிவங்களிலும் ஐந்து மகன்கள் பிறந்தார்கள்; அவரவருடைய எண்ணிக்கையின்படி, அவர்களது மகன்கள் 'அக்ஷ' என்று அழைக்கப்பட்டார்கள்.

ஏதே பூர்வம் தஸ்யவஃ ஸ்யுஸ்ததோ ராஜ்ஞா வஶீக்ரு'தாஃ । அமூர்த்தா இவ தே ஸர்வே சக்ருராயதநம் ஶுபம் ।। ௫௨.

இவர்கள் முன்பு கொள்ளையர்களாக இருந்தவர்கள்; பின்னர் அரசனால் அடக்கப்பட்டார்கள். அவர்கள் அனைவரும் உருவமில்லாதவர்களாக, ஒரு அழகான இல்லத்தை அமைத்தார்கள்.

நவத்பாரம் புரம் தஸ்ய த்வேகஸ்தம்பம் சதுஷ்பதம் । நதீஸஹஸ்த்ரஸம்கீர்ண ஜலக்ரு'த்ய ஸமாஸ்திதம் ।। ௫௨.

அந்த நகரம் ஒன்பது வாயில்களும், ஒரு தூணும், நான்கு சாலைத்திருப்புகளும் உடையது; ஆயிரம் நதிகள் சூழ, எங்கும் நீர் ஓடைகள் அமைக்கப்பட்டிருந்தது.

தத்புரம் தே ப்ரவிவிஶுரேகீபூதாஸ்ததோ நவ । புருஷோ மூர்த்திமாந் ராஜா பஶுபாலோऽபவத் க்ஷணாத் ।। ௫௨.

அந்த ஒன்பது ஒன்று சேர்ந்து அந்த நகரத்தில் நுழைந்தன; உடனே ஒரு மனிதர், அரசராகவும், மாடுகளை மேய்க்கும் ஒருவராகவும் உருவெடுத்தார்.

ததஸ்தத்புரஸம்ஸ்தஸ்து பஶுபாலோ மஹாந்ரு'பஃ । ஸம்ஸூச்ய வாசகாஞ்சப்தாந் வேதாந் ஸஸ்மார தத்புரே ।। ௫௨.

பின்னர், அந்த நகரத்தில் தங்கி இருந்த அந்த பெரிய அரசர், மாடுகளை மேய்க்கும் ஒருவராகவும், வேதங்களை நினைவுகூர்ந்து, பாடுபவர்களின் சொற்களை சுட்டிக்காட்டினார்.

ஆத்மஸ்வரூபிணோ நித்யாஸ்ததுக்தாநி வ்ரதாநி ச । நியமாந் க்ரதவஶ்சைவ ஸர்வாந் ராஜா சகார ஹ ।। ௫௨.

ஆத்மாவின் இயல்பாக என்றும் சொல்லப்பட்ட விரதங்களையும், ஒழுக்கங்களையும், யாகங்களையும் அந்த அரசர் அனைத்தும் செய்தார்.

ஸ கதாசிந்ந்ரு'பஃ கிந்நஃ கர்மகாண்டம் ப்ரரோசயந் । ஸர்வஜ்ஞோ யோகநித்ராயாம் ஸ்தித்வா புத்ரம் ஸஸர்ஜ ஹ ।। ௫௨.

ஒரு நாள், அந்த அரசர் சோர்வடைந்து, கர்மங்களை மேற்கொண்டு, எல்லாம் அறிந்தவராக யோகநித்ரையில் நுழைந்து, ஒரு மகனை உருவாக்கினார்.

சதுர்வக்த்ரம் சதுர்பாஹும் சதுர்வேதம் சதுஷ்பதம் । தஸ்மாதாரப்ய ந்ரு'பதேர்வஶே பஶ்வாதயஃ ஸ்திதாஃ ।। ௫௨.

நான்கு முகமும், நான்கு கரங்களும், நான்கு வேதங்களும், நான்கு சாலைத்திருப்புகளும் உடையவராக, அந்த அரசரிலிருந்து, மாடுகள் முதலான அனைத்து உயிரினங்களும் அவருக்கு கீழ்ப்படிந்தன.

தஸ்மிந் ஸமுத்ரே ஸ ந்ரு'போ வநே தஸ்மிம்ஸ்ததைவ ச । த்ரு'ணாதிஷு ந்ரு'பஸ்ஸைவ ஹஸ்த்யாதிஷு ததைவ ச । ஸமோபவத் கர்மகாண்டாதநுஜ்ஞாய மஹாமதே ।। ௫௨.

அந்த சமுத்திரத்திலும், அந்த காடிலும், புல் முதலானவற்றிலும், யானை முதலான உயிரினங்களிலும், அந்த அரசர் தானே இருந்தார்; கர்மங்களை அனுமதித்து, எல்லோரிடமும் சமமாக இருந்தார்.

பத்ராஶ்வ உவாச । மத்ப்ரஶ்நவிஷயே ப்ரஹ்மந் கதேயம் கதிதா த்வயா । தஸ்யா விபூதிரபவத் கஸ்ய கேந க்ரு'தேந ஹ ।। ௫௩.

பத்ராஷ்வன் கூறினார்: பிராமணனே, என் கேள்விக்குரிய கதையை நீ சொன்னாய்; அது யாருடைய மகிமை, யார் செய்தது, எவ்வாறு நிகழ்ந்தது?