வராஹபுராணம்

துர்வாஸா உவாச । கதயாமி பரம் குஹ்யம் ரஹஸ்யம் தேவநிர்மிதம் । தரண்யா யத்க்ரு'தம் பூர்வம் மஜ்ஜந்த்யா து ரஸாதலே ।। ௩௯.

துர்வாசர் கூறினார்: நான் உனக்கு மிக ரகசியமான, தேவர்கள் உருவாக்கிய மறைபொருளைச் சொல்கிறேன். அது, பூமி ரஸாதலத்தில் மூழ்கும்போது செய்தது.

ப்ரு'திவ்யாஃ பார்திவோ பாவஃ ஸலிலே நாதிரேசிதஃ । தஸ்மிந் ஸலிலமக்நே து ப்ரு'த்வீ ப்ராயாத் ரஸாதலம் ।। ௩௯.

பூமியின் தன்மை, நீரில் மிகாமல் இருந்தது; ஆனால் பூமி நீரில் முழுகியபோது, ரஸாதலத்திற்குச் சென்றாள்.

ஸா பூததாரிணீ தேவீ ரஸாதலகதா ஶுபா । ஆராதயாமாஸ விபும் தேவம் நாராயணம் பரம் । உபவாஸவ்ரதைர்தேவீ நியமைஶ்ச ப்ரு'தக்விதைஃ ।। ௩௯.

அந்த சுபமான தேவி, எல்லா உயிர்களையும் தாங்குபவள், ரஸாதலத்திற்குச் சென்றபின், உண்ணாவிரதம், விரதங்கள், பலவகை நியமங்களால் பரம நாராயணனை ஆராதனை செய்தாள்.

காலேந மஹதா தஸ்யாஃ ப்ரஸந்நோ கருடத்வஜஃ । உஜ்ஜஹார ஸ்திதௌ சேமாம் ஸ்தாபயாமாஸ ஸோऽவ்யயஃ ।। ௩௯.

நீண்ட காலத்துக்குப் பிறகு, கருடக்கொடியைத் தாங்கிய பிரபு அவளால் திருப்தியடைந்து, அவளை உயர்த்தி, மீண்டும் நிலத்தில் நிலைநிறுத்தினார்; அந்த அழியாதவர் அவ்வாறு செய்தார்.

ஸத்யதபா உவாச । கோऽஸௌ தரண்யா ஸம்சீர்ண உபவாஸோ மஹாமுநே । காநி வ்ரதாநி ச ததா ஏதந்மே வக்துமர்ஹஸி ।। ௩௯.

சத்தியதபன் கூறினான்: மகா முனிவரே, பூமி செய்த உண்ணாவிரதம் என்ன? அவள் செய்த விரதங்கள் எவை? இதை எனக்கு கூற வேண்டும்.

துர்வாஸா உவாச । யதா மார்கஶிரே மாஸி தஶம்யாம் நியதாத்மவாந் । க்ரு'த்வா தேவார்சநம் தீமாநக்நிகார்யம் யதாவிதி ।। ௩௯.

துர்வாசர் கூறினார்: மார்கழி மாதத்தில், பத்தாம் நாளில், மனதை அடக்கிக் கொண்டு, தேவர்களை வழிபட்டு, விதிப்படி அக்னிகாரியம் செய்தபின்—

ஶுசிவாஸாஃ ப்ரஸந்நாத்மா ஹவ்யமந்நம் ஸுஸம்ஸ்க்ரு'தம் । புக்த்வா பஞ்சபதம் கத்வா புநஃ ஶௌசம் து பாதயோஃ ।। ௩௯.

சுத்தமான vasthiram அணிந்து, மனதில் அமைதியுடன், நன்றாக சமைத்த ஹவ்ய அன்னம் உண்டு, ஐந்து அடிகள் நடந்தபின், மீண்டும் கால்களைத் துவைக்க வேண்டும்.

க்ரு'த்வாऽஷ்டாங்குலமாத்ரம் து க்ஷீரவ்ரு'க்ஷஸமுத்பவம் । பக்ஷயேத் தந்தகாஷ்டம் து தத ஆசம்ய யத்நதஃ ।। ௩௯.

எட்டு விரல் அகலம் கொண்ட, பால் கொடுக்கும் மரத்திலிருந்து எடுத்த குச்சியைப் பயன்படுத்தி பற்களை சுத்தம் செய்து, அதன் பிறகு கவனமாக ஆச்சமனம் செய்ய வேண்டும்.

ஸ்ப்ரு'ஷ்ட்வா த்வாராணி ஸர்வாணி சிரம் த்யாத்வா ஜநார்தநம் । ஶங்கசக்ரகதாபாணிம் கிரீடிம் பீதவாஸஸம் ।। ௩௯.

அனைத்து கதவுகளையும் தொடி, சங்கும் சக்கரமும் மாசும் கொண்ட, கிரீடம் அணிந்தும் மஞ்சள் உடை உடுத்தும் ஜனார்த்தனனை நீண்ட நேரம் மனதில் நினைத்து,

ப்ரஸந்நவதநம் தேவம் ஸர்வலக்ஷணலக்ஷிதம் । த்யாத்வா புநர்ஜலம் ஹஸ்தே க்ரு'ஹ்ய பாநும் ஜநார்தநம் ।। ௩௯.

அனைத்து நல்ல குறியீடுகளும் உள்ள, அருள்முகம் கொண்ட தேவனைத் தியானித்து, மீண்டும் கையில் தண்ணீர் எடுத்து, சூரியனைப் போல ஒளிரும் ஜனார்த்தனனை மனதில் நினைக்க வேண்டும்.

த்யாத்வாऽர்த்யம் தாபயேத் தஸ்ய கரதோயேந மாநவஃ । ஏவமுச்சாரயேத் வாசம் தஸ்மிந் காலே மஹாமுநே ।। ௩௯.

தியானம் செய்த பின்பு, மனிதன் தன் கையால் அர்க்யம் அளிக்க வேண்டும்; அந்த நேரத்தில், பெரிய முனிவரே, இந்த வார்த்தைகளைச் சொல்ல வேண்டும்:

ஏகாதஶ்யாம் நிராஹாரஃ ஸ்தித்வாऽஹமபரேऽஹநி । போக்ஷ்யாமி புண்டரீகாக்ஷ ஶரணம் மே பவாச்யுத ।। ௩௯.

ஏகாதசியன்று நான் உண்ணாமல் இருப்பேன்; அடுத்த நாளில் தான் உண்ணுவேன், தாமரைக்கண் கொண்டவனே. அச்யுதா, எனக்கு அடைக்கலம் தாராயாக.

ஏவமுக்த்வா ததோ ராத்ரௌ தேவதேவஸ்ய ஸந்நிதௌ । ஜபந்நாராயணாயேதி ஸ்வபேத் தத்ர விதாநதஃ ।। ௩௯.

இவ்வாறு சொல்லி, பிறகு இரவில், தேவாதி தேவனின் சன்னிதியில், 'நாராயணாய' என்று ஜபம் செய்து, விதிப்படி அங்கே உறங்க வேண்டும்.

ததஃ ப்ரபாதே விமலே நதீம் கத்வா ஸமுத்ரகாம் । இதராம் வா தடாகம் வா க்ரு'ஹே வா நியதாத்மவாந் ।। ௩௯.

அடுத்து, தூய காலை நேரத்தில், கடலுக்கு செல்லும் நதியோ, வேறு ஏரியோ, இல்லாவிட்டால் வீட்டிலேயோ, மனதை கட்டுப்படுத்தி செல்ல வேண்டும்.

ஆநீய ம்ரு'த்திகாம் ஶுத்தாம் மந்த்ரேணாநேந மாநவஃ । தாரணம் போஷணம் த்வத்தோ பூதாநாம் தேவி ஸர்வதா । தேந ஸத்யேந மே பாபம் யாவந்மோசய ஸுவ்ரதே ।। ௩௯.

இந்த மந்திரத்தைச் சொல்லி, தூய மண்ணை எடுத்துவர வேண்டும்: 'அம்மையே, எல்லா உயிர்களுக்கும் ஆதரவும் போஷணமும் எப்போதும் உன்னிடமிருந்து வருகிறது; அந்த உண்மையால், நல்லொழுக்கமுள்ளவளே, எனது பாவங்களை நீக்கி விடு.'

ப்ரஹ்மாண்டோதரதீர்தாநி கரைஃ ஸ்ப்ரு'ஷ்டாநி தேவ தே । தேநேமாம் ம்ரு'த்திகாம் ஸ்ப்ரு'ஷ்ட்வா மா லபாமி த்வயோதிதாம் ।। ௩௯.

'தேவனே, பிரம்மாண்டத்தின் உள்ளே உள்ள தீர்த்தங்கள் உன் கைகளால் தொடப்பட்டுள்ளன; இந்த மண்ணைத் தொடுவதால், நீ கூறியதை நான் பெறாதிருக்க வேண்டும்.'

த்வயி ஸர்வே ரஸா நித்யாஃ ஸ்திதா வருண ஸர்வதா । தேநேமாம் ம்ரு'த்திகாம் ப்லாவ்ய பூதாம் குரு மமாசிரம் ।। ௩௯.

'வருணா, எல்லா நீர்களும் எப்போதும் உன்னில் இருக்கின்றன; அதனால், இந்த மண்ணைத் துவைத்து எனக்கு விரைவில் தூய்மையாக்கி விடு.'

ஏவம் ம்ரு'தம் ததா தோயம் ப்ரஸாத்யாத்மாநமாலபேத் । த்ரிஃ க்ரு'த்வா ஶேஷம்ரு'தயா குண்டமாலிக்ய வை ஜலே ।। ௩௯.

இவ்வாறு மண்ணும் தண்ணீரும் கொண்டு தன்னை சுத்திகரித்து, மூன்று முறை செய்த பிறகு, மீதமுள்ள மண்ணால் தண்ணீரில் ஒரு வட்டம் வரைய வேண்டும்.

ததஸ்தத்ர நரஃ ஸம்யக் சக்ரவர்த்யுபசாரதஃ । ஸ்நாத்வா சாவஶ்யகம் க்ரு'த்வா புநர்தேவக்ரு'ஹம் வ்ரஜேத் ।। ௩௯.

பிறகு, அங்கே, சக்ரவர்த்திக்கு ஏற்ப முறையைப் பின்பற்றி, குளித்து தேவையான கிரியைகளை செய்து, மீண்டும் தேவஸ்தானத்திற்கு திரும்ப வேண்டும்.

தத்ராராத்ய மஹாயோகிம் தேவம் நாராயணம் ப்ரபும் । கேஶவாய நமஃ பாதௌ கடிம் தாமோதராய ச ।। ௩௯.

அங்கே, மகா யோகியான நாராயண பகவானை வழிபட்டு, 'கேசவனுக்கு வணக்கம்' என்று பாதத்தில், 'டாமோதரனுக்கு' இடுப்பில் சொல்ல வேண்டும்.

ஊருயுக்மம் ந்ரு'ஸிம்ஹாய உரஃ ஶ்ரீவத்ஸதாரிணே । கண்டம் கௌஸ்துபநாதாய வக்ஷஃ ஶ்ரீபதயே ததா ।। ௩௯.

'நரசிம்மனுக்கு' இரு தொடைகளிலும், 'ஸ்ரீவத்ஸம் தரித்தவனுக்கு' மார்பிலும், 'கௌஸ்துபம் அணிந்தவனுக்கு' கழுத்திலும், 'ஸ்ரீபதிக்கு' மார்பிலும் சொல்ல வேண்டும்.

த்ரைலோக்யவிஜயாயேதி பாஹூ ஸர்வாத்மநே ஶிரஃ । ரதாங்கதாரிணே சக்ரம் ஶம்கராயேதி வாரிஜம் ।। ௩௯.

'மும்முலகையும் வென்றவனுக்கு' புயங்களில், 'எல்லா உயிர்களுக்கும் ஆத்மாவாக இருப்பவனுக்கு' தலையில், 'சக்கரம் ஏந்தியவனுக்கு' சக்கரத்தில், 'சங்கரனுக்கு' தாமரையில் சொல்ல வேண்டும்.

கம்பீராயேதி ச கதாமம்போஜம் ஶாந்திமூர்த்தயே । ஏவமப்யர்ச்ய தேவேஶம் தேவம் நாராயணம் ப்ரபும் ।। ௩௯.

'ஆழ்ந்தவனுக்கு' மாசில், 'சாந்தி உருவானவனுக்கு' தாமரையில்; இவ்வாறு தேவாதி தேவனாகிய நாராயணனை வழிபட வேண்டும்.

புநஸ்தஸ்யாக்ரதஃ கும்பாந் சதுரஃ ஸ்தாபயேத் புதஃ । ஜலபூர்ணாந் ஸமால்யாம்ஶ்ச ஸிதசந்தநலேபிதாந் ।। ௩௯.

மீண்டும், அவன் முன் அறிவுள்ளவன் நான்கு குடங்களை, தண்ணீர் நிறைந்தும், மாலைகள் அணிந்தும், வெள்ளை சந்தனம் பூசியும் வைக்க வேண்டும்.

சூதபல்லவஸக்ரீவாந் ஸிதவஸ்த்ராவகுண்டிதாந் । ஸ்தகிதாந் தாம்ரபாத்ரைஶ்ச திலபூர்ணைஃ ஸகாஞ்சநைஃ ।। ௩௯.

மாம்பழ இலைகள் கழுத்தில் கட்டப்பட்டும், வெள்ளை vasthiram போர்த்தியும், வெண்கல பாத்திரங்களில், எள் மற்றும் தங்கம் நிரப்பி வைக்கப்பட வேண்டும்.

சத்வாரஸ்தே ஸமுத்ராஸ்து கலஶாஃ பரிகீர்திதாஃ । தேஷாம் மத்யே ஶுபம் பீடம் ஸ்தாபயேத் வஸ்த்ரகர்பிதம் ।। ௩௯.

நான்கு கலசங்களை நான்கு பெருங்கடல்களைப் போல அமைத்து, அவற்றின் நடுவில் ஒரு நல்ல ஆசனத்தை துணியால் போர்த்தி வைத்து அமைக்க வேண்டும்.

தஸ்மிந் ஸௌவர்ணரௌப்யம் வா தாம்ரம் வா தாரவம் ததா । அலாபே ஸர்வபாத்ராணாம் பாலாஶம் பாத்ரமிஷ்யதே ।। ௩௯.

அந்த ஆசனத்தின் மீது பொன் அல்லது வெள்ளி அல்லது செம்பு அல்லது மரம் ஆகியவற்றால் ஆன பாத்திரம் வைக்க வேண்டும்; இவை எதுவும் கிடைக்கவில்லை என்றால் பிலாஷ மரத்தால் ஆன பாத்திரம் போதுமானது.

தோயபூர்ணம் து தத்க்ரு'த்வா தஸ்மிந் பாத்ரே ததோ ந்யஸேத் । ஸௌவர்ணம் மத்ஸ்ய்ரூபேண க்ரு'த்வா தேவம் ஜநார்தம் । வேதவேதாங்கஸம்யுக்தம் ஶ்ருதிஸ்ம்ரு'திவிபூஷிதம் ।। ௩௯.

அந்த பாத்திரத்தை நீரால் நிரப்பி, அதில் வேதங்களும் வேதாங்கங்களும் சூழ்ந்த, ஶ்ருதி மற்றும் ஸ்மிர்தி ஆகியவற்றால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, பொன்னால் ஆன மீன் வடிவில் ஜனார்த்தனப் பெருமானை வைத்து அர்ச்சிக்க வேண்டும்.

தத்ராநேகவிதைர்பக்ஷைஃ பலைஃ புஷ்பைஶ்ச ஶோபிதம் । கந்ததூபைஶ்ச வஸ்த்ரைஶ்ச அர்சயித்வா யதாவிதி ।। ௩௯.

அங்கு பலவகை உணவுகள், பழங்கள், மலர்கள், வாசனைப் பொருட்கள், தூபம், துணிகள் ஆகியவற்றால் அலங்கரித்து, முறையாக வழிபாடு செய்ய வேண்டும்.