வராஹபுராணம்

சக்ரபாணயேதி புஜௌ கண்டம் பூபதயே ததா । ஸ்வநாம்நா ஶங்கசக்ரௌ து புருஷாயேதி வை ஶிரஃ ।। ௪௬.

சக்கரம் பிடித்தவருக்கு கைங்களை, பூமியின் ஆண்டவருக்கு கழுத்தை, அவருடைய பெயர்களால் சங்கும் சக்கரமும், புருஷனுக்கு தலை portion-ஐ அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

ஏவமப்யர்ச்ய மேதாவீ ப்ராக்வத்தஸ்யாக்ரதோ கடம் । விந்யஸ்ய வஸ்த்ரஸம்யுக்தம் தஸ்யோபரி ததோ ந்யஸேத் । காஞ்சநம் வாஸுதேவம் து சதுர்வ்யூஹம் ஸநாதநம் ।। ௪௬.

இவ்வாறு வழிபட்டு, அறிவுள்ளவர் முன்னதாக செய்தது போல, ஒரு குடத்தை அவருக்கு முன் வைத்து, துணியால் மூடி, அதன் மேல் பொன்னால் ஆன வாஸுதேவனின் நான்கு ரூபங்களும் கொண்ட சன்னதியான உருவத்தை வைக்க வேண்டும்.

தமப்யர்ச்ய விதாநேந கந்தபுஷ்பாதிபிஃ க்ரமாத் । ப்ராக்வத் தம் ப்ராஹ்மணே தத்யாத் வேதவாதிநி ஸுவ்ரதே । ஏவம் நியமயுக்தஸ்ய யத்புண்யம் தச்ச்ரு'ணுஷ்வ மே ।। ௪௬.

அவரை முறையாக, வாசனை, பூக்கள் முதலியவற்றால் வழிபட்டு, முன்பு செய்தபடி, வேதம் அறிந்த நல்லொழுக்கம் கொண்ட பிராமணருக்கு அதை வழங்க வேண்டும். இவ்வாறு விரதம் மேற்கொள்பவருக்கு கிடைக்கும் புண்ணியத்தை இப்போது கேள்.

வஸுதேவோऽபவத் ராஜா யதுவம்ஶவிவர்த்தநஃ । தேவகீ தஸ்ய பார்யா து ஸமாநவ்ரததாரிணீ ।। ௪௬.

வாஸுதேவன் யது வம்சத்தை வளர்த்த அரசனாக ஆனார்; தேவகி அவருடைய மனைவியாக, அதே விரதத்தை மேற்கொண்டவளாக இருந்தாள்.

ஸா த்வபுத்ராऽபவத் ஸாத்வீ பதிதர்மபராயணா । தஸ்ய காலேந மஹதா நாரதோऽப்யகமத் க்ரு'ஹம் ।। ௪௬.

அவள் குழந்தையில்லாதவளாகவும், நல்லொழுக்கத்துடன் கணவனுக்காக வாழ்ந்தவளாகவும் இருந்தாள். பல காலத்துக்குப் பிறகு நாரதர் அவர்களின் வீட்டிற்கு வந்தார்.

வஸுதேவேநாஸௌ பக்த்யா பூஜிதோ வாக்யமப்ரவீத் । வஸுதேவ ஶ்ருணுஷ்வ த்வம் தேவகார்யம் மமாநக । ஶ்ருத்வைதாம் ச கதாம் ஶீக்ரமாகதோऽஸ்மி தவாந்திகம் ।। ௪௬.

வாஸுதேவன் பக்தியுடன் அவரை வழிபட்டபோது, நாரதர் கூறினார்: "வாஸுதேவா, பாவமில்லாதவரே, என் தெய்வீகமான காரியத்தை நீ கேள்; இந்தக் கதையை கேட்டபின் விரைவாக உன்னிடம் வந்துள்ளேன்."

ப்ரு'திவீ தேவஸமிதௌ மயா த்ரு'ஷ்டா யதூத்தம । கத்வா ச ஜல்பதீ பாரம் ந ஶக்தா ஊஹிதும் ஸுராஃ ।। ௪௬.

யாதவர்களில் சிறந்தவரே, தேவர்களின் சபையில் பூமியை நான் பார்த்தேன்; அங்கு சென்று தேவர்கள் அவளுடைய பாரத்தை தாங்க முடியாமல் இருந்தனர்.

ஸௌபகம்ஸஜராஸந்தாஃ புநர்நரக ஏவ ச । குருபாஞ்சாலபோஜாஶ்ச பலிநோ தாநவாஃ ஸுராஃ । பீடயந்தி ஸமேதா மாம் தாந் ஹநத்வம் ஸுரோத்தமாஃ ।। ௪௬.

சௌப, கம்சன், ஜராசந்தன், மறுபடியும் நரகன், சக்திவாய்ந்த குருக்கள், பாஞ்சாலர்கள், போஜர்கள், மற்றும் தானவர்கள்—இவர்கள் எல்லோரும் சேர்ந்து என்னைத் துன்புறுத்துகின்றனர்; தேவர்களில் சிறந்தவர்களே, அவர்களை அழிக்க வேண்டும்.

ஏவமுக்தாஃ ப்ரு'திவ்யா தே தேவா நாராயணம் கதாஃ । மநஸா ஸ ச தேவேஶஃ ப்ரத்யக்ஷஸ்தத் க்ஷணாத் பபௌ ।। ௪௬.

பூமி இவ்வாறு கூறியபின், அந்த தேவர்கள் நாராயணனை நாடினர்; தேவர்களின் ஆண்டவன் மனதினால் உடனே அவர்களுக்கு எதிரில் தோன்றினார்.

உவாச ச ஸுரஶ்ரேஷ்டஃ ஸ்வயம் கார்யமிதம் ஸுராஃ । ஸாதயாமி ந ஸந்தேஹோ மர்த்யம் கத்வா மநுஷ்யவத் ।। ௪௬.

அப்போது அந்தத் தலைமைத் தேவன் சொன்னார்: "இந்தக் காரியத்தை நான் செய்து முடிப்பேன்; எந்த சந்தேகமும் இல்லை. மனிதர்களிடையே சென்று, மனித உருவை எடுத்துக் கொள்வேன்."

கிம்த்வாஷாடே ஶுக்லபக்ஷே யா நாரீ ஸஹ பர்த்த்ரு'ணா । உபோஷ்யதி மநுஷ்யேஷு தஸ்யா கர்பே பவாம்யஹம் ।। ௪௬.

ஆனால், ஆஷாட மாதத்தின் வளர்பிறை பன்னிரண்டாம் நாளில், கணவனுடன் கூடி விரதம் இருப்பவள் யார் என்றால், அவளுடைய கர்ப்பத்தில் நான் பிறப்பேன்.

ஏவமுக்த்வா கதோ தேவஃ ஸ்வயம் சாஹமிஹாகதஃ । உபதிஷ்டம் து பவதோ அபுத்ரஸ்ய விஶேஷதஃ । உபோஷ்ய லபதே புத்ரம் ஸஹபார்யோ ந ஸம்ஶயஃ ।। ௪௬.

இவ்வாறு கூறி அந்தத் தேவன் சென்றுவிட்டார்; நான் இங்கே வந்துள்ளேன். குறிப்பாக பிள்ளையில்லாதவர்களுக்கு உன்னிடம் கூறப்பட்டது—விரதம் இருந்து, மனைவியுடன் சேர்ந்து, சந்தேகமில்லாமல் பிள்ளை பெற முடியும்.

ஏதாம் ச த்வாதஶீம் க்ரு'த்வா வஸுதேவஸ்ததாப்தவாந் । மஹதீம் ச ஶ்ரியம் ப்ராப்தஃ புத்ரபௌத்ரஸமந்விதஃ ।। ௪௬.

இந்தத் துவாதசியை வாஸுதேவன் செய்து, அதேபோல் மகான செல்வத்தையும், மகன்களும் பேரன்களும் உடையவனாக ஆனான்.

புக்த்வா ராஜ்யஶ்ரியம் ஸோऽத கதஃ பரமிகாம் கதிம் । ஏஷ தே விதிருத்திஷ்ட ஆஷாடே மாஸி வை முநே ।। ௪௬.

அவன் அரச செல்வத்தை அனுபவித்து, பிறகு உயர்ந்த நிலையை அடைந்தான்; ஆஷாட மாதத்தில் உனக்காக இந்த விரதம் கூறப்பட்டுள்ளது, முனிவரே.

துர்வாஸா உவாச । ஶ்ராவணஸ்ய து மாஸஸ்ய ஶுக்லபக்ஷே து த்வாதஶீ । அர்சயேத் பரமம் தேவம் கந்தபுஷ்பைர்ஜநார்நம் ।। ௪௭.

துர்வாசா சொன்னார்: ஸ்ராவண மாதத்தின் வளர்பிறை பன்னிரண்டாம் நாளில், பரம தேவனான ஜனார்த்தனனை வாசனை, பூக்கள் கொண்டு வழிபட வேண்டும்.

தாமோதராய பாதௌ து ஹ்ரு'ஷீகேஶாய வை கடிம் । ஸநாதநேதி ஜடரமுரஃ ஶ்ரீவத்ஸதாரிணே ।। ௪௭.

தாமோதரனுக்கு பாதங்களை, ஹ்ருஷீகேசனுக்கு இடுப்பை, சனாதனனுக்கு வயிற்றை, ஸ்ரீவத்ஸம் தரித்தவருக்கு மார்பை அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

சக்ரபாணயேதி புஜௌ கண்டம் ச ஹரயே ததா । முஞ்ஜகேஶாய ச ஶிரோ பத்ராயேதி ஶிகாம் ததா ।। ௪௭.

சக்கரம் பிடித்தவருக்கு கைங்களை, ஹரிக்கு கழுத்தை, முன்ஜகேசனுக்கு தலை portion-ஐ, பத்திரனுக்கு சிகையைக் கொடுக்க வேண்டும்.

ஏவம் ஸம்பூஜ்ய ஸம்ஸ்தாப்ய கும்பம் பூர்வவதேவ து । விந்யஸ்ய வஸ்த்ரயுக்மம் து தஸ்யோபரி ததோ ந்யஸேத் ।। ௪௭.

அப்படிப் பூஜை செய்து, அந்தக் குடத்தை முன்னதாகச் செய்தது போல நிறுவி, அதன் மேல் இரண்டு துணிகளை வைத்துப் பிறகு அவற்றை மேலே அமைக்க வேண்டும்.

காஞ்சநம் தேவதேவம் து தாமோதரஸநாமகம் । தமப்யர்ச்ய விதாநேந கந்தபுஷ்பாதிபிஃ க்ரமாத் ।। ௪௭.

பொன்னால் ஆன தேவாதி தேவனாகிய தாமோதரர் உருவை, விதிப்படி சந்தனம், பூக்கள் மற்றும் பிற பொருட்களால் ஒழுங்காகப் பூஜிக்க வேண்டும்.

ப்ராக்வத் தம் ப்ராஹ்மணே தத்யாத் வேதவேதாங்கபாரகே । ஏவம் நியமயுக்தஸ்ய ப்ரபாவம் தச்ச்ரு'ணுஷ்வ மே ।। ௪௭.

முன்னதாகச் செய்தது போலவே, அந்த உருவை வேதம் மற்றும் வேதாங்கங்களில் தேர்ந்த பண்டிதரான ஒரு பிராமணருக்கு வழங்க வேண்டும். இவ்வாறு செய்யும் விரதத்தின் மகிமையை இப்போது என்னிடம் கேள்.

ஏஷ தே விதிருத்திஷ்டஃ ஶ்ராவணே மாஸி வை விபோ । ஏதஸ்யாஶ்ச ப்ரபாவம் யத் ஶ்ர்ரு'ணு பாபப்ரணாஶநம் ।। ௪௭.

பெருமைமிக்கோனே, இந்த விரதம் ஸ்ராவண மாதத்திற்காக உனக்காகச் சொன்னேன்; இதன் பாபங்களை நீக்கும் பலத்தை கேள்.

புரா க்ரு'தயுகே ராஜா ந்ரு'கோ நாம மஹாபலஃ । பப்ராம ஸ வநம் கோரம் ம்ரு'கயாஸக்தமாநஸஃ ।। ௪௭.

முன்னொரு காலத்தில், கிருதயுகத்தில், ந்ருகன் என்ற பேராற்றலுள்ள ஒரு மன்னன் இருந்தான்; அவன் வேட்டையிலே மனதை மூழ்கவைத்து, பயங்கரமான காட்டில் அலைந்தான்.

ஸ கதாசித் துரங்கேண ஹ்ரு'தோ தூரம் மஹத்வநம் । வ்யாக்ரஸிம்ஹகஜாகீர்ணம் தஸ்யுஸர்பநிஷேவிதம் ।। ௪௭.

ஒரு முறையில், குதிரையில் ஏறி, அவன் தொலைவிலுள்ள பெரிய காட்டுக்குள் சென்றான்; அங்கு புலிகள், சிங்கங்கள், யானைகள் நிறைந்திருந்தன; கொள்ளையர்கள், பாம்புகள் வந்து சென்ற இடம் அது.

ஏகாகீ தத்ர ராஜா து அஶ்வம் முச்ய தரோரதஃ । ஸ்வயம் குஶமதாஸ்தீர்ய ஸுப்தோ துஃகஸமந்விதஃ ।। ௪௭.

அங்கு அந்த மன்னன் தனியாக, ஒரு மரத்தின் கீழ் குதிரையை விடுவித்து, தானாகவே தரையில் தருமையாகக் குசை புல்லை விரித்து, துன்பத்தால் வாடி தூங்கினான்.

தாவத் தத்ரைவ லுப்தாநாம் ஸஹஸ்த்ராணி சதுர்தஶ । ஆகதாநி ம்ரு'காந் ஹந்தும் ராத்ரௌ ராஜ்ஞஃ ஸமந்ததஃ ।। ௪௭.

அந்த நேரத்தில், நாலாயிரம் வேட்டையாடிகள் அங்கு வந்து, இரவில் மன்னனைச் சுற்றி, விலங்குகளை வேட்டையாட நினைத்தனர்.

தத்ராபஶ்யந்த தே ஸுப்தம் ஹேமரத்நவிபூஷிதம் । ந்ரு'கம் ராஜாநமத்யுக்ரம் ஶ்ரியா பரமயா யுதம் ।। ௪௭.

அங்கு அவர்கள், பொன் மற்றும் ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, மிகுந்த மகிமையுடன் தூங்கிக் கொண்டிருந்த ந்ருக மன்னனைப் பார்த்தனர்.

தே கத்வா த்வரிதம் வ்யாதாஃ ஸ்வபர்த்ரே ஸம்ந்யவேதயந் । ஸோऽபி ரத்நஸுவர்ணார்தம் ராஜாநம் ஹந்துமுத்யதஃ ।। ௪௭.

அந்த வேட்டையாடிகள் விரைவாகச் சென்று தங்கள் தலைவரிடம் அறிவித்தனர்; அவனும் பொன், ரத்தினங்களை விரும்பி, மன்னனை கொல்லத் தயாரானான்.

துரகஸ்ய ச ஹேதோஸ்து நிஸ்த்ரிம்ஶா வநசாரிணஃ । ராஜாநம் ஸுப்தமாஸாத்ய நிக்ரு'ஹீதும் ப்ரசக்ரமுஃ ।। ௪௭.

அந்தக் குதிரைக்காக, வனத்தில் வாழும் அந்த மனிதர்கள் வாள்களுடன் வந்து, தூங்கிக் கொண்டிருந்த மன்னனைப் பிடிக்க முயன்றனர்.

தாவத் ராஜ்ஞஃ ஶரீராத் து ஶ்வேதாபரணபூஷிதா । நாரீ காசித் ஸமுத்தஸ்தௌ ஸ்த்ரக்சந்தநவிபூஷிதா । உத்தாய சக்ரமாதாய தே ம்லேச்சா விநிபாதிதாஃ ।। ௪௭.

அப்போது, அந்த மன்னனின் உடலில் இருந்து வெண்மையான ஆபரணங்கள், மாலைகள், சந்தனத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்ட ஒரு பெண் எழுந்தாள்; அவள் சக்கரம் எடுத்து அந்த மிலேச்சர்களை அழித்தாள்.