வராஹபுராணம்

துர்வாஸா உவாச । ஏவமுக்தோ முநிஸ்தேந தேவராத இமம் வ்ரதம் । ஆசக்யௌ ஸோऽபி தம் க்ரு'த்வா புக்த்வா போகாந்ஸுபுஷ்கலாந் ।। ௪௧.

துர்வாசர் சொன்னார்: இவ்வாறு கேட்டபோது, தேவராதன் அந்த விரதத்தை விளக்கினான்; அதனை செய்து, மிகுந்த இன்பங்களை அனுபவித்தான்.

முத்யுகாலே முநிஶ்ரேஷ்ட ஸௌவர்ணேந விராஜதா । விமாநேநாகமத் ஸ்வர்கமிந்த்ரலோகம் ஸ பார்திவஃ ।। ௪௧.

மரண நேரத்தில், முனிவர்களில் சிறந்தவரே, அந்த மன்னன் பொன்னால் ஆன ஒளிவீசும் விமானத்தில் ஏறி, இந்திரனின் உலகமான சுவர்க்கத்திற்குச் சென்றான்.

தஸ்யேந்த்ரஸ்த்வர்க்யமாதாய ப்ரத்யுத்தாநேந நிர்யயௌ । ஆயாந்தமிந்த்ரம் த்ரு'ஷ்ட்வா து தமூசுர்விஷ்ணுகிம்கராஃ । ந த்ரஷ்டவ்யோ தேவராஜஸ்த்வத்தீநஸ்தபஸா இதி ।। ௪௧.

இந்திரன் அர்ச்சனை பொருளை எடுத்துக் கொண்டு வரவேற்க வந்தான்; இந்திரனை வருவதைப் பார்த்த விஷ்ணுவின் சேவகர்கள், "தவம் இல்லாதவருக்கு தேவராஜனைப் பார்க்க முடியாது" என்று கூறினர்.

ஏவம் ஸர்வே லோகபாலா நிர்யயுஸ்தஸ்ய தேஜஸா । ப்ரத்யாக்யாதாஶ்ச தைர்விஷ்ணுகிம்கரைர்ஹீநகர்மணஃ । ஏவம் ஸ ஸத்யலோகாந்தம் கதோ ராஜா மஹாமுநே ।। ௪௧.

அந்த மன்னனின் ஒளியால் எல்லா உலகங்களின் காவலர்களும் வெளியே வந்தார்கள்; ஆனால் குறைபாடுள்ள செயல்களால் விஷ்ணுவின் சேவகர்கள் அவர்களை அனுமதிக்கவில்லை. இப்படித்தான் அந்த மன்னன் சத்தியலோகத்தின் இறுதிக்குச் சென்றான், மகா முனிவரே.

அபுநர்மாரகே லோகே தாஹப்ரலயவர்ஜ்ஜிதே । அத்யாபி திஷ்டதே தேவைஃ ஸ்தூயமாநோ மஹாந்ரு'பஃ । ப்ரஸந்நே யஜ்ஞபுருஷே கிம் சித்ரம் யேந தத்பவேத் ।। ௪௧.

மறுபடியும் பிறப்பு, சுடுதல், அழிவு இல்லாத உலகத்தில், அந்த மகா மன்னன் இன்னும் இப்போது தேவர்களால் போற்றப்படுகிறான். யஜ்ஞபுருஷன் திருப்தியடைந்தால், அதனால் எது நடந்தாலும் அதிசயம் இல்லை.

இஹ ஜந்மநி ஸௌபாக்யமாயுராரோக்யஸம்பதஃ । ஏகைகா விதிநோபாஸ்தா ததாத்யம்ரு'தமுத்தமம் ।। ௪௧.

இந்த பிறவியில், அதிர்ஷ்டம், ஆயுள், ஆரோக்கியம், செல்வம் — ஒவ்வொன்றும் விதிப்படி வழிபாடு செய்தால் கிடைக்கும்; அது உயர்ந்த அமரத்துவத்தையும் தரும்.

கிம் புநர்வர்ஷஸம்பூர்ணே ஸ ததாதி ஸ்வகம் பதம் । நாராயணஶ்சதுர்மூர்த்திஃ பரார்த்யம் ச ந ஸம்ஶயஃ ।। ௪௧.

முழு வருட விரதம் முடிந்தால் என்ன? நாராயணன், நான்கு உருவங்களோடு, தன் உயர்ந்த இடத்தையே அளிப்பான்; இதில் சந்தேகம் இல்லை.

யதைவோத்த்ரு'தவாந் வேதாந் மத்ஸ்யரூபேண கேஶவஃ । க்ஷீராம்புதௌ மத்யமாநே மந்தரம் த்ரு'தவாந் ப்ரபுஃ । தத்வச்ச கூர்மரூபாக்யா த்விதீயா பஶ்ய வைஷ்ணவீ ।। ௪௧.

கேசவன் மீன் உருவம் எடுத்து வேதங்களை மீட்டது போலவும், கடலைக் கடைந்தபோது மந்தரமலையைத் தாங்கியது போலவும், அதுபோல் கூர்மம் எனப்படும் இரண்டாம் வைஷ்ணவ உருவத்தையும் நீ காண்.

யதா ரஸாதலாத் க்ஷ்மாம் ச த்ரு'தவாந் புருஷோத்தமஃ । வராஹரூபீ தத்வச்ச த்ரு'தீயா பஶ்ய வைஷ்ணவீ ।। ௪௧.

பரமபுருஷன் பன்றி உருவம் எடுத்து பூமியை பாதாளத்திலிருந்து தூக்கியது போல, அதுபோல் மூன்றாம் வைஷ்ணவ உருவத்தையும் நீ காண்.

துர்வாஸா உவாச । தத்வத் பால்குநமாஸே து ஶுக்லபக்ஷே து த்வாதஶீம் । உபோஷ்ய ப்ரோக்தவிதிநா ஹரிமாராதயேத் ஸுதீஃ ।। ௪௨.

துர்வாசர் சொன்னார்: அதுபோல், பாகுனி மாதத்தில், வளர்பிறை பன்னிரண்டாம் நாளில், அறிவுள்ளவன் விரதமிருந்து, சொல்லப்பட்ட முறையில் ஹரியை வழிபட வேண்டும்.

நரஸிம்ஹாய பாதௌ து கோவிந்தாயேத்யுரூ ததா । கடிம் விஶ்வபுஜே பூஜ்ய அநிருத்தேத்யுரஸ்ததா ।। ௪௨.

நரசிம்மருக்காக பாதங்களை, கோவிந்தனுக்காக தொடைகளை, விஶ்வபுஜனுக்காக இடுப்பை, அனிருத்தனுக்காக கைங்களை வழிபட வேண்டும்.

கண்டம் து ஶிதிகண்டாய பிங்ககேஶாய வை ஶிரஃ । அஸுரத்வம்ஸநாயேதி சக்ரம் தோயாத்மநே ததா । ஶங்கமித்யேவ ஸம்பூஜ்ய கந்தபுஷ்பபலைஸ்ததா ।। ௪௨.

சிதிகண்டனுக்காக கழுத்தை, பிங்ககேசனுக்காக தலையை, அசுரர்களை அழிப்பவருக்காக சக்கரத்தை, நீரின் உருவானவருக்காக சங்கை, இவை அனைத்தையும் சந்தனம், பூ, பழம் கொண்டு பூஜிக்க வேண்டும்.

ததக்ரே கடமாதாய ஸிதவஸ்த்ரயுகாந்விதம் । தஸ்யோபரி ந்ரு'ஸிஹம் து ஸௌவர்ணம் தாம்ரபாஜநே । ஸௌவர்ண ஶக்திதஃ க்ரு'த்வா தாருவம்ஶமயேऽபி வா ।। ௪௨.

அருகில் வெள்ளை vastra இரண்டு கொண்டு, ஒரு குடம் வைத்து, அதன் மேல் தாமிர பாத்திரத்தில் பொன்னால் ஆன நரசிம்மர் உருவத்தை வைக்க வேண்டும்; பொன்னால் முடியாவிட்டால் மரம் அல்லது மூங்கில் கொண்டு செய்யலாம்.

ரத்நகர்பகடே ஸ்தாப்ய தம் ஸம்பூஜ்ய ச மாநவஃ । த்வாதஶ்யாம் வேதவிதுஷே ப்ராஹ்மணாய நிவேதயேத் ।। ௪௨.

மாணவன் அதை ரத்தினம் பதிக்கப்பட்ட குடத்தில் வைத்து, பூஜித்து, பன்னிரண்டாம் நாளில் வேதம் அறிந்த பிராமணருக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

ஏவம் க்ரு'தே பலம் ப்ராப்தம் யத் புரா பார்திவேந து । தஸ்யாஹம் ஸம்ப்ரவக்ஷ்யாமி வத்ஸநாம்நா மஹாமுநே ।। ௪௨.

இவ்வாறு செய்தால், பழைய காலத்தில் ஒரு மன்னன் பெற்ற பலனை, வத்சன் என்ற பெயரில் நான் இப்போது உமக்கு விளக்குகிறேன், மகா முனிவரே.

ஆஸீத் கிம்புருஷே வர்ஷே ராஜா பரமதார்மிகஃ । பாரதேதி ச விக்யாதஸ்தஸ்ய வத்ஸஃ ஸுதோऽபவத் ।। ௪௨.

கிம்புருஷ நாடில், உயர்ந்த தர்மம் கொண்ட ஒரு மன்னன் இருந்தான்; அவன் பெயர் பாரதன் என்று புகழ்பெற்றவன். அவனுக்கு வத்சன் என்ற மகன் பிறந்தான்.

ஸ ஶத்ருபிர்ஜிதஃ ஸம்க்யே ஹ்ரு'தகோஶோ த்விபாதவாந் । வநம் ப்ராயாத் ஸபத்நீகோ வஸிஷ்டஸ்யாஶ்ரமேऽவஸத் ।। ௪௨.

போரில் எதிரிகள் வென்று, அவனது பொக்கிஷமும் யானைகளும் பறிக்கப்பட்டன. மனைவியுடன் காட்டுக்குள் சென்று, வசிஷ்டர் ஆசிரமத்தில் தங்கினான்.

காலேந கச்சதா ஸோऽத வஸிஷ்டேந மஹர்ஷிணா । கிம் கார்யமிதி ஸ ப்ரோக்தோ வஸஸ்யஸ்மிந் மஹாஶ்ரமே ।। ௪௨.

காலம் கடந்தபோது, மகா முனிவர் வசிஷ்டர் அவனை நோக்கி, 'இந்த பெரிய ஆசிரமத்தில் நீயேன் வந்தாய்?' என்று கேட்டார்.

ராஜோவாச । பகவந் ஹ்ரு'தகோஶோऽஹம் ஹ்ரு'தராஜ்யோ விஶேஷதஃ । ஶத்ருபிர்ஹதஸம்கல்போ பவந்தம் ஶரணம் கதஃ । உபதேஶப்ரதாநேந ப்ரஸாதம் கர்துமர்ஹஸி ।। ௪௨.

மன்னன் சொன்னான்: 'பெரியவரே, என் பொக்கிஷமும் ராஜ்யமும் பறிக்கப்பட்டு, எதிரிகள் காரணமாக என் மனதாரும் உடைந்துவிட்டது. நான் உங்களை சரணடைந்துள்ளேன். எனக்கு உபதேசம் செய்து தயவு காட்ட வேண்டும்.'

ஏவமுக்தோ வஸிஷ்டஸ்து தஸ்யேமாம் த்வாதஶீம் முநே । விதிநா ப்ரத்யுவாசாத ஸோऽபி ஸர்வம் ததாऽகரோத் ।। ௪௨.

அப்படி கேட்டபோது, வசிஷ்டர் அவனுக்கு இந்தத் த்வாதசி விரதத்தை முறையாக சொல்லிக் கொடுத்தார். அவனும் எல்லாவற்றையும் அதேபடி செய்தான்.

தஸ்ய வ்ரதாந்தே பகவாந் நாரஸிம்ஹஸ்துதோஷ ஹ । சக்ரம் ப்ராதாச்ச ஶத்ரூணாம் வித்வம்ஸநகரம் பரம் ।। ௪௨.

அந்த விரதம் முடிந்தபோது, பகவான் நரசிம்மர் மகிழ்ந்து, எதிரிகளை அழிக்கும் சக்தி கொண்ட சக்கரத்தை அவனுக்கு அருளினார்.

தேநாஸ்த்ரேண ஸ்வகம் ராஜ்யம் ஜிதவாந் ஸ ந்ரு'போத்தமஃ । ராஜ்யே ஸ்தித்வாऽஶ்வமேதாநாம் ஸஹஸ்த்ரமகரோத் விபுஃ । அந்தே ச விஷ்ணுலோகாக்யம் பதமாப ச ஸத்தம ।। ௪௨.

அந்த ஆயுதத்தால், அந்த சிறந்த மன்னன் தன் ராஜ்யத்தை மீண்டும் பெற்றான்; ராஜ்யத்தில் இருந்து ஆயிரம் அசுவமேத யாகங்கள் செய்தான். இறுதியில், விஷ்ணுலோகம் என்ற உயர்ந்த இடத்தை அடைந்தான்.

ஏஷா தந்யா பாபஹரா த்வாதஶீ பவதோ முநே । கதிதா யா ப்ரயத்நேந ஶ்ருத்வா குரு யதேப்ஸிதம் ।। ௪௨.

இந்தத் த்வாதசி விரதம் மிகவும் பாக்கியமும் பாவங்களை நீக்கும் ஒன்றும் ஆகும். இதை கவனமாகக் கேட்டுள்ளாய்; இனி நீ விரும்புவது போல செய்.

துர்வாஸா உவாச । ஏவமேவ முநே மாஸி சைத்ரே ஸம்கல்ப்ய த்வாதஶீம் । உபோஷ்யாராதயேத் பஶ்சாத் தேவதேவம் ஜநார்தநம் ।। ௪௩.

துர்வாசர் சொன்னார்: 'அதேபோல், முனிவரே, சைத்ர மாதத்தில் த்வாதசி விரதம் மேற்கொண்டு உண்ணாமை இருந்து, பிறகு தேவதேவனான ஜனார்த்தனனை வழிபட வேண்டும்.'

வாமநாயேதி பாதௌ து விஷ்ணவே கடிமர்சயேத் । வாஸுதேவேதி ஜடரமுரஃ ஸம்பூர்ணகாய ச ।। ௪௩.

பாதங்களை வாமனராகவும், இடுப்பை விஷ்ணுவாகவும், வயிறு, மார்பு, முழு உடலை வாசுதேவராகவும் வழிபட வேண்டும்.

கண்டம் விஶ்வக்ரு'தே பூஜ்ய ஶிரோ வை வ்யோமரூபிணே । பாஹூ விஶ்வஜிதே பூஜ்ய ஸ்வநாம்நா ஶம்கசக்ரகௌ ।। ௪௩.

கழுத்தை விச்வக்ருத் எனவும், தலையை ஆகாய வடிவமுடையவராகவும், தோள்களை விச்வஜித் எனவும், சங்கு சக்கரங்களை அவை அவற்றின் பெயர்களால் வழிபட வேண்டும்.

அநேந விதிநாப்யர்ச்ய தேவதேவம் ஸநாதநம் । ப்ராக்வதேவோத்தரம் கும்பம் ஸயுக்மம் புரதோ ந்யஸேத் ।। ௪௩.

இந்த முறையில் சனாதன தேவதேவனை வழிபட்ட பின், இரண்டு குடங்களை, ஒன்று கிழக்கிலும், ஒன்று வடக்கிலும் முன்புறம் வைக்க வேண்டும்.

ப்ராகுக்தபாத்ரே ஸம்ஸ்தாப்ய வாமநம் காஞ்சநம் புதஃ । யதாஶக்த்யா க்ரு'தம் ஹ்ரஸ்வம் ஸிதயஜ்ஞோபவீதிநம் ।। ௪௩.

முன்பு கூறிய பாத்திரத்தில், வாமனரின் பொன்மூர்த்தியை, தன்னால் இயன்ற அளவில் சிறியதாகவும், வெள்ளை யஜ்ஞோபவீதம் அணிந்ததாகவும் வைத்து வழிபட வேண்டும்.

குண்டிகாம் ஸ்தாபயேத் பார்ஶ்வே சத்ரிகாம் பாதுகே ததா । அக்ஷமாலாம் ச ஸம்ஸ்தாப்ய வ்ரு'ஸிகாம் ச விஶேஷதஃ ।। ௪௩.

பக்கத்தில் ஒரு குடம், குடை, கால்சரணிகள், அட்டமாலை, குறிப்பாக ஒரு தண்டம் வைத்தல் வேண்டும்.