வராஹபுராணம்

இஹ ஜந்மநி ஸௌபாக்யம் ஶ்ரீஃ காந்திஸ்துஷ்டிரேவ ச । தரித்ரோ வித்தவாந் ஸத்யஃ அபுத்ரோ லபதே ஸுதம் । அலக்ஷ்மீர்நஶ்யதே ஸத்யோ லக்ஷ்மீஃ ஸம்விஶதே க்ஷணாத் ।। ௪௧.

இந்த பிறப்பிலேயே நல்ல அதிர்ஷ்டம், செல்வம், அழகு, மனநிறைவு ஆகியவை கிடைக்கும்; ஏழை உடனே பணக்காரனாகி, பிள்ளையில்லாதவன் குழந்தையைப் பெறுவான்; துர்஭ாக்யம் உடனே நீங்கி, மகாலட்சுமி அந்தக் கணத்தில் வந்து குடியிருப்பாள்.

இஹ ஜந்மநி ஸௌபாக்யம் பரலோகே நிஶாமய । அஸ்மிந்நர்தே புராவ்ரு'த்தமிதிஹாஸம் புராதநம் ।। ௪௧.

இந்த உலகில் நல்ல அதிர்ஷ்டம் கிடைக்கும்; மறுபிறப்பில் என்ன நடக்கிறது என்பதை இப்போது கேள். இதற்காக பழமையான ஒரு கதையை நான் உனக்கு சொல்கிறேன்.

இஹ லோகேऽபவத் ராஜா வீரதந்வேதி விஶ்ருதஃ । ஸ கதாசித் வநம் ப்ராயாந் ம்ரு'கஹேதோஃ பரம்தபஃ ।। ௪௧.

இந்த உலகில் வீரதன்வன் என்று புகழ்பெற்ற ஒரு அரசர் இருந்தார்; ஒருநாள் அவர் மான்களை வேட்டையாட வனத்திற்கு சென்றார்.

வ்யாபாதயந் ம்ரு'ககணாந் தத்ரர்ஷிவநமத்யகஃ । ஜகாந ம்ரு'கரூபாந் ஸோऽஜ்ஞாநதோ ப்ராஹ்மணாந் ந்ரு'பஃ ।। ௪௧.

மான்களை வேட்டையாடிக் கொண்டிருந்தபோது, அவர் முனிவர்களின் வனத்தின் நடுவில் சென்றார்; அங்கு, தெரியாமல், மான்கள் வடிவம் எடுத்திருந்த பிராமணர்களை அந்த அரசர் கொன்றார்.

ப்ராதரஸ்தத்ர பஞ்சாஶந்ம்ரு'கரூபேண ஸம்ஸ்திதாஃ । ஸம்வர்தஸ்ய ஸுதா ப்ரஹ்மந் வேதாத்யயநதத்பராஃ ।। ௪௧.

அங்கு ஐம்பது சகோதரர்கள், சம்வர்த்தரின் மகன்கள், வேதபடிப்பில் முழுமையாக ஈடுபட்டவர்கள், மான்கள் வடிவத்தில் இருந்தார்கள்.

ஸத்யதபா உவாச । காரணம் கிம் ஸமாஶ்ரித்ய தே சக்ருர்ம்ரு'கரூபதாம் । ஏதந்மே கௌதுகம் ப்ரஹ்மந் ப்ரணதஸ்ய ப்ரஸீத மே ।। ௪௧.

சத்யதபன் கேட்டார்: 'அவர்கள் ஏன் மான்கள் வடிவம் எடுத்தார்கள்? இந்த விஷயத்தை நான் அறிய ஆவலாக இருக்கிறேன், தயவு செய்து எனக்கு விளக்குங்கள்.'

துர்வாஸா உவாச । தே கதாசித் வநம் யாதா த்ரு'ஷ்ட்வா ஹரிணபோதகாந் । ஜாதமாத்ராந் ஸ்வமாத்ரா து விஹீநாந் த்ரு'ஶ்ய ஸத்தம । ஏகைகம் ஜக்ரு'ஹுஸ்தே ஹி தே ம்ரு'தாஃ ஸ்கந்தஸம்ஸ்திதாஃ ।। ௪௧.

துர்வாசர் சொன்னார்: 'ஒருநாள் அவர்கள் காட்டுக்குச் சென்றபோது, தாயால் கைவிடப்பட்டு பிறந்த புதுமான்குட்டிகளைப் பார்த்தார்கள்; ஒவ்வொருவரும் ஒரு குட்டியை எடுத்துக்கொண்டு தோளில் வைத்தபோது, அவர்கள் உயிரிழந்தார்கள்.'

ததஸ்தே துஃகிதாஃ ஸர்வே யயுஃ பிதரமந்திகம் । ஊசுஶ்ச வசநம் சேதம் ம்ரு'கஹிம்ஸாம்ரு'தே முநே ।। ௪௧.

அப்போது அவர்கள் அனைவரும் துயரத்தில் தங்கள் தந்தையிடம் சென்று, மான்களை கொன்றதற்காக இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னார்கள்.

ரு'ஷிபுத்ரகா ஊசுஃ । ஜாதமாத்ரா ம்ரு'காஃ பஞ்ச அஸ்மாபிர்நிஹதா முநே । அகாமதஸ்ததோऽஸ்மாகம் ப்ராயஶ்சித்தம் விதீயதாம் ।। ௪௧.

முனிவரின் மகன்கள் கூறினார்கள்: 'முனிவரே, நாம் ஐந்து புதுமான்களை அறியாமல் கொன்றுவிட்டோம்; இது அறியாமல் நடந்ததால், எங்களுக்கு என்ன பாவநிவாரணம் செய்ய வேண்டும் என்று சொல்லுங்கள்.'

ஸம்வர்த்த உவாச । மத்பிதா ஹிம்ஸகஸ்த்வாஸீதஹம் தஸ்மாத் விஶேஷதஃ । பவந்தஃ பாபகர்மாணஃ ஸம்ஜாதா மம புத்ரகாஃ ।। ௪௧.

சம்வர்த்தர் சொன்னார்: 'என் தந்தை கொடூரமானவர்; அதனால் நானும் அதைவிட கொடூரமானவன். அதனால், என் மக்களாகிய நீங்கள் பாவகரமான செயல்களுடன் பிறந்துள்ளீர்கள்.'

இதாநீம் ம்ரு'கசர்மாணி பரிதாய யதவ்ரதாஃ । சரக்வம் பஞ்சவர்ஷாணி ததஃ ஶுத்தா பவிஷ்யத ।। ௪௧.

இப்போது நீங்கள் மான்மீசை அணிந்து, தவம் மேற்கொண்டு, ஐந்து ஆண்டுகள் காட்டில் வாழ வேண்டும்; அதன் பிறகு நீங்கள் பாவமின்றி தூயவர்களாக ஆகுவீர்கள்.

ஏவமுக்தாஸ்து தே புத்ரா ம்ரு'கசர்மோபவீதிநஃ । வநம் விவிஶுரவ்யக்ரா ஜபந்தோ ப்ரஹ்ம ஶாஶ்வதம் ।। ௪௧.

அப்படி கூறப்பட்டபின், அந்த மகன்கள் மான்மீசை மேலாடையாக அணிந்து, கவலையின்றி காட்டுக்குள் சென்று, நிலையான பிரம்மத்தை ஜபித்தார்கள்.

ததா வர்ஷே வ்யதிக்ராந்தே வீரதந்வா மஹீபதிஃ । தத்ராஜகாம யஸ்மிம்ஸ்தே சரந்தி ம்ரு'கரூபிணஃ ।। ௪௧.

அவ்வாறு ஒரு வருடம் கடந்தபோது, வீரதன்வன் என்ற அரசர், அவர்கள் மான்கள் வடிவத்தில் இருந்த இடத்துக்கு வந்தார்.

தே சாப்யேகதரோர்மூலே ம்ரு'கசர்ம்மோபவீதிநஃ । ஜபந்தஃ ஸம்ஸ்திதாஸ்தே ஹி ராஜ்ஞா த்ரு'ஷ்ட்வா ம்ரு'கா இதி । மத்வா வித்தாஸ்து யுகபந்ம்ரு'தாஸ்தே ப்ரஹ்மவாதிநஃ ।। ௪௧.

அங்கு ஒரு மரத்தின் அடியில், மான்மீசை மேலாடையாக அணிந்து, ஜபம் செய்து நின்றிருந்தார்கள்; அரசர் அவர்களை மான்கள் என்று எண்ணி, ஒரே நேரத்தில் அம்பு எய்து, அந்த பிரம்மவாதிகளை கொன்றார்.

தாந் த்ரு'ஷ்ட்வா து ம்ரு'தாந் ராஜா ப்ராஹ்மணாந் ஸம்ஶிதவ்ரதாந் । பயேந வேபமாநஸ்து தேவராதாஶ்ரமம் யயௌ । தத்ராப்ரு'ச்சத் ப்ரஹ்மவத்யா மமாயாதா மஹாமுநே ।। ௪௧.

அந்த பிராமணர்கள் தவம் கடைப்பிடித்து இறந்ததை பார்த்த அரசர், பயத்தில் நடுங்கி, தேவராத முனிவரின் ஆசிரமத்திற்குச் சென்று, 'முனிவரே, எனக்கு பிராமணகொலை பாவம் ஏற்பட்டுவிட்டது' என்று கேட்டார்.

ஆமூல்ய தத் வதம் வ்ரு'த்தம் கதயித்வா நராதிபஃ । ப்ரு'ஶம் ஶோகபரீதாத்மா ருரோத ப்ரு'ஶதுஃகிதஃ ।। ௪௧.

அந்தக் கொலை நடந்ததை முழுவதும் சொன்ன அரசர், மிகுந்த துயரத்தில் மனம் அழுந்தி, கண்கலங்கிக் கதறினார்.

ஸ ரு'ஷிர்தேவராதஸ்து ருதந்தம் ந்ரு'பஸத்தமம் । உவாச மா பைர்ந்ரு'பதே அபநேஷ்யாமி பாதகம் ।। ௪௧.

அப்போது தேவராத முனிவர் அழும் அந்தச் சிறந்த அரசரிடம், 'அரசே, பயப்படாதீர்; உங்கள் பாவத்தை நான் நீக்கிவிடுவேன்' என்று சொன்னார்.

பாதாலே ஸுதலாக்யே ச யதா தாத்ரீ நிமஜ்ஜதீ । உத்த்ரு'தா தேவதேவேந விஷ்ணுநா க்ரோடமூர்த்திநா ।। ௪௧.

பாதாளத்தில் சுதலா என்று அழைக்கப்படும் பூமி எப்படி முழுமையாக மூழ்கி, பன்றி உருவம் எடுத்த விஷ்ணு தேவனால் மீட்டெடுக்கப்பட்டது போல,

தத்வத் பவந்தம் ராஜேந்த்ர ப்ரஹ்மவத்யாபரிப்லுதம் । உத்தரிஷ்யதி தேவோऽஸௌ ஸ்வயமேவ ஜநார்தநஃ ।। ௪௧.

அதேபோல், ராஜேந்திரா, பிராமணனை கொன்ற பாவத்தில் மூழ்கிய உம்மையும், ஜனார்த்தனன் என்ற அந்த தேவன் தானே வந்து காப்பாற்றுவான்.

ஏவமுக்தஸ்ததோ ராஜா ஹர்ஷிதோ வாக்யமப்ரவீத் । கதரேண ப்ரகாரேண ஸ மே தேவஃ ப்ரஸீததி । ப்ரஸந்நே சாஶுபம் ஸர்வம் யேந நஶ்யதி ஸத்தம ।। ௪௧.

இவ்வாறு கேட்டபின், அந்த மன்னன் மகிழ்ச்சியுடன் சொன்னான்: "எந்த வழியில் அந்த தேவன் எனக்கு அருள் செய்கிறான்? அவர் திருப்தியடைந்தால், எந்த காரணத்தால் எல்லா தீமையும் நீங்கும், அருமைமிக்கவரே?"

துர்வாஸா உவாச । ஏவமுக்தோ முநிஸ்தேந தேவராத இமம் வ்ரதம் । ஆசக்யௌ ஸோऽபி தம் க்ரு'த்வா புக்த்வா போகாந்ஸுபுஷ்கலாந் ।। ௪௧.

துர்வாசர் சொன்னார்: இவ்வாறு கேட்டபோது, தேவராதன் அந்த விரதத்தை விளக்கினான்; அதனை செய்து, மிகுந்த இன்பங்களை அனுபவித்தான்.

முத்யுகாலே முநிஶ்ரேஷ்ட ஸௌவர்ணேந விராஜதா । விமாநேநாகமத் ஸ்வர்கமிந்த்ரலோகம் ஸ பார்திவஃ ।। ௪௧.

மரண நேரத்தில், முனிவர்களில் சிறந்தவரே, அந்த மன்னன் பொன்னால் ஆன ஒளிவீசும் விமானத்தில் ஏறி, இந்திரனின் உலகமான சுவர்க்கத்திற்குச் சென்றான்.

தஸ்யேந்த்ரஸ்த்வர்க்யமாதாய ப்ரத்யுத்தாநேந நிர்யயௌ । ஆயாந்தமிந்த்ரம் த்ரு'ஷ்ட்வா து தமூசுர்விஷ்ணுகிம்கராஃ । ந த்ரஷ்டவ்யோ தேவராஜஸ்த்வத்தீநஸ்தபஸா இதி ।। ௪௧.

இந்திரன் அர்ச்சனை பொருளை எடுத்துக் கொண்டு வரவேற்க வந்தான்; இந்திரனை வருவதைப் பார்த்த விஷ்ணுவின் சேவகர்கள், "தவம் இல்லாதவருக்கு தேவராஜனைப் பார்க்க முடியாது" என்று கூறினர்.

ஏவம் ஸர்வே லோகபாலா நிர்யயுஸ்தஸ்ய தேஜஸா । ப்ரத்யாக்யாதாஶ்ச தைர்விஷ்ணுகிம்கரைர்ஹீநகர்மணஃ । ஏவம் ஸ ஸத்யலோகாந்தம் கதோ ராஜா மஹாமுநே ।। ௪௧.

அந்த மன்னனின் ஒளியால் எல்லா உலகங்களின் காவலர்களும் வெளியே வந்தார்கள்; ஆனால் குறைபாடுள்ள செயல்களால் விஷ்ணுவின் சேவகர்கள் அவர்களை அனுமதிக்கவில்லை. இப்படித்தான் அந்த மன்னன் சத்தியலோகத்தின் இறுதிக்குச் சென்றான், மகா முனிவரே.

அபுநர்மாரகே லோகே தாஹப்ரலயவர்ஜ்ஜிதே । அத்யாபி திஷ்டதே தேவைஃ ஸ்தூயமாநோ மஹாந்ரு'பஃ । ப்ரஸந்நே யஜ்ஞபுருஷே கிம் சித்ரம் யேந தத்பவேத் ।। ௪௧.

மறுபடியும் பிறப்பு, சுடுதல், அழிவு இல்லாத உலகத்தில், அந்த மகா மன்னன் இன்னும் இப்போது தேவர்களால் போற்றப்படுகிறான். யஜ்ஞபுருஷன் திருப்தியடைந்தால், அதனால் எது நடந்தாலும் அதிசயம் இல்லை.

இஹ ஜந்மநி ஸௌபாக்யமாயுராரோக்யஸம்பதஃ । ஏகைகா விதிநோபாஸ்தா ததாத்யம்ரு'தமுத்தமம் ।। ௪௧.

இந்த பிறவியில், அதிர்ஷ்டம், ஆயுள், ஆரோக்கியம், செல்வம் — ஒவ்வொன்றும் விதிப்படி வழிபாடு செய்தால் கிடைக்கும்; அது உயர்ந்த அமரத்துவத்தையும் தரும்.

கிம் புநர்வர்ஷஸம்பூர்ணே ஸ ததாதி ஸ்வகம் பதம் । நாராயணஶ்சதுர்மூர்த்திஃ பரார்த்யம் ச ந ஸம்ஶயஃ ।। ௪௧.

முழு வருட விரதம் முடிந்தால் என்ன? நாராயணன், நான்கு உருவங்களோடு, தன் உயர்ந்த இடத்தையே அளிப்பான்; இதில் சந்தேகம் இல்லை.

யதைவோத்த்ரு'தவாந் வேதாந் மத்ஸ்யரூபேண கேஶவஃ । க்ஷீராம்புதௌ மத்யமாநே மந்தரம் த்ரு'தவாந் ப்ரபுஃ । தத்வச்ச கூர்மரூபாக்யா த்விதீயா பஶ்ய வைஷ்ணவீ ।। ௪௧.

கேசவன் மீன் உருவம் எடுத்து வேதங்களை மீட்டது போலவும், கடலைக் கடைந்தபோது மந்தரமலையைத் தாங்கியது போலவும், அதுபோல் கூர்மம் எனப்படும் இரண்டாம் வைஷ்ணவ உருவத்தையும் நீ காண்.

யதா ரஸாதலாத் க்ஷ்மாம் ச த்ரு'தவாந் புருஷோத்தமஃ । வராஹரூபீ தத்வச்ச த்ரு'தீயா பஶ்ய வைஷ்ணவீ ।। ௪௧.

பரமபுருஷன் பன்றி உருவம் எடுத்து பூமியை பாதாளத்திலிருந்து தூக்கியது போல, அதுபோல் மூன்றாம் வைஷ்ணவ உருவத்தையும் நீ காண்.