வராஹபுராணம்

அகம்யாகமநம் யேந க்ரு'தம் ஜாநாதி மாநவஃ । ஸ இமம் விதிமாஸாத்ய தஸ்மாத் பாபாத் விமுச்யதே ।। ௩௯.

ஒருவன் தடைசெய்யப்பட்ட பெண்ணை அணுகிய பாவம் செய்திருப்பதை அறிந்திருந்தால், இந்த விதியை பின்பற்றுவதால் அந்த பாவத்திலிருந்து விடுதலை பெறுவான்.

ப்ரஹ்மக்ரியாயா லோபேந பஹுவர்ஷக்ரு'தேந ச । உபோஷ்யேமாம் ஸக்ரு'த் பக்த்யா வேதஸம்ஸ்காரமாப்நுயாத் ।। ௩௯.

பிரம்மகாரியங்களை பல வருடங்கள் தவறவிட்டாலும், ஒருமுறை பக்தியுடன் இந்த விரதத்தை அனுஷ்டித்தால், வேத சுத்தி கிடைக்கும்.

கிமத்ர பஹுநோக்தேந ந ததஸ்தி மஹாமுநே । அப்ராப்யம் ப்ராப்யதே நைவ பாபம் வா யந்ந நஶ்யதி ।। ௩௯.

மிகவும் சொல்லி என்ன பயன், பெரிய முனிவரே? இதனால் எதுவும் அடைய முடியாதது இல்லை; அழியாத பாவமும் இல்லை.

அநேந விதிநா ப்ரஹ்மந் ஸ்வயமேவ ஹ்யுபோஷிதா । தரண்யா மக்நயா தாத நாத்ர கார்யா விசாரணா ।। ௩௯.

பிரம்மணே, இந்த விதியைப் பின்பற்றி, தானே மூழ்கிய பூமி கூட மீண்டது; இதில் மேலும் யோசனை தேவையில்லை, பிரியமானவரே.

அதீக்ஷிதாய நோ தேயம் விதாநம் நாஸ்திகாய ச । தேவப்ரஹ்மத்விஷே வாऽபி ந ஶ்ராவ்யம் து கதாசந । குருபக்தாய தாதவ்யம் ஸத்யஃ பாபப்ரணாஶநம் ।। ௩௯.

தீட்சை பெறாதவருக்கும், நம்பிக்கையில்லாதவருக்கும், தெய்வங்களையோ பிராமணர்களையோ வெறுப்பவர்களுக்கும் இந்த விதி சொல்லக்கூடாது; குருவுக்கு பக்தி உள்ளவருக்கு மட்டும் சொல்ல வேண்டும், உடனே பாவம் அழியும்.

இஹ ஜந்மநி ஸௌபாக்யம் தநம் தாந்யம் வரஸ்த்ரியஃ । பவந்தி விவிதா யஸ்து உபோஷ்ய விதிநா ததஃ ।। ௩௯.

இந்த விதியை அனுஷ்டிப்பவருக்கு இப்பிறவியிலேயே செல்வம், தானியம், பலவகை நல்ல பெண்கள், அதிர்ஷ்டம் எல்லாம் கிடைக்கும்.

ய இமம் ஶ்ராவயேத் பக்த்யா த்வாதஶீகல்பமுத்தமம் । ஶ்ர்ரு'ணோதி வா ஸ பாபைஸ்து ஸர்வைரேவ ப்ரமுச்யதே ।। ௩௯.

யார் இந்த சிறந்த த்வாதசி விதியை பக்தியுடன் வாசிப்பாரோ, கேட்பாரோ, அவர்கள் எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுதலை பெறுவார்கள்.

துர்வாஸா உவாச । ததைவ பௌஷமாஸே து அம்ரு'தம் மதிதம் ஸுரைஃ । தத்ர கூர்மோ பவேத் தேவஃ ஸ்வயமேவ ஜநார்தநஃ ।। ௪௦.

துர்வாசா சொன்னார்: அதுபோல், பௌஷ மாதத்தில் தேவர்கள் அமிர்தத்தை கடைந்தார்கள்; அப்போது, ஜனார்த்தனன் தானே ஆமையாக உருவெடுத்தார்.

தஸ்யேயம் திதிருத்திஷ்டா ஹரேர்வை கூர்மரூபிணஃ । புஷ்யமாஸஸ்ய யா ஶுத்தா த்வாதஶீ ஶுக்லபக்ஷதஃ ।। ௪௦.

அந்த ஆமையின் வடிவில் ஹரிக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட புனிதமான நாள், புஷ்ய மாதத்தின் சுக்கில பக்ஷத்தில் வரும் தூய த்வாதசி என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

தஸ்யாம் ப்ராகேவ ஸம்கல்ப்ய ப்ராக்வத் ஸ்நாந்நாதிகாஃ க்ரியாஃ । நிர்வர்த்யாராதயேத் ராத்ர்யாமேகாதஶ்யாம் ஜநார்தநம் । ப்ரு'தங்மந்த்ரைர்முநிஶ்ரேஷ்ட தேவதேவம் ஜநார்தநம் ।। ௪௦.

அன்று முன்பே சிந்தித்து, முன்னதாக செய்தது போல ஸ்நானம் முதலான கிரியைகள் செய்து, அந்த இரவில் ஏகாதசியில் ஜனார்த்தனனை தனித்தனி மந்திரங்களால் பக்தியுடன் வழிபட வேண்டும், முனிவர்களில் சிறந்தவரே.

ௐகூர்மாய பாதௌ ப்ரதமம் ப்ரபூஜ்ய நாராயணேதி ஹரேஃ கடிம் ச । ஸம்கர்ஷணாயேத்யுதரம் விஶோகே- த்யுரோபவாயேதி ததைவ கண்டம் । ஸுபாஹவேத்யேவ புஜௌ ஶிரஶ்ச நமோ விஶாலாய ரதாங்கஸாரம் ।। ௪௦.

முதலில் 'ஓம் கூர்மாய' எனும் மந்திரத்தால் பாதங்களை வழிபட வேண்டும்; பிறகு 'நாராயண' என்று ஹரியின் இடுப்பை, 'சங்கர்ஷண' என்று வயிற்றை, 'விஷோக' என்று கழுத்தை, 'சுபாஹு' என்று தோள்களை, 'விசாலனுக்கு வணக்கம், ரதச்சக்கம் ஏந்துபவன்' என்று தலைக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

ஸ்வநாமமந்த்ரேண ஸுகந்தபுஷ்பை- ர்நாநாநிவேத்யைர்விவிதைஃ பலைஶ்ச । அப்யர்ச்ய தேவம் கலஶம் ததக்ரே ஸம்ஸ்தாப்ய மால்யைஃ ஸிதகண்டதாம ।। ௪௦.

தனது பெயரைச் சொல்லி, வாசனை மலர்களாலும் பலவகை நைவேத்தியங்களாலும் பலவிதமான பழங்களாலும் இறைவனை ஆராதித்து, அந்தக் கலசத்தின் முன்பு மாலைகளும் வெள்ளை கழுத்துக்கொடியும் அணிவித்து வைக்க வேண்டும்.

தம் ரத்நகர்பம் து புரேவ க்ரு'த்வா ஸ்வஶக்திதோ ஹேமமயம் து தேவம் । ஸமந்தரம் கூர்மரூபேண க்ரு'த்வா ஸம்ஸ்தாப்ய தாம்ரே க்ரு'தபூர்ணபாத்ரே । பூர்ணகடஸ்யோபரி ஸம்நிவேஶ்ய ஶ்வோ ப்ராஹ்மணாயைவமேவம் து தத்யாத் ।। ௪௦.

முந்தைய முறையைப் போலவே, தன் திறமைக்கு ஏற்ப பொன்னால் அல்லது ரத்தினங்களால் ஆன இறைவனை உருவாக்கி, கடலைக் குறிக்கும் ஆமை வடிவத்தையும் செய்து, நெய் நிரம்பிய செம்பு பாத்திரத்தில் வைக்க வேண்டும். அதை முழு கலசத்தின் மேல் வைத்து, மறுநாள் அந்த முறையிலேயே ஒரு பிராமணருக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

ஶ்வோ ப்ராஹ்மணாந் போஜ்ய ஸதக்ஷிணாம்ஶ்ச யதாஶக்த்யா ப்ரீணயேத் தேவதேவம் । நாராயணம் கூர்மரூபேண பஶ்சாத் ததா ஸ்வயம் புஞ்ஜீத ஸப்ரு'த்யவர்கஃ ।। ௪௦.

அடுத்த நாள், பிராமணர்களை உணவாலும் தக்கSouth பரிசுகளாலும் தன் திறமைக்கு ஏற்ப திருப்திப்படுத்தி, தேவாதி தேவனை மகிழ்விக்க வேண்டும். பிறகு, ஆமை வடிவில் நாராயணனை வழிபட்ட பின்பு, தானும் தன் குடும்பத்தினருடன் சேர்ந்து உணவு உண்ணலாம்.

ஏவம் க்ரு'தே விப்ர ஸமஸ்தபாபம் விநஶ்யதே நாத்ர குர்யாத் விசாரம் । ஸம்ஸாரசக்ரம் து விஹாய ஶுத்தம் ப்ராப்நோதி லோகம் ச ஹரேஃ புராணம் । ப்ரயாந்தி பாபாநி விநாஶமாஶு ஶ்ரீமாம்ஸ்ததா ஜாயதே ஸத்யதர்மஃ ।। ௪௦.

முனிவரே, இவ்வாறு செய்தால் எல்லா பாவங்களும் அழிகின்றன—இதில் சந்தேகம் இல்லை. பிறவி சுழற்சியைக் கைவிட்டு, தூயதும் பழமையான ஹரியின் உலகை அடைவான். பாவங்கள் விரைவில் அழிந்து, செல்வம் பெருகி, உண்மையான தர்மத்தில் நிலைபெறுவான்.

அநேகஜந்மாந்தரஸம்சிதாநி நஶ்யந்தி பாபாநி நரஸ்ய பக்த்யா । ப்ராகுக்தரூபம் து பலம் பவேத நாராயணஸ்துஷ்டிமாயாதி ஸத்யஃ ।। ௪௦.

பல பிறவிகளில் சேர்த்த பாவங்கள் கூட பக்தியால் அழிகின்றன. முன்பு கூறிய பலனும் கிடைக்கும்; நாராயணன் உடனே மகிழ்வான்.

துர்வாஸா உவாச । ஏவம் மாகே ஸிதே பக்ஷே த்வாதஶீம் தரணீப்ரு'தஃ । வராஹஸ்ய ஶ்ர்ரு'ணுஷ்வாத்யாம் முநே பரமதார்மிக ।। ௪௧.

துர்வாசர் கூறினார்: மாக மாதத்தின் சுக்லபட்சத்தில், பன்னிரண்டாம் நாளில், பூமியைத் தாங்குபவரே, நீ உயர்ந்த தர்மத்தை உடைய முனிவரே, இப்போது வராக விரதத்தின் முதன்மை முறையை கேள்.

ப்ராகுக்தேந விதாநேந ஸம்கல்பஸ்நாநமேவ ச । க்ரு'த்வா தேவம் ஸமப்யர்ச்ய ஏகாதஶ்யாம் விசக்ஷணஃ ।। ௪௧.

முன்பு கூறிய முறையின்படி, விரத தீர்மானமும் நீராடலும் செய்து, புத்திசாலி ஒருவன் பதினொன்றாம் நாளில் இறைவனை ஆராதிக்க வேண்டும்.

தூபநைவேத்யகந்தைஶ்ச அர்சயித்வாऽச்யுதம் நரஃ । பஶ்சாத் தஸ்யாக்ரதஃ கும்பம் ஜலபூர்ணம் து விந்யஸேத் ।। ௪௧.

தூபம், நைவேத்தியம், வாசனை ஆகியவற்றால் அச்யுதனை வழிபட்டு, பின்னர் அவன் முன்பு தண்ணீர் நிரம்பிய ஒரு கலசத்தை வைக்க வேண்டும்.

ௐ வாராஹாயேதி பாதௌ து மாதவாயேதி வை கடிம் । க்ஷேத்ரஜ்ஞாயேதி ஜடரம் விஶ்வரூபேத்யுரோ ஹரேஃ ।। ௪௧.

பாதங்களில் 'ஓம் வராஹாய' என்று, இடுப்பில் 'மாதவாய' என்று, வயிற்றில் 'க்ஷேத்ரஜ்ஞாய' என்று, மார்பில் 'விச்வரூப' என்று கூற வேண்டும்.

ஸர்வஜ்ஞாயேதி கண்டம் து ப்ரஜாநாம் பதயே ஶிரஃ । ப்ரத்யும்நாயேதி ச புஜௌ திவ்யாஸ்த்ராய ஸுதர்ஶநம் । அம்ரு'தோத்பவாய ஶங்கம் து ஏஷ தேவார்சநே விதிஃ ।। ௪௧.

கழுத்தில் 'சர்வஜ்ஞாய' என்றும், தலையில் 'பிரஜாநாம் பதயே' என்றும், தோள்களில் 'பிரத்யும்னாய' என்றும், சக்கரத்தில் 'திவ்யாயுதாய' என்றும், சங்கு மீது 'அமிர்தோத்பவாய' என்றும் கூற வேண்டும். இதுவே தெய்வத்தை வழிபடும் முறையாகும்.

ஏவமப்யர்ச்ய மேதாவீ தஸ்மிந் கும்பே து விந்யஸேத் । ஸௌவர்ணம் ரௌப்யதாம்ரம் வா பாத்ரம் விபவஶக்திதஃ ।। ௪௧.

இவ்வாறு ஆராதனை செய்த பின், அந்தக் கலசத்தில் தன் திறமைக்கு ஏற்ப பொன், வெள்ளி அல்லது செம்பு பாத்திரம் ஒன்றை வைக்க வேண்டும்.

ஸர்வபீஜைஸ்து ஸம்பூர்ணம் ஸ்தாபயித்வா விசக்ஷணஃ । தத்ர ஶக்த்யா து ஸௌவர்ணம் வாராஹம் காரயேத் புதஃ ।। ௪௧.

அந்த பாத்திரத்தை எல்லா விதமான விதைகளாலும் நிரப்பி, தன் திறமைக்கு ஏற்ப பொன்னால் வராஹ உருவத்தை அங்கே உருவாக்க வேண்டும்.

தம்ஷ்ட்ராக்ரேணோத்த்ரு'தாம் ப்ரு'த்வீம் ஸபர்வதவநத்ருமாம் । மாதவம் மதுஹந்தாரம் வாராஹம் ரூபமாஸ்திதம் ।। ௪௧.

தன் பல்லின் முனையில் மலைகளும் காடுகளும் மரங்களும் உடைய பூமியை உயர்த்திய மாதவன், மதுவை அழித்தவன், வராஹ ரூபத்தை எடுத்தான்.

ஸர்வபீஜப்ரு'தே பாத்ரே ரத்நகர்பம் கடோபரி । ஸ்தாபயேத் பரமம் தேவம் ஜாதரூபமயம் ஹரிம் ।। ௪௧.

எல்லா விதை நிரம்பிய பாத்திரத்தின் மேல், அந்த ரத்தின வடிவை கலசத்தின் மேல் வைத்து, பொன்னால் ஆன பரம தேவன் ஹரியை நிறுவ வேண்டும்.

ஸிதவஸ்த்ரயுகச்சந்நம் தாம்ரபாத்ரம் து வை முநே । ஸ்தாப்யார்ச்சயேத் கந்தபுஷ்பைர்நைவேத்யைர்விவிதைஃ ஶுபைஃ ।। ௪௧.

அந்தச் செம்பு பாத்திரத்தை வெள்ளை உடைகள் இரண்டால் மூடி, வாசனை மலர்களாலும் பலவிதமான நல்ல நைவேத்தியங்களாலும் அதை ஆராதிக்க வேண்டும், முனிவரே.

புஷ்பமண்டலிகாம் க்ரு'த்வா ஜாகரம் தத்ர காரயேத் । ப்ராதுர்பாவாந் ஹரேஸ்தத்ர வாசயேத் பாவயேத் புதஃ ।। ௪௧.

மலர்களால் ஒரு வட்டம் அமைத்து, அங்கே ஜாகரணம் செய்து, ஹரியின் அவதாரங்களைப் பாடி, மனதில் நினைத்து, புத்திசாலி ஒருவர் தியானிக்க வேண்டும்.

ஏவம் ஸந்நியமஸ்யாந்தம் ப்ரபாதே உதிதே ரவௌ । ஶுசிஃ ஸ்நாத்வா ஹரிம் பூஜ்ய ப்ராஹ்மணாய நிவேதயேத் ।। ௪௧.

இவ்வாறு விரதம் முடிந்ததும், காலை சூரியன் உதிக்கும் போது, தூய்மையுடன் நீராடி, ஹரியை வழிபட்டு, பிராமணருக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

வேதவேதாங்கவிதுஷே ஸாதுவ்ரு'த்தாய தீமதே । விஷ்ணுபக்தாய விப்ரர்ஷே விஶேஷேண ப்ரதாபயேத் ।। ௪௧.

வேதம், வேதாங்கங்கள் தெரிந்த, நல்ல பழக்கம் உடைய, புத்திசாலி, விஷ்ணு பக்தி கொண்ட பிராமணருக்கு, குறிப்பாக, இதை அர்ப்பணிக்க வேண்டும், முனிவர்களில் சிறந்தவரே.