வராஹபுராணம்

சத்வாரஃ ஸாகராஶ்சைவ கல்பிதா ராஜஸத்தம । தந்மத்யே ப்ராக்விதாநேந ஸௌவர்ணம் ஸ்தாபயேத்தரிம் । யோகீஶ்வரம் யோகநித்ராம் சரந்தம் பீதவாஸஸம் ।। ௫௦.

அந்த நான்கு கலசங்கள் நான்கு கடல்களை குறிக்கின்றன, அரசர்களில் சிறந்தவரே. அவற்றின் நடுவில், விதிப்படி, பசுமை நிற ஆடையுடன் யோகநித்திரையில் இருக்கும் யோகிகளின் தலைவரான ஹரியின் பொன் உருவத்தை வைத்து வழிபட வேண்டும்.

தமப்யேவம் து ஸம்பூஜ்ய ஜாகரம் தத்ர காரயேத் । குர்யாச்ச வைஷ்ணவம் யஜ்ஞம் யஜேத் யோகீஶ்வரம் ஹரிம் ।। ௫௦.

அவரையும் இப்படியே பூஜித்து முடித்தபின், அங்கு இரவு முழுவதும் விழிப்புடன் இருந்து, வைஷ்ணவ யாகம் செய்து, யோகீஸ்வரனான ஹரியை ஆராதிக்க வேண்டும்.

ஷோடஶாரே ததா சக்ரே ராஜபிர்பஹுபிஃ க்ரு'தே । ஏவம் க்ரு'த்வா ப்ரபாதே து ப்ராஹ்மர்ணாய ச தாபயேத் ।। ௫௦.

இவ்வாறு பல அரசர்களால், பதினாறு அச்சுகளைக் கொண்ட சக்கரத்தில் இந்த விரதம் செய்யப்பட்டது; அதை செய்து முடித்தபின், காலையில் ஒரு பிராமணருக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

சத்வாரஃ ஸாகரா தேயாஶ்சதுர்ணாம் பஞ்சமஸ்ய ஹ । யோகீஶ்வரம் து ஸம்பூர்ணம் தாபயேத் ப்ரயதஃ ஶுசிஃ ।। ௫௦.

அந்த நான்கு கடல்களை நான்கு பேருக்கு தர வேண்டும்; யோகீஸ்வரனின் முழு உருவத்தையும் தூய மனதுடன் பக்தியோடு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

வேதாட்யே து ஸமம் தத்தம் த்விகுணம் தத்விதே ததா । ஆசார்யே பஞ்சராத்ராணாம் ஸஹஸ்த்ரகுணிதம் பவேத் ।। ௫௦.

வேதங்களில் தேர்ந்தவருக்கு சமமாக கொடுத்தால், அதன் பலன் இரட்டிப்பாகும்; பஞ்சராத்திர ஆசாரியருக்கு கொடுத்தால், ஆயிரமடங்கு பலன் கிடைக்கும்.

யஸ்த்விமம் ஸரஹஸ்யம் து ஸமந்த்ரம் சோபபாதயேத் । விதாநம் தஸ்ய வை தத்தம் கோடிகோடிகுணோத்தரம் ।। ௫௦.

இந்த ரகசியத்தை, மந்திரங்களோடு சேர்த்து யாராவது பிறருக்கு சொல்லினால், அவருடைய தானத்தின் பலன் கோடிக்கணக்கில் பெருகும்.

குரவே ஸதி யஸ்த்வந்யமாஶ்ரயேத் பூஜயேத் குதீஃ । ஸ துர்கதிமவாப்நோதி தத்தமஸ்ய ச நிஷ்பலம் । ப்ரயத்நேந குரௌ பூர்வம் பஶ்சாதந்யஸ்ய தாபயேத் ।। ௫௦.

குரு இருக்கும்போது, அறிவில்லாதவன் வேறு ஒருவரிடம் சென்று அவரை வணங்கினால், அவன் துஷ்டவாழ்க்கை அடைவான்; அவன் தானம் பயனில்லாமல் போகும். முயற்சியுடன் முதலில் குருவுக்கு தர வேண்டும், பிறகு மற்றவர்களுக்கு தரலாம்.

அவித்யோ வா ஸவித்யோ வா குருரேவ ஜநார்தநஃ । மார்கஸ்தோ வாப்யமார்கஸ்தோ குருரேவ பரா கதிஃ ।। ௫௦.

அறிவுள்ளவராக இருந்தாலும், அறிவில்லாதவராக இருந்தாலும், குருவே ஜனார்த்தனன். அவர் வழியில் இருந்தாலும் இல்லையென்றாலும், குருவே உயர்ந்த இலக்கு.

ப்ரதிபத்ய குரும் யஸ்து மோஹாத் விப்ரதிபத்யதே । ஸ ஜந்மகோடி நரகே பச்யதே புருஷாதமஃ ।। ௫௦.

குருவை ஏற்றுக்கொண்டு, பின்னர் அறியாமையால் விலகுபவன், அந்த மனிதரில் கீழ்த்தரமானவன் கோடி கோடி பிறவிகளில் நரகத்தில் துன்புறுவான்.

ஏவம் தத்த்வா விதாநேந த்வாதஶ்யாம் விஷ்ணுமர்ச்ய ச । விப்ராணாம் போஜநம் குர்யாத் யதாஶக்த்யா ஸதக்ஷிணம் ।। ௫௦.

இவ்வாறு விதிப்படி தானம் செய்து, துவாதசி நாளில் விஷ்ணுவை ஆராதித்து, தன்னால் இயன்ற அளவு பிராமணர்களுக்கு உணவு மற்றும் தக்கSouthIndian gifts கொடுக்க வேண்டும்.

தரணீவ்ரதமேதத்தி புரா க்ரு'த்வா ப்ரஜாபதிஃ । ப்ரஜாபத்யம் ததா லேபே முக்திம் ப்ரஹ்ம ச ஶாஶ்வதம் ।। ௫௦.

பண்டைய காலத்தில், இந்த தரணி விரதத்தை செய்து, பிரஜாபதி பிரஜாபதியாகும் பதவியும், மோக்ஷமும், நிலையான பிரம்மத்தையும் பெற்றார்.

யுவநாஶ்வோऽபி ராஜர்ஷிரநேந விதிநா புரா । மாந்தாதாரம் ஸுதம் லேபே பரம் ப்ரஹ்ம ச ஶாஶ்வதம் ।। ௫௦.

அதேபோல், பழங்காலத்தில், யுவநாஷ்வன் என்ற அரசன் இந்த விரதத்தை செய்து, மாந்தாதா என்ற மகனையும், சாஷ்வதமான பரம்பொருளையும் பெற்றார்.

ததா ச ஹைஹயோ ராஜா க்ரு'தவீர்யோ நராதிபஃ । கார்த்தவீர்யம் ஸுதம் லேபே பரம் ப்ரஹ்ம ச ஶாஶ்வதம் ।। ௫௦.

அதேபோல், ஹைஹய வம்சத்தைச் சேர்ந்த க்ருதவீர்யன் என்ற அரசன், கார்த்தவீர்யன் என்ற மகனையும், நிலையான பரம்பொருளையும் பெற்றார்.

ஶகுந்தலாऽப்யேவமேவ தபஶ்சீர்த்வா மஹாமுநே । லேபே ஶாகுந்தலம் புத்ரம் தௌஷ்யந்திம் சக்ரவர்திநம் ।। ௫௦.

அதேபோல், சகுந்தளா என்றவள் தவம் செய்து, துஷ்யந்தனின் மகனான சகுந்தலன் என்ற சக்ரவர்த்தியையும் பெற்றாள்.

ததா பௌராணராஜாநோ வேதோக்தாஶ்சக்ரவர்த்திநஃ । அநேந விதிநா ப்ராப்தாஶ்சக்ரவர்தித்வமுத்தமம் ।। ௫௦.

அதேபோல், வேதங்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள பழைய அரசர்களும், சக்ரவர்த்திகளும், இந்த விதியினால் உயர்ந்த அரசாட்சியை அடைந்தனர்.

தரண்யா அபி பாதாலே மக்நயா சரிதம் புரா । வ்ரதமேதத் ததோ நாம்நா தரணீவ்ரதமுத்தமம் ।। ௫௦.

பூமி ஒருகாலம் பாதாளத்தில் மூழ்கியபோது, இந்த விரதம் அனுஷ்டிக்கப்பட்டது. அதனால் இதற்கு 'பூமி விரதம்' என்ற உயர்ந்த பெயர் வந்தது.

ஸமாப்தேऽஸ்மிந் தரா தேவீ ஹரிணா க்ரோடரூபிணா । உத்த்ரு'தாऽத்யாபி துஷ்டேந ஸ்தாபிதா நௌரிவாம்பஸி ।। ௫௦.

இந்த விரதம் முடிந்தபோது, ஹரி, பன்றி வடிவில், பூமி தேவியை மகிழ்ச்சியுடன் மேலே தூக்கி, ஒரு படகு நீரில் மிதப்பதைப் போல நிலைநிறுத்தினார்.

தரணீவ்ரதமேதத்தி கீர்திதம் தே மயா முநே । ய இதம் ஶ்ர்ரு'ணுயாத் பக்த்யா யஶ்ச குர்யாந்நரோத்தமஃ । ஸர்வபாபவிநிர்முக்தோ விஷ்ணுஸாயுஜ்யமாப்நுயாத் ।। ௫௦.

முனிவரே, இந்த பூமி விரதத்தை நான் உமக்கு விளக்கியுள்ளேன். இதை பக்தியுடன் கேட்பவரும், இதைச் செய்வவரும், எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு, விஷ்ணுவுடன் ஒன்றாகும் நிலையை அடைவார்கள்.

ஶ்ரீவராஹ உவாச । ஶ்ருத்வா துர்வாஸஸோ வாக்யம் தரணீவ்ரதமுத்தமம் । யயௌ ஸத்யதபாஃ ஸத்யோ ஹிமவத்பார்ஶ்வமுத்தமம் ।। ௫௧.

ஸ்ரீ வராகன் சொன்னார்: துர்வாசர் கூறிய பூமி விரதத்தின் வார்த்தைகளை கேட்டதும், சத்தியதபஸ் உடனே சிறந்த ஹிமவான் மலையின் அருகே சென்றார்.

புஷ்பபத்ரா நதீ யத்ர ஶிலா சித்ரஶிலா ததா । வடோ பத்ரவடோ யத்ர தத்ர தஸ்யாஶ்ரமோ பபௌ । தத்ரோபரி மஹத் தஸ்ய சரிதம் ஸம்பவிஷ்யதி ।। ௫௧.

அங்கு புஷ்பபத்ரா என்ற நதி ஓடுகிறது, அழகான கற்கள், அதிசயமான பாறைகள், மற்றும் புனிதமான ஆலமரம் இருக்கிறது. அங்கே அவனது ஆசிரமம் பிரகாசித்தது. அங்கே அவனது ஒரு பெரிய நிகழ்ச்சி நடைபெறும்.

தரண்யுவாச । பஹுகல்பஸஹஸ்த்ராணி வ்ரதஸ்யாஸ்ய ஸநாதந । மயா க்ரு'தஸ்ய தபஸஸ்தந்மயா விஸ்ம்ரு'தம் ப்ரபோ ।। ௫௧.

பூமி சொன்னாள்: ஆயிரக்கணக்கான யுகங்களாக இந்த பழமையான விரதத்தையும் தவத்தையும் நான் செய்துள்ளேன், ஆனால் பிரபுவே, அதை நான் மறந்துவிட்டேன்.

இதாநீம் த்வத்ப்ரஸாதேந ஸ்மரணம் ப்ராக்தநம் மம । ஜாதம் ஜாதிஸ்மரா சாஸ்மி விஶோகா பரமேஶ்வர ।। ௫௧.

இப்போது உமது அருளால் எனக்கு பழைய நினைவுகள் வந்துள்ளன; நான் கடந்த ஜென்மங்களை நினைவுகூரும் நிலையை அடைந்துள்ளேன், பரம ஈசனே, எனக்கு துக்கம் இல்லை.

யதி நாம பரம் தேவ கௌதுகம் ஹ்ரு'தி வர்ததே । அகஸ்த்யஃ புநராகத்ய பத்ராஶ்வஸ்ய நிவேஶநம் । யச்சகார ஸ ராஜா ச தந்மமாசக்ஷ்வ பூதர ।। ௫௧.

பெரிய தேவனே, உமக்கு இன்னும் ஆர்வம் உள்ளதாக இருந்தால், அகஸ்தியர் மீண்டும் பத்திராஷ்வனின் இல்லத்திற்கு வந்தபோது அவர் என்ன செய்தார், அந்த அரசன் என்ன செய்தான் என்பதை எனக்கு கூறுங்கள், மலைவேந்தனே.

ஶ்ரீவராஹ உவாச । ப்ரத்யாகதம்ரு'ஷிம் த்ரு'ஷ்ட்வா பத்ராஶ்வஃ ஶ்வேதவாஹநஃ । வராஸநகதம் த்ரு'ஷ்ட்வா க்ரு'த்வா பூஜாம் விஶேஷதஃ । அப்ரு'ச்சந்மோக்ஷதர்மாக்யம் ப்ரஶ்நம் ஸகலதாரிணி ।। ௫௧.

ஸ்ரீ வராகன் சொன்னார்: முனிவர் திரும்பி வந்ததைப் பார்த்த பத்திராஷ்வன், வெள்ளை கொடி கொண்டவன், அவரை சிறப்பாக வரவேற்று, சிறப்பு பூஜை செய்து, விடுதலை தரும் தர்மம் பற்றி கேள்வி கேட்டான், எல்லாவற்றையும் தாங்கும் பெருமையே.

பத்ராஶ்வ உவாச । பகவந் கர்மணா கேந சித்யதே பவஸம்ஸ்ரு'திஃ । கிம் வா க்ரு'த்வா ந ஶோசந்தி மூர்த்தாமூர்த்தோபபத்திஷு ।। ௫௧.

பத்திராஷ்வன் சொன்னான்: பகவானே, எந்தச் செய்கையால் இந்த பிறவிப் பந்தம் அறுக்கப்படுகிறது? உடல் கொண்டோ இல்லையோ, எந்த செயலால் துக்கமின்றி இருக்க முடியும்?

அகஸ்த்ய உவாச । ஶ்ர்ரு'ணு ராஜந் கதாம் திவ்யாம் தூராஸந்நவ்யவஸ்திதாம் । த்ரு'ஶ்யாத்ரு'ஶ்யவிபாகோத்தாம் ஸமாஹிதமநா ந்ரு'ப ।। ௫௧.

அகஸ்தியர் சொன்னார்: அரசனே, நீ மனதை ஒருமைப்படுத்தி, தொலைவிலும் அருகிலும் நிகழும், காணப்படும் மற்றும் காணப்படாதவற்றின் வேறுபாட்டிலிருந்து எழும் ஒரு தெய்வீகக் கதையை கேள்.

நாஹோ ந ராத்ரிர்ந திஶோऽதிஶஶ்ச ந த்யௌர்ந தேவா ந திநம் ந ஸூர்யஃ । தஸ்மிந் காலே பஶுபாலேதி ராஜா ஸ பாலயாமாஸ பஶூநநேகாந் ।। ௫௧.

அப்போது பகல் இரவு இல்லை, திசைகள் இல்லை, வானம் இல்லை, தேவர்கள் இல்லை, நாள் இல்லை, சூரியனும் இல்லை. அந்தக் காலத்தில் பசுக்களை மேய்த்துப் பார்த்த பசுபாலன் என்ற ஒரு அரசன் இருந்தான்.

தாந் பாலயந் ஸ கதாசித் தித்ரு'க்ஷுஃ பூர்வம் ஸமுத்ரம் ச ஜகாம தூர்ணம் । அநந்தபாரஸ்ய மஹோததேஸ்து தீரே வநம் தத்ர வஸந்தி ஸர்பாஃ ।। ௫௧.

அவர்களை மேய்த்து கொண்டிருந்தபோது, ஒருநாள் கிழக்கு கடலைப் பார்க்க விரும்பி விரைவாக அங்கு சென்றான். அந்த அளவில்லா பெருங்கடலின் கரையில், பாம்புகள் வாழும் ஒரு காடு இருந்தது.

அஷ்டௌ த்ருமாஃ காமவஹா நதீ ச துர்யக் சோத்ர்த்வம் பப்ரமுஸ்தத்ர சாந்யே । பஞ்ச ப்ரதாநாஃ புருஷாஸ்ததைகாம் ஸ்த்ரியம் பிப்ரதே தேஜஸா தீப்யமாநாம் ।। ௫௧.

அங்கு எட்டு ஆசைபூர்த்தி மரங்கள், ஒரு நதி, மேலே பறவைகள் பறப்பதும், வேறு பலரும் இருந்தனர். அங்கு ஐந்து முக்கியமான ஆண்கள், ஒர் ஒளிவீசும் பெண்ணை ஏந்திக்கொண்டிருந்தனர்.