வராஹபுராணம்

தஸ்ய வ்ரதாந்தே பகவாந் நாரஸிம்ஹஸ்துதோஷ ஹ । சக்ரம் ப்ராதாச்ச ஶத்ரூணாம் வித்வம்ஸநகரம் பரம் ।। ௪௨.

அந்த விரதம் முடிந்தபோது, பகவான் நரசிம்மர் மகிழ்ந்து, எதிரிகளை அழிக்கும் சக்தி கொண்ட சக்கரத்தை அவனுக்கு அருளினார்.

தேநாஸ்த்ரேண ஸ்வகம் ராஜ்யம் ஜிதவாந் ஸ ந்ரு'போத்தமஃ । ராஜ்யே ஸ்தித்வாऽஶ்வமேதாநாம் ஸஹஸ்த்ரமகரோத் விபுஃ । அந்தே ச விஷ்ணுலோகாக்யம் பதமாப ச ஸத்தம ।। ௪௨.

அந்த ஆயுதத்தால், அந்த சிறந்த மன்னன் தன் ராஜ்யத்தை மீண்டும் பெற்றான்; ராஜ்யத்தில் இருந்து ஆயிரம் அசுவமேத யாகங்கள் செய்தான். இறுதியில், விஷ்ணுலோகம் என்ற உயர்ந்த இடத்தை அடைந்தான்.

ஏஷா தந்யா பாபஹரா த்வாதஶீ பவதோ முநே । கதிதா யா ப்ரயத்நேந ஶ்ருத்வா குரு யதேப்ஸிதம் ।। ௪௨.

இந்தத் த்வாதசி விரதம் மிகவும் பாக்கியமும் பாவங்களை நீக்கும் ஒன்றும் ஆகும். இதை கவனமாகக் கேட்டுள்ளாய்; இனி நீ விரும்புவது போல செய்.

துர்வாஸா உவாச । ஏவமேவ முநே மாஸி சைத்ரே ஸம்கல்ப்ய த்வாதஶீம் । உபோஷ்யாராதயேத் பஶ்சாத் தேவதேவம் ஜநார்தநம் ।। ௪௩.

துர்வாசர் சொன்னார்: 'அதேபோல், முனிவரே, சைத்ர மாதத்தில் த்வாதசி விரதம் மேற்கொண்டு உண்ணாமை இருந்து, பிறகு தேவதேவனான ஜனார்த்தனனை வழிபட வேண்டும்.'

வாமநாயேதி பாதௌ து விஷ்ணவே கடிமர்சயேத் । வாஸுதேவேதி ஜடரமுரஃ ஸம்பூர்ணகாய ச ।। ௪௩.

பாதங்களை வாமனராகவும், இடுப்பை விஷ்ணுவாகவும், வயிறு, மார்பு, முழு உடலை வாசுதேவராகவும் வழிபட வேண்டும்.

கண்டம் விஶ்வக்ரு'தே பூஜ்ய ஶிரோ வை வ்யோமரூபிணே । பாஹூ விஶ்வஜிதே பூஜ்ய ஸ்வநாம்நா ஶம்கசக்ரகௌ ।। ௪௩.

கழுத்தை விச்வக்ருத் எனவும், தலையை ஆகாய வடிவமுடையவராகவும், தோள்களை விச்வஜித் எனவும், சங்கு சக்கரங்களை அவை அவற்றின் பெயர்களால் வழிபட வேண்டும்.

அநேந விதிநாப்யர்ச்ய தேவதேவம் ஸநாதநம் । ப்ராக்வதேவோத்தரம் கும்பம் ஸயுக்மம் புரதோ ந்யஸேத் ।। ௪௩.

இந்த முறையில் சனாதன தேவதேவனை வழிபட்ட பின், இரண்டு குடங்களை, ஒன்று கிழக்கிலும், ஒன்று வடக்கிலும் முன்புறம் வைக்க வேண்டும்.

ப்ராகுக்தபாத்ரே ஸம்ஸ்தாப்ய வாமநம் காஞ்சநம் புதஃ । யதாஶக்த்யா க்ரு'தம் ஹ்ரஸ்வம் ஸிதயஜ்ஞோபவீதிநம் ।। ௪௩.

முன்பு கூறிய பாத்திரத்தில், வாமனரின் பொன்மூர்த்தியை, தன்னால் இயன்ற அளவில் சிறியதாகவும், வெள்ளை யஜ்ஞோபவீதம் அணிந்ததாகவும் வைத்து வழிபட வேண்டும்.

குண்டிகாம் ஸ்தாபயேத் பார்ஶ்வே சத்ரிகாம் பாதுகே ததா । அக்ஷமாலாம் ச ஸம்ஸ்தாப்ய வ்ரு'ஸிகாம் ச விஶேஷதஃ ।। ௪௩.

பக்கத்தில் ஒரு குடம், குடை, கால்சரணிகள், அட்டமாலை, குறிப்பாக ஒரு தண்டம் வைத்தல் வேண்டும்.

ஏதைருபஸ்கரைர்யுக்தம் ப்ரபாதே ஸ த்விஜாதயே । தாபயேத் ப்ரீயதாம் விஷ்ணுர்ஹ்ரஸ்வரூபீத்யுதீரயேத் ।। ௪௩.

இந்த உபகரணங்களுடன், காலையில் ஒரு த்விஜனுக்கு இவற்றை வழங்கி, 'விஷ்ணு வாமன ரூபத்தில் திருப்தியடையட்டும்' என்று சொல்ல வேண்டும்.

மாஸநாம்நா து ஸம்யுக்தம் ப்ராதுர்பாவவிதாநகம் । ப்ரீயதாமிதி ஸர்வத்ர விதிரேஷ ப்ரகீர்திதஃ ।। ௪௩.

மாதப் பெயருடன், அவதார விதானத்துடன் சேர்த்து, 'திருப்தியடையட்டும்' என்று கூறி, இவ்வாறு செய்வதே விதியாகும்.

ஶ்ரூயதே ச புரா ராஜா ஹர்யஶ்வஃ ப்ரு'திவீபதிஃ । அபுத்ரஃ ஸ தபஸ்தேபே புத்ரமிச்சம்ஸ்தபோதநம் ।। ௪௩.

பண்டைக்காலத்தில், ஹர்யஶ்வன் என்ற ஒரு மன்னன் இருந்தான்; அவன் பூமியின் அரசன். அவனுக்கு பிள்ளை இல்லாததால், மகன் வேண்டும் என்று தவம் செய்தான்.

தஸ்யைவ குர்வதோ வ்யுஷ்டிம் புத்ரார்தே முநிஸத்தம । ஆஜகாம ஹரிஃ பூர்வம் த்விஜரூபம் ஸமாஶ்ரிதஃ ।। ௪௩.

அவன் மகன் பெற விரும்பி இரவு ஜாகரம் செய்தபோது, முனிவரே, முதலில் ஹரி த்விஜ வடிவத்தில் வந்து தோன்றினார்.

உவாச தபஸா ராஜந் கிம் தே வ்யவஸிதம் ப்ரபோ । புத்ரார்தமிதி ப்ரோவாச தம் விப்ரஃ ப்ரத்யுவாச ஹ ।। ௪௩.

அவன் கேட்டான்: 'மன்னா, நீ தவம் செய்ததற்குப் பின்னால் என்ன நோக்கம் கொண்டாய்?' அந்த முனிவர் பதிலளித்து, 'எனக்கு ஒரு மகன் வேண்டும் என்பதற்காகத்தான்' என்றார்.

இதமேவ விதாநம் து குரு ராஜந்நுவாச ஹ । ஏவமுக்த்வா து ராஜாநம் க்ஷணாதந்தர்ஹிதஃ ப்ரபுஃ ।। ௪௩.

'இதுவே முறையாகும், மன்னா; இதைப் பின்பற்றி செய்' என்று கூறிவிட்டு, அந்த இறைவன் ஒரு கணத்தில் மறைந்துவிட்டார்.

ராஜாऽபி தம் சகாராஶு மந்த்ரவந்தம் த்விஜாதயே । தரித்ராய ததா ப்ராதாத் ஜ்யோதிர்கார்காய தீமதே ।। ௪௩.

மன்னன் விரைவாக அந்த மந்திரத்துடன் யாகத்தை செய்து, அதை வறியவர்களுக்கும், ஞானமிக்க ஜ்யோதிர்கார்கா என்பவருக்கும் வழங்கினார்.

யதாதிதேரபுத்ராயாஃ ஸ்வயம் புத்ரத்வமாகதஃ । பகவம்ஸ்தேந ஸத்யேந மமாப்யஸ்து ஸுதோ வரஃ ।। ௪௩.

'பிறருடைய மகன் எப்படி தானாகவே மகனாக ஆனானோ, அந்த உண்மையால் எனக்கும் ஒரு சிறந்த மகன் பிறக்க வேண்டும், இறைவா' என்று வேண்டினார்.

அநேந விதிநா தத்தே தஸ்ய புத்ரோऽபவந்முநே । குவலாஶ்வ இதி க்யாதஶ்சக்ரவர்தீ மஹாபலஃ ।। ௪௩.

இந்த முறையைப் பின்பற்றி தானம் செய்தபோது, அவனுக்கு ஒரு மகன் பிறந்தான்; அவன் 'குவலாஷ்வன்' என்று புகழ்பெற்ற, பெரும் வலிமை உடைய சக்ரவர்த்தி ஆனான்.

அபுத்ரோ லபதே புத்ரமதநோ லபதே தநம் । ப்ரஷ்டராஜ்யோ லபேத் ராஜ்யம் ம்ரு'தோ விஷ்ணுபுரம் வ்ரஜேத் ।। ௪௩.

மகனில்லாதவன் மகனைப் பெறுவான்; வறியவன் செல்வம் பெறுவான்; ராஜ்யத்தை இழந்தவன் மீண்டும் அதைப் பெறுவான்; இறந்தவர்கள் விஷ்ணுவின் உலகை அடைவார்கள்.

கீர்த்தித்வா ஸுசிரம் தத்ர இஹ மர்த்யமுபாகதஃ । சக்ரவர்தீ பவேத் தீமாந் யயாதிரிவ நாஹுஷஃ ।। ௪௩.

அங்கு நீண்ட நாட்கள் புகழப்பட்டவனாக இருந்து, பிறகு இந்த மனித உலகிற்கு வந்தான்; அவன் யயாதி போல அறிவுள்ள சக்ரவர்த்தி ஆனான்.

துர்வாஸ உவாச । வைஶாகேऽப்யேவமேவம் து ஸம்கல்ப்ய விதிநா நரஃ । தத்வத் ஸ்நாநாதிகம் க்ரு'த்வா ததோ தேவாலயம் வ்ரஜேத் ।। ௪௪.

துர்வாசர் சொன்னார்: வைசாக மாதத்திலும் இப்படியே மனதில் உறுதி செய்து, முறையைப் பின்பற்றி, ஸ்நானம் முதலியவை செய்து, பிறகு தேவாலயத்திற்கு செல்ல வேண்டும்.

தத்ராராத்ய ஹரிம் பக்த்யா ஏபிர்மந்த்ரைர்விசக்ஷணஃ । ஜாமதக்ந்யாய பாதௌ து உதரம் ஸர்வதாரிணே । மதுஸூதநாயேதி கடிமுரஃ ஶ்ரீவத்ஸதாரிணே ।। ௪௪.

அங்கே, பக்தியுடன் ஹரியை வழிபட்டு, இந்த மந்திரங்களை அறிவுடன் கூற வேண்டும்: 'ஜாமதக்னிக்கு பாதங்கள், எல்லாவற்றையும் தாங்குபவருக்கு வயிறு, மதுசூதனனுக்கு இடுப்பு மற்றும் மார்பு, ஸ்ரீவத்ஸம் தரிப்பவருக்கு.'

க்ஷத்ராந்தகாய ச புஜௌ மணிகண்டாய கண்டகம் । ஸ்வநாம்நா ஶங்கசக்ரௌ து ஶிரோ ப்ரஹ்மாண்டதாரிணே ।। ௪௪.

'க்ஷத்திரியர்களை அழிப்பவருக்கு கை, மணிமகுடம் உடையவருக்கு கழுத்து, தன் பெயரால் சங்கும் சக்கரமும், பிரம்மாண்டத்தைத் தாங்குபவருக்கு தலை.'

ஏவமப்யர்ச்ய மேதாவீ ப்ராக்வத் தஸ்யாக்ரதோ கடம் । விந்யஸ்ய ஸ்தகிதம் தத்வத் வஸ்த்ரயுக்மேந வேஷ்டிதம் ।। ௪௪.

இவ்வாறு வழிபாடு செய்து முடித்தவுடன், முன்புபோல் அவன் முன்னால் ஒரு கலசத்தை வைத்து, அதை மூடி, இரண்டு துணியால் சுற்றி மூட வேண்டும்.

வைணவேந து பாத்ரேண தஸ்மிந் ஸம்ஸ்தாபயேத்தரிம் । ஜாமதக்ந்யேதி விக்யாதம் நாம்நா க்லேஶவிநாஶநம் ।। ௪௪.

வேணு (மூங்கில்) பாத்திரத்தில் ஹரியை அங்கு நிறுவ வேண்டும்; ஜாமதக்னி என்ற பெயரில், துன்பங்களை நீக்குபவராக அறியப்படுவார்.

தக்ஷிணே பரஶும் ஹஸ்தே தஸ்ய தேவஸ்ய காரயேத் । ஸர்வகந்தைஶ்ச ஸம்பூஜ்ய புஷ்பைர்நாநாவிதைஃ ஶுபைஃ ।। ௪௪.

அந்த தேவனுக்கு வலது கையில் பரசு (கொய்துக்கத்தி) வைத்திருக்கச் செய்ய வேண்டும்; எல்லா வாசனைப் பொருட்களாலும், பலவகை நல்ல மலர்களாலும் வழிபட வேண்டும்.

ததஸ்தஸ்யாக்ரதஃ குர்யாஜ்ஜாகரம் பக்திமாந்நரஃ । ப்ரபாதே விமலே ஸூர்யே ப்ராஹ்மணாய நிவேதயேத் । ஏவம் நியமயுக்தஸ்ய யத்பலம் தந்நிபோத மே ।। ௪௪.

பிறகு, அவன் முன்னால் பக்தியுடன் ஜாகரணம் செய்ய வேண்டும்; காலை நேரத்தில் சூரியன் தெளிவாக இருக்கும்போது, அதை ஒரு பிராமணருக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும். இப்படிப் பின்பற்றுபவருக்கு கிடைக்கும் பலனை இப்போது கேள்.

ஆஸீத் ராஜா மஹாபாகோ வீரஸேநோ மஹாபலஃ । அபுத்ரஃ ஸ புரா தீவ்ரம் தபஸ்தேபே மஹௌஜஸா ।। ௪௪.

மிகுந்த பாக்கியம் உடைய வீரசேனன் என்ற மன்னன் இருந்தான்; அவன் பெரும் வலிமை உடையவன், மகனில்லாதவன்; ஒருநாள் மிகுந்த சக்தியுடன் கடுமையான தவம் செய்தான்.

சரதஸ்தத்தபோ கோரம் யாஜ்ஞவல்க்யோ மஹாமுநிஃ । ஆஜகாம மஹாயோகீ தம் த்ரு'ஷ்ட்வா நாதிதூரதஃ ।। ௪௪.

அவன் அந்த கடுமையான தவம் செய்யும் போது, பெரிய யோகி யாஜ்ஞவல்க்யர் என்ற முனிவர் அங்கு வந்து, அவனை அருகில் பார்த்தார்.