வராஹபுராணம்

மாஸநாம்நா து ஸம்யுக்தம் ப்ராதுர்பாவவிதாநகம் । ப்ரீயதாமிதி ஸர்வத்ர விதிரேஷ ப்ரகீர்திதஃ ।। ௪௩.

மாதப் பெயருடன், அவதார விதானத்துடன் சேர்த்து, 'திருப்தியடையட்டும்' என்று கூறி, இவ்வாறு செய்வதே விதியாகும்.

ஶ்ரூயதே ச புரா ராஜா ஹர்யஶ்வஃ ப்ரு'திவீபதிஃ । அபுத்ரஃ ஸ தபஸ்தேபே புத்ரமிச்சம்ஸ்தபோதநம் ।। ௪௩.

பண்டைக்காலத்தில், ஹர்யஶ்வன் என்ற ஒரு மன்னன் இருந்தான்; அவன் பூமியின் அரசன். அவனுக்கு பிள்ளை இல்லாததால், மகன் வேண்டும் என்று தவம் செய்தான்.

தஸ்யைவ குர்வதோ வ்யுஷ்டிம் புத்ரார்தே முநிஸத்தம । ஆஜகாம ஹரிஃ பூர்வம் த்விஜரூபம் ஸமாஶ்ரிதஃ ।। ௪௩.

அவன் மகன் பெற விரும்பி இரவு ஜாகரம் செய்தபோது, முனிவரே, முதலில் ஹரி த்விஜ வடிவத்தில் வந்து தோன்றினார்.

உவாச தபஸா ராஜந் கிம் தே வ்யவஸிதம் ப்ரபோ । புத்ரார்தமிதி ப்ரோவாச தம் விப்ரஃ ப்ரத்யுவாச ஹ ।। ௪௩.

அவன் கேட்டான்: 'மன்னா, நீ தவம் செய்ததற்குப் பின்னால் என்ன நோக்கம் கொண்டாய்?' அந்த முனிவர் பதிலளித்து, 'எனக்கு ஒரு மகன் வேண்டும் என்பதற்காகத்தான்' என்றார்.

இதமேவ விதாநம் து குரு ராஜந்நுவாச ஹ । ஏவமுக்த்வா து ராஜாநம் க்ஷணாதந்தர்ஹிதஃ ப்ரபுஃ ।। ௪௩.

'இதுவே முறையாகும், மன்னா; இதைப் பின்பற்றி செய்' என்று கூறிவிட்டு, அந்த இறைவன் ஒரு கணத்தில் மறைந்துவிட்டார்.

ராஜாऽபி தம் சகாராஶு மந்த்ரவந்தம் த்விஜாதயே । தரித்ராய ததா ப்ராதாத் ஜ்யோதிர்கார்காய தீமதே ।। ௪௩.

மன்னன் விரைவாக அந்த மந்திரத்துடன் யாகத்தை செய்து, அதை வறியவர்களுக்கும், ஞானமிக்க ஜ்யோதிர்கார்கா என்பவருக்கும் வழங்கினார்.

யதாதிதேரபுத்ராயாஃ ஸ்வயம் புத்ரத்வமாகதஃ । பகவம்ஸ்தேந ஸத்யேந மமாப்யஸ்து ஸுதோ வரஃ ।। ௪௩.

'பிறருடைய மகன் எப்படி தானாகவே மகனாக ஆனானோ, அந்த உண்மையால் எனக்கும் ஒரு சிறந்த மகன் பிறக்க வேண்டும், இறைவா' என்று வேண்டினார்.

அநேந விதிநா தத்தே தஸ்ய புத்ரோऽபவந்முநே । குவலாஶ்வ இதி க்யாதஶ்சக்ரவர்தீ மஹாபலஃ ।। ௪௩.

இந்த முறையைப் பின்பற்றி தானம் செய்தபோது, அவனுக்கு ஒரு மகன் பிறந்தான்; அவன் 'குவலாஷ்வன்' என்று புகழ்பெற்ற, பெரும் வலிமை உடைய சக்ரவர்த்தி ஆனான்.

அபுத்ரோ லபதே புத்ரமதநோ லபதே தநம் । ப்ரஷ்டராஜ்யோ லபேத் ராஜ்யம் ம்ரு'தோ விஷ்ணுபுரம் வ்ரஜேத் ।। ௪௩.

மகனில்லாதவன் மகனைப் பெறுவான்; வறியவன் செல்வம் பெறுவான்; ராஜ்யத்தை இழந்தவன் மீண்டும் அதைப் பெறுவான்; இறந்தவர்கள் விஷ்ணுவின் உலகை அடைவார்கள்.

கீர்த்தித்வா ஸுசிரம் தத்ர இஹ மர்த்யமுபாகதஃ । சக்ரவர்தீ பவேத் தீமாந் யயாதிரிவ நாஹுஷஃ ।। ௪௩.

அங்கு நீண்ட நாட்கள் புகழப்பட்டவனாக இருந்து, பிறகு இந்த மனித உலகிற்கு வந்தான்; அவன் யயாதி போல அறிவுள்ள சக்ரவர்த்தி ஆனான்.

துர்வாஸ உவாச । வைஶாகேऽப்யேவமேவம் து ஸம்கல்ப்ய விதிநா நரஃ । தத்வத் ஸ்நாநாதிகம் க்ரு'த்வா ததோ தேவாலயம் வ்ரஜேத் ।। ௪௪.

துர்வாசர் சொன்னார்: வைசாக மாதத்திலும் இப்படியே மனதில் உறுதி செய்து, முறையைப் பின்பற்றி, ஸ்நானம் முதலியவை செய்து, பிறகு தேவாலயத்திற்கு செல்ல வேண்டும்.

தத்ராராத்ய ஹரிம் பக்த்யா ஏபிர்மந்த்ரைர்விசக்ஷணஃ । ஜாமதக்ந்யாய பாதௌ து உதரம் ஸர்வதாரிணே । மதுஸூதநாயேதி கடிமுரஃ ஶ்ரீவத்ஸதாரிணே ।। ௪௪.

அங்கே, பக்தியுடன் ஹரியை வழிபட்டு, இந்த மந்திரங்களை அறிவுடன் கூற வேண்டும்: 'ஜாமதக்னிக்கு பாதங்கள், எல்லாவற்றையும் தாங்குபவருக்கு வயிறு, மதுசூதனனுக்கு இடுப்பு மற்றும் மார்பு, ஸ்ரீவத்ஸம் தரிப்பவருக்கு.'

க்ஷத்ராந்தகாய ச புஜௌ மணிகண்டாய கண்டகம் । ஸ்வநாம்நா ஶங்கசக்ரௌ து ஶிரோ ப்ரஹ்மாண்டதாரிணே ।। ௪௪.

'க்ஷத்திரியர்களை அழிப்பவருக்கு கை, மணிமகுடம் உடையவருக்கு கழுத்து, தன் பெயரால் சங்கும் சக்கரமும், பிரம்மாண்டத்தைத் தாங்குபவருக்கு தலை.'

ஏவமப்யர்ச்ய மேதாவீ ப்ராக்வத் தஸ்யாக்ரதோ கடம் । விந்யஸ்ய ஸ்தகிதம் தத்வத் வஸ்த்ரயுக்மேந வேஷ்டிதம் ।। ௪௪.

இவ்வாறு வழிபாடு செய்து முடித்தவுடன், முன்புபோல் அவன் முன்னால் ஒரு கலசத்தை வைத்து, அதை மூடி, இரண்டு துணியால் சுற்றி மூட வேண்டும்.

வைணவேந து பாத்ரேண தஸ்மிந் ஸம்ஸ்தாபயேத்தரிம் । ஜாமதக்ந்யேதி விக்யாதம் நாம்நா க்லேஶவிநாஶநம் ।। ௪௪.

வேணு (மூங்கில்) பாத்திரத்தில் ஹரியை அங்கு நிறுவ வேண்டும்; ஜாமதக்னி என்ற பெயரில், துன்பங்களை நீக்குபவராக அறியப்படுவார்.

தக்ஷிணே பரஶும் ஹஸ்தே தஸ்ய தேவஸ்ய காரயேத் । ஸர்வகந்தைஶ்ச ஸம்பூஜ்ய புஷ்பைர்நாநாவிதைஃ ஶுபைஃ ।। ௪௪.

அந்த தேவனுக்கு வலது கையில் பரசு (கொய்துக்கத்தி) வைத்திருக்கச் செய்ய வேண்டும்; எல்லா வாசனைப் பொருட்களாலும், பலவகை நல்ல மலர்களாலும் வழிபட வேண்டும்.

ததஸ்தஸ்யாக்ரதஃ குர்யாஜ்ஜாகரம் பக்திமாந்நரஃ । ப்ரபாதே விமலே ஸூர்யே ப்ராஹ்மணாய நிவேதயேத் । ஏவம் நியமயுக்தஸ்ய யத்பலம் தந்நிபோத மே ।। ௪௪.

பிறகு, அவன் முன்னால் பக்தியுடன் ஜாகரணம் செய்ய வேண்டும்; காலை நேரத்தில் சூரியன் தெளிவாக இருக்கும்போது, அதை ஒரு பிராமணருக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும். இப்படிப் பின்பற்றுபவருக்கு கிடைக்கும் பலனை இப்போது கேள்.

ஆஸீத் ராஜா மஹாபாகோ வீரஸேநோ மஹாபலஃ । அபுத்ரஃ ஸ புரா தீவ்ரம் தபஸ்தேபே மஹௌஜஸா ।। ௪௪.

மிகுந்த பாக்கியம் உடைய வீரசேனன் என்ற மன்னன் இருந்தான்; அவன் பெரும் வலிமை உடையவன், மகனில்லாதவன்; ஒருநாள் மிகுந்த சக்தியுடன் கடுமையான தவம் செய்தான்.

சரதஸ்தத்தபோ கோரம் யாஜ்ஞவல்க்யோ மஹாமுநிஃ । ஆஜகாம மஹாயோகீ தம் த்ரு'ஷ்ட்வா நாதிதூரதஃ ।। ௪௪.

அவன் அந்த கடுமையான தவம் செய்யும் போது, பெரிய யோகி யாஜ்ஞவல்க்யர் என்ற முனிவர் அங்கு வந்து, அவனை அருகில் பார்த்தார்.

தமாயாந்தமதோ த்ரு'ஷ்ட்வா ரு'ஷிம் பரமவர்சஸம் । க்ரு'தாஞ்ஜலிபுடோ பூத்வா ராஜாப்யுத்தாநமாகரோத் ।। ௪௪.

அந்த பரம சக்தி உடைய முனிவர் வருவதைப் பார்த்து, மன்னன் கையைக் கூப்பி, மரியாதையுடன் எழுந்து வரவேற்றான்.

ஸ பூஜிதோ முநிஃ ப்ராஹ கிமர்தம் தப்யதே தபஃ । ராஜந் கதய தர்மஜ்ஞ கிம் தே கார்யம் விவக்ஷிதம் ।। ௪௪.

முனிவர் மரியாதை பெற்றபின் கேட்டார்: 'மன்னா, நீ இந்த தவத்தை எதற்காகச் செய்கிறாய்? தர்மத்தை அறிந்தவனே, உனக்கு என்ன வேண்டுமென்று சொல்லு' என்று கேட்டார்.

ராஜோவாச । அபுத்ரோऽஹம் மஹாபாக நாஸ்தி மே புத்ரஸம்ததிஃ । தேந மே தப ஆம்ஸ்தாய க்ரு'ஷ்யதே ஸ்வதநுர்த்விஜ ।। ௪௪.

அரசன் கூறினான்: பெரும் பாக்கியசாலி, எனக்குப் பிள்ளை இல்லை; எனது வம்சம் தொடரவில்லை. இதனால் நான் தவம் செய்து வருந்துகிறேன்; என் உடலும் மிகவும் சோர்ந்துவிட்டது, இருமுறை பிறந்தவரே.

யாஜ்ஞவல்க்ய உவாச । அலம் தே தபஸாऽநேந மஹாக்லேஶேந பார்திவ । அல்பாயாஸேந தே புத்ரோ பவிஷ்யதி ந ஸம்ஶயஃ ।। ௪௪.

யாஜ்ஞவல்க்யர் கூறினார்: அரசே, இவ்வளவு கடினமான தவம் போதும். சிறிது முயற்சியிலேயே உனக்குப் பிள்ளை பிறக்கும்; இதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.

ராஜோவாச । கதம் மே பவிதா புத்ரோ அல்பாயாஸேந வை த்விஜ । ஏதந்மே கதய ப்ரீதோ பகவந் ப்ரணதஸ்ய ஹ ।। ௪௪.

அரசன் கூறினான்: இருமுறை பிறந்தவரே, சிறிது முயற்சியில் எனக்கு எவ்வாறு பிள்ளை பிறக்கும்? தயவு செய்து, நான் பணிந்து கேட்டுக்கொள்கிறேன், இதை எனக்கு விளக்குங்கள், பகவனே.

துர்வாஸா உவாச । ஏவமுக்தோ முநிஸ்தேந பார்திவேந யஶஸ்விநா । ஆசக்யௌ த்வாதஶீம் சேமாம் வைஶாகே ஸிதபக்ஷஜாம் ।। ௪௪.

துர்வாசர் கூறினார்: அந்த புகழ்பெற்ற அரசன் இப்படிக் கேட்டபோது, அந்த முனிவர் வைசாக மாதத்தின் வளர்பிறை பன்னிரண்டாம் நாளில் செய்யும் விரதத்தை விளக்கினார்.

ஸ ஹி ராஜா விதாநேந புத்ரகாமோ விஶேஷதஃ । உபோஷ்ய லப்தவாந் புத்ரம் நலம் பரமதார்மிகம் । யோऽத்யாபி கீர்த்யதே லோகே புண்யஶ்லோகோ நரோத்தமஃ ।। ௪௪.

அந்த அரசன், குறிப்பாக பிள்ளை வேண்டி, விதிப்படி விரதம் இருந்து, நல்ல தர்மம் கொண்ட நளன் என்ற மகனை பெற்றான். இவன் இன்று உலகில் புகழுடன் பேசப்படுகிறான்.

ப்ராஸங்கிகம் பலம் ஹ்யேதத் கதஸ்யாஸ்ய மஹாமுநே । ஸுபுத்ரோ ஜாயதே வித்தவித்யாவாந் காந்திருத்தமா ।। ௪௪.

மகா முனிவரே, இதைச் செய்தவருக்கு கிடைக்கும் பக்க விளைவு இதுதான்: நல்ல பிள்ளை பிறக்கிறான்; செல்வமும் அறிவும் அழகும் பெற்றிருப்பான்.

இஹ ஜந்மநி கிம் சித்ரம் பரலோகே ஶ்ர்ரு'ணுஷ்வ மே । கல்பமேகம் ப்ரஹ்மலோகே வஸித்வாऽப்ஸரஸாம் கணைஃ ।। ௪௪.

இந்தப் பிறவியில் கிடைப்பது சாதாரணம்; அடுத்த உலகில் கிடைப்பதை என் வாயிலாகக் கேளுங்கள்: பிரம்மாவின் உலகில் ஒரு கல்பம் அப்சரஸ்களுடன் வாழ்வார்.

க்ரீடத்யந்தே புநஃ ஸ்ரு'ஷ்டௌ சக்ரவர்தீ பவேத் த்ருவம் । த்ரிம்ஶத்யப்தஸஹஸ்த்ராணி ஜீவதே நாத்ர ஸம்ஶயஃ ।। ௪௪.

அந்த ஆனந்தத்தின் முடிவில், மீண்டும் படைப்பு நேர்ந்தபோது, அவன் உறுதியாக சக்ரவர்த்தி ஆகிறான்; முப்பதாயிரம் ஆண்டுகள் வாழ்வான், இதில் சந்தேகம் இல்லை.