வராஹபுராணம்

அப்யர்ச்ய ஸ்வக்ரு'ஹம் ப்ராயாத் பவந்தௌ ரக்ஷபாலகௌ । ஸ்தாப்ய த்வாவபி தீபாநாம் ஜ்வலநார்தம் மஹாமதே ।। ௪௯.

வழிபாடு முடிந்ததும், அவன் வீட்டிற்குத் திரும்பினான். நீங்கள் இருவரும் அங்கு காவலாளிகளாக இருந்து, இரண்டுச்சுடர்விளக்குகளை ஏற்றி வைத்தீர்கள்.

கதே வைஶ்யே பவந்தௌத தீபாந் ப்ரஜ்வால்ய ஸம்ஸ்திதௌ । யாவத் ப்ரபாதா ரஜநீ நிஶாமேகாம் நரோத்தம ।। ௪௯.

வைசியன் சென்ற பிறகு, நீங்கள் இருவரும் அந்த விளக்குகளை ஏற்றி, அந்த இரவு முழுவதும் அங்கு இருந்தீர்கள், அருமைமிக்கவரே.

ததஃ காலே ம்ரு'தௌ தௌ து உபௌ த்வாவபி தம்பதீ । தேந புண்யேந தே ஜந்ம ப்ரியவ்ரதக்ரு'ஹேऽபவத் ।। ௪௯.

அப்போது, காலம் கடந்தபின், அந்த இருவரும், கணவன்-மனைவியாய், இறந்துவிட்டீர்கள். அந்த புண்ணியத்தால், பிரியவ்ரதனின் வீட்டில் பிறந்தீர்கள்.

இயம் து பத்நீ தே ஜாதா புரா வைஶ்யஸ்ய தாஸிகா । பாரக்யஸ்யாபி தீபஸ்ய ஜ்வாலிதஸ்ய ஹரேர்க்ரு'ஹே ।। ௪௯.

இந்த மனைவி, முன்பு வைசியனுடைய ஊழியையாக இருந்தவள்; ஹரியின் இல்லத்தில், வேறு ஒருவருடைய விளக்கும் ஏற்றப்பட்டது.

யஃ புநஃ ஸ்வேந வித்தேந விஷ்ணோரக்ரே ப்ரதீபகம் । ஜ்வாலயேத் தஸ்ய யத் புண்யம் தத் ஸம்க்யாதும் ந ஶக்யதே । தேந ஸாதோ ஹரே ஸாது இத்யுக்தம் வசநம் மயா ।। ௪௯.

யார் தன் சொத்தால் விஷ்ணுவின் முன் விளக்கை ஏற்றுகிறாரோ, அவருடைய புண்ணியம் அளவிட முடியாதது. அதனால், 'அருமை, ஹரியே, அருமை!' என்று நான் கூறினேன்.

க்ரு'தே ஸம்வத்ஸரே பக்திம் ஹரேஃ க்ரு'த்வா விசக்ஷணஃ । ஸம்வத்ஸரார்தம் த்ரேதாயாம் ஸமமேதந்ந ஸம்ஶயஃ ।। ௪௯.

கிருதயுகத்தில், ஒருவர் ஒரு வருடம் ஹரியை பக்தியுடன் வழிபட்டால், அதே பலனை, திரேதாயுகத்தில் அரை வருடத்தில் பெறுவார்; இதில் சந்தேகம் இல்லை.

த்ரிமாஸே த்வாபரே பக்த்யா பூஜயँல்லபதே பலம் । நமோ நாராயணாயேத்யுக்த்வா கலௌ து லபதே பலம் । தேந முஷ்டம் ஜகத் விஷ்ணோர்பக்திமாத்ரம் மயேரிதம் ।। ௪௯.

துவாபரயுகத்தில், மூன்று மாதம் பக்தியுடன் வழிபட்டால் பலன் கிடைக்கும்; கலியுகத்தில், 'நமோ நாராயணாய' என்று சொன்னாலே பலன் கிடைக்கும். அதனால், இந்த உலகம் எல்லாம் விஷ்ணுவுக்கு ஒரு கைப்பிடி போல, பக்தியாலே என்று நான் கூறினேன்.

பாரக்யதீபஸ்யோத்கர்ஷாத் வை தேவாக்ரே பலமீத்ரு'ஶம் । ப்ராப்தம் பலம் த்வயா ராஜந் பலமேதந் மயேரிதம் । அஹோ மூடா ந ஜாநந்தி ஹரேர்தீபக்ரியாபலம் ।। ௪௯.

வேறு ஒருவருடைய விளக்கை தேவனுக்கு முன் ஏற்றுவதால் இத்தகைய பலன் கிடைத்தது. அரசே, நீ பெற்ற பலன் இதுவே என்று நான் கூறினேன். ஹரிக்கு விளக்கு ஏற்றும் பலனை அறியாதவர்கள் அறியாதவர்களே.

ஏவம் விதம் த்விஜா யே ச ராஜாநோ யே ச பக்திதஃ । யஜந்தே விவிதைர்யஜ்ஞைஸ்தேந தே ஸாதவஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ ।। ௪௯.

இவ்வாறு, இருமுறை பிறந்தவர்களும், அரசர்களும், பலவகை யாகங்களை பக்தியுடன் செய்து வழிபடுகிறார்கள்; அதனால் அவர்கள் நல்லவர்கள் என்று நினைக்கப்படுகிறார்கள்.

அஹம் தமேவ முக்த்வாऽந்யம் ந பஶ்யாமி மஹீதலே । தேந ஸாதோ அகஸ்த்யேதி மயா சாத்மா ப்ரஶம்ஸிதஃ । ஹர்ஷேண மஹதா ராஜந் வ்யாக்ஷிப்தேந மயேரிதம் ।। ௪௯.

இந்த பூமியில் அவனைத் தவிர வேறு யாரையும் நான் காணவில்லை. அதனால், அருளாளனே, மகிழ்ச்சியோடு அகத்தியரை எனது தானாகப் புகழ்ந்தேன், மன்னா, பெரும் ஆனந்தத்துடன் கூறினேன்.

ஸா ஸ்த்ரீ தந்யா ஸ ஶூத்ரஸ்து ததா தந்யதரோ மதஃ । பர்துஃ ஸுஶ்ரூஷணம் க்ரு'த்வா தத்பரோக்ஷே ஹரேரிதி ।। ௪௯.

தன் கணவரை பக்தியோடு சேவை செய்து, அவர் இல்லாதபோதும் ஹரியை நினைக்கும் அந்த பெண் பாக்கியசாலி; அப்படியே அந்தச் சூத்திரனும் அதைவிடப் பாக்கியசாலி எனக் கருதப்படுகிறான்.

ஸா ஸ்த்ரீ தந்யா ததா ஶூத்ரோ த்விஜஸுஶ்ரூஷணே ரதஃ । ததநுஜ்ஞயா ஹரேர்பக்திஃ ஸ்த்ரீ ஶூத்ரோ தேந ஸாத்விதி ।। ௪௯.

அந்தப் பெண் பாக்கியசாலி; அப்படியே, இருமுறை பிறந்தவர்களை சேவை செய்யும் அந்தச் சூத்திரனும் பாக்கியசாலி. அவர்களது அனுமதியால் ஹரிக்கு பக்தி காட்டும் பெண், சூத்திரன் ஆகியோர் புகழப்படுகிறார்கள்.

ஆஸுரம் பாவமாஸ்தாய ப்ரஹ்லாதஃ புருஷோத்தமம் । முக்த்வா சாந்யம் ந ஜாநாதி தேநாஸௌ ஸாதுருச்யதே ।। ௪௯.

அசுர மனப்பான்மையுடன் இருந்தாலும், பிரஹ்லாதன் பரமபுருஷனைத் தவிர வேறு யாரையும் அறியவில்லை. அதனால் அவன் சாந்தன் என அழைக்கப்படுகிறான்.

ப்ரஜாபதிகுலே பூத்வா பால ஏவ வநம் கதஃ । ஆராத்ய விஷ்ணும் ப்ராப்தம் தத் ஸ்தாநம் பரமஶோபநம் । தேந ஸாதோ த்ருவேத்யேவம் மயோக்தம் ராஜஸத்தம ।। ௪௯.

பிரஜாபதிகளின் குலத்தில் பிறந்து, சிறுவயதிலேயே வனத்திற்கு சென்ற த்ருவன், விஷ்ணுவை வழிபட்டு, அந்த உயர்ந்த இடத்தை அடைந்தான். அதனால், மன்னர் அனைவரிலும் சிறந்தவரே, அவனை சாந்தன் என்று நான் கூறினேன்.

இதி ராஜா வசஃ ஶ்ருத்வா அகஸ்த்யஸ்ய மஹாத்மநஃ । அல்போபதேஶராஜாऽஸௌ பப்ரச்ச முநிபும்கவம் ।। ௪௯.

அந்த மகானாகிய அகத்தியரின் வார்த்தைகளை கேட்ட மன்னன், குறைந்த அறிவுடையவனாக இருந்தும், அந்த முனிவரிடம் கேள்வி கேட்டான்.

அகஸ்த்யஶ்ச மஹாபாகஃ கார்திக்யாம் புஷ்கரம் வ்ரஜந் । கதேऽகஸ்த்யே ப்ரகச்சந் வை பத்ராஶ்வஸ்ய நிவேஶநம் ।। ௪௯.

மிகுந்த பாக்கியசாலியான அகத்தியர், கார்த்திகை மாதத்தில் புஷ்கரத்திற்குச் சென்று, அங்கு இருந்து பின், பத்திராஷ்வனின் இல்லத்திற்குச் சென்றார்.

ப்ரு'ஷ்டஶ்ச ராஜ்ஞா தாமேவ த்வாதஶீம் முநிஸத்தமஃ । துர்வாஸா உவாச । இதமேவ மயா துப்யம் கதிதம் தே தபோதந ।। ௪௯.

அந்தத் துவாதசியைப் பற்றி மன்னன் கேட்டபோது, முனிவர்களில் சிறந்தவரான துர்வாசர், 'இதுவே நான் உனக்குச் சொன்னது, தவம் செய்தவனே,' என்று கூறினார்.

கதயித்வா புநர்வாக்யமகஸ்த்யோ ந்ரு'பஸத்தமம் । உவாச புஷ்கரம் யாமி புநரேஷ்யாமி தே க்ரு'ஹம் । ஏவமுக்த்வா ஜகாமாஶு ஸத்யோऽதர்ஶநதாம் முநிஃ ।। ௪௯.

அகத்தியர், மன்னரை மீண்டும் நோக்கி, 'நான் புஷ்கரத்திற்குச் செல்கிறேன்; பின்னர் உன் வீட்டிற்கு திரும்புவேன்,' என்று கூறி, உடனே அந்த முனிவர் கண் காணாமல் மறைந்தார்.

ராஜாऽபி தேந விதிநா பத்மநாபஸ்ய த்வாதஶீம் ।. உபோஷ்ய பரமம் காமமிஹ ஜந்மநி சாப்தவாந் ।। ௪௯.

அந்த வழிகாட்டலின்படி, மன்னன் பத்மநாபரின் துவாதசியை விரதமாக இருந்து, இம்மையிலேயே உயர்ந்த ஆசைகளை அடைந்தான்.

ஸபத்நீகோ ந்ரு'பவரோ த்வாதஶீம் ஸமுபோஷ்ய ச । இஹ ஜந்மநி ராஜாऽஸௌ புத்ரபௌத்ராம்ஸ்ததாऽऽப்தவாந் ।। ௪௯.

அந்த சிறந்த மன்னன், தன் மனைவியுடன் சேர்ந்து துவாதசி விரதம் இருந்து, இம்மையிலேயே மகன்களையும் பேரன்களையும் பெற்றான்.

துர்வாஸா உவாச । கத்வா து புஷ்கரம் தீர்தமகஸ்த்யோ முநிபும்கவஃ । கார்திக்யாமாஜகாமாஶு புநர்பத்ராஶ்வமந்திரம் ।। ௫௦.

துர்வாசர் கூறினார்: புஷ்கரம் என்ற புனிதத் தளத்திற்கு சென்ற அகத்தியர், கார்த்திகை மாதத்தில் விரைவாக பத்திராஷ்வனின் இல்லத்திற்கு மீண்டும் வந்தார்.

தமாகதம் முநிம் ப்ரேக்ஷ்ய ராஜா பரமதார்மிகஃ । அர்கபாத்யாதிபிஃ பூஜ்ய க்ரு'தாஸநபரிக்ரஹம் । உவாச ஹர்ஷிதோ ராஜா தம்ரு'ஷிம் ஸம்ஶிதவ்ரதம் ।। ௫௦.

அந்த முனிவர் வந்ததைப் பார்த்து, மிகுந்த தர்மம் கொண்ட மன்னன், அர்க்யம், பாத்யம் முதலியவற்றால் மரியாதை செய்து, ஆசனத்தில் அமர வைத்தான்; மகிழ்ச்சியுடன் அந்த தவமுள்ள முனிவரை நோக்கி பேசினான்.

ராஜோவாச । பகவந் கதிதம் பூர்வம் த்வயா ரு'ஷிவரோத்தம । த்வாதஶ்யாஶ்வயுஜே மாஸி விதாநம் தத் க்ரு'தம் மயா । இதாநீம் கார்திகே மாஸி யத் ஸ்யாத் புண்யம் வதஸ்வ மே ।। ௫௦.

மன்னன் கூறினான்: பகவனே, முன்பு தாங்கள் ஆஸ்வயுஜ மாத துவாதசியின் விரத முறையை விளக்கியீர்கள்; அதை நான் செய்துவிட்டேன். இப்போது கார்த்திகை மாதத்தில் என்ன புண்ணியம் கிடைக்கும் என்று எனக்குச் சொல்லுங்கள்.

அகஸ்த்ய உவாச । ஶ்ர்ரு'ணு ராஜந் மஹாபாஹோ கார்திகே மாஸி த்வாதஶீம் । உபோஷ்ய விதிநா யேந யச்சாஸ்யாஃ ப்ராப்யதே பலம் ।। ௫௦.

அகத்தியர் கூறினார்: மன்னா, பெரிய வலிமை உடையவனே, கார்த்திகை மாத துவாதசியைப் பற்றி கேள்; அதை எப்படி கடைபிடிக்க வேண்டும், அதனால் என்ன பலன் கிடைக்கும் என்பதையும் சொல்கிறேன்.

ப்ராக்விதாநேந ஸம்கல்ப்ய தத்வத் ஸ்நாநம் து காரயேத் । விபுமேவார்சயேத் தேவம் நாராயணமகல்மஷம் ।। ௫௦.

முன்பு எடுத்த தீர்மானப்படி, அதேபோல் நீராடி, பாவமற்ற நாராயணனை, எல்லா இடங்களிலும் நிறைந்துள்ள தேவனை, ஆராதிக்க வேண்டும்.

நமஃ ஸஹஸ்த்ரஶிரஸே ஶிரஃ ஸம்பூஜயேத்தரேஃ । புருஷாயேதி ச புஜௌ கண்டம் வை விஶ்வரூபிணே । ஜ்ஞாநாஸ்த்ராயேதி சாஸ்த்ராணி ஶ்ரீவத்ஸாய ததா உரஃ ।। ௫௦.

ஆயிரம் தலை கொண்ட ஹரியை வணங்கி, அவரது தலையைப் பூஜிக்க வேண்டும்; புருஷனாக இருப்பவரை நினைத்து, அவரது தோள்களை; எல்லா ரூபங்களும் உடையவரை நினைத்து, அவரது கழுத்தை; ஞான ஆயுதம் ஏந்துபவரை நினைத்து, அவரது ஆயுதங்களை; ஸ்ரீவத்ஸம் உள்ளவரை நினைத்து, அவரது மார்பை பூஜிக்க வேண்டும்.

ஜகத்க்ரஸிஷ்ணவே பூஜ்ய உதரம் திவ்யமூர்த்தயே । கடிம் ஸஹஸ்த்ரபாதாய பாதௌ தேவஸ்ய பூஜயேத் ।। ௫௦.

உலகத்தை விழுங்குபவரை நினைத்து, அவரது வயிற்றை; தெய்வீக ரூபம் உடையவரை நினைத்து, அவரது இடுப்பை; ஆயிரம் கால்கள் உடைய தேவனை நினைத்து, அவரது கால்களைப் பூஜிக்க வேண்டும்.

அநுலோமேந தேவேஶம் பூஜயித்வா விசக்ஷணஃ । நமோ தாமோதராயேதி ஸர்வாங்கம் பூஜயேத்தரேஃ ।। ௫௦.

தேவர்கள் எல்லாம் வணங்கும் ஆண்டவரை முறையாக வணங்கி, அறிவுள்ளவன் 'தாமோதரனுக்கு வணக்கம்' என்று சொல்லி, ஹரியின் முழு உருவத்தையும் பக்தியுடன் பூஜிக்க வேண்டும்.

ஏவம் ஸம்பூஜ்ய விதிநா தஸ்யாக்ரே சதுரோ கடாந் । ஸ்தாபயேத் ரத்நகர்பாம்ஸ்து ஸிதசந்தநசர்சிதாந் ।। ௫௦.

இவ்வாறு விதிப்படி பூஜை செய்து முடித்தபின், அவன் அவனுக்கு முன்பாக நான்கு கலசங்களை வைரங்கள் நிரம்பியதாகவும் வெள்ளை சந்தனத்தால் பூசப்பட்டதாகவும் வைத்து அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.