வராஹபுராணம்

அஶ்வமாருஹ்ய ஸ புநர்வாமதேவாஶ்ரமம் யயௌ । தத்ராப்ரு'ச்சத் ரு'ஷிம் பக்த்யா கா ஸ்த்ரீ கே தே நிபாதிதாஃ । ஏதத் கார்யம்ரு'ஷே மஹ்யம் கதயஸ்வ ப்ரஸீத மே ।। ௪௭.

மன்னன் மீண்டும் குதிரையில் ஏறி, வாமதேவரின் ஆசிரமத்திற்குச் சென்றான்; அங்கு பக்தியுடன் அந்த முனிவரிடம், 'அந்த பெண் யார்? யார் அழிக்கப்பட்டார்கள்? இந்த நிகழ்வின் பொருள் என்ன?' என்று கேட்டான்.

வாமதேவ உவாச । த்வமாஸீச்சூத்ரஜாதீய அந்யஜந்மநி பார்திவ । தத்ர த்வயா ப்ராஹ்மணஸ்ய ப்ரேஷணம் குர்வதா ஶ்ருதா । ஶ்ராவணஸ்ய து மாஸஸ்ய ஶுக்லபக்ஷே து த்வாதஶீ ।। ௪௭.

வாமதேவர் சொன்னார்: 'மன்னா, நீ கடந்த பிறவியில் சுத்ரக் குடியில் பிறந்தவன்; அப்போது நீ ஒரு பிராமணருக்குச் சேவை செய்யும் போது, ஸ்ராவண மாதம், சுக்லபட்சம், துவாதசி பற்றிக் கேட்டாய்.'

ஸவிதாநாத் த்வயா ராஜந் பக்த்யா வை ஸமுபோஷிதா । உபோஷிதாயாம் தஸ்யாம் து ராஜ்யம் லப்தம் த்வயாऽநக ।। ௪௭.

'மன்னா, நீ அந்த நாளை முறையாகவும் பக்தியோடும் விரதமாக அனுசரித்ததால், அந்த விரதம் முடிந்ததும் நீ அரசை அடைந்தாய்.'

ஸர்வாபத்ஸு ச ஸா தேவீ பவந்தம் பரிரக்ஷதி । யயா விநிஹதாஃ க்ரூரா ம்லேச்சாஃ பாபஸமந்விதாஃ । பவாம்ஶ்ச ரக்ஷிதோ ராஜந் ஶ்ராவணத்வாதஶீ து ஸா ।। ௪௭.

'எல்லா அபாயங்களிலும் அந்த தேவீ உன்னை காப்பாற்றுகிறாள்; அவளால்தான் அந்த கொடிய, பாவிகள் அழிக்கப்பட்டார்கள்; நீயும் காப்பாற்றப்பட்டாய்; அவள்தான் ஸ்ராவண துவாதசி.'

ஏகைவ பாதி சாபத்ஸு ராஜ்யமேகைவ யச்சதி । கிம் புநர்த்வாதஶைதாஸ்து யேநைந்த்ரம் ந ததுஃ பதம் ।। ௪௭.

'அவள் ஒருத்தியே அபாயங்களில் காப்பாற்றுகிறாள், ஒருத்தியே அரசை வழங்குகிறாள்; அப்படி இருக்க, இந்த பன்னிரண்டு துவாதசிகள் மூலம் இந்திரனுக்கே அந்த பதவி கிடைக்கவில்லை என்றால் மற்றவர்களுக்கு எப்படி?'

துர்வாஸா உவாச । தத்வத் பாத்ரபதே மாஸி ஶுக்லபக்ஷே து த்வாதஶீம் । ஸம்கல்ப்ய விதிநா தேவமர்ச்சயேத் பரமேஶ்வரம் ।। ௪௮.

துர்வாசர் சொன்னார்: பத்ரபத மாதம், வளர்பிறை பன்னிரண்டாம் நாளில், முறையோடு மனதில் உறுதி செய்து, பரமசிவனை வழிபட வேண்டும்.

நமோऽஸ்து கல்கிநே பாதௌ ஹ்ரு'ஷீகேஶாய வை கடிம் । ம்லேச்சவித்வம்ஸநாயேதி ஜகந்மூர்த்தே ததோதரம் ।। ௪௮.

கல்கி அவதாரத்திற்கு பாதங்களுக்கு வணக்கம்; ஹ்ருஷீகேசனுக்கு இடுப்புக்கு வணக்கம்; யாவரையும் அழிப்பவருக்கு வயிற்றுக்கு வணக்கம்; உலகம் முழுவதும் நிறைந்த வடிவான உமக்கு இவ்வாறு வணங்குகிறேன்.

ஶிதிகண்டாய கண்டம் து கட்கபாணேதி வை புஜௌ । சதுர்புஜாயேதி ஹஸ்தௌ விஶ்வமூர்த்தே ததா ஶிரஃ ।। ௪௮.

சிதிகண்டனுக்கு கழுத்துக்கு வணக்கம்; வாள் பிடித்தவருக்கு தோள்களுக்கு வணக்கம்; நான்கு கரங்களுடையவருக்கு கைகளுக்கு வணக்கம்; உலகம் முழுவதும் நிறைந்த வடிவுக்கு தலைக்கு வணக்கம்.

ஏவமப்யர்ச்ய மேதாவீ ப்ராக்வத் தஸ்யாக்ரதோ கடம் । விந்யஸேத் கல்கிநம் தேவம் ஸௌவர்ணம் தத்ர காரயேத் ।। ௪௮.

இவ்வாறு பக்தியுடன் வழிபட்ட பின், முன்புபோல் அந்த இடத்தில் ஒரு குடத்தை வைத்து, அதில் பொன்னால் கல்கி உருவத்தை செய்து வைக்க வேண்டும்.

ஸிதவஸ்த்ரயுகச்சந்நம் கந்தபுஷ்போபஶோபிதம் । க்ரு'த்வா ப்ரபாதே விப்ராய ப்ரதேயம் ஶாஸ்த்ரவித்தமே । ஏவம் க்ரு'தே பவேத் யஸ்து தந்நிபோத மஹாமுநே ।। ௪௮.

அந்த உருவத்தை வெள்ளை vasthiram இரண்டு கொண்டு மூடி, சாந்தும் மலர்களும் அலங்கரித்து, காலை வேளையில் அறிஞர் பிராமணனுக்கு வழங்க வேண்டும். இதைச் செய்தால் என்ன பலன் கிடைக்கும் என கேள், மகா முனிவரே.

பூர்வம் ராஜா விஶாலோऽபூத் காஶ்யாம் புர்யாம் மஹாபலஃ । கோத்ரஜைர்ஹ்ரு'தராஜ்யோऽஸௌ கந்தமாதநமாவிஶத் ।। ௪௮.

முன்னொரு காலத்தில், காசி நகரத்தில் விஷாலன் என்ற பேரரசர் இருந்தார்; அவருடைய உறவினர்கள் அவருடைய ராஜ்யத்தை பறித்து விட்டார்கள், அவர் கந்தமாதன மலையில் புகுந்தார்.

தஸ்ய த்ரோண்யாம் மஹாராஜ பதரீம் ப்ராப்ய ஶோபநாம் । ஹ்ரு'தராஜ்யோ விஶேஷேண கதஶ்ரீகோ நரோத்தமஃ ।। ௪௮.

அந்த மலையில் ஒரு பள்ளத்தாக்கில், அழகான பதரியில், ராஜ்யத்தை இழந்த, புகழும் செல்வமும் இல்லாத அந்த சிறந்த மனிதர் தங்கினார்.

கதாசிதாகதௌ தத்ர புராணாவ்ரு'ஷிஸத்தமௌ । நரநாராயணௌ தேவௌ ஸர்வதேவநமஸ்க்ரு'தௌ ।। ௪௮.

ஒரு நாள், அங்கு பழமையான, உயர்ந்த இரு முனிவர்கள், நரரும் நாராயணரும், எல்லா தேவர்களாலும் வணங்கப்படும் இருவரும் வந்தார்கள்.

தௌ த்ரு'ஷ்ட்வா தத்ர ராஜாநம் பூர்வாகதமரிம்தமௌ । த்யாயந்தம் பரமம் ப்ரஹ்ம விஷ்ண்வாக்யம் பரமம் பதம் ।। ௪௮.

அங்கு முன்பே வந்திருந்த அரசனை, பகைவர்களை அழிப்பவரான அந்த இரு முனிவர்கள் பார்த்தார்கள்; அவர் பரம பிரம்மத்தை, விஷ்ணுவாகிய உயர்ந்த நிலையை தியானித்து கொண்டிருந்தார்.

தௌ ப்ரீதாவூசதுஸ்தம் து ராஜாநம் க்ஷீணகல்மஷம் । வரம் வ்ரு'ணீஷ்வ ராஜேந்த்ர வரதௌ ஸ்வஸ்தவாகதௌ ।। ௪௮.

அந்த இருவரும் மகிழ்ச்சியுடன், பாவங்கள் குறைந்த அந்த அரசனை நோக்கி, 'மகாராஜா, நீ விரும்பும் வரத்தை கேள்; நாங்கள் உனக்கு வரம் வழங்க வந்தோம்' என்றார்கள்.

ராஜோவாச । பவந்தௌ கௌ ந ஜாநாமி கஸ்ய க்ரு'ஹ்ணாம்யஹம் வரம் । ஆராதயாமி யத் தஸ்மாத் வரமிச்சாமி ஶோபநம் ।। ௪௮.

அரசன் சொன்னான்: 'நீங்கள் யார் என்று எனக்குத் தெரியவில்லை; யாரிடமிருந்து வரம் பெற வேண்டும் என்பதும் தெரியவில்லை. நான் வழிபடும் தேவனுடன் தொடர்புடைய நல்ல வரம் வேண்டும் என்று விரும்புகிறேன்.'

ஏவமுக்தௌ து தௌ ராஜ்ஞா கமாராதயஸே ப்ரபோ । கம் வா வரம் வ்ரு'ணுஷ்வ த்வம் கதயஸ்வ குதூஹலாத் ।। ௪௮.

அரசன் இவ்வாறு கேட்டபோது, அவர்கள், 'நீ எந்த இறைவனை வழிபடுகிறாய்? எந்த வரம் வேண்டும்? எங்களுக்கு ஆர்வம், சொல்லுங்கள்' என்றார்கள்.

ஏவமுக்தஸ்ததோ ராஜா விஷ்ணுமாராதயாம்யஹம் । கதயித்வா ஸ்திதஸ்தூஷ்ணீம் ததஸ்தாவூசதுஃ புநஃ ।। ௪௮.

அரசன் கேட்டபோது, 'நான் விஷ்ணுவை வழிபடுகிறேன்' என்று பதில் கூறி, அமைதியாக இருந்தான். பின்னர் அந்த இருவரும் மீண்டும் பேசினார்கள்.

ராஜந் தஸ்யைவ தேவஸ்ய ப்ரஸாதாதாவயோர்வரஃ । தாதவ்யஸ்தே வரம் ப்ரூஹி கஸ்தே மநஸி வர்த்ததே ।। ௪௮.

'மன்னா, அந்த தேவனின் அருளால் நாங்கள் வரம் வழங்கும் சக்தி பெற்றுள்ளோம். உனது மனதில் உள்ளதைச் சொல்லு; எந்த வரம் வேண்டும் என்று கூறு.'

ராஜோவாச । யதா யஜ்ஞேஶ்வரம் தேவம் யஜ்ஞைர்விவிததக்ஷிணைஃ । யஷ்டும் ஸமர்ததா மே ஸ்யாத் ததா மே தததம் வரம் ।। ௪௮.

அரசன் சொன்னான்: 'வேறு விதமான யாகங்களும், பலவகை தானங்களும் செய்து, யஜ்ஞேஸ்வரனை வழிபடும் திறமை எனக்கு கிடைக்க வேண்டும். அந்த வரத்தை எனக்கு அளியுங்கள்.'

நர உவாச । ஸ்வயம் நாராயணோ தேவோ லோகமார்கப்ரதர்ஶகஃ । மயா ஸஹ தபஃ குர்யாத் பதர்யாம் லோகபாவநஃ ।। ௪௮.

நரர் சொன்னார்: 'உலகிற்கு வழிகாட்டும் நாராயணன், என்னுடன் பதரியில் தவம் செய்து, உலக நன்மைக்காக இருக்க வேண்டும்.'

அயம் மத்ஸ்யோऽபவத் பூர்வம் புநஃ கூர்ம்மஸ்வரூபவாந் । வராஹஶ்சாபவத் தேவோ நரஸிம்ஹஸ்ததோऽபவத் ।। ௪௮.

இவர் முன்பு ஒரு மீனாக இருந்தார்; பிறகு ஆமை வடிவம் எடுத்தார்; பின்னர் வராகன் ஆனார்; அதன்பின் நரசிம்மனாக ஆனார்.

வாமநஸ்து ததோ ஜாதோ ஜாமதக்ந்யோ மஹாபலஃ । புநர்தாஶரதிர்பூத்வா வாஸுதேவஃ புநர்பபௌ ।। ௪௮.

அதன்பின் வாமனராக பிறந்தார்; பிறகு ஜமதக்னியின் மகனாக, வலிமைமிக்கவராக வந்தார்; மீண்டும் தசரதனின் மகனாகவும், பிறகு வாசுதேவனாகவும் தோன்றினார்.

புத்தோ பூத்வா ஜநம் ஹ்யேஷ மோஹயாமாஸ பார்திவ । ஸபத்நாந் தஸ்யவோ ம்லேச்சாந் புநர்ஹத்வா மஹீமிமாம் । ப்ரக்ரு'திஸ்தாம் சகாராயம் ஸ ஏஷ பகவாந் ஹரிஃ ।। ௪௮.

புத்தராக உருவெடுத்து, மக்களை மயக்கினார், அரசே. பிறகு, பகைவராக இருந்த கொள்ளையர்கள் மற்றும் அயல்நாட்டு விரோதிகளை அழித்து, இந்த பூமியை இயற்கை நிலைக்குத் திரும்பச் செய்தார். அந்த பரம பகவான் ஹரி தான் இவாறு செய்தார்.

பூஜ்யதே மத்ஸ்யரூபேண ஸர்வஜ்ஞத்வமபீப்ஸுபிஃ । ஸ்வவம்ஶோத்தரணார்தாய கூர்மரூபீ து பூஜ்யதே ।। ௪௮.

அனைத்தையும் அறிந்த அறிவை விரும்புபவர்கள், மீனாகிய வடிவில் அவரை வழிபடுகின்றனர்; தன் வம்சத்தை உயர்த்தும் பொருட்டு, ஆமையாகிய வடிவிலும் அவர் வழிபடப்படுகிறார்.

பவோததிநிமக்நேந வாராஹஃ பூஜ்யதே ஹரிஃ । நாரஸிம்ஹேண ரூபேண தத்வத் பாபபயாந்நரைஃ ।। ௪௮.

பரமன் ஹரி, உலகம் எனும் பெருங்கடலில் மூழ்கிய பன்றியாக வழிபடப்படுகிறார்; அதுபோல், நரசிம்மராகிய வடிவிலும், பாவபயத்தால் மக்கள் அவரை வழிபடுகின்றனர்.

வாமநம் மோஹநாஶாய வித்தார்தே ஜகதக்நிஜம் । க்ரூரஶத்ருவிநாஶாய யஜேத் தாஶரதிம் புதஃ ।। ௪௮.

மயக்கம் நீங்கவும், செல்வம் பெறவும், உலகத்தின் அக்னியில் பிறந்த வாமனனை வழிபட வேண்டும்; கொடூரமான பகைவர்களை அழிக்க, புத்திமான் தசரதனின் மகனை வழிபடுவான்.

பலக்ரு'ஷ்ணௌ யஜேத் தீமாந் புத்ரகாமோ ந ஸம்ஶயஃ । ரூபகாமோ யஜேத் புத்தம் கல்கிநம் ஶத்ருகாதநே ।। ௪௮.

மகன் வேண்டும் என விரும்பும் அறிவாளி, பாலராமனையும் கிருஷ்ணனையும் சந்தேகமின்றி வழிபட வேண்டும்; வடிவம் வேண்டும் என விரும்புபவர் புத்தரை, பகைவரை அழிக்க கல்கியையும் வழிபட வேண்டும்.

ஏவமுக்த்வா நரஸ்தஸ்ய இமாமேவாப்ரவீந்முநிஃ । த்வாதஶீம் க்ரு'தவாந் ஸோऽபி சக்ரவர்தீ பபூவ ஹ । தஸ்யைவ நாம்நா பதரீ விஶாலாக்யாऽபவந்முநே ।। ௪௮.

இவ்வாறு கூறி, அந்த மனிதன் அவனிடம் இதையும் சொன்னான், முனிவரே; அவர் த்வாதசி விரதத்தை செய்து, சக்கரவர்த்தியாக ஆனார்; அவனுடைய பெயரால், விசாலா என்று புகழ்பெற்ற பதரி எனும் ஊர் உருவானது.