வராஹபுராணம்

நர உவாச । ஸ்வயம் நாராயணோ தேவோ லோகமார்கப்ரதர்ஶகஃ । மயா ஸஹ தபஃ குர்யாத் பதர்யாம் லோகபாவநஃ ।। ௪௮.

நரர் சொன்னார்: 'உலகிற்கு வழிகாட்டும் நாராயணன், என்னுடன் பதரியில் தவம் செய்து, உலக நன்மைக்காக இருக்க வேண்டும்.'

அயம் மத்ஸ்யோऽபவத் பூர்வம் புநஃ கூர்ம்மஸ்வரூபவாந் । வராஹஶ்சாபவத் தேவோ நரஸிம்ஹஸ்ததோऽபவத் ।। ௪௮.

இவர் முன்பு ஒரு மீனாக இருந்தார்; பிறகு ஆமை வடிவம் எடுத்தார்; பின்னர் வராகன் ஆனார்; அதன்பின் நரசிம்மனாக ஆனார்.

வாமநஸ்து ததோ ஜாதோ ஜாமதக்ந்யோ மஹாபலஃ । புநர்தாஶரதிர்பூத்வா வாஸுதேவஃ புநர்பபௌ ।। ௪௮.

அதன்பின் வாமனராக பிறந்தார்; பிறகு ஜமதக்னியின் மகனாக, வலிமைமிக்கவராக வந்தார்; மீண்டும் தசரதனின் மகனாகவும், பிறகு வாசுதேவனாகவும் தோன்றினார்.

புத்தோ பூத்வா ஜநம் ஹ்யேஷ மோஹயாமாஸ பார்திவ । ஸபத்நாந் தஸ்யவோ ம்லேச்சாந் புநர்ஹத்வா மஹீமிமாம் । ப்ரக்ரு'திஸ்தாம் சகாராயம் ஸ ஏஷ பகவாந் ஹரிஃ ।। ௪௮.

புத்தராக உருவெடுத்து, மக்களை மயக்கினார், அரசே. பிறகு, பகைவராக இருந்த கொள்ளையர்கள் மற்றும் அயல்நாட்டு விரோதிகளை அழித்து, இந்த பூமியை இயற்கை நிலைக்குத் திரும்பச் செய்தார். அந்த பரம பகவான் ஹரி தான் இவாறு செய்தார்.

பூஜ்யதே மத்ஸ்யரூபேண ஸர்வஜ்ஞத்வமபீப்ஸுபிஃ । ஸ்வவம்ஶோத்தரணார்தாய கூர்மரூபீ து பூஜ்யதே ।। ௪௮.

அனைத்தையும் அறிந்த அறிவை விரும்புபவர்கள், மீனாகிய வடிவில் அவரை வழிபடுகின்றனர்; தன் வம்சத்தை உயர்த்தும் பொருட்டு, ஆமையாகிய வடிவிலும் அவர் வழிபடப்படுகிறார்.

பவோததிநிமக்நேந வாராஹஃ பூஜ்யதே ஹரிஃ । நாரஸிம்ஹேண ரூபேண தத்வத் பாபபயாந்நரைஃ ।। ௪௮.

பரமன் ஹரி, உலகம் எனும் பெருங்கடலில் மூழ்கிய பன்றியாக வழிபடப்படுகிறார்; அதுபோல், நரசிம்மராகிய வடிவிலும், பாவபயத்தால் மக்கள் அவரை வழிபடுகின்றனர்.

வாமநம் மோஹநாஶாய வித்தார்தே ஜகதக்நிஜம் । க்ரூரஶத்ருவிநாஶாய யஜேத் தாஶரதிம் புதஃ ।। ௪௮.

மயக்கம் நீங்கவும், செல்வம் பெறவும், உலகத்தின் அக்னியில் பிறந்த வாமனனை வழிபட வேண்டும்; கொடூரமான பகைவர்களை அழிக்க, புத்திமான் தசரதனின் மகனை வழிபடுவான்.

பலக்ரு'ஷ்ணௌ யஜேத் தீமாந் புத்ரகாமோ ந ஸம்ஶயஃ । ரூபகாமோ யஜேத் புத்தம் கல்கிநம் ஶத்ருகாதநே ।। ௪௮.

மகன் வேண்டும் என விரும்பும் அறிவாளி, பாலராமனையும் கிருஷ்ணனையும் சந்தேகமின்றி வழிபட வேண்டும்; வடிவம் வேண்டும் என விரும்புபவர் புத்தரை, பகைவரை அழிக்க கல்கியையும் வழிபட வேண்டும்.

ஏவமுக்த்வா நரஸ்தஸ்ய இமாமேவாப்ரவீந்முநிஃ । த்வாதஶீம் க்ரு'தவாந் ஸோऽபி சக்ரவர்தீ பபூவ ஹ । தஸ்யைவ நாம்நா பதரீ விஶாலாக்யாऽபவந்முநே ।। ௪௮.

இவ்வாறு கூறி, அந்த மனிதன் அவனிடம் இதையும் சொன்னான், முனிவரே; அவர் த்வாதசி விரதத்தை செய்து, சக்கரவர்த்தியாக ஆனார்; அவனுடைய பெயரால், விசாலா என்று புகழ்பெற்ற பதரி எனும் ஊர் உருவானது.

இஹ ஜந்மநி ராஜாऽஸௌ ராஜ்யம் க்ரு'த்வா இயாத் வநம் । யஜ்ஞைஶ்ச விவிதைரிஷ்ட்வா பரம் நிர்வாணமாப்தவாந் ।। ௪௮.

இந்த பிறவியிலேயே, அந்த அரசன் தனது ராஜ்யத்தை ஆட்சி செய்து, காட்டிற்குச் சென்றான்; பல்வேறு யாகங்களை செய்து, உயர்ந்த விடுதலை பெற்றான்.

துர்வாஸா உவாச । தத்வதாஶ்வயுஜே மாஸி த்வாதஶீம் ஶுக்லபக்ஷதஃ । ஸம்கல்ப்யாப்யர்சயேத் தேவம் பத்மநாபம் ஸநாதநம் ।। ௪௯.

துர்வாசர் கூறினார்: அஷ்வயுஜ மாதத்தில், வளர்பிறை துவாதசி நாளில், மனதில் உறுதி செய்து, சனாதனன் பத்மநாபனை வழிபட வேண்டும்.

பத்மநாபாய பாதௌ து கடிம் வை பத்மயோநயே । உதரம் ஸர்வதேவாய புஷ்கராக்ஷாய வை உரஃ । அவ்யயாய ததா பாணிம் ப்ராக்வதஸ்த்ராணி பூஜயேத் ।। ௪௯.

பத்மநாபனுக்கு பாதங்களை, பத்மயோனிக்கு இடுப்பை, சர்வதேவனுக்கு வயிற்றை, புஷ்கராட்சனுக்கு மார்பை, அவ்யயனுக்கு கைகளை அர்ப்பணித்து, முன்பு போல ஆயுதங்களையும் வழிபட வேண்டும்.

ப்ரபவாய ஶிரஃ பூஜ்ய ப்ராக்வதக்ரே கடம் ந்யஸேத் । தஸ்மிந் ஸௌவர்ணகம் தேவம் பத்மநாபம் து விந்யஸேத் ।। ௪௯.

பிரபவனுக்கு தலைப்பகுதியை வழிபட வேண்டும்; முன்புபோல முன்னால் குடத்தை வைத்து, அதில் பொன்னால் செய்யப்பட்ட பத்மநாபன் உருவை நிறுவ வேண்டும்.

தமேவ தேவம் ஸம்பூஜ்ய கந்தபுஷ்பாதிபிஃ க்ரமாத் । ப்ரபாதாயாம் து ஶர்வர்யாம் ப்ராஹ்மணாய நிவேதயேத் । ஏவம் க்ரு'தே து யத் புண்யம் தந்நிபோத மஹாமுநே ।। ௪௯.

அந்த தேவனை வாசனை பொருட்கள், பூக்கள் முதலியவற்றால் முறையே ஆராதித்து, காலை எழுந்தவுடன் ஒரு பிராமணருக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; இவ்வாறு செய்தால் கிடைக்கும் புண்ணியத்தை இப்போது கேள், மகாமுனிவரே.

ஆஸீத் க்ரு'தயுகே ராஜா பத்ராஶ்வோ நாம வீர்யவாந் । யஸ்ய நாம்நாऽபவத் வர்ஷம் பத்ராஶ்வம் நாம நாமதஃ ।। ௪௯.

கிருதயுகத்தில், பத்திராஷ்வன் என்ற வீரமான ஒரு அரசன் இருந்தான்; அவனுடைய பெயரால் பத்திராஷ்வம் என்ற நாடும் பெயர் பெற்றது.

தஸ்யாகஸ்த்யஃ கதாசித் து க்ரு'ஹமாகத்ய ஸத்தம । உவாச ஸப்தராத்ரம் து வஸாமி பவதோ க்ரு'ஹே ।। ௪௯.

ஒரு முறையில், சிறந்த முனிவர் அகத்தியர் அவனது வீட்டிற்கு வந்து, 'ஏழு நாட்கள் உங்களது வீட்டில் தங்குகிறேன்' என்று கூறினார்.

தம் ராஜா ஶிரஸா பூத்வா ஸ்தீயதாமித்யபாஷத । தஸ்ய காந்திமதீ நாம பார்யா பரமஶோபநா ।। ௪௯.

அந்த அரசன் தலை குனிந்து, 'இங்கே தங்குங்கள்' என்று சொன்னான். அவனுடைய மனைவி, பரம அழகுடையாள், காந்திமதி என்று பெயர் பெற்றாள்.

தஸ்யாஸ்தேஜஃ ஸமபவத் த்வாதஶாதித்யஸம்நிபம் । ஶதாநி பஞ்ச தஸ்யாஸந் ஸபத்நீநாம் யதவ்ரத ।। ௪௯.

அவளது ஒளி பன்னிரண்டு சூரியனுக்கு சமமானது; அவளுக்கு ஐந்நூறு சகமனைவியர் இருந்தனர், அவர்கள் அனைவரும் விரதங்களில் நிலைத்திருந்தார்கள்.

தா தாஸ்ய இவ கர்மாணி குர்வந்த்யஹரஹஃ ஶுபாஃ । காந்திமத்யா மஹாபாக பயாத் த்ரஸ்தா விசேதஸஃ ।। ௪௯.

அந்த நற்குணமுள்ள பெண்கள், தினமும் தாசிகள்போல் பணிகளைச் செய்தனர்; காந்திமதியின் பெரும் அதிர்ஷ்டத்தால் அவர்கள் பயந்து, மனம் கலங்கி இருந்தனர்.

தாமகஸ்த்யஸ்ததா த்ரு'ஷ்ட்வா ரூபதேஜோऽந்விதாம் ஶுபாம் । ஸபத்ந்யஶ்ச பயாத் தஸ்யாஃ குர்வந்த்யஃ கர்ம ஶோபநம் । ராஜா து தஸ்யா முதிதம் முகமேவாவலோகயந் ।। ௪௯.

அவளது அழகும் ஒளியும் காண, அவளது சகமனைவிகள் பயத்தில் நல்ல காரியங்களைச் செய்து கொண்டிருந்தனர்; அரசன் அவளது மகிழ்ச்சியுள்ள முகத்தையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.

ஏவம்பூதாமதோ த்ரு'ஷ்ட்வா ராஜ்ஞீம் பரமஶோபநாம் । ஸாது ஸாது ஜகந்நாதேத்யகஸ்த்யஃ ப்ராஹ ஹர்ஷிதஃ ।। ௪௯.

இவ்வாறு அந்த அரசியை, மிகுந்த அழகுடன் பார்த்த அகத்தியர், மகிழ்ச்சியுடன், 'அருமை, அருமை, உலகநாதா!' என்று கூறினார்.

த்விதீயே திவஸேऽப்யேவம் ராஜ்ஞீம் த்ரு'ஷ்ட்வா மஹாப்ரபாம் । அஹோ முஷ்டமஹோ முஷ்டம் ஜகதேதச்சராசரம் । இத்யகஸ்த்யோ த்விதீயேऽஹ்நி ராஜ்ஞீம் த்ரு'ஷ்ட்வாऽப்யுவாச ஹ ।। ௪௯.

இரண்டாம் நாளிலும், அந்த மகிமைமிக்க இராணியை பார்த்து, அகத்தியர், "அடடா, ஒரு கைப்பிடி, ஒரு கைப்பிடிதான்—இந்தச் சஞ்சலமும் அசஞ்சலமும் உடைய உலகம் எல்லாம் இதுவே!" என்று கூறினார்.

த்ரு'தீயேऽஹநி தாம் த்ரு'ஷ்ட்வா புநரேவமுவாச ஹ । அஹோ மூடா ந ஜாநந்தி கோவிந்தம் பரமேஶ்வரம் । ய ஏகேऽஹ்நி பலம் சைதத் ராஜ்ஞே துஷ்டஃ ப்ரதத்தவாந் ।। ௪௯.

மூன்றாம் நாளிலும், அவளை மீண்டும் பார்த்து, "அடடா, அறியாதவர்கள் கோவிந்தனை, அந்த பரம ஈஸ்வரனை அறியவில்லை; ஒரே நாளில் இந்தப் பழத்தை இராணிக்குக் கொடுத்தவரை அறியவில்லை," என்று அகத்தியர் கூறினார்.

சதுர்தே திவஸே ஹஸ்தாவுத்க்ஷிப்ய புநரப்ரவீத் । ஸாது ஸாது ஜகந்நாத ஸ்த்ரீ ஶூத்ராஃ ஸாது ஸாத்விதி । த்விஜாஃ ஸாது ந்ரு'பாஃ ஸாது வைஶ்யாஃ ஸாது புநஃ புநஃ ।। ௪௯.

நான்காம் நாளில், தனது கைகளை உயர்த்தி, "அருமை, அருமை, உலகநாதா! பெண்கள், சுத்ரர்கள்—அருமை, அருமை! இருமுறை பிறந்தவர்கள், அரசர்கள்—அருமை, அருமை மீண்டும் மீண்டும்! வைசியர்கள்—அருமை!" என்று கூறினார்.

ஸாது பத்ராஶ்வ ஸாது த்வம் போऽகஸ்த்ய ஸாது ஸாது தே । ஸாது ப்ரஹ்லாத தே ஸாது த்ருவ ஸாதோ மஹாவ்ரத । ஏவமுக்த்வா நநர்தோச்சைரகஸ்த்யோ ராஜஸம்நிதௌ ।। ௪௯.

"அருமை, பத்ராஷ்வா, நீ அருமை! அகத்தியா, நீ அருமை, அருமை! அருமை, பிரஹ்லாதா, அருமை! த்ருவா, பெரிய விரதம் கொண்டவனே, அருமை!" என்று கூறி, அகத்தியர் அரசரின் முன்னிலையில் உரசிப் பாடினார்.

ஏவம்பூதம் ச தம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸபத்நீகோ ந்ரு'போத்தமஃ । கிம் ஹர்ஷகாரணம் ப்ரஹ்மந் யேநேத்தம் ந்ரு'த்யதே பவாந் ।। ௪௯.

அகத்தியரை இவ்வாறு ஆனந்தத்தில் காண, அரசரும் அவரது மனைவியும், "பிராமணா, உங்களுக்கு இவ்வளவு மகிழ்ச்சி ஏற்படுத்திய காரணம் என்ன? நீங்கள் இவ்வாறு ஆடுவதற்குக் காரணம் என்ன?" என்று கேட்டனர்.

அகஸ்த்ய உவாச । அஹோ மூர்கஃ குராஜா த்வமஹோ மூர்காऽநுகாஸ்த்வமீ । அஹோ புரோஹிதா மூர்கா யே ந ஜாநந்தி மே மதம் ।। ௪௯.

அகத்தியர் கூறினார்: "அடடா, நீ ஒரு அறியாத அரசன்! உன்னுடன் உள்ளவர்கள் எல்லாம் அறியாதவர்கள்! உன் புரோகிதர்களும் என் எண்ணத்தை அறியாத அறியாதவர்களே!"

ஏவமுக்தே ததோ ராஜா க்ரு'தாஞ்ஜலிரபாஷத । ந ஜாநீமோ வயம் ப்ரஹ்மந் ப்ரஶ்நமேதத் த்வயேரிதம் । கதயஸ்வ மஹாபாக யத்யநுக்ரஹக்ரு'த் பவாந் ।। ௪௯.

இவ்வாறு கேட்டதும், அரசன் கைகளை கூப்பி, "பிராமணா, நீங்கள் எழுப்பிய கேள்வியை நாங்கள் அறியவில்லை. உங்களுக்கு தயை இருந்தால், எங்களுக்கு விளக்கிக் கூறுங்கள்," என்று கேட்டான்.

அகஸ்த்ய உவாச । இயம் ராஜ்ஞீ த்வயா யாऽபூத் தாஸீ வைஶ்யஸ்ய வைதிஶே । நகரே ஹரிதத்தஸ்ய த்வமஸ்யாஃ பதிரேவ ச । தஸ்யைவ கர்மகாரோऽபூச்சூத்ரஃ ஸேவநதத்பரஃ ।। ௪௯.

அகத்தியர் கூறினார்: "இந்த இராணி, முன்பு வைசியனுடைய ஊழியராக வைத்திருந்தவள். நீ அவளுடைய கணவராக இருந்தாய்; அந்தச் சுத்ரன், சேவையில் ஈடுபட்டவன், அந்த வைசியனுக்குச் செயற்காரராக இருந்தான்."