வராஹபுராணம்

பாவநாம் து த்ரு'டாம் குர்யாத் யதா ஸர்வகதோ ஹரிஃ । நாந்யத் தத் ஸத்ரு'ஶம் பூதமிதி பாவேந ஸேவ்யதே ।। ௪.

ஹரிதாஸ் எல்லா இடத்திலும் நிறைந்திருப்பதாக உறுதியான மனநிலையை வளர்க்க வேண்டும்; அவனைப் போன்ற வேறு யாரும் இல்லை — இந்த உணர்வுடன் அவனை வழிபட வேண்டும்.

ஏஷ தே ஜ்ஞாநஸத்பாவஸ்தவ ராஜந் ப்ரகீர்திதஃ । பரிபூர்ணேந பாவேந ஸ்மரந் நாராயணம் ஹரிம் ।। ௪.

இது தான் உண்மையான ஞானத்தின் நிலை, அரசனே, உனக்கு கூறப்பட்டது; முழுமையான பக்தியுடன் நாராயணனையும் ஹரியையும் நினைவு கூர வேண்டும்.

பரிபூர்ணேந பாவேந ஸ்மர நாராயணம் குரும் । புஷ்போபஹாரைர்தூபைஶ்ச ப்ராஹ்மணாநாம் ச தர்பணைஃ । த்யாநேந ஸுஸ்திதேநாஶு ப்ராப்யதே பரமேஶ்வரஃ ।। ௪.

முழு மனதுடன் நாராயணன், குருவை நினைவு கூர்; மலர்கள், தூபம் கொண்டு அர்ப்பணித்து, பிராமணர்களை திருப்திப்படுத்தி, நிலையான தியானத்தால் பரமேஸ்வரனை விரைவில் அடையலாம்.

அஶ்வஶிரா உவாச । பவந்தௌ மம ஸம்தேஹமேகம் சேத்துமிஹார்ஹதஃ । யேந சிந்நேந ஜாயேத மம ஸம்ஸாரவிச்யுதிஃ ।। ௫.

அś்வசிரா கூறினார்: "நீங்கள் இருவரும் என் ஒரு சந்தேகத்தை இங்கே தீர்க்கத் தகுதியானவர்கள்; அது தீர்ந்தால் எனக்கு இந்த உலக வாழ்க்கை முடிவடையும்."

ஏவமுக்தே ந்ரு'பதிநா ததா யோகிவரோ முநிஃ । கபிலஃ ப்ராஹ தர்மாத்மா ராஜாநம் யஜதாம் வரம் ।। ௫.

அரசன் இப்படிச் சொன்னபோது, யோகிகளில் சிறந்த முனிவர், தர்மமுள்ள கபிலர், யாகங்களில் சிறந்தவரான அரசனை நோக்கி பேசினார்.

கபில உவாச । கஸ்தே மநஸி ஸம்தேஹோ ராஜந் பரமதார்மிக । சிந்தாமி யேந தச்ச்ருத்வா ப்ரூஹி யத்தேऽபிவாஞ்சிதம் ।। ௫.

கபிலர் கூறினார்: "அரசனே, உன் மனதில் என்ன சந்தேகம் உள்ளது? அதை எனக்குச் சொல்; அதை கேட்டவுடன் அதைத் தீர்த்து வைப்பேன்."

ராஜோவாச । கர்மணா ப்ராப்யதே மோக்ஷ உதாஹோ ஜ்ஞாநிநா முநே । ஏதந்மே ஸம்ஶயம் சிந்தி யதி மேऽநுக்ரஹஃ க்ரு'தஃ ।। ௫.

அரசன் கூறினார்: "மோட்சம் கர்மத்தால் கிடைக்குமா, அல்லது ஞானத்தால் கிடைக்குமா, முனிவரே? எனக்கு தயை செய்தால், இந்த சந்தேகத்தை நீக்குங்கள்."

கபில உவாச । இமம் ப்ரஶ்நம் மஹாராஜ புரா ப்ரு'ஷ்டோ ப்ரு'ஹஸ்பதிஃ । ரைப்யேண ப்ரஹ்மபுத்ரேண ராஜ்ஞா ச வஸுநா புரா । வஸுராஸீந்ந்ரு'பஶ்ரேஷ்டோ வித்வாந் தாநபதிஃ புரா ।। ௫.

கபிலர் கூறினார்: "இந்தக் கேள்வியை முன்னால் ரைப்யன் என்ற பிரம்மபுத்திரரும், வஸு என்ற அரசனும் ப்ருஹஸ்பதியிடம் கேட்டார்கள். வஸு பழைய காலத்தில் அறிவும் தானமும் உடைய சிறந்த அரசன் ஆவான்."

சாக்ஷுஷஸ்ய மநோஃ காலே ப்ரஹ்மணோऽந்வயவர்த்தநஃ । வஸுஶ்ச ப்ரஹ்மணஃ ஸத்ம கதவாம்ஸ்தத்தித்ரு'க்ஷயா ।। ௫.

சாக்ஷுஷ மனுவின் காலத்தில், பிரம்மாவின் வம்சத்தை வளர்த்த வஸு, பிரம்மாவை காண விரும்பி அவரது இல்லத்திற்கு சென்றான்.

பதி சைத்ரரதம் த்ரு'ஷ்ட்வா வித்யாதரவரம் ந்ரு'ப । அப்ரு'ச்சச்ச வஸுஃ ப்ரீத்யா ப்ரஹ்மணோऽவஸரம் ப்ரபோ ।। ௫.

அரசே, அந்த வழியில், வித்யாதரர்களில் சிறந்த சித்ரரதனை பார்த்து, வசு அவரை அன்புடன் அணுகி, பிரம்மாவைச் சந்திக்கும் வாய்ப்பு குறித்து கேட்டான்.

ஸோऽப்ரவீத் தேவஸமிதிர்வர்ததே ப்ரஹ்மணோ க்ரு'ஹே । ஏவம் ஶ்ருத்வா வஸுஸ்தஸ்தௌ த்வாரி ப்ரஹ்மௌகஸஸ்ததா । தாவத் தத்ரைவ ரைப்யஸ்து ஆஜகாம மஹாதபாஃ ।। ௫.

அவர், 'பிரம்மாவின் இல்லத்தில் தேவர்கள் ஒன்று கூடி இருக்கிறார்கள்' என்று பதிலளித்தார். இதைக் கேட்ட வசு, பிரம்மாவின் வீட்டின் வாசலில் காத்திருந்தான்; அப்போது, பெரிய தவசு ரைப்யர் அங்கே வந்தார்.

ஸ ராஜா ப்ரீதமநஸா வஸுஃ ஸம்பூர்ணமாநஸஃ । உவாச பூஜயித்வாக்ரே க்வ ப்ரயாதோऽஸி வை முநே ।। ௫.

அந்த அரசன் வசு, மனம் மகிழ்ச்சியுடன், முழுமையாக திருப்தியடைந்து, முனிவருக்கு மரியாதை செய்து, முதலில் பேசினார்: 'முனிவரே, எங்கிருந்து வருகிறீர்கள்?'

ரைப்ய உவாச । அஹம் ப்ரு'ஹஸ்பதேஃ பார்ஶ்வே ஆகதோऽஸ்மி மஹாந்ரு'ப । கிஞ்சித்கார்யாந்தரம் ப்ரஷ்டுமஹம் தேவபுரோஹிதம் ।। ௫.

ரைப்யர் கூறினார்: 'பெரிய அரசே, நான் ப்ருஹஸ்பதியின் அருகிலிருந்து வந்தேன். தேவகுருவிடம் ஒரு விஷயம் கேட்க விரும்புகிறேன்.'

ஏவம் வததி ரைப்யே து ப்ரஹ்மணஸ்தந்மஹத்ஸதஃ । உத்தஸ்தௌ ஸ்வாநி திஷ்ண்யாநி கதா தேவகணாஃ ப்ரபோ ।। ௫.

ரைப்யர் இப்படிச் சொல்வதற்கிடையில், பிரம்மாவின் பெரிய சபை மற்றும் தேவர்கள் அனைவரும் தங்கள் இருக்கைகளிலிருந்து எழுந்து சென்றார்கள்.

தாவத் ப்ரு'ஹஸ்பதிஸ்தத்ர ரைப்யேண ஸஹ ஸம்விதம் । க்ரு'த்வா ஸ்வதிஷ்ண்யமகமத் வஸுநா ச ஸுபூஜிதஃ ।। ௫.

பிறகு, ப்ருஹஸ்பதி அங்கே ரைப்யருடன் ஆலோசனை செய்து, வசுவால் சிறப்பாக வரவேற்கப்பட்டு, தன் இருக்கைக்கு சென்றார்.

ரைப்ய ஆங்கிரஸோ ராஜா வஸுஶ்சோபவிவேஶ ஹ । உபவிஷ்டேஷு ராஜேந்த்ர தேஷு தேஷ்வபி ஸோऽப்ரவீத் ।। ௫.

ஆங்கிரசர் வம்சத்தார் ரைப்யரும், அரசன் வசுவும் அமர்ந்தனர்; அவர்கள் அமர்ந்தபோது, அரசர்களின் அரசே, அவர் அவர்களிடம் பேசினார்.

ப்ரு'ஹஸ்பதிர்தேவகுரூ ரைப்யம் வசநமந்திகே । கிம் கரோமி மஹாபாக வேதவேதாங்கபாரக ।। ௫.

தேவர்களின் குரு ப்ருஹஸ்பதி, ரைப்யரிடம், 'வேதங்களும் அவற்றின் அங்கங்களும் நன்கு அறிந்த பெரும் பாக்கியசாலி, உனக்காக என்ன செய்ய வேண்டும்?' என்று கேட்டார்.

ரைப்ய உவாச । ப்ரு'ஹஸ்பதே கர்மணா கிம் ப்ராப்யதே ஜ்ஞாநிநாऽதவா । மோக்ஷ ஏதந்மமாசக்ஷ்வ ப்ரு'ச்சதஃ ஸம்ஶயம் ப்ரபோ ।। ௫.

ரைப்யர் கூறினார்: 'ப்ருஹஸ்பதி, செயலால் என்ன பெறப்படுகிறது, அறிவால் என்ன கிடைக்கிறது? விடுதலை பற்றி எனக்கு சந்தேகம் உள்ளது; தயவு செய்து அதை விளக்குங்கள்.'

ப்ரு'ஹஸ்பதிருவாச । யத்கிம்சித் குருதே கர்ம புருஷஃ ஸாத்வஸாது வா । ஸர்வம் நாராயணே ந்யஸ்ய குர்வந் நைவ ச லிப்யதே ।। ௫.

ப்ருஹஸ்பதி கூறினார்: 'ஒருவன் நல்லது, கெட்டது என எதைச் செய்தாலும், எல்லாவற்றையும் நாராயணனிடம் அர்ப்பணித்து செய்கிறான் என்றால், அவனுக்கு பாவம் ஒட்டாது.'

ஶ்ரூயதே ச த்விஜஶ்ரேஷ்ட ஸம்வாதோ விப்ரலுப்தயோஃ । ஆத்ரேயோ ப்ராஹ்மணஃ கஶ்சித் வேதாப்யாஸரதோ முநிஃ ।। ௫.

'இன்னும், சிறந்த பிராமணரே, இருவருக்குள் ஏற்பட்ட உரையாடல் ஒன்று கேட்கப்படுகிறது: வேதபடிப்பில் ஈடுபட்ட ஆத்திரேயர் என்ற ஒரு முனிவர்.'

வஸத்யவிரதம் ப்ராதஃஸ்நாயீ த்ரிஷவணே ரதஃ । நாம்நா ஸம்யமநஃ பூர்வமேகஸ்மிந் திவஸே நதீம் । தர்மாரண்யே கதஃ ஸ்நாதும் தந்யாம் பாகீரதீம் ஶுபாம் ।। ௫.

அவர் எப்போதும் வாழ்ந்து, காலை நேரம் குளித்து, மூன்று வேளைகளிலும் அனுஷ்டானம் செய்து வந்தார்; முன்பு, சயமனன் என்ற ஒருவர், ஒரு நாள் தர்ம வனத்தில் உள்ள பாக்கியரதி நதிக்கு குளிக்கச் சென்றார்.

தத்ராஸீநம் மஹாயூதம் ஹரிணாநாம் விசக்ஷணஃ । லுப்தோ நிஷ்டுரகோ நாம தநுஃபாணிஃ க்ரு'தாந்தவத் । ஆயயௌ தம் ஜிகாம்ஸுஃ ஸ தநுஷ்யாயோஜ்ய ஸாயகம் ।। ௫.

அங்கே, ஒரு பெரிய மான் கூட்டம் அமர்ந்திருந்தது; அதை நோக்கி, நிஷ்டுரகன் என்ற கூர்மையான பார்வையுள்ள வேட்டக்காரன், வில்லும் அம்பும் எடுத்து, அவற்றை கொல்ல விரும்பி வந்தான்.

ததஃ ஸம்யமநோ விப்ரோ த்ரு'ஷ்ட்வா தம் ம்ரு'கயாரதம் । வாரயாமாஸ மா பத்ர ஜீவகாதமிமம் குரு ।। ௫.

அப்போது, சயமனன் என்ற பிராமணர், அவனை வேட்டையில் ஈடுபட்டிருப்பதைப் பார்த்து, 'நல்லவரே, உயிரைக் கொல்லும் இந்த செயலை செய்யாதீர்கள்' என்று தடுத்தார்.

ஏதச்ச்ருத்வா வசோ வ்யாதஃ ஸ்மிதபூர்வமிதம் வசஃ । உவாச நாஹம் ஹிம்ஸாமி ப்ரு'தக்ஜீவம் த்விஜோத்தம ।। ௫.

அந்த வார்த்தைகளை கேட்ட வேட்டக்காரன், சிரிப்புடன், 'பிராமணரே, நான் வேறு உயிரைத் துன்புறுத்தவில்லை' என்று சொன்னான்.

பரமாத்மா த்வயம் பூதைஃ க்ரீடதே பகவாந் ஸ்வயம் । க்ரு'தா ம்ரு'தா பலீவர்த்தாஸ்தத்வதேதந்ந ஸம்ஶயஃ ।। ௫.

'பிரபுவான பரமாத்மா தானே எல்லா உயிர்களோடும் விளையாடுகிறார்; மண், காளைகள் எல்லாம் அவரால் உருவாக்கப்பட்டவை — இதை அறிஞர்கள் சொல்கிறார்கள், இதில் சந்தேகம் இல்லை.'

அஹே பாவஃ ஸதா ப்ரஹ்மந்நவித்யேயம் முமுக்ஷுணாம் । யாத்ராப்ராணரதம் ஸர்வம் ஜகதேதத் விசேஷ்டிதம் । தத்ராஹமிதி யஃ ஶப்தஃ ஸ ஸாதுத்வம் ந கச்சதி ।। ௫.

'பிராமணரே, இந்த எண்ணம் எப்போதும் எழும்; இது விடுதலை நாடுபவர்களுக்கு ஏற்படும் அறியாமை. இந்த உலகம் முழுவதும் உயிரின் பயணத்தில் ஈடுபட்டுள்ளது. இதில் "நான்" என்று சொல்வது நல்லதல்ல.'

இத்யாகர்ண்ய ஸ விப்ரேந்த்ரோ த்விஜஃ ஸம்யமநஸ்ததா । விஸ்மயேநாப்ரவீத் வாக்யம் லுப்தம் நிஷ்டுரகம் த்விஜஃ ।। ௫.

இதை கேட்ட அந்த சிறந்த பிராமணர் சயமனன், ஆச்சரியத்துடன், நிஷ்டுரகன் என்ற வேட்டக்காரனிடம் பேசினார்.

கிமேததுச்யதே பத்ர ப்ரத்யக்ஷம் ஹேதுமத்வசஃ । ததஃ ஶ்ருத்வா முநேர்விப்ரம் லுப்தகஃ ப்ராஹ தர்மவித் । குத்வா லோஹமயம் ஜாலம் தஸ்யாதோ ஜ்வலநம் ததௌ ।। ௫.

நல்லவரே, நீங்கள் சொல்வது என்ன? உங்கள் வார்த்தைகள் நேரடியும் காரணமுமாக இருக்கின்றன. முனிவரிடம் இவ்வாறு கேட்டபோது, தர்மத்தை அறிந்த வேட்டையான், 'நீ ஏன் இரும்பு வலைவைத்தாய்? அதற்குக் கீழே நெருப்பை ஏன் வைத்தாய்?' என்று கேட்டான்.

தத்த்வா வஹ்நிம் த்விஜம் ப்ராஹ ஜ்வால்யதாம் காஷ்டஸசயஃ । ததோ விப்ரோ முகேநாக்நிம் ப்ரஜ்வால்ய விரராம ஹ ।। ௫.

நெருப்பை ஏற்றி, அந்த வேட்டையான், 'இந்த மரக்கட்டைகளை எரியச் செய்' என்று பிராமணனைச் சொன்னான். பிறகு, அந்த பிராமணன் வாயால் நெருப்பை ஏற்றி அமைதியாக நின்றான்.