வராஹபுராணம்

துர்வாஸா உவாச । தத்வதாஶ்வயுஜே மாஸி த்வாதஶீம் ஶுக்லபக்ஷதஃ । ஸம்கல்ப்யாப்யர்சயேத் தேவம் பத்மநாபம் ஸநாதநம் ।। ௪௯.

துர்வாசர் கூறினார்: அஷ்வயுஜ மாதத்தில், வளர்பிறை துவாதசி நாளில், மனதில் உறுதி செய்து, சனாதனன் பத்மநாபனை வழிபட வேண்டும்.

பத்மநாபாய பாதௌ து கடிம் வை பத்மயோநயே । உதரம் ஸர்வதேவாய புஷ்கராக்ஷாய வை உரஃ । அவ்யயாய ததா பாணிம் ப்ராக்வதஸ்த்ராணி பூஜயேத் ।। ௪௯.

பத்மநாபனுக்கு பாதங்களை, பத்மயோனிக்கு இடுப்பை, சர்வதேவனுக்கு வயிற்றை, புஷ்கராட்சனுக்கு மார்பை, அவ்யயனுக்கு கைகளை அர்ப்பணித்து, முன்பு போல ஆயுதங்களையும் வழிபட வேண்டும்.

ப்ரபவாய ஶிரஃ பூஜ்ய ப்ராக்வதக்ரே கடம் ந்யஸேத் । தஸ்மிந் ஸௌவர்ணகம் தேவம் பத்மநாபம் து விந்யஸேத் ।। ௪௯.

பிரபவனுக்கு தலைப்பகுதியை வழிபட வேண்டும்; முன்புபோல முன்னால் குடத்தை வைத்து, அதில் பொன்னால் செய்யப்பட்ட பத்மநாபன் உருவை நிறுவ வேண்டும்.

தமேவ தேவம் ஸம்பூஜ்ய கந்தபுஷ்பாதிபிஃ க்ரமாத் । ப்ரபாதாயாம் து ஶர்வர்யாம் ப்ராஹ்மணாய நிவேதயேத் । ஏவம் க்ரு'தே து யத் புண்யம் தந்நிபோத மஹாமுநே ।। ௪௯.

அந்த தேவனை வாசனை பொருட்கள், பூக்கள் முதலியவற்றால் முறையே ஆராதித்து, காலை எழுந்தவுடன் ஒரு பிராமணருக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; இவ்வாறு செய்தால் கிடைக்கும் புண்ணியத்தை இப்போது கேள், மகாமுனிவரே.

ஆஸீத் க்ரு'தயுகே ராஜா பத்ராஶ்வோ நாம வீர்யவாந் । யஸ்ய நாம்நாऽபவத் வர்ஷம் பத்ராஶ்வம் நாம நாமதஃ ।। ௪௯.

கிருதயுகத்தில், பத்திராஷ்வன் என்ற வீரமான ஒரு அரசன் இருந்தான்; அவனுடைய பெயரால் பத்திராஷ்வம் என்ற நாடும் பெயர் பெற்றது.

தஸ்யாகஸ்த்யஃ கதாசித் து க்ரு'ஹமாகத்ய ஸத்தம । உவாச ஸப்தராத்ரம் து வஸாமி பவதோ க்ரு'ஹே ।। ௪௯.

ஒரு முறையில், சிறந்த முனிவர் அகத்தியர் அவனது வீட்டிற்கு வந்து, 'ஏழு நாட்கள் உங்களது வீட்டில் தங்குகிறேன்' என்று கூறினார்.

தம் ராஜா ஶிரஸா பூத்வா ஸ்தீயதாமித்யபாஷத । தஸ்ய காந்திமதீ நாம பார்யா பரமஶோபநா ।। ௪௯.

அந்த அரசன் தலை குனிந்து, 'இங்கே தங்குங்கள்' என்று சொன்னான். அவனுடைய மனைவி, பரம அழகுடையாள், காந்திமதி என்று பெயர் பெற்றாள்.

தஸ்யாஸ்தேஜஃ ஸமபவத் த்வாதஶாதித்யஸம்நிபம் । ஶதாநி பஞ்ச தஸ்யாஸந் ஸபத்நீநாம் யதவ்ரத ।। ௪௯.

அவளது ஒளி பன்னிரண்டு சூரியனுக்கு சமமானது; அவளுக்கு ஐந்நூறு சகமனைவியர் இருந்தனர், அவர்கள் அனைவரும் விரதங்களில் நிலைத்திருந்தார்கள்.

தா தாஸ்ய இவ கர்மாணி குர்வந்த்யஹரஹஃ ஶுபாஃ । காந்திமத்யா மஹாபாக பயாத் த்ரஸ்தா விசேதஸஃ ।। ௪௯.

அந்த நற்குணமுள்ள பெண்கள், தினமும் தாசிகள்போல் பணிகளைச் செய்தனர்; காந்திமதியின் பெரும் அதிர்ஷ்டத்தால் அவர்கள் பயந்து, மனம் கலங்கி இருந்தனர்.

தாமகஸ்த்யஸ்ததா த்ரு'ஷ்ட்வா ரூபதேஜோऽந்விதாம் ஶுபாம் । ஸபத்ந்யஶ்ச பயாத் தஸ்யாஃ குர்வந்த்யஃ கர்ம ஶோபநம் । ராஜா து தஸ்யா முதிதம் முகமேவாவலோகயந் ।। ௪௯.

அவளது அழகும் ஒளியும் காண, அவளது சகமனைவிகள் பயத்தில் நல்ல காரியங்களைச் செய்து கொண்டிருந்தனர்; அரசன் அவளது மகிழ்ச்சியுள்ள முகத்தையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.

ஏவம்பூதாமதோ த்ரு'ஷ்ட்வா ராஜ்ஞீம் பரமஶோபநாம் । ஸாது ஸாது ஜகந்நாதேத்யகஸ்த்யஃ ப்ராஹ ஹர்ஷிதஃ ।। ௪௯.

இவ்வாறு அந்த அரசியை, மிகுந்த அழகுடன் பார்த்த அகத்தியர், மகிழ்ச்சியுடன், 'அருமை, அருமை, உலகநாதா!' என்று கூறினார்.

த்விதீயே திவஸேऽப்யேவம் ராஜ்ஞீம் த்ரு'ஷ்ட்வா மஹாப்ரபாம் । அஹோ முஷ்டமஹோ முஷ்டம் ஜகதேதச்சராசரம் । இத்யகஸ்த்யோ த்விதீயேऽஹ்நி ராஜ்ஞீம் த்ரு'ஷ்ட்வாऽப்யுவாச ஹ ।। ௪௯.

இரண்டாம் நாளிலும், அந்த மகிமைமிக்க இராணியை பார்த்து, அகத்தியர், "அடடா, ஒரு கைப்பிடி, ஒரு கைப்பிடிதான்—இந்தச் சஞ்சலமும் அசஞ்சலமும் உடைய உலகம் எல்லாம் இதுவே!" என்று கூறினார்.

த்ரு'தீயேऽஹநி தாம் த்ரு'ஷ்ட்வா புநரேவமுவாச ஹ । அஹோ மூடா ந ஜாநந்தி கோவிந்தம் பரமேஶ்வரம் । ய ஏகேऽஹ்நி பலம் சைதத் ராஜ்ஞே துஷ்டஃ ப்ரதத்தவாந் ।। ௪௯.

மூன்றாம் நாளிலும், அவளை மீண்டும் பார்த்து, "அடடா, அறியாதவர்கள் கோவிந்தனை, அந்த பரம ஈஸ்வரனை அறியவில்லை; ஒரே நாளில் இந்தப் பழத்தை இராணிக்குக் கொடுத்தவரை அறியவில்லை," என்று அகத்தியர் கூறினார்.

சதுர்தே திவஸே ஹஸ்தாவுத்க்ஷிப்ய புநரப்ரவீத் । ஸாது ஸாது ஜகந்நாத ஸ்த்ரீ ஶூத்ராஃ ஸாது ஸாத்விதி । த்விஜாஃ ஸாது ந்ரு'பாஃ ஸாது வைஶ்யாஃ ஸாது புநஃ புநஃ ।। ௪௯.

நான்காம் நாளில், தனது கைகளை உயர்த்தி, "அருமை, அருமை, உலகநாதா! பெண்கள், சுத்ரர்கள்—அருமை, அருமை! இருமுறை பிறந்தவர்கள், அரசர்கள்—அருமை, அருமை மீண்டும் மீண்டும்! வைசியர்கள்—அருமை!" என்று கூறினார்.

ஸாது பத்ராஶ்வ ஸாது த்வம் போऽகஸ்த்ய ஸாது ஸாது தே । ஸாது ப்ரஹ்லாத தே ஸாது த்ருவ ஸாதோ மஹாவ்ரத । ஏவமுக்த்வா நநர்தோச்சைரகஸ்த்யோ ராஜஸம்நிதௌ ।। ௪௯.

"அருமை, பத்ராஷ்வா, நீ அருமை! அகத்தியா, நீ அருமை, அருமை! அருமை, பிரஹ்லாதா, அருமை! த்ருவா, பெரிய விரதம் கொண்டவனே, அருமை!" என்று கூறி, அகத்தியர் அரசரின் முன்னிலையில் உரசிப் பாடினார்.

ஏவம்பூதம் ச தம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸபத்நீகோ ந்ரு'போத்தமஃ । கிம் ஹர்ஷகாரணம் ப்ரஹ்மந் யேநேத்தம் ந்ரு'த்யதே பவாந் ।। ௪௯.

அகத்தியரை இவ்வாறு ஆனந்தத்தில் காண, அரசரும் அவரது மனைவியும், "பிராமணா, உங்களுக்கு இவ்வளவு மகிழ்ச்சி ஏற்படுத்திய காரணம் என்ன? நீங்கள் இவ்வாறு ஆடுவதற்குக் காரணம் என்ன?" என்று கேட்டனர்.

அகஸ்த்ய உவாச । அஹோ மூர்கஃ குராஜா த்வமஹோ மூர்காऽநுகாஸ்த்வமீ । அஹோ புரோஹிதா மூர்கா யே ந ஜாநந்தி மே மதம் ।। ௪௯.

அகத்தியர் கூறினார்: "அடடா, நீ ஒரு அறியாத அரசன்! உன்னுடன் உள்ளவர்கள் எல்லாம் அறியாதவர்கள்! உன் புரோகிதர்களும் என் எண்ணத்தை அறியாத அறியாதவர்களே!"

ஏவமுக்தே ததோ ராஜா க்ரு'தாஞ்ஜலிரபாஷத । ந ஜாநீமோ வயம் ப்ரஹ்மந் ப்ரஶ்நமேதத் த்வயேரிதம் । கதயஸ்வ மஹாபாக யத்யநுக்ரஹக்ரு'த் பவாந் ।। ௪௯.

இவ்வாறு கேட்டதும், அரசன் கைகளை கூப்பி, "பிராமணா, நீங்கள் எழுப்பிய கேள்வியை நாங்கள் அறியவில்லை. உங்களுக்கு தயை இருந்தால், எங்களுக்கு விளக்கிக் கூறுங்கள்," என்று கேட்டான்.

அகஸ்த்ய உவாச । இயம் ராஜ்ஞீ த்வயா யாऽபூத் தாஸீ வைஶ்யஸ்ய வைதிஶே । நகரே ஹரிதத்தஸ்ய த்வமஸ்யாஃ பதிரேவ ச । தஸ்யைவ கர்மகாரோऽபூச்சூத்ரஃ ஸேவநதத்பரஃ ।। ௪௯.

அகத்தியர் கூறினார்: "இந்த இராணி, முன்பு வைசியனுடைய ஊழியராக வைத்திருந்தவள். நீ அவளுடைய கணவராக இருந்தாய்; அந்தச் சுத்ரன், சேவையில் ஈடுபட்டவன், அந்த வைசியனுக்குச் செயற்காரராக இருந்தான்."

ஸ வைஶ்யோऽஶ்வயுஜே மாஸி த்வாதஶ்யாம் நியதஃ ஸ்திதஃ । ஸ்வயம் விஷ்ண்வாலயம் கத்வா புஷ்பதூபாதிபிர்ஹரிம் ।। ௪௯.

அந்த வைசியன், அசுவயுஜ மாதத்தில், பன்னிரண்டாம் நாளில், விரதமாக இருந்து, தானே விஷ்ணுவின் கோவிலுக்குச் சென்று, மலர், தூபம் முதலியவற்றால் ஹரியை வழிபட்டான்.

அப்யர்ச்ய ஸ்வக்ரு'ஹம் ப்ராயாத் பவந்தௌ ரக்ஷபாலகௌ । ஸ்தாப்ய த்வாவபி தீபாநாம் ஜ்வலநார்தம் மஹாமதே ।। ௪௯.

வழிபாடு முடிந்ததும், அவன் வீட்டிற்குத் திரும்பினான். நீங்கள் இருவரும் அங்கு காவலாளிகளாக இருந்து, இரண்டுச்சுடர்விளக்குகளை ஏற்றி வைத்தீர்கள்.

கதே வைஶ்யே பவந்தௌத தீபாந் ப்ரஜ்வால்ய ஸம்ஸ்திதௌ । யாவத் ப்ரபாதா ரஜநீ நிஶாமேகாம் நரோத்தம ।। ௪௯.

வைசியன் சென்ற பிறகு, நீங்கள் இருவரும் அந்த விளக்குகளை ஏற்றி, அந்த இரவு முழுவதும் அங்கு இருந்தீர்கள், அருமைமிக்கவரே.

ததஃ காலே ம்ரு'தௌ தௌ து உபௌ த்வாவபி தம்பதீ । தேந புண்யேந தே ஜந்ம ப்ரியவ்ரதக்ரு'ஹேऽபவத் ।। ௪௯.

அப்போது, காலம் கடந்தபின், அந்த இருவரும், கணவன்-மனைவியாய், இறந்துவிட்டீர்கள். அந்த புண்ணியத்தால், பிரியவ்ரதனின் வீட்டில் பிறந்தீர்கள்.

இயம் து பத்நீ தே ஜாதா புரா வைஶ்யஸ்ய தாஸிகா । பாரக்யஸ்யாபி தீபஸ்ய ஜ்வாலிதஸ்ய ஹரேர்க்ரு'ஹே ।। ௪௯.

இந்த மனைவி, முன்பு வைசியனுடைய ஊழியையாக இருந்தவள்; ஹரியின் இல்லத்தில், வேறு ஒருவருடைய விளக்கும் ஏற்றப்பட்டது.

யஃ புநஃ ஸ்வேந வித்தேந விஷ்ணோரக்ரே ப்ரதீபகம் । ஜ்வாலயேத் தஸ்ய யத் புண்யம் தத் ஸம்க்யாதும் ந ஶக்யதே । தேந ஸாதோ ஹரே ஸாது இத்யுக்தம் வசநம் மயா ।। ௪௯.

யார் தன் சொத்தால் விஷ்ணுவின் முன் விளக்கை ஏற்றுகிறாரோ, அவருடைய புண்ணியம் அளவிட முடியாதது. அதனால், 'அருமை, ஹரியே, அருமை!' என்று நான் கூறினேன்.

க்ரு'தே ஸம்வத்ஸரே பக்திம் ஹரேஃ க்ரு'த்வா விசக்ஷணஃ । ஸம்வத்ஸரார்தம் த்ரேதாயாம் ஸமமேதந்ந ஸம்ஶயஃ ।। ௪௯.

கிருதயுகத்தில், ஒருவர் ஒரு வருடம் ஹரியை பக்தியுடன் வழிபட்டால், அதே பலனை, திரேதாயுகத்தில் அரை வருடத்தில் பெறுவார்; இதில் சந்தேகம் இல்லை.

த்ரிமாஸே த்வாபரே பக்த்யா பூஜயँல்லபதே பலம் । நமோ நாராயணாயேத்யுக்த்வா கலௌ து லபதே பலம் । தேந முஷ்டம் ஜகத் விஷ்ணோர்பக்திமாத்ரம் மயேரிதம் ।। ௪௯.

துவாபரயுகத்தில், மூன்று மாதம் பக்தியுடன் வழிபட்டால் பலன் கிடைக்கும்; கலியுகத்தில், 'நமோ நாராயணாய' என்று சொன்னாலே பலன் கிடைக்கும். அதனால், இந்த உலகம் எல்லாம் விஷ்ணுவுக்கு ஒரு கைப்பிடி போல, பக்தியாலே என்று நான் கூறினேன்.

பாரக்யதீபஸ்யோத்கர்ஷாத் வை தேவாக்ரே பலமீத்ரு'ஶம் । ப்ராப்தம் பலம் த்வயா ராஜந் பலமேதந் மயேரிதம் । அஹோ மூடா ந ஜாநந்தி ஹரேர்தீபக்ரியாபலம் ।। ௪௯.

வேறு ஒருவருடைய விளக்கை தேவனுக்கு முன் ஏற்றுவதால் இத்தகைய பலன் கிடைத்தது. அரசே, நீ பெற்ற பலன் இதுவே என்று நான் கூறினேன். ஹரிக்கு விளக்கு ஏற்றும் பலனை அறியாதவர்கள் அறியாதவர்களே.

ஏவம் விதம் த்விஜா யே ச ராஜாநோ யே ச பக்திதஃ । யஜந்தே விவிதைர்யஜ்ஞைஸ்தேந தே ஸாதவஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ ।। ௪௯.

இவ்வாறு, இருமுறை பிறந்தவர்களும், அரசர்களும், பலவகை யாகங்களை பக்தியுடன் செய்து வழிபடுகிறார்கள்; அதனால் அவர்கள் நல்லவர்கள் என்று நினைக்கப்படுகிறார்கள்.