வராஹபுராணம்

இதாநீம் ம்ரு'கசர்மாணி பரிதாய யதவ்ரதாஃ । சரக்வம் பஞ்சவர்ஷாணி ததஃ ஶுத்தா பவிஷ்யத ।। ௪௧.

இப்போது நீங்கள் மான்மீசை அணிந்து, தவம் மேற்கொண்டு, ஐந்து ஆண்டுகள் காட்டில் வாழ வேண்டும்; அதன் பிறகு நீங்கள் பாவமின்றி தூயவர்களாக ஆகுவீர்கள்.

ஏவமுக்தாஸ்து தே புத்ரா ம்ரு'கசர்மோபவீதிநஃ । வநம் விவிஶுரவ்யக்ரா ஜபந்தோ ப்ரஹ்ம ஶாஶ்வதம் ।। ௪௧.

அப்படி கூறப்பட்டபின், அந்த மகன்கள் மான்மீசை மேலாடையாக அணிந்து, கவலையின்றி காட்டுக்குள் சென்று, நிலையான பிரம்மத்தை ஜபித்தார்கள்.

ததா வர்ஷே வ்யதிக்ராந்தே வீரதந்வா மஹீபதிஃ । தத்ராஜகாம யஸ்மிம்ஸ்தே சரந்தி ம்ரு'கரூபிணஃ ।। ௪௧.

அவ்வாறு ஒரு வருடம் கடந்தபோது, வீரதன்வன் என்ற அரசர், அவர்கள் மான்கள் வடிவத்தில் இருந்த இடத்துக்கு வந்தார்.

தே சாப்யேகதரோர்மூலே ம்ரு'கசர்ம்மோபவீதிநஃ । ஜபந்தஃ ஸம்ஸ்திதாஸ்தே ஹி ராஜ்ஞா த்ரு'ஷ்ட்வா ம்ரு'கா இதி । மத்வா வித்தாஸ்து யுகபந்ம்ரு'தாஸ்தே ப்ரஹ்மவாதிநஃ ।। ௪௧.

அங்கு ஒரு மரத்தின் அடியில், மான்மீசை மேலாடையாக அணிந்து, ஜபம் செய்து நின்றிருந்தார்கள்; அரசர் அவர்களை மான்கள் என்று எண்ணி, ஒரே நேரத்தில் அம்பு எய்து, அந்த பிரம்மவாதிகளை கொன்றார்.

தாந் த்ரு'ஷ்ட்வா து ம்ரு'தாந் ராஜா ப்ராஹ்மணாந் ஸம்ஶிதவ்ரதாந் । பயேந வேபமாநஸ்து தேவராதாஶ்ரமம் யயௌ । தத்ராப்ரு'ச்சத் ப்ரஹ்மவத்யா மமாயாதா மஹாமுநே ।। ௪௧.

அந்த பிராமணர்கள் தவம் கடைப்பிடித்து இறந்ததை பார்த்த அரசர், பயத்தில் நடுங்கி, தேவராத முனிவரின் ஆசிரமத்திற்குச் சென்று, 'முனிவரே, எனக்கு பிராமணகொலை பாவம் ஏற்பட்டுவிட்டது' என்று கேட்டார்.

ஆமூல்ய தத் வதம் வ்ரு'த்தம் கதயித்வா நராதிபஃ । ப்ரு'ஶம் ஶோகபரீதாத்மா ருரோத ப்ரு'ஶதுஃகிதஃ ।। ௪௧.

அந்தக் கொலை நடந்ததை முழுவதும் சொன்ன அரசர், மிகுந்த துயரத்தில் மனம் அழுந்தி, கண்கலங்கிக் கதறினார்.

ஸ ரு'ஷிர்தேவராதஸ்து ருதந்தம் ந்ரு'பஸத்தமம் । உவாச மா பைர்ந்ரு'பதே அபநேஷ்யாமி பாதகம் ।। ௪௧.

அப்போது தேவராத முனிவர் அழும் அந்தச் சிறந்த அரசரிடம், 'அரசே, பயப்படாதீர்; உங்கள் பாவத்தை நான் நீக்கிவிடுவேன்' என்று சொன்னார்.

பாதாலே ஸுதலாக்யே ச யதா தாத்ரீ நிமஜ்ஜதீ । உத்த்ரு'தா தேவதேவேந விஷ்ணுநா க்ரோடமூர்த்திநா ।। ௪௧.

பாதாளத்தில் சுதலா என்று அழைக்கப்படும் பூமி எப்படி முழுமையாக மூழ்கி, பன்றி உருவம் எடுத்த விஷ்ணு தேவனால் மீட்டெடுக்கப்பட்டது போல,

தத்வத் பவந்தம் ராஜேந்த்ர ப்ரஹ்மவத்யாபரிப்லுதம் । உத்தரிஷ்யதி தேவோऽஸௌ ஸ்வயமேவ ஜநார்தநஃ ।। ௪௧.

அதேபோல், ராஜேந்திரா, பிராமணனை கொன்ற பாவத்தில் மூழ்கிய உம்மையும், ஜனார்த்தனன் என்ற அந்த தேவன் தானே வந்து காப்பாற்றுவான்.

ஏவமுக்தஸ்ததோ ராஜா ஹர்ஷிதோ வாக்யமப்ரவீத் । கதரேண ப்ரகாரேண ஸ மே தேவஃ ப்ரஸீததி । ப்ரஸந்நே சாஶுபம் ஸர்வம் யேந நஶ்யதி ஸத்தம ।। ௪௧.

இவ்வாறு கேட்டபின், அந்த மன்னன் மகிழ்ச்சியுடன் சொன்னான்: "எந்த வழியில் அந்த தேவன் எனக்கு அருள் செய்கிறான்? அவர் திருப்தியடைந்தால், எந்த காரணத்தால் எல்லா தீமையும் நீங்கும், அருமைமிக்கவரே?"

துர்வாஸா உவாச । ஏவமுக்தோ முநிஸ்தேந தேவராத இமம் வ்ரதம் । ஆசக்யௌ ஸோऽபி தம் க்ரு'த்வா புக்த்வா போகாந்ஸுபுஷ்கலாந் ।। ௪௧.

துர்வாசர் சொன்னார்: இவ்வாறு கேட்டபோது, தேவராதன் அந்த விரதத்தை விளக்கினான்; அதனை செய்து, மிகுந்த இன்பங்களை அனுபவித்தான்.

முத்யுகாலே முநிஶ்ரேஷ்ட ஸௌவர்ணேந விராஜதா । விமாநேநாகமத் ஸ்வர்கமிந்த்ரலோகம் ஸ பார்திவஃ ।। ௪௧.

மரண நேரத்தில், முனிவர்களில் சிறந்தவரே, அந்த மன்னன் பொன்னால் ஆன ஒளிவீசும் விமானத்தில் ஏறி, இந்திரனின் உலகமான சுவர்க்கத்திற்குச் சென்றான்.

தஸ்யேந்த்ரஸ்த்வர்க்யமாதாய ப்ரத்யுத்தாநேந நிர்யயௌ । ஆயாந்தமிந்த்ரம் த்ரு'ஷ்ட்வா து தமூசுர்விஷ்ணுகிம்கராஃ । ந த்ரஷ்டவ்யோ தேவராஜஸ்த்வத்தீநஸ்தபஸா இதி ।। ௪௧.

இந்திரன் அர்ச்சனை பொருளை எடுத்துக் கொண்டு வரவேற்க வந்தான்; இந்திரனை வருவதைப் பார்த்த விஷ்ணுவின் சேவகர்கள், "தவம் இல்லாதவருக்கு தேவராஜனைப் பார்க்க முடியாது" என்று கூறினர்.

ஏவம் ஸர்வே லோகபாலா நிர்யயுஸ்தஸ்ய தேஜஸா । ப்ரத்யாக்யாதாஶ்ச தைர்விஷ்ணுகிம்கரைர்ஹீநகர்மணஃ । ஏவம் ஸ ஸத்யலோகாந்தம் கதோ ராஜா மஹாமுநே ।। ௪௧.

அந்த மன்னனின் ஒளியால் எல்லா உலகங்களின் காவலர்களும் வெளியே வந்தார்கள்; ஆனால் குறைபாடுள்ள செயல்களால் விஷ்ணுவின் சேவகர்கள் அவர்களை அனுமதிக்கவில்லை. இப்படித்தான் அந்த மன்னன் சத்தியலோகத்தின் இறுதிக்குச் சென்றான், மகா முனிவரே.

அபுநர்மாரகே லோகே தாஹப்ரலயவர்ஜ்ஜிதே । அத்யாபி திஷ்டதே தேவைஃ ஸ்தூயமாநோ மஹாந்ரு'பஃ । ப்ரஸந்நே யஜ்ஞபுருஷே கிம் சித்ரம் யேந தத்பவேத் ।। ௪௧.

மறுபடியும் பிறப்பு, சுடுதல், அழிவு இல்லாத உலகத்தில், அந்த மகா மன்னன் இன்னும் இப்போது தேவர்களால் போற்றப்படுகிறான். யஜ்ஞபுருஷன் திருப்தியடைந்தால், அதனால் எது நடந்தாலும் அதிசயம் இல்லை.

இஹ ஜந்மநி ஸௌபாக்யமாயுராரோக்யஸம்பதஃ । ஏகைகா விதிநோபாஸ்தா ததாத்யம்ரு'தமுத்தமம் ।। ௪௧.

இந்த பிறவியில், அதிர்ஷ்டம், ஆயுள், ஆரோக்கியம், செல்வம் — ஒவ்வொன்றும் விதிப்படி வழிபாடு செய்தால் கிடைக்கும்; அது உயர்ந்த அமரத்துவத்தையும் தரும்.

கிம் புநர்வர்ஷஸம்பூர்ணே ஸ ததாதி ஸ்வகம் பதம் । நாராயணஶ்சதுர்மூர்த்திஃ பரார்த்யம் ச ந ஸம்ஶயஃ ।। ௪௧.

முழு வருட விரதம் முடிந்தால் என்ன? நாராயணன், நான்கு உருவங்களோடு, தன் உயர்ந்த இடத்தையே அளிப்பான்; இதில் சந்தேகம் இல்லை.

யதைவோத்த்ரு'தவாந் வேதாந் மத்ஸ்யரூபேண கேஶவஃ । க்ஷீராம்புதௌ மத்யமாநே மந்தரம் த்ரு'தவாந் ப்ரபுஃ । தத்வச்ச கூர்மரூபாக்யா த்விதீயா பஶ்ய வைஷ்ணவீ ।। ௪௧.

கேசவன் மீன் உருவம் எடுத்து வேதங்களை மீட்டது போலவும், கடலைக் கடைந்தபோது மந்தரமலையைத் தாங்கியது போலவும், அதுபோல் கூர்மம் எனப்படும் இரண்டாம் வைஷ்ணவ உருவத்தையும் நீ காண்.

யதா ரஸாதலாத் க்ஷ்மாம் ச த்ரு'தவாந் புருஷோத்தமஃ । வராஹரூபீ தத்வச்ச த்ரு'தீயா பஶ்ய வைஷ்ணவீ ।। ௪௧.

பரமபுருஷன் பன்றி உருவம் எடுத்து பூமியை பாதாளத்திலிருந்து தூக்கியது போல, அதுபோல் மூன்றாம் வைஷ்ணவ உருவத்தையும் நீ காண்.

துர்வாஸா உவாச । தத்வத் பால்குநமாஸே து ஶுக்லபக்ஷே து த்வாதஶீம் । உபோஷ்ய ப்ரோக்தவிதிநா ஹரிமாராதயேத் ஸுதீஃ ।। ௪௨.

துர்வாசர் சொன்னார்: அதுபோல், பாகுனி மாதத்தில், வளர்பிறை பன்னிரண்டாம் நாளில், அறிவுள்ளவன் விரதமிருந்து, சொல்லப்பட்ட முறையில் ஹரியை வழிபட வேண்டும்.

நரஸிம்ஹாய பாதௌ து கோவிந்தாயேத்யுரூ ததா । கடிம் விஶ்வபுஜே பூஜ்ய அநிருத்தேத்யுரஸ்ததா ।। ௪௨.

நரசிம்மருக்காக பாதங்களை, கோவிந்தனுக்காக தொடைகளை, விஶ்வபுஜனுக்காக இடுப்பை, அனிருத்தனுக்காக கைங்களை வழிபட வேண்டும்.

கண்டம் து ஶிதிகண்டாய பிங்ககேஶாய வை ஶிரஃ । அஸுரத்வம்ஸநாயேதி சக்ரம் தோயாத்மநே ததா । ஶங்கமித்யேவ ஸம்பூஜ்ய கந்தபுஷ்பபலைஸ்ததா ।। ௪௨.

சிதிகண்டனுக்காக கழுத்தை, பிங்ககேசனுக்காக தலையை, அசுரர்களை அழிப்பவருக்காக சக்கரத்தை, நீரின் உருவானவருக்காக சங்கை, இவை அனைத்தையும் சந்தனம், பூ, பழம் கொண்டு பூஜிக்க வேண்டும்.

ததக்ரே கடமாதாய ஸிதவஸ்த்ரயுகாந்விதம் । தஸ்யோபரி ந்ரு'ஸிஹம் து ஸௌவர்ணம் தாம்ரபாஜநே । ஸௌவர்ண ஶக்திதஃ க்ரு'த்வா தாருவம்ஶமயேऽபி வா ।। ௪௨.

அருகில் வெள்ளை vastra இரண்டு கொண்டு, ஒரு குடம் வைத்து, அதன் மேல் தாமிர பாத்திரத்தில் பொன்னால் ஆன நரசிம்மர் உருவத்தை வைக்க வேண்டும்; பொன்னால் முடியாவிட்டால் மரம் அல்லது மூங்கில் கொண்டு செய்யலாம்.

ரத்நகர்பகடே ஸ்தாப்ய தம் ஸம்பூஜ்ய ச மாநவஃ । த்வாதஶ்யாம் வேதவிதுஷே ப்ராஹ்மணாய நிவேதயேத் ।। ௪௨.

மாணவன் அதை ரத்தினம் பதிக்கப்பட்ட குடத்தில் வைத்து, பூஜித்து, பன்னிரண்டாம் நாளில் வேதம் அறிந்த பிராமணருக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

ஏவம் க்ரு'தே பலம் ப்ராப்தம் யத் புரா பார்திவேந து । தஸ்யாஹம் ஸம்ப்ரவக்ஷ்யாமி வத்ஸநாம்நா மஹாமுநே ।। ௪௨.

இவ்வாறு செய்தால், பழைய காலத்தில் ஒரு மன்னன் பெற்ற பலனை, வத்சன் என்ற பெயரில் நான் இப்போது உமக்கு விளக்குகிறேன், மகா முனிவரே.

ஆஸீத் கிம்புருஷே வர்ஷே ராஜா பரமதார்மிகஃ । பாரதேதி ச விக்யாதஸ்தஸ்ய வத்ஸஃ ஸுதோऽபவத் ।। ௪௨.

கிம்புருஷ நாடில், உயர்ந்த தர்மம் கொண்ட ஒரு மன்னன் இருந்தான்; அவன் பெயர் பாரதன் என்று புகழ்பெற்றவன். அவனுக்கு வத்சன் என்ற மகன் பிறந்தான்.

ஸ ஶத்ருபிர்ஜிதஃ ஸம்க்யே ஹ்ரு'தகோஶோ த்விபாதவாந் । வநம் ப்ராயாத் ஸபத்நீகோ வஸிஷ்டஸ்யாஶ்ரமேऽவஸத் ।। ௪௨.

போரில் எதிரிகள் வென்று, அவனது பொக்கிஷமும் யானைகளும் பறிக்கப்பட்டன. மனைவியுடன் காட்டுக்குள் சென்று, வசிஷ்டர் ஆசிரமத்தில் தங்கினான்.

காலேந கச்சதா ஸோऽத வஸிஷ்டேந மஹர்ஷிணா । கிம் கார்யமிதி ஸ ப்ரோக்தோ வஸஸ்யஸ்மிந் மஹாஶ்ரமே ।। ௪௨.

காலம் கடந்தபோது, மகா முனிவர் வசிஷ்டர் அவனை நோக்கி, 'இந்த பெரிய ஆசிரமத்தில் நீயேன் வந்தாய்?' என்று கேட்டார்.

ராஜோவாச । பகவந் ஹ்ரு'தகோஶோऽஹம் ஹ்ரு'தராஜ்யோ விஶேஷதஃ । ஶத்ருபிர்ஹதஸம்கல்போ பவந்தம் ஶரணம் கதஃ । உபதேஶப்ரதாநேந ப்ரஸாதம் கர்துமர்ஹஸி ।। ௪௨.

மன்னன் சொன்னான்: 'பெரியவரே, என் பொக்கிஷமும் ராஜ்யமும் பறிக்கப்பட்டு, எதிரிகள் காரணமாக என் மனதாரும் உடைந்துவிட்டது. நான் உங்களை சரணடைந்துள்ளேன். எனக்கு உபதேசம் செய்து தயவு காட்ட வேண்டும்.'