வராஹபுராணம்

துர்வாஸா உவாச । கர்மகாண்டம் ஜ்ஞாநமூலம் ஜ்ஞாநம் கர்மாதிகம் ததா । ஏதயோரந்தரம் நாஸ்தி யதாऽஶ்மம்ரு'தயோர்முநே ।। ௩௯.

துர்வாசர் கூறினார்: கர்மங்கள் அறிவிலிருந்து உருவாகின்றன; அறிவும் கர்மங்களால் பிறக்கிறது. இரண்டுக்கும் வேறுபாடு இல்லை, முனிவரே, இரண்டு கற்கள் போலவே.

கர்மகாண்டம் சதுர்பேதம் ப்ராஹ்மணாதிஷு கீர்திதம் । தத்ர வேதோக்தகர்மாணி த்ரயஃ குர்வந்தி நித்யஶஃ । த்ரிஶுஶ்ரூஷாமதைகஸ்து ஏஷா வேதோதிதா க்ரியா ।। ௩௯.

கர்மங்கள் பிராமணர் முதலியோரிடம் நான்கு வகைப்படும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது. அதில் மூவர் வேதத்தில் கூறிய கடமைகளை தினமும் செய்கிறார்கள்; நான்காவது ஒருவர் அந்த மூவருக்கு சேவை செய்கிறான் — இதுவே வேதம் சொன்ன செயல்.

ஏதாந் தர்மாநவஸ்தாய ப்ரஹ்மணோபாஸ்திம் ரோசதே । தஸ்ய முக்திர்பவேந்நூநம் வேதவாதரதஸ்ய ச ।। ௩௯.

இந்த தர்மங்களை நிலையாக பின்பற்றினால், பிரம்மனைப் பக்தியுடன் வழிபட முடியும்; வேத உபதேசத்தில் மனம் வைத்தவருக்கு நிச்சயம் முக்தி கிடைக்கும்.

ஸத்யதபா உவாச । யதேதத் பரமம் ப்ரஹ்ம த்வயா ப்ரோக்தம் மஹாமுநே । தஸ்ய ரூபம் ந ஜாநந்தி யோகிநோऽபி மஹாத்மநஃ ।। ௩௯.

சத்தியதபன் கூறினான்: மகா முனிவரே, நீர் கூறிய அந்த பரம பிரம்மத்தின் வடிவத்தை பெரிய யோகிகளும் அறிய முடியவில்லை.

அநாமமஸகோத்ரம் ச அமூர்த்தம் மூர்த்திவர்ஜிதம் । கதம் ஸ ஜ்ஞாயதே ப்ரஹ்ம ஸம்ஜ்ஞாநாமவிவர்ஜிதம் । தஸ்ய ஸம்ஜ்ஞாம் கதய மே வேதமார்கவ்யவஸ்திதாம் ।। ௩௯.

அதற்கு பெயர் இல்லை, குலம் இல்லை, வடிவம் இல்லை, வடிவத்துக்கும் அப்பாற்பட்டது. எல்லா பெயர்களுக்கும் அப்பாற்பட்ட அந்த பிரம்மத்தை எப்படி அறிய முடியும்? வேத மார்க்கத்தில் நிலைபெற்ற அதன் பெயரை எனக்கு கூறுங்கள்.

துர்வாஸா உவாச । யதேதத் பரமம் ப்ரஹ்ம வேதவ்யாஸேஷு பட்யதே । ஸ தேவஃ புண்டரீகாக்ஷஃ ஸ்வயம் நாராயணஃ பரஃ ।। ௩௯.

துர்வாசர் கூறினார்: வேதங்களிலும் புராணங்களிலும் கூறப்படும் அந்த பரம பிரம்மன், தாமே தாமாக இருப்பவர், புண்டரீகாக்ஷன், நாராயணன் என்பவரே.

ஸ யஜ்ஞைர்விவிதைரிஷ்டைர்தாநைர்தத்தைஶ்ச ஸத்தம । ப்ராப்யதே பரமோ தேவஃ ஸ்வயம் நாராயணோ ஹரிஃ ।। ௩௯.

பலவகை யாகங்கள், ஹோமங்கள், தானங்கள் மூலம் அந்த பரம தேவன், தானே நாராயணன், ஹரியை அடைய முடியும், சிறந்தவரே.

ஸத்யதபா உவாச । பகவந் பஹுவித்தேந ரு'த்விக்பிர்வேதபாரகைஃ । ப்ராப்யதே புண்யக்ரு'த்பிர்ஹி க்வசித் யஜ்ஞஃ கதம்சந । தேந ப்ராப்தேந பகவாந் லப்யதே துஃகதோ ஹரிஃ ।। ௩௯.

சத்தியதபன் கூறினான்: பிரபுவே, பெரும் செல்வத்துடன் வேதத்தில் தேர்ந்த ருத்த்விக்கள், புண்யம் செய்தவர்கள் சில சமயம் யாகம் செய்கிறார்கள்; ஆனாலும் ஹரியை அடைவது மிகவும் கடினம்.

வித்தேந ச விநா தாநம் தாதும் விப்ர ந ஶக்யதே । வித்யமாநேऽபி ந மதிஃ குடும்பாஸக்தசேதஸஃ । தஸ்ய மோக்ஷஃ கதம் ப்ரஹ்மந் ஸர்வதா துர்லபோ ஹரிஃ ।। ௩௯.

செல்வம் இல்லாமல் தானம் செய்ய முடியாது, பிராமணரே. செல்வம் இருந்தாலும் குடும்பத்தில் மனம் பட்டு இருப்பவர்களுக்கு எண்ணம் வராது. அவர்களுக்கு முக்தி எப்படி கிடைக்கும்? ஹரியை அடைவது எல்லா வழியிலும் அரிது.

அல்பாயாஸேந லப்யேத யேந தேவஃ ஸநாதநஃ । தந்மே ஸாமாந்யதோ ப்ரூஹி ஸர்வவர்ணேஷு யத் பவேத் ।। ௩௯.

சிறிது முயற்சியிலேயே அந்த சனாதன தேவனை எப்படிப் பெற முடியும்? எல்லா வகை மக்களுக்கும் ஏற்றது எது என்பதை பொதுவாக எனக்கு கூறுங்கள்.

துர்வாஸா உவாச । கதயாமி பரம் குஹ்யம் ரஹஸ்யம் தேவநிர்மிதம் । தரண்யா யத்க்ரு'தம் பூர்வம் மஜ்ஜந்த்யா து ரஸாதலே ।। ௩௯.

துர்வாசர் கூறினார்: நான் உனக்கு மிக ரகசியமான, தேவர்கள் உருவாக்கிய மறைபொருளைச் சொல்கிறேன். அது, பூமி ரஸாதலத்தில் மூழ்கும்போது செய்தது.

ப்ரு'திவ்யாஃ பார்திவோ பாவஃ ஸலிலே நாதிரேசிதஃ । தஸ்மிந் ஸலிலமக்நே து ப்ரு'த்வீ ப்ராயாத் ரஸாதலம் ।। ௩௯.

பூமியின் தன்மை, நீரில் மிகாமல் இருந்தது; ஆனால் பூமி நீரில் முழுகியபோது, ரஸாதலத்திற்குச் சென்றாள்.

ஸா பூததாரிணீ தேவீ ரஸாதலகதா ஶுபா । ஆராதயாமாஸ விபும் தேவம் நாராயணம் பரம் । உபவாஸவ்ரதைர்தேவீ நியமைஶ்ச ப்ரு'தக்விதைஃ ।। ௩௯.

அந்த சுபமான தேவி, எல்லா உயிர்களையும் தாங்குபவள், ரஸாதலத்திற்குச் சென்றபின், உண்ணாவிரதம், விரதங்கள், பலவகை நியமங்களால் பரம நாராயணனை ஆராதனை செய்தாள்.

காலேந மஹதா தஸ்யாஃ ப்ரஸந்நோ கருடத்வஜஃ । உஜ்ஜஹார ஸ்திதௌ சேமாம் ஸ்தாபயாமாஸ ஸோऽவ்யயஃ ।। ௩௯.

நீண்ட காலத்துக்குப் பிறகு, கருடக்கொடியைத் தாங்கிய பிரபு அவளால் திருப்தியடைந்து, அவளை உயர்த்தி, மீண்டும் நிலத்தில் நிலைநிறுத்தினார்; அந்த அழியாதவர் அவ்வாறு செய்தார்.

ஸத்யதபா உவாச । கோऽஸௌ தரண்யா ஸம்சீர்ண உபவாஸோ மஹாமுநே । காநி வ்ரதாநி ச ததா ஏதந்மே வக்துமர்ஹஸி ।। ௩௯.

சத்தியதபன் கூறினான்: மகா முனிவரே, பூமி செய்த உண்ணாவிரதம் என்ன? அவள் செய்த விரதங்கள் எவை? இதை எனக்கு கூற வேண்டும்.

துர்வாஸா உவாச । யதா மார்கஶிரே மாஸி தஶம்யாம் நியதாத்மவாந் । க்ரு'த்வா தேவார்சநம் தீமாநக்நிகார்யம் யதாவிதி ।। ௩௯.

துர்வாசர் கூறினார்: மார்கழி மாதத்தில், பத்தாம் நாளில், மனதை அடக்கிக் கொண்டு, தேவர்களை வழிபட்டு, விதிப்படி அக்னிகாரியம் செய்தபின்—

ஶுசிவாஸாஃ ப்ரஸந்நாத்மா ஹவ்யமந்நம் ஸுஸம்ஸ்க்ரு'தம் । புக்த்வா பஞ்சபதம் கத்வா புநஃ ஶௌசம் து பாதயோஃ ।। ௩௯.

சுத்தமான vasthiram அணிந்து, மனதில் அமைதியுடன், நன்றாக சமைத்த ஹவ்ய அன்னம் உண்டு, ஐந்து அடிகள் நடந்தபின், மீண்டும் கால்களைத் துவைக்க வேண்டும்.

க்ரு'த்வாऽஷ்டாங்குலமாத்ரம் து க்ஷீரவ்ரு'க்ஷஸமுத்பவம் । பக்ஷயேத் தந்தகாஷ்டம் து தத ஆசம்ய யத்நதஃ ।। ௩௯.

எட்டு விரல் அகலம் கொண்ட, பால் கொடுக்கும் மரத்திலிருந்து எடுத்த குச்சியைப் பயன்படுத்தி பற்களை சுத்தம் செய்து, அதன் பிறகு கவனமாக ஆச்சமனம் செய்ய வேண்டும்.

ஸ்ப்ரு'ஷ்ட்வா த்வாராணி ஸர்வாணி சிரம் த்யாத்வா ஜநார்தநம் । ஶங்கசக்ரகதாபாணிம் கிரீடிம் பீதவாஸஸம் ।। ௩௯.

அனைத்து கதவுகளையும் தொடி, சங்கும் சக்கரமும் மாசும் கொண்ட, கிரீடம் அணிந்தும் மஞ்சள் உடை உடுத்தும் ஜனார்த்தனனை நீண்ட நேரம் மனதில் நினைத்து,

ப்ரஸந்நவதநம் தேவம் ஸர்வலக்ஷணலக்ஷிதம் । த்யாத்வா புநர்ஜலம் ஹஸ்தே க்ரு'ஹ்ய பாநும் ஜநார்தநம் ।। ௩௯.

அனைத்து நல்ல குறியீடுகளும் உள்ள, அருள்முகம் கொண்ட தேவனைத் தியானித்து, மீண்டும் கையில் தண்ணீர் எடுத்து, சூரியனைப் போல ஒளிரும் ஜனார்த்தனனை மனதில் நினைக்க வேண்டும்.

த்யாத்வாऽர்த்யம் தாபயேத் தஸ்ய கரதோயேந மாநவஃ । ஏவமுச்சாரயேத் வாசம் தஸ்மிந் காலே மஹாமுநே ।। ௩௯.

தியானம் செய்த பின்பு, மனிதன் தன் கையால் அர்க்யம் அளிக்க வேண்டும்; அந்த நேரத்தில், பெரிய முனிவரே, இந்த வார்த்தைகளைச் சொல்ல வேண்டும்:

ஏகாதஶ்யாம் நிராஹாரஃ ஸ்தித்வாऽஹமபரேऽஹநி । போக்ஷ்யாமி புண்டரீகாக்ஷ ஶரணம் மே பவாச்யுத ।। ௩௯.

ஏகாதசியன்று நான் உண்ணாமல் இருப்பேன்; அடுத்த நாளில் தான் உண்ணுவேன், தாமரைக்கண் கொண்டவனே. அச்யுதா, எனக்கு அடைக்கலம் தாராயாக.

ஏவமுக்த்வா ததோ ராத்ரௌ தேவதேவஸ்ய ஸந்நிதௌ । ஜபந்நாராயணாயேதி ஸ்வபேத் தத்ர விதாநதஃ ।। ௩௯.

இவ்வாறு சொல்லி, பிறகு இரவில், தேவாதி தேவனின் சன்னிதியில், 'நாராயணாய' என்று ஜபம் செய்து, விதிப்படி அங்கே உறங்க வேண்டும்.

ததஃ ப்ரபாதே விமலே நதீம் கத்வா ஸமுத்ரகாம் । இதராம் வா தடாகம் வா க்ரு'ஹே வா நியதாத்மவாந் ।। ௩௯.

அடுத்து, தூய காலை நேரத்தில், கடலுக்கு செல்லும் நதியோ, வேறு ஏரியோ, இல்லாவிட்டால் வீட்டிலேயோ, மனதை கட்டுப்படுத்தி செல்ல வேண்டும்.

ஆநீய ம்ரு'த்திகாம் ஶுத்தாம் மந்த்ரேணாநேந மாநவஃ । தாரணம் போஷணம் த்வத்தோ பூதாநாம் தேவி ஸர்வதா । தேந ஸத்யேந மே பாபம் யாவந்மோசய ஸுவ்ரதே ।। ௩௯.

இந்த மந்திரத்தைச் சொல்லி, தூய மண்ணை எடுத்துவர வேண்டும்: 'அம்மையே, எல்லா உயிர்களுக்கும் ஆதரவும் போஷணமும் எப்போதும் உன்னிடமிருந்து வருகிறது; அந்த உண்மையால், நல்லொழுக்கமுள்ளவளே, எனது பாவங்களை நீக்கி விடு.'

ப்ரஹ்மாண்டோதரதீர்தாநி கரைஃ ஸ்ப்ரு'ஷ்டாநி தேவ தே । தேநேமாம் ம்ரு'த்திகாம் ஸ்ப்ரு'ஷ்ட்வா மா லபாமி த்வயோதிதாம் ।। ௩௯.

'தேவனே, பிரம்மாண்டத்தின் உள்ளே உள்ள தீர்த்தங்கள் உன் கைகளால் தொடப்பட்டுள்ளன; இந்த மண்ணைத் தொடுவதால், நீ கூறியதை நான் பெறாதிருக்க வேண்டும்.'

த்வயி ஸர்வே ரஸா நித்யாஃ ஸ்திதா வருண ஸர்வதா । தேநேமாம் ம்ரு'த்திகாம் ப்லாவ்ய பூதாம் குரு மமாசிரம் ।। ௩௯.

'வருணா, எல்லா நீர்களும் எப்போதும் உன்னில் இருக்கின்றன; அதனால், இந்த மண்ணைத் துவைத்து எனக்கு விரைவில் தூய்மையாக்கி விடு.'

ஏவம் ம்ரு'தம் ததா தோயம் ப்ரஸாத்யாத்மாநமாலபேத் । த்ரிஃ க்ரு'த்வா ஶேஷம்ரு'தயா குண்டமாலிக்ய வை ஜலே ।। ௩௯.

இவ்வாறு மண்ணும் தண்ணீரும் கொண்டு தன்னை சுத்திகரித்து, மூன்று முறை செய்த பிறகு, மீதமுள்ள மண்ணால் தண்ணீரில் ஒரு வட்டம் வரைய வேண்டும்.

ததஸ்தத்ர நரஃ ஸம்யக் சக்ரவர்த்யுபசாரதஃ । ஸ்நாத்வா சாவஶ்யகம் க்ரு'த்வா புநர்தேவக்ரு'ஹம் வ்ரஜேத் ।। ௩௯.

பிறகு, அங்கே, சக்ரவர்த்திக்கு ஏற்ப முறையைப் பின்பற்றி, குளித்து தேவையான கிரியைகளை செய்து, மீண்டும் தேவஸ்தானத்திற்கு திரும்ப வேண்டும்.