வராஹபுராணம்

ஏவம்பூதாமதோ த்ரு'ஷ்ட்வா ராஜ்ஞீம் பரமஶோபநாம் । ஸாது ஸாது ஜகந்நாதேத்யகஸ்த்யஃ ப்ராஹ ஹர்ஷிதஃ ।। ௪௯.

இவ்வாறு அந்த அரசியை, மிகுந்த அழகுடன் பார்த்த அகத்தியர், மகிழ்ச்சியுடன், 'அருமை, அருமை, உலகநாதா!' என்று கூறினார்.

த்விதீயே திவஸேऽப்யேவம் ராஜ்ஞீம் த்ரு'ஷ்ட்வா மஹாப்ரபாம் । அஹோ முஷ்டமஹோ முஷ்டம் ஜகதேதச்சராசரம் । இத்யகஸ்த்யோ த்விதீயேऽஹ்நி ராஜ்ஞீம் த்ரு'ஷ்ட்வாऽப்யுவாச ஹ ।। ௪௯.

இரண்டாம் நாளிலும், அந்த மகிமைமிக்க இராணியை பார்த்து, அகத்தியர், "அடடா, ஒரு கைப்பிடி, ஒரு கைப்பிடிதான்—இந்தச் சஞ்சலமும் அசஞ்சலமும் உடைய உலகம் எல்லாம் இதுவே!" என்று கூறினார்.

த்ரு'தீயேऽஹநி தாம் த்ரு'ஷ்ட்வா புநரேவமுவாச ஹ । அஹோ மூடா ந ஜாநந்தி கோவிந்தம் பரமேஶ்வரம் । ய ஏகேऽஹ்நி பலம் சைதத் ராஜ்ஞே துஷ்டஃ ப்ரதத்தவாந் ।। ௪௯.

மூன்றாம் நாளிலும், அவளை மீண்டும் பார்த்து, "அடடா, அறியாதவர்கள் கோவிந்தனை, அந்த பரம ஈஸ்வரனை அறியவில்லை; ஒரே நாளில் இந்தப் பழத்தை இராணிக்குக் கொடுத்தவரை அறியவில்லை," என்று அகத்தியர் கூறினார்.

சதுர்தே திவஸே ஹஸ்தாவுத்க்ஷிப்ய புநரப்ரவீத் । ஸாது ஸாது ஜகந்நாத ஸ்த்ரீ ஶூத்ராஃ ஸாது ஸாத்விதி । த்விஜாஃ ஸாது ந்ரு'பாஃ ஸாது வைஶ்யாஃ ஸாது புநஃ புநஃ ।। ௪௯.

நான்காம் நாளில், தனது கைகளை உயர்த்தி, "அருமை, அருமை, உலகநாதா! பெண்கள், சுத்ரர்கள்—அருமை, அருமை! இருமுறை பிறந்தவர்கள், அரசர்கள்—அருமை, அருமை மீண்டும் மீண்டும்! வைசியர்கள்—அருமை!" என்று கூறினார்.

ஸாது பத்ராஶ்வ ஸாது த்வம் போऽகஸ்த்ய ஸாது ஸாது தே । ஸாது ப்ரஹ்லாத தே ஸாது த்ருவ ஸாதோ மஹாவ்ரத । ஏவமுக்த்வா நநர்தோச்சைரகஸ்த்யோ ராஜஸம்நிதௌ ।। ௪௯.

"அருமை, பத்ராஷ்வா, நீ அருமை! அகத்தியா, நீ அருமை, அருமை! அருமை, பிரஹ்லாதா, அருமை! த்ருவா, பெரிய விரதம் கொண்டவனே, அருமை!" என்று கூறி, அகத்தியர் அரசரின் முன்னிலையில் உரசிப் பாடினார்.

ஏவம்பூதம் ச தம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸபத்நீகோ ந்ரு'போத்தமஃ । கிம் ஹர்ஷகாரணம் ப்ரஹ்மந் யேநேத்தம் ந்ரு'த்யதே பவாந் ।। ௪௯.

அகத்தியரை இவ்வாறு ஆனந்தத்தில் காண, அரசரும் அவரது மனைவியும், "பிராமணா, உங்களுக்கு இவ்வளவு மகிழ்ச்சி ஏற்படுத்திய காரணம் என்ன? நீங்கள் இவ்வாறு ஆடுவதற்குக் காரணம் என்ன?" என்று கேட்டனர்.

அகஸ்த்ய உவாச । அஹோ மூர்கஃ குராஜா த்வமஹோ மூர்காऽநுகாஸ்த்வமீ । அஹோ புரோஹிதா மூர்கா யே ந ஜாநந்தி மே மதம் ।। ௪௯.

அகத்தியர் கூறினார்: "அடடா, நீ ஒரு அறியாத அரசன்! உன்னுடன் உள்ளவர்கள் எல்லாம் அறியாதவர்கள்! உன் புரோகிதர்களும் என் எண்ணத்தை அறியாத அறியாதவர்களே!"

ஏவமுக்தே ததோ ராஜா க்ரு'தாஞ்ஜலிரபாஷத । ந ஜாநீமோ வயம் ப்ரஹ்மந் ப்ரஶ்நமேதத் த்வயேரிதம் । கதயஸ்வ மஹாபாக யத்யநுக்ரஹக்ரு'த் பவாந் ।। ௪௯.

இவ்வாறு கேட்டதும், அரசன் கைகளை கூப்பி, "பிராமணா, நீங்கள் எழுப்பிய கேள்வியை நாங்கள் அறியவில்லை. உங்களுக்கு தயை இருந்தால், எங்களுக்கு விளக்கிக் கூறுங்கள்," என்று கேட்டான்.

அகஸ்த்ய உவாச । இயம் ராஜ்ஞீ த்வயா யாऽபூத் தாஸீ வைஶ்யஸ்ய வைதிஶே । நகரே ஹரிதத்தஸ்ய த்வமஸ்யாஃ பதிரேவ ச । தஸ்யைவ கர்மகாரோऽபூச்சூத்ரஃ ஸேவநதத்பரஃ ।। ௪௯.

அகத்தியர் கூறினார்: "இந்த இராணி, முன்பு வைசியனுடைய ஊழியராக வைத்திருந்தவள். நீ அவளுடைய கணவராக இருந்தாய்; அந்தச் சுத்ரன், சேவையில் ஈடுபட்டவன், அந்த வைசியனுக்குச் செயற்காரராக இருந்தான்."

ஸ வைஶ்யோऽஶ்வயுஜே மாஸி த்வாதஶ்யாம் நியதஃ ஸ்திதஃ । ஸ்வயம் விஷ்ண்வாலயம் கத்வா புஷ்பதூபாதிபிர்ஹரிம் ।। ௪௯.

அந்த வைசியன், அசுவயுஜ மாதத்தில், பன்னிரண்டாம் நாளில், விரதமாக இருந்து, தானே விஷ்ணுவின் கோவிலுக்குச் சென்று, மலர், தூபம் முதலியவற்றால் ஹரியை வழிபட்டான்.

அப்யர்ச்ய ஸ்வக்ரு'ஹம் ப்ராயாத் பவந்தௌ ரக்ஷபாலகௌ । ஸ்தாப்ய த்வாவபி தீபாநாம் ஜ்வலநார்தம் மஹாமதே ।। ௪௯.

வழிபாடு முடிந்ததும், அவன் வீட்டிற்குத் திரும்பினான். நீங்கள் இருவரும் அங்கு காவலாளிகளாக இருந்து, இரண்டுச்சுடர்விளக்குகளை ஏற்றி வைத்தீர்கள்.

கதே வைஶ்யே பவந்தௌத தீபாந் ப்ரஜ்வால்ய ஸம்ஸ்திதௌ । யாவத் ப்ரபாதா ரஜநீ நிஶாமேகாம் நரோத்தம ।। ௪௯.

வைசியன் சென்ற பிறகு, நீங்கள் இருவரும் அந்த விளக்குகளை ஏற்றி, அந்த இரவு முழுவதும் அங்கு இருந்தீர்கள், அருமைமிக்கவரே.

ததஃ காலே ம்ரு'தௌ தௌ து உபௌ த்வாவபி தம்பதீ । தேந புண்யேந தே ஜந்ம ப்ரியவ்ரதக்ரு'ஹேऽபவத் ।। ௪௯.

அப்போது, காலம் கடந்தபின், அந்த இருவரும், கணவன்-மனைவியாய், இறந்துவிட்டீர்கள். அந்த புண்ணியத்தால், பிரியவ்ரதனின் வீட்டில் பிறந்தீர்கள்.

இயம் து பத்நீ தே ஜாதா புரா வைஶ்யஸ்ய தாஸிகா । பாரக்யஸ்யாபி தீபஸ்ய ஜ்வாலிதஸ்ய ஹரேர்க்ரு'ஹே ।। ௪௯.

இந்த மனைவி, முன்பு வைசியனுடைய ஊழியையாக இருந்தவள்; ஹரியின் இல்லத்தில், வேறு ஒருவருடைய விளக்கும் ஏற்றப்பட்டது.

யஃ புநஃ ஸ்வேந வித்தேந விஷ்ணோரக்ரே ப்ரதீபகம் । ஜ்வாலயேத் தஸ்ய யத் புண்யம் தத் ஸம்க்யாதும் ந ஶக்யதே । தேந ஸாதோ ஹரே ஸாது இத்யுக்தம் வசநம் மயா ।। ௪௯.

யார் தன் சொத்தால் விஷ்ணுவின் முன் விளக்கை ஏற்றுகிறாரோ, அவருடைய புண்ணியம் அளவிட முடியாதது. அதனால், 'அருமை, ஹரியே, அருமை!' என்று நான் கூறினேன்.

க்ரு'தே ஸம்வத்ஸரே பக்திம் ஹரேஃ க்ரு'த்வா விசக்ஷணஃ । ஸம்வத்ஸரார்தம் த்ரேதாயாம் ஸமமேதந்ந ஸம்ஶயஃ ।। ௪௯.

கிருதயுகத்தில், ஒருவர் ஒரு வருடம் ஹரியை பக்தியுடன் வழிபட்டால், அதே பலனை, திரேதாயுகத்தில் அரை வருடத்தில் பெறுவார்; இதில் சந்தேகம் இல்லை.

த்ரிமாஸே த்வாபரே பக்த்யா பூஜயँல்லபதே பலம் । நமோ நாராயணாயேத்யுக்த்வா கலௌ து லபதே பலம் । தேந முஷ்டம் ஜகத் விஷ்ணோர்பக்திமாத்ரம் மயேரிதம் ।। ௪௯.

துவாபரயுகத்தில், மூன்று மாதம் பக்தியுடன் வழிபட்டால் பலன் கிடைக்கும்; கலியுகத்தில், 'நமோ நாராயணாய' என்று சொன்னாலே பலன் கிடைக்கும். அதனால், இந்த உலகம் எல்லாம் விஷ்ணுவுக்கு ஒரு கைப்பிடி போல, பக்தியாலே என்று நான் கூறினேன்.

பாரக்யதீபஸ்யோத்கர்ஷாத் வை தேவாக்ரே பலமீத்ரு'ஶம் । ப்ராப்தம் பலம் த்வயா ராஜந் பலமேதந் மயேரிதம் । அஹோ மூடா ந ஜாநந்தி ஹரேர்தீபக்ரியாபலம் ।। ௪௯.

வேறு ஒருவருடைய விளக்கை தேவனுக்கு முன் ஏற்றுவதால் இத்தகைய பலன் கிடைத்தது. அரசே, நீ பெற்ற பலன் இதுவே என்று நான் கூறினேன். ஹரிக்கு விளக்கு ஏற்றும் பலனை அறியாதவர்கள் அறியாதவர்களே.

ஏவம் விதம் த்விஜா யே ச ராஜாநோ யே ச பக்திதஃ । யஜந்தே விவிதைர்யஜ்ஞைஸ்தேந தே ஸாதவஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ ।। ௪௯.

இவ்வாறு, இருமுறை பிறந்தவர்களும், அரசர்களும், பலவகை யாகங்களை பக்தியுடன் செய்து வழிபடுகிறார்கள்; அதனால் அவர்கள் நல்லவர்கள் என்று நினைக்கப்படுகிறார்கள்.

அஹம் தமேவ முக்த்வாऽந்யம் ந பஶ்யாமி மஹீதலே । தேந ஸாதோ அகஸ்த்யேதி மயா சாத்மா ப்ரஶம்ஸிதஃ । ஹர்ஷேண மஹதா ராஜந் வ்யாக்ஷிப்தேந மயேரிதம் ।। ௪௯.

இந்த பூமியில் அவனைத் தவிர வேறு யாரையும் நான் காணவில்லை. அதனால், அருளாளனே, மகிழ்ச்சியோடு அகத்தியரை எனது தானாகப் புகழ்ந்தேன், மன்னா, பெரும் ஆனந்தத்துடன் கூறினேன்.

ஸா ஸ்த்ரீ தந்யா ஸ ஶூத்ரஸ்து ததா தந்யதரோ மதஃ । பர்துஃ ஸுஶ்ரூஷணம் க்ரு'த்வா தத்பரோக்ஷே ஹரேரிதி ।। ௪௯.

தன் கணவரை பக்தியோடு சேவை செய்து, அவர் இல்லாதபோதும் ஹரியை நினைக்கும் அந்த பெண் பாக்கியசாலி; அப்படியே அந்தச் சூத்திரனும் அதைவிடப் பாக்கியசாலி எனக் கருதப்படுகிறான்.

ஸா ஸ்த்ரீ தந்யா ததா ஶூத்ரோ த்விஜஸுஶ்ரூஷணே ரதஃ । ததநுஜ்ஞயா ஹரேர்பக்திஃ ஸ்த்ரீ ஶூத்ரோ தேந ஸாத்விதி ।। ௪௯.

அந்தப் பெண் பாக்கியசாலி; அப்படியே, இருமுறை பிறந்தவர்களை சேவை செய்யும் அந்தச் சூத்திரனும் பாக்கியசாலி. அவர்களது அனுமதியால் ஹரிக்கு பக்தி காட்டும் பெண், சூத்திரன் ஆகியோர் புகழப்படுகிறார்கள்.

ஆஸுரம் பாவமாஸ்தாய ப்ரஹ்லாதஃ புருஷோத்தமம் । முக்த்வா சாந்யம் ந ஜாநாதி தேநாஸௌ ஸாதுருச்யதே ।। ௪௯.

அசுர மனப்பான்மையுடன் இருந்தாலும், பிரஹ்லாதன் பரமபுருஷனைத் தவிர வேறு யாரையும் அறியவில்லை. அதனால் அவன் சாந்தன் என அழைக்கப்படுகிறான்.

ப்ரஜாபதிகுலே பூத்வா பால ஏவ வநம் கதஃ । ஆராத்ய விஷ்ணும் ப்ராப்தம் தத் ஸ்தாநம் பரமஶோபநம் । தேந ஸாதோ த்ருவேத்யேவம் மயோக்தம் ராஜஸத்தம ।। ௪௯.

பிரஜாபதிகளின் குலத்தில் பிறந்து, சிறுவயதிலேயே வனத்திற்கு சென்ற த்ருவன், விஷ்ணுவை வழிபட்டு, அந்த உயர்ந்த இடத்தை அடைந்தான். அதனால், மன்னர் அனைவரிலும் சிறந்தவரே, அவனை சாந்தன் என்று நான் கூறினேன்.

இதி ராஜா வசஃ ஶ்ருத்வா அகஸ்த்யஸ்ய மஹாத்மநஃ । அல்போபதேஶராஜாऽஸௌ பப்ரச்ச முநிபும்கவம் ।। ௪௯.

அந்த மகானாகிய அகத்தியரின் வார்த்தைகளை கேட்ட மன்னன், குறைந்த அறிவுடையவனாக இருந்தும், அந்த முனிவரிடம் கேள்வி கேட்டான்.

அகஸ்த்யஶ்ச மஹாபாகஃ கார்திக்யாம் புஷ்கரம் வ்ரஜந் । கதேऽகஸ்த்யே ப்ரகச்சந் வை பத்ராஶ்வஸ்ய நிவேஶநம் ।। ௪௯.

மிகுந்த பாக்கியசாலியான அகத்தியர், கார்த்திகை மாதத்தில் புஷ்கரத்திற்குச் சென்று, அங்கு இருந்து பின், பத்திராஷ்வனின் இல்லத்திற்குச் சென்றார்.

ப்ரு'ஷ்டஶ்ச ராஜ்ஞா தாமேவ த்வாதஶீம் முநிஸத்தமஃ । துர்வாஸா உவாச । இதமேவ மயா துப்யம் கதிதம் தே தபோதந ।। ௪௯.

அந்தத் துவாதசியைப் பற்றி மன்னன் கேட்டபோது, முனிவர்களில் சிறந்தவரான துர்வாசர், 'இதுவே நான் உனக்குச் சொன்னது, தவம் செய்தவனே,' என்று கூறினார்.

கதயித்வா புநர்வாக்யமகஸ்த்யோ ந்ரு'பஸத்தமம் । உவாச புஷ்கரம் யாமி புநரேஷ்யாமி தே க்ரு'ஹம் । ஏவமுக்த்வா ஜகாமாஶு ஸத்யோऽதர்ஶநதாம் முநிஃ ।। ௪௯.

அகத்தியர், மன்னரை மீண்டும் நோக்கி, 'நான் புஷ்கரத்திற்குச் செல்கிறேன்; பின்னர் உன் வீட்டிற்கு திரும்புவேன்,' என்று கூறி, உடனே அந்த முனிவர் கண் காணாமல் மறைந்தார்.

ராஜாऽபி தேந விதிநா பத்மநாபஸ்ய த்வாதஶீம் ।. உபோஷ்ய பரமம் காமமிஹ ஜந்மநி சாப்தவாந் ।। ௪௯.

அந்த வழிகாட்டலின்படி, மன்னன் பத்மநாபரின் துவாதசியை விரதமாக இருந்து, இம்மையிலேயே உயர்ந்த ஆசைகளை அடைந்தான்.