வராஹபுராணம்

ஏஷ தே விதிருத்திஷ்டஃ ஶ்ராவணே மாஸி வை விபோ । ஏதஸ்யாஶ்ச ப்ரபாவம் யத் ஶ்ர்ரு'ணு பாபப்ரணாஶநம் ।। ௪௭.

பெருமைமிக்கோனே, இந்த விரதம் ஸ்ராவண மாதத்திற்காக உனக்காகச் சொன்னேன்; இதன் பாபங்களை நீக்கும் பலத்தை கேள்.

புரா க்ரு'தயுகே ராஜா ந்ரு'கோ நாம மஹாபலஃ । பப்ராம ஸ வநம் கோரம் ம்ரு'கயாஸக்தமாநஸஃ ।। ௪௭.

முன்னொரு காலத்தில், கிருதயுகத்தில், ந்ருகன் என்ற பேராற்றலுள்ள ஒரு மன்னன் இருந்தான்; அவன் வேட்டையிலே மனதை மூழ்கவைத்து, பயங்கரமான காட்டில் அலைந்தான்.

ஸ கதாசித் துரங்கேண ஹ்ரு'தோ தூரம் மஹத்வநம் । வ்யாக்ரஸிம்ஹகஜாகீர்ணம் தஸ்யுஸர்பநிஷேவிதம் ।। ௪௭.

ஒரு முறையில், குதிரையில் ஏறி, அவன் தொலைவிலுள்ள பெரிய காட்டுக்குள் சென்றான்; அங்கு புலிகள், சிங்கங்கள், யானைகள் நிறைந்திருந்தன; கொள்ளையர்கள், பாம்புகள் வந்து சென்ற இடம் அது.

ஏகாகீ தத்ர ராஜா து அஶ்வம் முச்ய தரோரதஃ । ஸ்வயம் குஶமதாஸ்தீர்ய ஸுப்தோ துஃகஸமந்விதஃ ।। ௪௭.

அங்கு அந்த மன்னன் தனியாக, ஒரு மரத்தின் கீழ் குதிரையை விடுவித்து, தானாகவே தரையில் தருமையாகக் குசை புல்லை விரித்து, துன்பத்தால் வாடி தூங்கினான்.

தாவத் தத்ரைவ லுப்தாநாம் ஸஹஸ்த்ராணி சதுர்தஶ । ஆகதாநி ம்ரு'காந் ஹந்தும் ராத்ரௌ ராஜ்ஞஃ ஸமந்ததஃ ।। ௪௭.

அந்த நேரத்தில், நாலாயிரம் வேட்டையாடிகள் அங்கு வந்து, இரவில் மன்னனைச் சுற்றி, விலங்குகளை வேட்டையாட நினைத்தனர்.

தத்ராபஶ்யந்த தே ஸுப்தம் ஹேமரத்நவிபூஷிதம் । ந்ரு'கம் ராஜாநமத்யுக்ரம் ஶ்ரியா பரமயா யுதம் ।। ௪௭.

அங்கு அவர்கள், பொன் மற்றும் ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, மிகுந்த மகிமையுடன் தூங்கிக் கொண்டிருந்த ந்ருக மன்னனைப் பார்த்தனர்.

தே கத்வா த்வரிதம் வ்யாதாஃ ஸ்வபர்த்ரே ஸம்ந்யவேதயந் । ஸோऽபி ரத்நஸுவர்ணார்தம் ராஜாநம் ஹந்துமுத்யதஃ ।। ௪௭.

அந்த வேட்டையாடிகள் விரைவாகச் சென்று தங்கள் தலைவரிடம் அறிவித்தனர்; அவனும் பொன், ரத்தினங்களை விரும்பி, மன்னனை கொல்லத் தயாரானான்.

துரகஸ்ய ச ஹேதோஸ்து நிஸ்த்ரிம்ஶா வநசாரிணஃ । ராஜாநம் ஸுப்தமாஸாத்ய நிக்ரு'ஹீதும் ப்ரசக்ரமுஃ ।। ௪௭.

அந்தக் குதிரைக்காக, வனத்தில் வாழும் அந்த மனிதர்கள் வாள்களுடன் வந்து, தூங்கிக் கொண்டிருந்த மன்னனைப் பிடிக்க முயன்றனர்.

தாவத் ராஜ்ஞஃ ஶரீராத் து ஶ்வேதாபரணபூஷிதா । நாரீ காசித் ஸமுத்தஸ்தௌ ஸ்த்ரக்சந்தநவிபூஷிதா । உத்தாய சக்ரமாதாய தே ம்லேச்சா விநிபாதிதாஃ ।। ௪௭.

அப்போது, அந்த மன்னனின் உடலில் இருந்து வெண்மையான ஆபரணங்கள், மாலைகள், சந்தனத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்ட ஒரு பெண் எழுந்தாள்; அவள் சக்கரம் எடுத்து அந்த மிலேச்சர்களை அழித்தாள்.

தஸ்யூந் நிஹத்ய ஸா தேவீ தஸ்ய ராஜ்ஞஸ்தநும் புநஃ । ப்ரவிஶந்த்யாஶு ராஜாऽபி ப்ரதிபுத்தோऽத த்ரு'ஷ்டவாந் । ம்லேச்சாம்ஸ்து நிஹதாந் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸா ஸ்வமூர்த்திலயம் கதா ।। ௪௭.

கொள்ளையர்களை அழித்த பிறகு, அந்த தேவீ விரைவாக மன்னனின் உடலில் மீண்டும் புகுந்தாள்; மன்னன் விழித்து, கொல்லப்பட்ட மிலேச்சர்களைப் பார்த்தான்; அந்த தேவீ தன் உருவத்தில் மறைந்தாள்.

அஶ்வமாருஹ்ய ஸ புநர்வாமதேவாஶ்ரமம் யயௌ । தத்ராப்ரு'ச்சத் ரு'ஷிம் பக்த்யா கா ஸ்த்ரீ கே தே நிபாதிதாஃ । ஏதத் கார்யம்ரு'ஷே மஹ்யம் கதயஸ்வ ப்ரஸீத மே ।। ௪௭.

மன்னன் மீண்டும் குதிரையில் ஏறி, வாமதேவரின் ஆசிரமத்திற்குச் சென்றான்; அங்கு பக்தியுடன் அந்த முனிவரிடம், 'அந்த பெண் யார்? யார் அழிக்கப்பட்டார்கள்? இந்த நிகழ்வின் பொருள் என்ன?' என்று கேட்டான்.

வாமதேவ உவாச । த்வமாஸீச்சூத்ரஜாதீய அந்யஜந்மநி பார்திவ । தத்ர த்வயா ப்ராஹ்மணஸ்ய ப்ரேஷணம் குர்வதா ஶ்ருதா । ஶ்ராவணஸ்ய து மாஸஸ்ய ஶுக்லபக்ஷே து த்வாதஶீ ।। ௪௭.

வாமதேவர் சொன்னார்: 'மன்னா, நீ கடந்த பிறவியில் சுத்ரக் குடியில் பிறந்தவன்; அப்போது நீ ஒரு பிராமணருக்குச் சேவை செய்யும் போது, ஸ்ராவண மாதம், சுக்லபட்சம், துவாதசி பற்றிக் கேட்டாய்.'

ஸவிதாநாத் த்வயா ராஜந் பக்த்யா வை ஸமுபோஷிதா । உபோஷிதாயாம் தஸ்யாம் து ராஜ்யம் லப்தம் த்வயாऽநக ।। ௪௭.

'மன்னா, நீ அந்த நாளை முறையாகவும் பக்தியோடும் விரதமாக அனுசரித்ததால், அந்த விரதம் முடிந்ததும் நீ அரசை அடைந்தாய்.'

ஸர்வாபத்ஸு ச ஸா தேவீ பவந்தம் பரிரக்ஷதி । யயா விநிஹதாஃ க்ரூரா ம்லேச்சாஃ பாபஸமந்விதாஃ । பவாம்ஶ்ச ரக்ஷிதோ ராஜந் ஶ்ராவணத்வாதஶீ து ஸா ।। ௪௭.

'எல்லா அபாயங்களிலும் அந்த தேவீ உன்னை காப்பாற்றுகிறாள்; அவளால்தான் அந்த கொடிய, பாவிகள் அழிக்கப்பட்டார்கள்; நீயும் காப்பாற்றப்பட்டாய்; அவள்தான் ஸ்ராவண துவாதசி.'

ஏகைவ பாதி சாபத்ஸு ராஜ்யமேகைவ யச்சதி । கிம் புநர்த்வாதஶைதாஸ்து யேநைந்த்ரம் ந ததுஃ பதம் ।। ௪௭.

'அவள் ஒருத்தியே அபாயங்களில் காப்பாற்றுகிறாள், ஒருத்தியே அரசை வழங்குகிறாள்; அப்படி இருக்க, இந்த பன்னிரண்டு துவாதசிகள் மூலம் இந்திரனுக்கே அந்த பதவி கிடைக்கவில்லை என்றால் மற்றவர்களுக்கு எப்படி?'

துர்வாஸா உவாச । தத்வத் பாத்ரபதே மாஸி ஶுக்லபக்ஷே து த்வாதஶீம் । ஸம்கல்ப்ய விதிநா தேவமர்ச்சயேத் பரமேஶ்வரம் ।। ௪௮.

துர்வாசர் சொன்னார்: பத்ரபத மாதம், வளர்பிறை பன்னிரண்டாம் நாளில், முறையோடு மனதில் உறுதி செய்து, பரமசிவனை வழிபட வேண்டும்.

நமோऽஸ்து கல்கிநே பாதௌ ஹ்ரு'ஷீகேஶாய வை கடிம் । ம்லேச்சவித்வம்ஸநாயேதி ஜகந்மூர்த்தே ததோதரம் ।। ௪௮.

கல்கி அவதாரத்திற்கு பாதங்களுக்கு வணக்கம்; ஹ்ருஷீகேசனுக்கு இடுப்புக்கு வணக்கம்; யாவரையும் அழிப்பவருக்கு வயிற்றுக்கு வணக்கம்; உலகம் முழுவதும் நிறைந்த வடிவான உமக்கு இவ்வாறு வணங்குகிறேன்.

ஶிதிகண்டாய கண்டம் து கட்கபாணேதி வை புஜௌ । சதுர்புஜாயேதி ஹஸ்தௌ விஶ்வமூர்த்தே ததா ஶிரஃ ।। ௪௮.

சிதிகண்டனுக்கு கழுத்துக்கு வணக்கம்; வாள் பிடித்தவருக்கு தோள்களுக்கு வணக்கம்; நான்கு கரங்களுடையவருக்கு கைகளுக்கு வணக்கம்; உலகம் முழுவதும் நிறைந்த வடிவுக்கு தலைக்கு வணக்கம்.

ஏவமப்யர்ச்ய மேதாவீ ப்ராக்வத் தஸ்யாக்ரதோ கடம் । விந்யஸேத் கல்கிநம் தேவம் ஸௌவர்ணம் தத்ர காரயேத் ।। ௪௮.

இவ்வாறு பக்தியுடன் வழிபட்ட பின், முன்புபோல் அந்த இடத்தில் ஒரு குடத்தை வைத்து, அதில் பொன்னால் கல்கி உருவத்தை செய்து வைக்க வேண்டும்.

ஸிதவஸ்த்ரயுகச்சந்நம் கந்தபுஷ்போபஶோபிதம் । க்ரு'த்வா ப்ரபாதே விப்ராய ப்ரதேயம் ஶாஸ்த்ரவித்தமே । ஏவம் க்ரு'தே பவேத் யஸ்து தந்நிபோத மஹாமுநே ।। ௪௮.

அந்த உருவத்தை வெள்ளை vasthiram இரண்டு கொண்டு மூடி, சாந்தும் மலர்களும் அலங்கரித்து, காலை வேளையில் அறிஞர் பிராமணனுக்கு வழங்க வேண்டும். இதைச் செய்தால் என்ன பலன் கிடைக்கும் என கேள், மகா முனிவரே.

பூர்வம் ராஜா விஶாலோऽபூத் காஶ்யாம் புர்யாம் மஹாபலஃ । கோத்ரஜைர்ஹ்ரு'தராஜ்யோऽஸௌ கந்தமாதநமாவிஶத் ।। ௪௮.

முன்னொரு காலத்தில், காசி நகரத்தில் விஷாலன் என்ற பேரரசர் இருந்தார்; அவருடைய உறவினர்கள் அவருடைய ராஜ்யத்தை பறித்து விட்டார்கள், அவர் கந்தமாதன மலையில் புகுந்தார்.

தஸ்ய த்ரோண்யாம் மஹாராஜ பதரீம் ப்ராப்ய ஶோபநாம் । ஹ்ரு'தராஜ்யோ விஶேஷேண கதஶ்ரீகோ நரோத்தமஃ ।। ௪௮.

அந்த மலையில் ஒரு பள்ளத்தாக்கில், அழகான பதரியில், ராஜ்யத்தை இழந்த, புகழும் செல்வமும் இல்லாத அந்த சிறந்த மனிதர் தங்கினார்.

கதாசிதாகதௌ தத்ர புராணாவ்ரு'ஷிஸத்தமௌ । நரநாராயணௌ தேவௌ ஸர்வதேவநமஸ்க்ரு'தௌ ।। ௪௮.

ஒரு நாள், அங்கு பழமையான, உயர்ந்த இரு முனிவர்கள், நரரும் நாராயணரும், எல்லா தேவர்களாலும் வணங்கப்படும் இருவரும் வந்தார்கள்.

தௌ த்ரு'ஷ்ட்வா தத்ர ராஜாநம் பூர்வாகதமரிம்தமௌ । த்யாயந்தம் பரமம் ப்ரஹ்ம விஷ்ண்வாக்யம் பரமம் பதம் ।। ௪௮.

அங்கு முன்பே வந்திருந்த அரசனை, பகைவர்களை அழிப்பவரான அந்த இரு முனிவர்கள் பார்த்தார்கள்; அவர் பரம பிரம்மத்தை, விஷ்ணுவாகிய உயர்ந்த நிலையை தியானித்து கொண்டிருந்தார்.

தௌ ப்ரீதாவூசதுஸ்தம் து ராஜாநம் க்ஷீணகல்மஷம் । வரம் வ்ரு'ணீஷ்வ ராஜேந்த்ர வரதௌ ஸ்வஸ்தவாகதௌ ।। ௪௮.

அந்த இருவரும் மகிழ்ச்சியுடன், பாவங்கள் குறைந்த அந்த அரசனை நோக்கி, 'மகாராஜா, நீ விரும்பும் வரத்தை கேள்; நாங்கள் உனக்கு வரம் வழங்க வந்தோம்' என்றார்கள்.

ராஜோவாச । பவந்தௌ கௌ ந ஜாநாமி கஸ்ய க்ரு'ஹ்ணாம்யஹம் வரம் । ஆராதயாமி யத் தஸ்மாத் வரமிச்சாமி ஶோபநம் ।। ௪௮.

அரசன் சொன்னான்: 'நீங்கள் யார் என்று எனக்குத் தெரியவில்லை; யாரிடமிருந்து வரம் பெற வேண்டும் என்பதும் தெரியவில்லை. நான் வழிபடும் தேவனுடன் தொடர்புடைய நல்ல வரம் வேண்டும் என்று விரும்புகிறேன்.'

ஏவமுக்தௌ து தௌ ராஜ்ஞா கமாராதயஸே ப்ரபோ । கம் வா வரம் வ்ரு'ணுஷ்வ த்வம் கதயஸ்வ குதூஹலாத் ।। ௪௮.

அரசன் இவ்வாறு கேட்டபோது, அவர்கள், 'நீ எந்த இறைவனை வழிபடுகிறாய்? எந்த வரம் வேண்டும்? எங்களுக்கு ஆர்வம், சொல்லுங்கள்' என்றார்கள்.

ஏவமுக்தஸ்ததோ ராஜா விஷ்ணுமாராதயாம்யஹம் । கதயித்வா ஸ்திதஸ்தூஷ்ணீம் ததஸ்தாவூசதுஃ புநஃ ।। ௪௮.

அரசன் கேட்டபோது, 'நான் விஷ்ணுவை வழிபடுகிறேன்' என்று பதில் கூறி, அமைதியாக இருந்தான். பின்னர் அந்த இருவரும் மீண்டும் பேசினார்கள்.

ராஜந் தஸ்யைவ தேவஸ்ய ப்ரஸாதாதாவயோர்வரஃ । தாதவ்யஸ்தே வரம் ப்ரூஹி கஸ்தே மநஸி வர்த்ததே ।। ௪௮.

'மன்னா, அந்த தேவனின் அருளால் நாங்கள் வரம் வழங்கும் சக்தி பெற்றுள்ளோம். உனது மனதில் உள்ளதைச் சொல்லு; எந்த வரம் வேண்டும் என்று கூறு.'