வராஹபுராணம்

ஸர்வஜ்ஞாயேதி கண்டம் து ப்ரஜாநாம் பதயே ஶிரஃ । ப்ரத்யும்நாயேதி ச புஜௌ திவ்யாஸ்த்ராய ஸுதர்ஶநம் । அம்ரு'தோத்பவாய ஶங்கம் து ஏஷ தேவார்சநே விதிஃ ।। ௪௧.

கழுத்தில் 'சர்வஜ்ஞாய' என்றும், தலையில் 'பிரஜாநாம் பதயே' என்றும், தோள்களில் 'பிரத்யும்னாய' என்றும், சக்கரத்தில் 'திவ்யாயுதாய' என்றும், சங்கு மீது 'அமிர்தோத்பவாய' என்றும் கூற வேண்டும். இதுவே தெய்வத்தை வழிபடும் முறையாகும்.

ஏவமப்யர்ச்ய மேதாவீ தஸ்மிந் கும்பே து விந்யஸேத் । ஸௌவர்ணம் ரௌப்யதாம்ரம் வா பாத்ரம் விபவஶக்திதஃ ।। ௪௧.

இவ்வாறு ஆராதனை செய்த பின், அந்தக் கலசத்தில் தன் திறமைக்கு ஏற்ப பொன், வெள்ளி அல்லது செம்பு பாத்திரம் ஒன்றை வைக்க வேண்டும்.

ஸர்வபீஜைஸ்து ஸம்பூர்ணம் ஸ்தாபயித்வா விசக்ஷணஃ । தத்ர ஶக்த்யா து ஸௌவர்ணம் வாராஹம் காரயேத் புதஃ ।। ௪௧.

அந்த பாத்திரத்தை எல்லா விதமான விதைகளாலும் நிரப்பி, தன் திறமைக்கு ஏற்ப பொன்னால் வராஹ உருவத்தை அங்கே உருவாக்க வேண்டும்.

தம்ஷ்ட்ராக்ரேணோத்த்ரு'தாம் ப்ரு'த்வீம் ஸபர்வதவநத்ருமாம் । மாதவம் மதுஹந்தாரம் வாராஹம் ரூபமாஸ்திதம் ।। ௪௧.

தன் பல்லின் முனையில் மலைகளும் காடுகளும் மரங்களும் உடைய பூமியை உயர்த்திய மாதவன், மதுவை அழித்தவன், வராஹ ரூபத்தை எடுத்தான்.

ஸர்வபீஜப்ரு'தே பாத்ரே ரத்நகர்பம் கடோபரி । ஸ்தாபயேத் பரமம் தேவம் ஜாதரூபமயம் ஹரிம் ।। ௪௧.

எல்லா விதை நிரம்பிய பாத்திரத்தின் மேல், அந்த ரத்தின வடிவை கலசத்தின் மேல் வைத்து, பொன்னால் ஆன பரம தேவன் ஹரியை நிறுவ வேண்டும்.

ஸிதவஸ்த்ரயுகச்சந்நம் தாம்ரபாத்ரம் து வை முநே । ஸ்தாப்யார்ச்சயேத் கந்தபுஷ்பைர்நைவேத்யைர்விவிதைஃ ஶுபைஃ ।। ௪௧.

அந்தச் செம்பு பாத்திரத்தை வெள்ளை உடைகள் இரண்டால் மூடி, வாசனை மலர்களாலும் பலவிதமான நல்ல நைவேத்தியங்களாலும் அதை ஆராதிக்க வேண்டும், முனிவரே.

புஷ்பமண்டலிகாம் க்ரு'த்வா ஜாகரம் தத்ர காரயேத் । ப்ராதுர்பாவாந் ஹரேஸ்தத்ர வாசயேத் பாவயேத் புதஃ ।। ௪௧.

மலர்களால் ஒரு வட்டம் அமைத்து, அங்கே ஜாகரணம் செய்து, ஹரியின் அவதாரங்களைப் பாடி, மனதில் நினைத்து, புத்திசாலி ஒருவர் தியானிக்க வேண்டும்.

ஏவம் ஸந்நியமஸ்யாந்தம் ப்ரபாதே உதிதே ரவௌ । ஶுசிஃ ஸ்நாத்வா ஹரிம் பூஜ்ய ப்ராஹ்மணாய நிவேதயேத் ।। ௪௧.

இவ்வாறு விரதம் முடிந்ததும், காலை சூரியன் உதிக்கும் போது, தூய்மையுடன் நீராடி, ஹரியை வழிபட்டு, பிராமணருக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

வேதவேதாங்கவிதுஷே ஸாதுவ்ரு'த்தாய தீமதே । விஷ்ணுபக்தாய விப்ரர்ஷே விஶேஷேண ப்ரதாபயேத் ।। ௪௧.

வேதம், வேதாங்கங்கள் தெரிந்த, நல்ல பழக்கம் உடைய, புத்திசாலி, விஷ்ணு பக்தி கொண்ட பிராமணருக்கு, குறிப்பாக, இதை அர்ப்பணிக்க வேண்டும், முனிவர்களில் சிறந்தவரே.

தேவம் ஸகும்பம் தம் தத்த்வா ஹரிம் வாராஹரூபிணம் । ப்ராஹ்மணாய பவேத் யத்தி பலம் தந்மே நிஶாமய ।। ௪௧.

வராக ரூபத்தில் உள்ள ஹரியின் உருவத்தையும், ஒரு குடத்தையும் ஒரு பிராமணருக்கு தரும் போது கிடைக்கும் பலனை நான் இப்போது சொல்கிறேன், கவனமாக கேள்.

இஹ ஜந்மநி ஸௌபாக்யம் ஶ்ரீஃ காந்திஸ்துஷ்டிரேவ ச । தரித்ரோ வித்தவாந் ஸத்யஃ அபுத்ரோ லபதே ஸுதம் । அலக்ஷ்மீர்நஶ்யதே ஸத்யோ லக்ஷ்மீஃ ஸம்விஶதே க்ஷணாத் ।। ௪௧.

இந்த பிறப்பிலேயே நல்ல அதிர்ஷ்டம், செல்வம், அழகு, மனநிறைவு ஆகியவை கிடைக்கும்; ஏழை உடனே பணக்காரனாகி, பிள்ளையில்லாதவன் குழந்தையைப் பெறுவான்; துர்஭ாக்யம் உடனே நீங்கி, மகாலட்சுமி அந்தக் கணத்தில் வந்து குடியிருப்பாள்.

இஹ ஜந்மநி ஸௌபாக்யம் பரலோகே நிஶாமய । அஸ்மிந்நர்தே புராவ்ரு'த்தமிதிஹாஸம் புராதநம் ।। ௪௧.

இந்த உலகில் நல்ல அதிர்ஷ்டம் கிடைக்கும்; மறுபிறப்பில் என்ன நடக்கிறது என்பதை இப்போது கேள். இதற்காக பழமையான ஒரு கதையை நான் உனக்கு சொல்கிறேன்.

இஹ லோகேऽபவத் ராஜா வீரதந்வேதி விஶ்ருதஃ । ஸ கதாசித் வநம் ப்ராயாந் ம்ரு'கஹேதோஃ பரம்தபஃ ।। ௪௧.

இந்த உலகில் வீரதன்வன் என்று புகழ்பெற்ற ஒரு அரசர் இருந்தார்; ஒருநாள் அவர் மான்களை வேட்டையாட வனத்திற்கு சென்றார்.

வ்யாபாதயந் ம்ரு'ககணாந் தத்ரர்ஷிவநமத்யகஃ । ஜகாந ம்ரு'கரூபாந் ஸோऽஜ்ஞாநதோ ப்ராஹ்மணாந் ந்ரு'பஃ ।। ௪௧.

மான்களை வேட்டையாடிக் கொண்டிருந்தபோது, அவர் முனிவர்களின் வனத்தின் நடுவில் சென்றார்; அங்கு, தெரியாமல், மான்கள் வடிவம் எடுத்திருந்த பிராமணர்களை அந்த அரசர் கொன்றார்.

ப்ராதரஸ்தத்ர பஞ்சாஶந்ம்ரு'கரூபேண ஸம்ஸ்திதாஃ । ஸம்வர்தஸ்ய ஸுதா ப்ரஹ்மந் வேதாத்யயநதத்பராஃ ।। ௪௧.

அங்கு ஐம்பது சகோதரர்கள், சம்வர்த்தரின் மகன்கள், வேதபடிப்பில் முழுமையாக ஈடுபட்டவர்கள், மான்கள் வடிவத்தில் இருந்தார்கள்.

ஸத்யதபா உவாச । காரணம் கிம் ஸமாஶ்ரித்ய தே சக்ருர்ம்ரு'கரூபதாம் । ஏதந்மே கௌதுகம் ப்ரஹ்மந் ப்ரணதஸ்ய ப்ரஸீத மே ।। ௪௧.

சத்யதபன் கேட்டார்: 'அவர்கள் ஏன் மான்கள் வடிவம் எடுத்தார்கள்? இந்த விஷயத்தை நான் அறிய ஆவலாக இருக்கிறேன், தயவு செய்து எனக்கு விளக்குங்கள்.'

துர்வாஸா உவாச । தே கதாசித் வநம் யாதா த்ரு'ஷ்ட்வா ஹரிணபோதகாந் । ஜாதமாத்ராந் ஸ்வமாத்ரா து விஹீநாந் த்ரு'ஶ்ய ஸத்தம । ஏகைகம் ஜக்ரு'ஹுஸ்தே ஹி தே ம்ரு'தாஃ ஸ்கந்தஸம்ஸ்திதாஃ ।। ௪௧.

துர்வாசர் சொன்னார்: 'ஒருநாள் அவர்கள் காட்டுக்குச் சென்றபோது, தாயால் கைவிடப்பட்டு பிறந்த புதுமான்குட்டிகளைப் பார்த்தார்கள்; ஒவ்வொருவரும் ஒரு குட்டியை எடுத்துக்கொண்டு தோளில் வைத்தபோது, அவர்கள் உயிரிழந்தார்கள்.'

ததஸ்தே துஃகிதாஃ ஸர்வே யயுஃ பிதரமந்திகம் । ஊசுஶ்ச வசநம் சேதம் ம்ரு'கஹிம்ஸாம்ரு'தே முநே ।। ௪௧.

அப்போது அவர்கள் அனைவரும் துயரத்தில் தங்கள் தந்தையிடம் சென்று, மான்களை கொன்றதற்காக இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னார்கள்.

ரு'ஷிபுத்ரகா ஊசுஃ । ஜாதமாத்ரா ம்ரு'காஃ பஞ்ச அஸ்மாபிர்நிஹதா முநே । அகாமதஸ்ததோऽஸ்மாகம் ப்ராயஶ்சித்தம் விதீயதாம் ।। ௪௧.

முனிவரின் மகன்கள் கூறினார்கள்: 'முனிவரே, நாம் ஐந்து புதுமான்களை அறியாமல் கொன்றுவிட்டோம்; இது அறியாமல் நடந்ததால், எங்களுக்கு என்ன பாவநிவாரணம் செய்ய வேண்டும் என்று சொல்லுங்கள்.'

ஸம்வர்த்த உவாச । மத்பிதா ஹிம்ஸகஸ்த்வாஸீதஹம் தஸ்மாத் விஶேஷதஃ । பவந்தஃ பாபகர்மாணஃ ஸம்ஜாதா மம புத்ரகாஃ ।। ௪௧.

சம்வர்த்தர் சொன்னார்: 'என் தந்தை கொடூரமானவர்; அதனால் நானும் அதைவிட கொடூரமானவன். அதனால், என் மக்களாகிய நீங்கள் பாவகரமான செயல்களுடன் பிறந்துள்ளீர்கள்.'

இதாநீம் ம்ரு'கசர்மாணி பரிதாய யதவ்ரதாஃ । சரக்வம் பஞ்சவர்ஷாணி ததஃ ஶுத்தா பவிஷ்யத ।। ௪௧.

இப்போது நீங்கள் மான்மீசை அணிந்து, தவம் மேற்கொண்டு, ஐந்து ஆண்டுகள் காட்டில் வாழ வேண்டும்; அதன் பிறகு நீங்கள் பாவமின்றி தூயவர்களாக ஆகுவீர்கள்.

ஏவமுக்தாஸ்து தே புத்ரா ம்ரு'கசர்மோபவீதிநஃ । வநம் விவிஶுரவ்யக்ரா ஜபந்தோ ப்ரஹ்ம ஶாஶ்வதம் ।। ௪௧.

அப்படி கூறப்பட்டபின், அந்த மகன்கள் மான்மீசை மேலாடையாக அணிந்து, கவலையின்றி காட்டுக்குள் சென்று, நிலையான பிரம்மத்தை ஜபித்தார்கள்.

ததா வர்ஷே வ்யதிக்ராந்தே வீரதந்வா மஹீபதிஃ । தத்ராஜகாம யஸ்மிம்ஸ்தே சரந்தி ம்ரு'கரூபிணஃ ।। ௪௧.

அவ்வாறு ஒரு வருடம் கடந்தபோது, வீரதன்வன் என்ற அரசர், அவர்கள் மான்கள் வடிவத்தில் இருந்த இடத்துக்கு வந்தார்.

தே சாப்யேகதரோர்மூலே ம்ரு'கசர்ம்மோபவீதிநஃ । ஜபந்தஃ ஸம்ஸ்திதாஸ்தே ஹி ராஜ்ஞா த்ரு'ஷ்ட்வா ம்ரு'கா இதி । மத்வா வித்தாஸ்து யுகபந்ம்ரு'தாஸ்தே ப்ரஹ்மவாதிநஃ ।। ௪௧.

அங்கு ஒரு மரத்தின் அடியில், மான்மீசை மேலாடையாக அணிந்து, ஜபம் செய்து நின்றிருந்தார்கள்; அரசர் அவர்களை மான்கள் என்று எண்ணி, ஒரே நேரத்தில் அம்பு எய்து, அந்த பிரம்மவாதிகளை கொன்றார்.

தாந் த்ரு'ஷ்ட்வா து ம்ரு'தாந் ராஜா ப்ராஹ்மணாந் ஸம்ஶிதவ்ரதாந் । பயேந வேபமாநஸ்து தேவராதாஶ்ரமம் யயௌ । தத்ராப்ரு'ச்சத் ப்ரஹ்மவத்யா மமாயாதா மஹாமுநே ।। ௪௧.

அந்த பிராமணர்கள் தவம் கடைப்பிடித்து இறந்ததை பார்த்த அரசர், பயத்தில் நடுங்கி, தேவராத முனிவரின் ஆசிரமத்திற்குச் சென்று, 'முனிவரே, எனக்கு பிராமணகொலை பாவம் ஏற்பட்டுவிட்டது' என்று கேட்டார்.

ஆமூல்ய தத் வதம் வ்ரு'த்தம் கதயித்வா நராதிபஃ । ப்ரு'ஶம் ஶோகபரீதாத்மா ருரோத ப்ரு'ஶதுஃகிதஃ ।। ௪௧.

அந்தக் கொலை நடந்ததை முழுவதும் சொன்ன அரசர், மிகுந்த துயரத்தில் மனம் அழுந்தி, கண்கலங்கிக் கதறினார்.

ஸ ரு'ஷிர்தேவராதஸ்து ருதந்தம் ந்ரு'பஸத்தமம் । உவாச மா பைர்ந்ரு'பதே அபநேஷ்யாமி பாதகம் ।। ௪௧.

அப்போது தேவராத முனிவர் அழும் அந்தச் சிறந்த அரசரிடம், 'அரசே, பயப்படாதீர்; உங்கள் பாவத்தை நான் நீக்கிவிடுவேன்' என்று சொன்னார்.

பாதாலே ஸுதலாக்யே ச யதா தாத்ரீ நிமஜ்ஜதீ । உத்த்ரு'தா தேவதேவேந விஷ்ணுநா க்ரோடமூர்த்திநா ।। ௪௧.

பாதாளத்தில் சுதலா என்று அழைக்கப்படும் பூமி எப்படி முழுமையாக மூழ்கி, பன்றி உருவம் எடுத்த விஷ்ணு தேவனால் மீட்டெடுக்கப்பட்டது போல,

தத்வத் பவந்தம் ராஜேந்த்ர ப்ரஹ்மவத்யாபரிப்லுதம் । உத்தரிஷ்யதி தேவோऽஸௌ ஸ்வயமேவ ஜநார்தநஃ ।। ௪௧.

அதேபோல், ராஜேந்திரா, பிராமணனை கொன்ற பாவத்தில் மூழ்கிய உம்மையும், ஜனார்த்தனன் என்ற அந்த தேவன் தானே வந்து காப்பாற்றுவான்.