வராஹபுராணம்

ௐகூர்மாய பாதௌ ப்ரதமம் ப்ரபூஜ்ய நாராயணேதி ஹரேஃ கடிம் ச । ஸம்கர்ஷணாயேத்யுதரம் விஶோகே- த்யுரோபவாயேதி ததைவ கண்டம் । ஸுபாஹவேத்யேவ புஜௌ ஶிரஶ்ச நமோ விஶாலாய ரதாங்கஸாரம் ।। ௪௦.

முதலில் 'ஓம் கூர்மாய' எனும் மந்திரத்தால் பாதங்களை வழிபட வேண்டும்; பிறகு 'நாராயண' என்று ஹரியின் இடுப்பை, 'சங்கர்ஷண' என்று வயிற்றை, 'விஷோக' என்று கழுத்தை, 'சுபாஹு' என்று தோள்களை, 'விசாலனுக்கு வணக்கம், ரதச்சக்கம் ஏந்துபவன்' என்று தலைக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

ஸ்வநாமமந்த்ரேண ஸுகந்தபுஷ்பை- ர்நாநாநிவேத்யைர்விவிதைஃ பலைஶ்ச । அப்யர்ச்ய தேவம் கலஶம் ததக்ரே ஸம்ஸ்தாப்ய மால்யைஃ ஸிதகண்டதாம ।। ௪௦.

தனது பெயரைச் சொல்லி, வாசனை மலர்களாலும் பலவகை நைவேத்தியங்களாலும் பலவிதமான பழங்களாலும் இறைவனை ஆராதித்து, அந்தக் கலசத்தின் முன்பு மாலைகளும் வெள்ளை கழுத்துக்கொடியும் அணிவித்து வைக்க வேண்டும்.

தம் ரத்நகர்பம் து புரேவ க்ரு'த்வா ஸ்வஶக்திதோ ஹேமமயம் து தேவம் । ஸமந்தரம் கூர்மரூபேண க்ரு'த்வா ஸம்ஸ்தாப்ய தாம்ரே க்ரு'தபூர்ணபாத்ரே । பூர்ணகடஸ்யோபரி ஸம்நிவேஶ்ய ஶ்வோ ப்ராஹ்மணாயைவமேவம் து தத்யாத் ।। ௪௦.

முந்தைய முறையைப் போலவே, தன் திறமைக்கு ஏற்ப பொன்னால் அல்லது ரத்தினங்களால் ஆன இறைவனை உருவாக்கி, கடலைக் குறிக்கும் ஆமை வடிவத்தையும் செய்து, நெய் நிரம்பிய செம்பு பாத்திரத்தில் வைக்க வேண்டும். அதை முழு கலசத்தின் மேல் வைத்து, மறுநாள் அந்த முறையிலேயே ஒரு பிராமணருக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

ஶ்வோ ப்ராஹ்மணாந் போஜ்ய ஸதக்ஷிணாம்ஶ்ச யதாஶக்த்யா ப்ரீணயேத் தேவதேவம் । நாராயணம் கூர்மரூபேண பஶ்சாத் ததா ஸ்வயம் புஞ்ஜீத ஸப்ரு'த்யவர்கஃ ।। ௪௦.

அடுத்த நாள், பிராமணர்களை உணவாலும் தக்கSouth பரிசுகளாலும் தன் திறமைக்கு ஏற்ப திருப்திப்படுத்தி, தேவாதி தேவனை மகிழ்விக்க வேண்டும். பிறகு, ஆமை வடிவில் நாராயணனை வழிபட்ட பின்பு, தானும் தன் குடும்பத்தினருடன் சேர்ந்து உணவு உண்ணலாம்.

ஏவம் க்ரு'தே விப்ர ஸமஸ்தபாபம் விநஶ்யதே நாத்ர குர்யாத் விசாரம் । ஸம்ஸாரசக்ரம் து விஹாய ஶுத்தம் ப்ராப்நோதி லோகம் ச ஹரேஃ புராணம் । ப்ரயாந்தி பாபாநி விநாஶமாஶு ஶ்ரீமாம்ஸ்ததா ஜாயதே ஸத்யதர்மஃ ।। ௪௦.

முனிவரே, இவ்வாறு செய்தால் எல்லா பாவங்களும் அழிகின்றன—இதில் சந்தேகம் இல்லை. பிறவி சுழற்சியைக் கைவிட்டு, தூயதும் பழமையான ஹரியின் உலகை அடைவான். பாவங்கள் விரைவில் அழிந்து, செல்வம் பெருகி, உண்மையான தர்மத்தில் நிலைபெறுவான்.

அநேகஜந்மாந்தரஸம்சிதாநி நஶ்யந்தி பாபாநி நரஸ்ய பக்த்யா । ப்ராகுக்தரூபம் து பலம் பவேத நாராயணஸ்துஷ்டிமாயாதி ஸத்யஃ ।। ௪௦.

பல பிறவிகளில் சேர்த்த பாவங்கள் கூட பக்தியால் அழிகின்றன. முன்பு கூறிய பலனும் கிடைக்கும்; நாராயணன் உடனே மகிழ்வான்.

துர்வாஸா உவாச । ஏவம் மாகே ஸிதே பக்ஷே த்வாதஶீம் தரணீப்ரு'தஃ । வராஹஸ்ய ஶ்ர்ரு'ணுஷ்வாத்யாம் முநே பரமதார்மிக ।। ௪௧.

துர்வாசர் கூறினார்: மாக மாதத்தின் சுக்லபட்சத்தில், பன்னிரண்டாம் நாளில், பூமியைத் தாங்குபவரே, நீ உயர்ந்த தர்மத்தை உடைய முனிவரே, இப்போது வராக விரதத்தின் முதன்மை முறையை கேள்.

ப்ராகுக்தேந விதாநேந ஸம்கல்பஸ்நாநமேவ ச । க்ரு'த்வா தேவம் ஸமப்யர்ச்ய ஏகாதஶ்யாம் விசக்ஷணஃ ।। ௪௧.

முன்பு கூறிய முறையின்படி, விரத தீர்மானமும் நீராடலும் செய்து, புத்திசாலி ஒருவன் பதினொன்றாம் நாளில் இறைவனை ஆராதிக்க வேண்டும்.

தூபநைவேத்யகந்தைஶ்ச அர்சயித்வாऽச்யுதம் நரஃ । பஶ்சாத் தஸ்யாக்ரதஃ கும்பம் ஜலபூர்ணம் து விந்யஸேத் ।। ௪௧.

தூபம், நைவேத்தியம், வாசனை ஆகியவற்றால் அச்யுதனை வழிபட்டு, பின்னர் அவன் முன்பு தண்ணீர் நிரம்பிய ஒரு கலசத்தை வைக்க வேண்டும்.

ௐ வாராஹாயேதி பாதௌ து மாதவாயேதி வை கடிம் । க்ஷேத்ரஜ்ஞாயேதி ஜடரம் விஶ்வரூபேத்யுரோ ஹரேஃ ।। ௪௧.

பாதங்களில் 'ஓம் வராஹாய' என்று, இடுப்பில் 'மாதவாய' என்று, வயிற்றில் 'க்ஷேத்ரஜ்ஞாய' என்று, மார்பில் 'விச்வரூப' என்று கூற வேண்டும்.

ஸர்வஜ்ஞாயேதி கண்டம் து ப்ரஜாநாம் பதயே ஶிரஃ । ப்ரத்யும்நாயேதி ச புஜௌ திவ்யாஸ்த்ராய ஸுதர்ஶநம் । அம்ரு'தோத்பவாய ஶங்கம் து ஏஷ தேவார்சநே விதிஃ ।। ௪௧.

கழுத்தில் 'சர்வஜ்ஞாய' என்றும், தலையில் 'பிரஜாநாம் பதயே' என்றும், தோள்களில் 'பிரத்யும்னாய' என்றும், சக்கரத்தில் 'திவ்யாயுதாய' என்றும், சங்கு மீது 'அமிர்தோத்பவாய' என்றும் கூற வேண்டும். இதுவே தெய்வத்தை வழிபடும் முறையாகும்.

ஏவமப்யர்ச்ய மேதாவீ தஸ்மிந் கும்பே து விந்யஸேத் । ஸௌவர்ணம் ரௌப்யதாம்ரம் வா பாத்ரம் விபவஶக்திதஃ ।। ௪௧.

இவ்வாறு ஆராதனை செய்த பின், அந்தக் கலசத்தில் தன் திறமைக்கு ஏற்ப பொன், வெள்ளி அல்லது செம்பு பாத்திரம் ஒன்றை வைக்க வேண்டும்.

ஸர்வபீஜைஸ்து ஸம்பூர்ணம் ஸ்தாபயித்வா விசக்ஷணஃ । தத்ர ஶக்த்யா து ஸௌவர்ணம் வாராஹம் காரயேத் புதஃ ।। ௪௧.

அந்த பாத்திரத்தை எல்லா விதமான விதைகளாலும் நிரப்பி, தன் திறமைக்கு ஏற்ப பொன்னால் வராஹ உருவத்தை அங்கே உருவாக்க வேண்டும்.

தம்ஷ்ட்ராக்ரேணோத்த்ரு'தாம் ப்ரு'த்வீம் ஸபர்வதவநத்ருமாம் । மாதவம் மதுஹந்தாரம் வாராஹம் ரூபமாஸ்திதம் ।। ௪௧.

தன் பல்லின் முனையில் மலைகளும் காடுகளும் மரங்களும் உடைய பூமியை உயர்த்திய மாதவன், மதுவை அழித்தவன், வராஹ ரூபத்தை எடுத்தான்.

ஸர்வபீஜப்ரு'தே பாத்ரே ரத்நகர்பம் கடோபரி । ஸ்தாபயேத் பரமம் தேவம் ஜாதரூபமயம் ஹரிம் ।। ௪௧.

எல்லா விதை நிரம்பிய பாத்திரத்தின் மேல், அந்த ரத்தின வடிவை கலசத்தின் மேல் வைத்து, பொன்னால் ஆன பரம தேவன் ஹரியை நிறுவ வேண்டும்.

ஸிதவஸ்த்ரயுகச்சந்நம் தாம்ரபாத்ரம் து வை முநே । ஸ்தாப்யார்ச்சயேத் கந்தபுஷ்பைர்நைவேத்யைர்விவிதைஃ ஶுபைஃ ।। ௪௧.

அந்தச் செம்பு பாத்திரத்தை வெள்ளை உடைகள் இரண்டால் மூடி, வாசனை மலர்களாலும் பலவிதமான நல்ல நைவேத்தியங்களாலும் அதை ஆராதிக்க வேண்டும், முனிவரே.

புஷ்பமண்டலிகாம் க்ரு'த்வா ஜாகரம் தத்ர காரயேத் । ப்ராதுர்பாவாந் ஹரேஸ்தத்ர வாசயேத் பாவயேத் புதஃ ।। ௪௧.

மலர்களால் ஒரு வட்டம் அமைத்து, அங்கே ஜாகரணம் செய்து, ஹரியின் அவதாரங்களைப் பாடி, மனதில் நினைத்து, புத்திசாலி ஒருவர் தியானிக்க வேண்டும்.

ஏவம் ஸந்நியமஸ்யாந்தம் ப்ரபாதே உதிதே ரவௌ । ஶுசிஃ ஸ்நாத்வா ஹரிம் பூஜ்ய ப்ராஹ்மணாய நிவேதயேத் ।। ௪௧.

இவ்வாறு விரதம் முடிந்ததும், காலை சூரியன் உதிக்கும் போது, தூய்மையுடன் நீராடி, ஹரியை வழிபட்டு, பிராமணருக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

வேதவேதாங்கவிதுஷே ஸாதுவ்ரு'த்தாய தீமதே । விஷ்ணுபக்தாய விப்ரர்ஷே விஶேஷேண ப்ரதாபயேத் ।। ௪௧.

வேதம், வேதாங்கங்கள் தெரிந்த, நல்ல பழக்கம் உடைய, புத்திசாலி, விஷ்ணு பக்தி கொண்ட பிராமணருக்கு, குறிப்பாக, இதை அர்ப்பணிக்க வேண்டும், முனிவர்களில் சிறந்தவரே.

தேவம் ஸகும்பம் தம் தத்த்வா ஹரிம் வாராஹரூபிணம் । ப்ராஹ்மணாய பவேத் யத்தி பலம் தந்மே நிஶாமய ।। ௪௧.

வராக ரூபத்தில் உள்ள ஹரியின் உருவத்தையும், ஒரு குடத்தையும் ஒரு பிராமணருக்கு தரும் போது கிடைக்கும் பலனை நான் இப்போது சொல்கிறேன், கவனமாக கேள்.

இஹ ஜந்மநி ஸௌபாக்யம் ஶ்ரீஃ காந்திஸ்துஷ்டிரேவ ச । தரித்ரோ வித்தவாந் ஸத்யஃ அபுத்ரோ லபதே ஸுதம் । அலக்ஷ்மீர்நஶ்யதே ஸத்யோ லக்ஷ்மீஃ ஸம்விஶதே க்ஷணாத் ।। ௪௧.

இந்த பிறப்பிலேயே நல்ல அதிர்ஷ்டம், செல்வம், அழகு, மனநிறைவு ஆகியவை கிடைக்கும்; ஏழை உடனே பணக்காரனாகி, பிள்ளையில்லாதவன் குழந்தையைப் பெறுவான்; துர்஭ாக்யம் உடனே நீங்கி, மகாலட்சுமி அந்தக் கணத்தில் வந்து குடியிருப்பாள்.

இஹ ஜந்மநி ஸௌபாக்யம் பரலோகே நிஶாமய । அஸ்மிந்நர்தே புராவ்ரு'த்தமிதிஹாஸம் புராதநம் ।। ௪௧.

இந்த உலகில் நல்ல அதிர்ஷ்டம் கிடைக்கும்; மறுபிறப்பில் என்ன நடக்கிறது என்பதை இப்போது கேள். இதற்காக பழமையான ஒரு கதையை நான் உனக்கு சொல்கிறேன்.

இஹ லோகேऽபவத் ராஜா வீரதந்வேதி விஶ்ருதஃ । ஸ கதாசித் வநம் ப்ராயாந் ம்ரு'கஹேதோஃ பரம்தபஃ ।। ௪௧.

இந்த உலகில் வீரதன்வன் என்று புகழ்பெற்ற ஒரு அரசர் இருந்தார்; ஒருநாள் அவர் மான்களை வேட்டையாட வனத்திற்கு சென்றார்.

வ்யாபாதயந் ம்ரு'ககணாந் தத்ரர்ஷிவநமத்யகஃ । ஜகாந ம்ரு'கரூபாந் ஸோऽஜ்ஞாநதோ ப்ராஹ்மணாந் ந்ரு'பஃ ।। ௪௧.

மான்களை வேட்டையாடிக் கொண்டிருந்தபோது, அவர் முனிவர்களின் வனத்தின் நடுவில் சென்றார்; அங்கு, தெரியாமல், மான்கள் வடிவம் எடுத்திருந்த பிராமணர்களை அந்த அரசர் கொன்றார்.

ப்ராதரஸ்தத்ர பஞ்சாஶந்ம்ரு'கரூபேண ஸம்ஸ்திதாஃ । ஸம்வர்தஸ்ய ஸுதா ப்ரஹ்மந் வேதாத்யயநதத்பராஃ ।। ௪௧.

அங்கு ஐம்பது சகோதரர்கள், சம்வர்த்தரின் மகன்கள், வேதபடிப்பில் முழுமையாக ஈடுபட்டவர்கள், மான்கள் வடிவத்தில் இருந்தார்கள்.

ஸத்யதபா உவாச । காரணம் கிம் ஸமாஶ்ரித்ய தே சக்ருர்ம்ரு'கரூபதாம் । ஏதந்மே கௌதுகம் ப்ரஹ்மந் ப்ரணதஸ்ய ப்ரஸீத மே ।। ௪௧.

சத்யதபன் கேட்டார்: 'அவர்கள் ஏன் மான்கள் வடிவம் எடுத்தார்கள்? இந்த விஷயத்தை நான் அறிய ஆவலாக இருக்கிறேன், தயவு செய்து எனக்கு விளக்குங்கள்.'

துர்வாஸா உவாச । தே கதாசித் வநம் யாதா த்ரு'ஷ்ட்வா ஹரிணபோதகாந் । ஜாதமாத்ராந் ஸ்வமாத்ரா து விஹீநாந் த்ரு'ஶ்ய ஸத்தம । ஏகைகம் ஜக்ரு'ஹுஸ்தே ஹி தே ம்ரு'தாஃ ஸ்கந்தஸம்ஸ்திதாஃ ।। ௪௧.

துர்வாசர் சொன்னார்: 'ஒருநாள் அவர்கள் காட்டுக்குச் சென்றபோது, தாயால் கைவிடப்பட்டு பிறந்த புதுமான்குட்டிகளைப் பார்த்தார்கள்; ஒவ்வொருவரும் ஒரு குட்டியை எடுத்துக்கொண்டு தோளில் வைத்தபோது, அவர்கள் உயிரிழந்தார்கள்.'

ததஸ்தே துஃகிதாஃ ஸர்வே யயுஃ பிதரமந்திகம் । ஊசுஶ்ச வசநம் சேதம் ம்ரு'கஹிம்ஸாம்ரு'தே முநே ।। ௪௧.

அப்போது அவர்கள் அனைவரும் துயரத்தில் தங்கள் தந்தையிடம் சென்று, மான்களை கொன்றதற்காக இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னார்கள்.

ரு'ஷிபுத்ரகா ஊசுஃ । ஜாதமாத்ரா ம்ரு'காஃ பஞ்ச அஸ்மாபிர்நிஹதா முநே । அகாமதஸ்ததோऽஸ்மாகம் ப்ராயஶ்சித்தம் விதீயதாம் ।। ௪௧.

முனிவரின் மகன்கள் கூறினார்கள்: 'முனிவரே, நாம் ஐந்து புதுமான்களை அறியாமல் கொன்றுவிட்டோம்; இது அறியாமல் நடந்ததால், எங்களுக்கு என்ன பாவநிவாரணம் செய்ய வேண்டும் என்று சொல்லுங்கள்.'